ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ

Ερωτοαπαντήσεις που μπορούν να βοηθήσουν στο τι είναι και πως σχηματίζετε το υποσυνείδητο.

Σημείωση: Ο όρος, «Υποδοχή προγράμματος του DNA» που χρησιμοποιώ, εννοεί  τα λεγόμενα Αρχέτυπα της δημιουργίας. Και τα οποία Αρχέτυπα, είναι υποδοχείς του εγκεφαλονευρικού συστήματος που δέχονται το οργανικό πρόγραμμα ανάπτυξης και ένταξης του σώματος στην κοινωνική ομάδα που γεννήθηκε. Αυτοί οι υποδοχείς  καθορίζουν την πορεία ανάπτυξης και εξέλιξης του σώματος μόνον, όπως η Δημιουργία έχει σχεδιάσει και απαιτεί. Αν το πρόγραμμα ανάπτυξης του σώματος, στο πολιτιστικό μοντέλο που γεννήθηκε το άτομο είναι σύννομο του DNA, τότε έχουμε ένα καλώς προσαρμοσμένο σώμα που απολαμβάνει την αντίστοιχη ευδαιμονία. Αν ΟΧΙ, τότε έχουμε ένα σώμα που νοσεί εμφορούμενο από την αντίστοιχη δυσαρέσκεια…. Η υγιής ή νοσηρά κατάσταση του σώματος, είναι αυτή που καθορίζει αποφασιστικά την ποιότητα βιώματος  και δράσης του Εγώ της προσωπικότητος. Ο εκ της Δημιουργίας ρόλος του Εγώ στη ζωή, είναι η επιβίωση του σώματος. Το δε σώμα, περιλαμβάνει το δικό του Αυτόνομο Αρχέτυπο επιβίωσης και αναπαραγωγής, έχοντας μεγάλη ικανότητα προσαρμογής σε ποικίλες περιβαλλοντολογικές συνθήκες.

Ερώτημα: Κατά τη διάρκεια της κύησης, υπάρχει ενστικτώδης αισθαντική αντίδραση του εμβρύου ή λογική νοημοσύνη; Απάντηση: Υπάρχει ενστικτώδης αισθαντική αντίδραση και καθόλου λογική.

Η πρώτη βιωματική εμπειρία του εμβρύου είναι η αισθαντική μακαριότητα του ενδομητρίου περιβάλλοντος και η οποία μακαριότητα, διακόπτεται με την πρώτη κλοτσιά που το έμβρυο δίδει στον αμνιακό σάκο αντιδρώντας στον θόρυβο κάποιου εξωτερικού ερεθίσματος… Αυτή η πρώτη κλοτσιά, ενεργοποιεί την αντανακλαστική λειτουργία του εγκεφαλονευρικού συστήματος, που διαχωρίζει την ύπαρξη από τη μακαριότητα της ενδομητρίου ζωής και ο οποίος διαχωρισμός θα κλείσει με τον φυσιολογικό θάνατο, όχι τον ανθρωποποίητο.

Κατά την διάρκεια του τοκετού. Το γυναικείο σώμα, υπακούει στη λογική της προσωπικότητος ή την αντανακλαστική λειτουργία του σώματος; Απάντηση: Την αντανακλαστική του σώματος.

Σχόλιο: Η Δημιουργία ποτέ δεν θα άφηνε την σημαντικότερη πράξη διαιώνισης της ζωής, έξω από τον έλεγχό της. Η παραβίαση αυτής της φυσικής διαδικασίας μέσω της μαιευτικής επιστήμης μετά το 1948, οδήγησε στη σημερινή πληθώρα των παντός είδους ασθενειών, τον πλούτο των φαρμακευτικών εταιριών και τη δηλητηρίαση της ζωής του Πλανήτη….

Τους πρώτους δώδεκα μήνες, το νήπιο έχει αισθαντική επικοινωνία με το περιβάλλον του ή λογική;  Σίγουρα αισθαντική, δηλαδή αντανακλαστικά ή ενστικτωδώς!!

Μετά τους δώδεκα μήνες, το νήπιο αλληλοεπιδρά αισθαντικά ή λογικά με το περιβάλλον του;  Σίγουρα αισθαντικά, δηλαδή αντανακλαστικά!!

Όταν μετά τους δώδεκα μήνες το νήπιο αρχίζει να χρησιμοποιεί τα χέρια και τα πόδια του, το κάνει λογικά ή ενστικτωδώς; Σίγουρα ενστικτωδώς ή αντανακλαστικά.

Όταν εμείς οι ενήλικες, προσπαθούμε να διδάξουμε στα νήπια πώς να περπατήσουν και να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους, το κάνουμε λογικά ή ενστικτωδώς;  Σίγουρα λογικά!!

Ερώτημα: Η λογική μας παρέμβαση ΔΕΝ είναι μια αυθαίρετη επέμβαση στην Αρχετυπική υποδοχή και λειτουργία του σώματος;

Σχόλιο: Το Αρχέτυπο της όρθιας στάσης είναι αυτό που θα ενσωματώσει την ορθή πορεία προσαρμογής του εγκεφαλονευρικού συστήματος και τον σκελετό στη βαρύτητα, την ισορροπία και την κίνηση του σώματος στο εκάστοτε περιβάλλον που το νεογέννητο πλάσμα θα εμφανισθεί. Διαφορετικά θα περπατήσει ένα παιδί στη ζούγκλα, διαφορετικά στο διαμέρισμα, διαφορετικά στο χωριό, διαφορετικά με ανατομικά παπούτσια, διαφορετικά ζώντας με ζώα και διαφορετικά το διαρκώς υποβοηθούμενο από τρίτους παιδί…  Όταν το Αρχέτυπο της όρθιας στάσης δεχθεί σωστή προσαρμογή, ο άνθρωπος κινείται όπως οι θεοί..

Ερώτημα: Ένα νήπιο, από την ηλικία των δέκα πέντε μηνών που έχει αρχίσει να περπατά και κινείται στο περιβάλλον, τι κάνει; ΔΕΝ πιάνει με τα χέρια του τα πάντα; ΔΕΝ βάζει τα πάντα στο στόμα του; Δεν τρέχει παντού να δει, να αισθανθεί, να γευθεί;

Σχόλιο: Πόσες φορές ΔΕΝ προειδοποιούμε τα μικρά παιδιά μας να ΜΗΝ κάνουν κάτι και αυτά πάντα το κάνουν; Αναπάντητα ερωτήματα, αλλά αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η Δημιουργία τρέφει τα παιδιά της. Μόνον μέσω της βιωματικής εμπειρίας γίνεται αισθητός και κατανοητός ο Κόσμος στον οποίο ο νεογέννητος άνθρωπος καλείται να ενταχθεί. Και τούτο, διότι η ζωή γενικά και ιδιαίτερα σ’ αυτή την ηλικία, είναι αισθήσεις και συναισθήματα και όχι λόγια σοφά και θέσφατα!!

Σοφία είναι να δίδεις σοφά και χρήσιμα βιωματικά ερεθίσματα στο παιδί για την ένταξή του στον κόσμο των ενηλίκων!!

Ερώτημα: Εμείς οι γονείς, όταν τα παιδιά ξεπεράσουν την ηλικία των έξη,  ΔΕΝ επικοινωνούμε λογικά και κατανοητά μεταξύ μας; ΔΕΝ προσπαθούμε να διδάξουμε στα παιδιά μας πώς να προφυλαχθούν από αυτά που μας πόνεσαν στο παρελθόν; Και βέβαια είναι έτσι! Ποιός γονιός ΔΕΝ φροντίζει το παιδί του; Όταν όμως τα ίδια παιδιά, της ίδιας ηλικίας, βρίσκονται μαζί σε μια γιορτή, στο σχολείο ή την παιδική χαρά, επικοινωνούν λογικά μεταξύ τους ή αντανακλαστικά;

Αντανακλαστικά είναι η βέβαιη απάντηση! Τα παιδιά κινούνται σε ένα πέλαγος άγνωστων και ακατανόητων από αυτά αισθήσεων και συναισθημάτων που καθορίζουν νομοτελειακά τη δική τους συμπεριφορά τους, αγνοώντας ολοκληρωτικά κάθε έλλογη γονική συμβουλή….

Ερώτημα: Υπάρχει κάπου, κάποια παιδεία υπέρ της αγάπης, της θετικότητας, της ομορφιάς, της αρμονίας, της ευγένειας, του έρωτα και του σεβασμού; ΟΧΙ είναι η βέβαιη απάντηση και ξαναρωτώ, γιατί ΔΕΝ υπάρχει;; ΔΕΝ θα έπρεπε  να υπάρχει;;

Ερώτημα: Αυτή η ολοκληρωτική απουσία θετικής παιδείας από το πολιτιστικό μας μοντέλο, που οδηγεί σε ολοκληρωτική δυσαρέσκεια, σύγκρουση, ανταγωνισμό και πόνο μεταξύ μας, είναι τυχαία ή εντέχνως σχεδιασμένη;

Είναι τυχαίο ότι παντού, ειδήσεις, βιβλία, περιοδικά, τέχνες, διαφημίσεις, πολιτικές αντιπαραθέσεις, οικογενειακές και παντός είδους φιλίες, συνεργασίες, έρωτες και θετικές δράσεις οδηγούνται πάντα σε εκφυλισμό αφήνοντας αρνητικές εμπειρίες, φόβους και απογοητεύσεις;;   ΟΧΙ, δεν είναι καθόλου τυχαίο θα σας πω!! ΔΕΝ είναι καθόλου τυχαίο ότι πολιτικοί ηγέτες Παγκοσμίου βεληνεκές ψεύδονται ασυστόλως. ΔΕΝ είναι καθόλου τυχαίο ότι παντού το συναίσθημα του φόβου και της ανασφάλειας διαρκώς καλλιεργείται από όλα τα ΜΜΕ, τα βιβλία και κάθε μέσω έντεχνης προπαγάνδας….             Και τελικά θέτω το κυρίως ερώτημα: Όλα αυτά που περιέγραψα στηρίζονται σε αντανακλαστικές ενστικτώδεις αντιδράσεις ή σε λογικές συμπεριφορές;;

Απάντηση: Σε αντανακλαστικές!! Άρα, ΑΥΤΟ είναι το Υποσυνείδητο.

Έτσι δημιουργείται και μ’ αυτό τον τρόπο η σημερινή ανθρωπότητα είναι έρμαιο των διανοιών που  χρησιμοποιούν τους Νόμους της Δημιουργίας, προς Ίδιον Όφελος…

ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ  Είναι, οι ΜΗ Νοηματοδοτημένες αισθαντικές εμπειρίες του σώματος, βίαιες ή ηδονικές, οι οποίες, λειτουργώντας αυτόνομα και αντανακλαστικά σε σχέση με τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, δημιουργούν ανερμήνευτες και ανεξέλεγκτες από το Εγώ συμπεριφορές και καταστάσεις. Το Υποσυνείδητο είναι εδραιωμένο στο εγκεφαλονευρικό σύστημα του σώματός μας και η συμπεριφορά του είναι αυτόνομη και χωρίς λογική ακολουθία. Η ανεξέλεγκτη από το Εγώ υποσυνείδητη συμπεριφορά του σώματος, εξελίσσεται σε παραφροσύνη, σχιζοφρένεια, τρέλα και ερωτικές διαστροφές. Τα περιεχόμενα του Υποσυνειδήτου είναι Αποκλειστικά Αισθαντικά που εξελίσσονται σε αρνητικά και θετικά Συναισθήματα, όταν Νοηματοδοτούνται από το Εγώ της Προσωπικότητος….

Η λειτουργία του Υποσυνειδήτου μας υπόκειται σε Αισθητικό Προγραμματισμό, ο οποίος αρχίζει από την πρώτη αναπνοή μας στο σφαγείο του μαιευτηρίου και τελειώνει μετά την εφηβεία γύρο στα είκοσι με την κατακρεούργηση της Ερωτικής μας συμπεριφοράς από την πορνογραφία, την πορνεία και την εκπόρνευση οτιδήποτε ωραίου και αγαθού στη ζωή μας. Στη χρονική περίοδο των είκοσι ετών, κτίζεται η Οντολογική Ουσία του κάθε Ανθρώπου, ανεξαρτήτως φύλου, χρώματος και πολιτισμού και δεν αλλάζει στην υπόλοιπη Ζωή του. Εξιδανικεύεται μόνον. .

Αυτός ο Αισθητικός Προγραμματισμός του Σώματος-Υποσυνειδήτου, Υποβάλλεται και Επιβάλετε αυτόματα από το πολιτιστικό μοντέλο στο οποίο γεννηθήκαμε και αδιαφορεί τελείως για το επίπεδο ευδαιμονίας η δυσαρέσκειας που συνοδεύει. Είναι πανίσχυρος  και δεν έχει καμία σχέση με τις Ιδέες, τα Θεωρήματα  και τα Θέλω του Εγώ της Προσωπικότητος και με το οποίο είναι σε διαρκεί εμφύλιο πόλεμο. Εντέχνως εδραιωμένο… Είναι η Ζώσα Αισθαντική Οντότητα του Σώματος, Είναι Πανίσχυρη και Είναι Σκέτη Σάρκα, Αντανακλαστικά Λειτουργούσα….  Είναι αυτό που ο Καβάφης εκστατικά περιέγραψε, «Καινούργιους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες  θάλασσες.

Η Πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους.

Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς. Και μεσ’ στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.

Πάντα στην πόλη Αυτή θα φτάνεις. Για τα αλλού μη ελπίζεις

δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. Έτσι που τη Ζωή σου ρήμαξες Εδώ, στην κόχη τούτη τη μικρή, σ’ όλη τη γη την χάλασες».

Και ο Κύριος Δημήτρης Κουρέτας, ο Άγνωστος Πατριάρχης της Ελληνικής Ψυχιατρικής δήλωσε από το 1970. «Αυτό που νοείται ως μοίρα ή πεπρωμένο, αντιπροσωπεύεται στην πραγματικότητα, από ορισμένους ψυχολογικούς παράγοντες, απωθημένες επιθυμίες και ενστικτώδεις ωθισμούς και εθισμούς, που εμφωλεύουν μέσα στον ασυνείδητο ψυχισμό του ανθρώπου και προσδιορίζουν αιτιοκρατικά, αλλά ανεπίγνωστα, τις συναισθηματικές του αντιδράσεις, τις πράξεις και τη συμπεριφορά του».

Η μόνη δυνατή αλλαγή υπέρ της ευτυχίας του ανθρώπου, δύναται να γίνει κατά την διάρκεια  της περιόδου από 6 έως 11 ετών και μια τέτοια σχετική περιγραφή, δίνω στα κεφάλαια  «Μια επίσκεψη στο Ισραήλ», στο «Τι θα γίνεις παιδί μου, όταν μεγαλώσεις» και στο «Σώμα και Πνεύμα»..

Όλα τα Αισθητικά Ερεθίσματα Ηδονής ή Πόνου, που προκύπτουν από την Εύρυθμη ή Άρρυθμη λειτουργία Αυτής της αντανακλαστικά λειτουργούσας σάρκας ή του σώματός μας, καθορίζοντας την καθημερινή αισθητική μας διάθεση, Νοηματοδοτούνται από το Εγώ της Προσωπικότητος και σχηματίζοντας Συνείδηση, προσλαμβάνουν τη Ζώσα και Ενεργητική  Ορμή του.

Ερώτημα: Υποψιασθήκατε ποτέ ότι το Σώμα μας είναι το Δένδρο με τους καρπούς του Καλού και του Κακού, του χαμένου Παραδείσου και ότι οι καρποί του, της Ηδονής και του Πόνου, συμβάλουν στον Αυτοπροσδιορισμό και την δράση του Εγώ μας στον Ζωντανό Κόσμο;

Κάθε θηλαστικό που γεννιέται είναι Άγιο, Μακάριο και Αγαθό, όλα τα υπόλοιπα για τους ανθρώπους,  Συναισθήματα, Λόγος, Συμπεριφορά, ακόμα και Φύλο, είναι αποτέλεσμα παιδείας, Ηθικής ή Ανήθικης.…

Κανένα πλάσμα του Κόσμου, εκτός του ανθρώπου, ΔΕΝ λέγει και εννοεί.

Εγώ είμαι θηλυκό ή αρσενικό πλάσμα!!

Αυτός ο διαχωρισμός είναι η πρώτη αιματηρή πληγή που διέσπασε την οντολογική ενότητα του ανθρώπου και εδραιώθηκε από τον θεσμό της Πατριαρχίας ακολουθώντας τον θεσμό των πρωτοτοκίων και την υλιστική εξέλιξη των πολιτισμών.

 

Γράψε Σχόλιο

27 αναζητήσεις. 0,318 δευτερόλεπτα.