Δημοσιεύσεις μηνός Ιουλίου 2013

Σήμερα το πρωί, 3/7/2013  ευρισκόμενος μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, ήρθε στον Νου μου η απάντηση για τον ουσιαστικό ρόλο του Έρωτα στην ανθρώπινη Ζωή και λέγω ανθρώπινη, διότι ο άνθρωπος είναι εξαίρεση των υπολοίπων Όντων της Δημιουργίας.

Στον άνθρωπο δόθηκε  το κοπιώδες Έργο της Σκέψης, της Σύγκρισης και της Λογικής απόφασης, επισημαίνοντας, πως δεν μπορεί να ληφθεί σωστή απόφαση, αν δεν υπάρχει ορθό σημείο αναφοράς.

Η Φώτιση ήρθε σαν λάμψη στο σκοτάδι, όταν σε τέτοιες μαγικές στιγμές που και η μέθοδος Σίλβα περιγράφει, μέσα στο κβαντικό κενό του Νου μου,  αναδύθηκε η φράση του Όσσο που πολλές φορές  άκουγα όταν ήμουν στην Πούνα της Ινδίας το 1992. «Ο Έρωτας είναι ο Θάνατος του Εγώ της προσωπικότητος και Αυτό δεν θέλει να πεθάνει».

Αυτό το Κβαντικό Κενό του Νου που αναφέρθηκα, είναι το ίδιο, που στην Ορφική Μυθολογία ονομάζεται Χάος και από το οποίο ξεπήδησε ο Θεός Έρωτας, ο οποίος παρίσταται ως άνδρας με φτερά στις ωμοπλάτες,  και η Θεά Ανάγκη, για να κτίσουν από κοινού τον Κόσμο.

Στην Πούνα, όπου η Ερωτική ζωή εκείνα τα χρόνια έβρισκε τον πραγματικό Εαυτό της, άκουγα, αισθανόμουν και κατανοούσα και τον Βίλχελμ Ράϊχ, τον Δάσκαλο που ερεύνησε και περιέγραψε την οργανική λειτουργία του ανθρώπινου σώματος κατά την δράση της Ερωτικής πράξης. Και το μεταφυσικό ή εκστατικό μέρος του Έρωτα που η Τάντρα Γιόγκα και ο δικός μας Αρχαίος Πριαπισμός δίδασκε και δώριζε στους ανθρώπους, σε αντιστάθμισμα του κοπιώδους έργου της σκέψης και της ορθής απόφασης.

Ίσως φίλε μου με βρεις γραφικό διαβάζοντας τα λόγια μου, αν όμως είναι έτσι, είναι επειδή Εσύ νομίζεις ότι σκέπτεσαι. Αν σκεφτείς λίγο περισσότερο θα καταλάβεις ότι αντέδρασες αντανακλαστικά, με εκείνο το γνωστό απόφθεγμα που πολύ συνηθίζουμε τελευταία, εκείνο το, τι λες βρε μαλάκα. Και τότε, τότε ίσως κάτι κινηθεί μέσα σου, ίσως τότε γίνει κάτι μαγικό μέσα σου και δώσεις κάποια  περισσότερη προσοχή στο βιβλίο μου ή αυτό που διαβάζεις, με ότι συνεπάγεται Αυτό.

Εκείνα τα υπέροχα χρόνια των ταξιδίων και των  αναζητήσεών μου, είχα την τύχη να δω πολλές φορές το Ινδικό Επικό Έργο Μαχαμπαράτα σε σκηνοθεσία του Πήτερ Μπρούκ και Ήταν, σαν να έβλεπα μια γνήσια έκδοση ή μεταφορά της δικής μας Ηλιάδας του Ομήρου στο Τώρα. Έβλεπα Μαχαμπαράτα και Ζούσα Ηλιάδα.

Σ’ Αυτό το Έργο, το πνεύμα μιας λίμνης, επί ποινή θανάτου, έκανε την εξής ερώτηση στον Γιουντίστηρα τον Σοφό των αδελφών Πάνταβα. «Τι σκεπάζει την Γη; Και ο Σοφός απάντησε, Σκοτάδι».

Εύδος είναι το όνομα του Σκότους στην Αρχαία Ελληνική και Ψεύδος είναι το Σκοτάδι της Ψυχής. Ψεύδος και Άγνοια είναι Αδέλφια και Αυτά τα Αδέλφια ξανάρθαν στη Γη να μας ξανασκεπάσουν με την μαγεία τους και να μας απαλλάξουν από το κοπιώδες Έργο της Σκέψης και της Απόφασης. .

Τάντρα Γιόγκα είναι η προέκταση της οποιασδήποτε θεωρητικής ή πρακτικής δράσης στο Ιερό και το εξιδανικευμένο. Και φυσικά, η Ερωτική Πράξη περιλαμβάνετε σ’ Αυτές τις πρακτικές, χαρίζοντας στους Μυημένους της το βιωματικό πέταγμα της Ψυχής τους στο Απεριόριστο Μεγαλείο του Απείρου.

Είχα την εύνοια του Ουρανού να το ζήσω, γι’ Αυτό και Ομιλώ.

Αν κάποτε επισκεφθείτε το μουσείο της Ολυμπίας, σε κάποια απόμερη γωνιά που εκθέτονται αγαλματίδια. Αν προσέξετε, θα δείτε κάποιες μικρές χάλκινες ανδρικές φιγούρες, λεπτές και υπερυψωμένες, με τα χέρια σηκωμένα  στον Ουρανό, με την απρόσωπη κεφαλή τους να προεκτείνεται προς τα πάνω και το σημαντικότερο με το γεννητικό τους όργανο σε στύση. Χωρίς καμία εξήγηση ασφαλώς.

Ο Πριαπισμός στον πολιτισμό μας αντιπροσωπεύει την αδυναμία του εν στύση ανδρικού οργάνου να εκσπερματώσει.  Παραδόξως το ίδιο νόημα περιέχεται στις δυτικές κοινωνίες και  για την Τάντρα Γιόγκα με λίγο περισσότερο πνευματικό λούστρο όμως. Στις δυτικές κοινωνίες υποστηρίζεται από διάφορους δοτούς Δασκάλους Ανατολής και Δύσης, ότι στην Τάντρα  δεν εκσπερματώνουμε και μετατρέπουμε το σπέρμα ή την Ερωτική ενέργεια σε Πνεύμα.

Γνώρισα κάποιους δυστυχείς που προσπάθησαν να το κάνουν και τις συνέπειες που υπέστησαν.

Ο Πρίαπος ήταν παιδί του Διόνυσου, Θεού της Έκστασης και της Αφροδίτης, Θεάς του Έρωτα. Σαν τέτοιος Γιός αντιπροσώπευε τις ιδιότητες και των δυο γονιών του. Tην Ερωτική Εκστατική Υπέρβαση του Εγώ της προσωπικότητος, πέρα από την καθημερινότητα μέσω της Ηδονής….

Ο Έρωτας, ο Τοκετός και ο Θάνατος είναι οι τρείς βιωματικές πράξεις υπέρβασης του Οντολογικού Εγώ, του Αυτόνομου Εγκεφαλονευρικού μας Συστήματος δηλαδή, που όταν κάποτε Αυτόνομα Αναλαμβάνει δράση, η δύναμη του Εγώ της προσωπικότητος υποχωρεί και Εκστατικά, Οράτε  το Μεγαλείο και την Ομορφιά του Απέραντου Υπέρτατου.

 

Στην λέξη Έρωτας, βρίσκεται η ρίζα της λέξης Ερωτώ και όπως ο Έρωτας γονιμοποιεί τα πάντα στο Σύμπαν, έτσι και τα Ερωτήματα γονιμοποιούν τους Νόες με Σκέψεις και Συμπεράσματα, τα οποία είναι σαν μικρά Σύμπαντα.

Ερώτημα: Γνωρίζουμε τι ακριβώς αντιπροσωπεύει η λέξη Εργασία στον Ψυχισμό μας;

Αυτό που όλοι γνωρίζουμε και αποδεχόμαστε, είναι ότι η Εργασία χρησιμοποιείτε ως ανταλλάξιμο αγαθό μέσω του οποίου γινόμαστε Κάτι, αποκτούμε δηλαδή Οντότητα, βαρύτητα, αξιοπρέπεια, οικονομική επιφάνεια κύρος, δύναμη  και τέλος εξουσία.

Εγώ όμως σας λέγω πως ΟΧΙ, η Εργασία δεν είναι μέσον βιοπορισμού. Η Δουλεία είναι μέσον βιοπορισμού.

Η Εργασία, η παραγωγή Έργου δηλαδή, εντάσσετε μέσα στα πλαίσια Αξιών που η Δημιουργία καθόρισε για το Ανθρώπινο Είδος.

Το Όποιο Έργο, από το Ελάχιστο μέχρι το Μέγιστο, είναι αποτέλεσμα Εσωτερικής Όρασης, Σκέψης, Βούλησης και δράσης και Αυτό είναι μια μεγαλειώδης Ερωτική πράξη με Σύλληψη και Τοκετό μέσα στο Κβαντικό Κενό του Νου μας.

Είμαστε Συνδημιουργοί του Κόσμου. Γεννιόμαστε Άγιοι, Μακάριοι και Αγαθοί, παθιασμένοι καλλιτέχνες δημιουργοί στην ύλη και το πνεύμα, ικανοί να ανατάξουμε το Σύμπαν κι’ ακόμα μακρύτερα, στα παράλληλα Σύμπαντα.

Η μεταστοιχείωση Αυτής της Θείας Δωρεάς σε μέσον βιοπορισμού, μας μεταμορφώνει σε δούλους και αυτόματα εκπίπτουμε από το δικαίωμα στην Ευδαιμονία που η Δημιουργία καθόρισε για τους Αγαπημένους της.

Διότι είμαστε οι Αγαπημένοι της Δημιουργίας, αλλά χαμένοι και δυστυχείς στα δοτά χειμέρια όνειρά μας, φυλακισμένοι σε Λαβυρίνθους κανόνες και θεσμούς, που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική μας Θεία  Φύση.

 

Αυτό που κατάλαβα  από την περιπέτεια της Ζωής μου μέχρι τώρα, είναι, ότι όσο κι’ αν προσπάθησα να γίνω ΚΑΤΙ, μέσω του χρήματος, της κοινωνικής αναγνώρισης ή της μόρφωσης, η ανάγκη κατανόησης και αναγνώρισης του Εαυτού από τον Εαυτό μου, ήταν και είναι το ουσιαστικά ζητούμενο της Ζωής. Επαναλαμβάνω, όχι η αναγνώριση του Εαυτού από τους άλλους όπως συμβαίνει στην εποχή μας, αυτό είναι ένα επιδερμικό και ανεπαρκές υποκατάστατο που προκαλεί ηθικό κενό, αλλά η αναγνώριση του Εαυτού από τον Εαυτό είναι το μέγιστο αγαθό και αυτή η αναγνώριση έρχεται μέσα από καλές αλλά και κακές πράξεις και όχι λόγια σοφά και θέσφατα!

Στην εποχή μας, αυτή η βαθειά ψυχική ανάγκη ονομάζεται Αυτοεκτίμηση και δυστυχώς τα πάντα στο πολιτιστικό μας μοντέλο προσπαθούν να μας πείθουν διαρκώς για το αντίθετο ή θέτουν όρους και κανόνες που είναι αδύνατο να ικανοποιηθούν, ώστε να μην αισθανόμαστε  ποτέ Αυτοεκτίμηση.

Γιατί άραγε τα πάντα προσπαθούν να μας στερήσουν αυτή τη βαθιά ψυχική ανάγκη;

Στο πολιτιστικό μας μοντέλο, απαγορεύεται να είσαι υπερήφανος για τον Εαυτό σου, να αισθάνεσαι αυτοεκτίμηση, να είσαι ευτυχισμένος, να είσαι ελεύθερος, να είσαι αυτάρκης, να είσαι ερωτευμένος, να είσαι ευγενής, τρυφερός, χαρούμενος, γενναιόδωρος, να είσαι ικανοποιημένος από τον Εαυτός σου.

Εγώ όμως δηλώνω ευθαρσώς, πως όταν είσαι ο Εαυτός σου, το μέγιστο αγαθό κατά τους Αρχαίους μας, όλες οι ευτυχίες και δυστυχίες του Κόσμου, είναι διαχειρήσιμες.

Όταν Είσαι ο Εαυτός σου, έχεις Αυτοεκτίμηση, Αυτοσεβασμό, Αξιοπρέπεια, Δύναμη και Λόγο.

Όταν Είσαι ο Εαυτός σου έχεις μακροθυμία,  έχεις συμπόνια και καλοσύνη, δεν ζηλοφθονείς, δεν κομπάζεις, ούτε υπερηφανεύεσαι. Είσαι ευπρεπής, δεν είσαι ευερέθιστος, ξεπερνάς εύκολα το κακό που σου έχουν κάνει και το αξιοποιείς αυξάνοντας τη σοφία σου. Δεν χαίρεσαι για το στραβό που γίνεται, αλλά μετέχεις στη χαρά για το σωστό. Όταν Είσαι ο Εαυτός σου, σε όλα εμπιστεύεσαι, για όλα ελπίζεις, όλα τα υπομένεις και για όλα έχεις έναν καλό Λόγο. Όταν Είσαι ο Εαυτός σου, είσαι Καλός στο Καλό και Καλός στο Κακό, διότι η Δημιουργία τρέφει και τον κακό λέοντα και την καλή αντιλόπη κρατώντας την ισορροπία στη λειτουργία του Κόσμου!!

Η μη αντίδραση στο κακό που γίνεται επιτρέπει στο κακό να αυξάνεται ανεξέλεγκτα.

Όταν Είσαι ο Εαυτός σου, Είσαι ένας Ευφυής Συνδημιουργός στον Κόσμο της Σκέψης  και της Πράξης του Σύμπαντος, με ότι ευδαιμονία απορρέει από Αυτή τη στάση, απέναντι στη Ζωή και τον Εαυτό!!

 

24 αναζητήσεις. 0,299 δευτερόλεπτα.