Δημοσιεύσεις Συντάκτη

Προοίμιο του κυρίως θέματος.
Ήταν το 1999 όταν το ερώτημα μιας φίλης, Ποιό είναι το Εγώ Ειμί ο Εν Εμή, Ευάγγελε;
Ένα λαμπρό πρωινό του καλοκαιριού, απολαμβάνοντας τη δροσιά κάποιων υπέροχων ούζων, πάνω σ’ ένα ζωντανό Ελληνικό κύμα, με ενέπνευσε.
Ποιο είναι το Εγώ Ειμί ο Εν Εμή Ευάγγελε, αντήχησε το ερώτημα μέσα στον Χώρο του Νου μου και αμέσως, σαν σε θύελλα που με κυρίευσε, σαν ακοίμητος φρουρός, σαν ο από πάντα Φύλακας άγγελός μου, σαν έτοιμο από καιρό, κάποιο άφωνο σημείο, μια υπέρλογη παρουσία που απλά υπήρχε και μου έδινε την αίσθηση ενός φύλακα αγγέλου. Σκίρτησε μέσα στον Χώρο του Νου μου συνοδευόμενη από φως. Δεν είπε Εγώ είμαι, δεν είπε Εδώ είμαι, απλά σκίρτησε σαν μετά από βαθύ ύπνο, μόνο που αυτή τη φορά το Εγώ της προσωπικότητας μου, σοφότερο από τη γνώση που με τα χρόνια κατέκτησε στη ζωή, κατάλαβε. Κατάλαβε, ότι εκείνο το άφωνο Σημείο, εκείνη η υπέρλογη παρουσία, που σε κάποια μακρινή εποχή της παιδικής μου ηλικίας μ’ έσπρωχνε να ανακαλύψω τις πραγματικές αιτίες της ανθρώπινης δυστυχίας, κάποιον άλλο φίλο τον έκανε να τρίβει με λάδι τις εικόνες των αγίων για να δει τα πρόσωπά τους. Κάποιος άλλο παιδί, σπρωγμένο από την ίδια υπέρλογη δύναμη, έβλεπε τον Παρθενώνα και προσπαθούσε να οραματισθεί το είδος της μουσικής που είχαν οι αρχαίοι. Κάποιο άγνωστο έβλεπε τον ουρανό και προσπαθούσε να καταλάβει την κίνηση των άστρων. Κάποιο άλλο να βλέπει τη θλίψη των ανθρώπων και να θέλει να την θεραπεύσει. Κάποιο άλλο ζήλευε τον καραγκιόζη και προσπαθούσε να τον μιμηθεί.
Και κάποια άλλα παιδιά, έβλεπαν τους κλέφτες τους ψεύτες τους απατεώνες, τις πόρνες, τους αγίους, τους ιερείς, τους καλλιτέχνες, τους ποδοσφαιριστές, τους πολιτικούς, τους τραπεζίτες, τους αλήτες και ονειρευόταν να γίνουν ίδια κι’ εκείνα, το καθένα στο όνειρο και το πεπρωμένο του!
Εκείνη η άφωνη υπέρλογη παρουσία, που ενοικεί μέσα σε όλα τα όντα, είναι αυτή η ίδια που τρέφει όλα τα όνειρα, όλα τα πεπρωμένα, όλες τις μοίρες, όλους τους χαρακτήρες, όλους τους δρόμους της ζωής όλων των όντων του Κόσμου. Είναι ο φύλακας άγγελος κάθε πλάσματος, κάθε ύπαρξης, κάθε ψυχής στην ολοκλήρωση του όποιου έργου της εμπνευσθεί, αφυπνιζόμενη την συγκεκριμένη ηλικία στην Ζωή. Αυτή η άφωνη φωνή και παρουσία, είναι ένα ψήγμα της υπέρτατης ψυχής του Σύμπαντος, που αποττίοι παντού και πάντα τα οφειλόμενα της Ζωής, χωρίς ανταλλάγματα.

Αυτή η υπέρλογη και Άφωνη Παρουσία είναι μέσα μας και βλέπει τα πάντα χωρίς να επεμβαίνει. Είναι μέσα μας και περιμένει την κάθε Προσωπικότητα να ολοκληρώσει το όνειρο που έπλασε στην ηλικία των 6 με 11 ετών, εμπνευσμένη και παθιασμένη να ενταχθεί στο περιβάλλον που γεννήθηκε και αφυπνίσθηκε. Είναι Εκεί και στηρίζει τις όποιες επιλογές του όποιου καλού ή κακού Εγώ μας. Γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει καλό και κακό. Γνωρίζει ότι αυτός είναι ο δρόμος της διττότητας που κάθε Εγώ και προσωπικότητα ή συνείδηση είναι υποχρεωμένο να ακολουθήσει προκειμένου να αυτοπροσδιορισθεί το ίδιο και να συμβάλει στην εξέλιξη της ζωής.
Είναι αυτή η ίδια υπέρλογη παρουσία που αποττίοι τα οφειλόμενα της Ζωής προς κάθε επιλογή που Εσύ και Εγώ θα κάνουμε πράξη, καλή και κακή. Διότι μόνον μέσα από καλές και κακές πράξεις και όχι με λόγια σοφά και θέσφατα θα μπορέσει το Εγώ της προσωπικότητάς μας ή, η συνείδησή μας να καταλάβει, να κατανοήσει και να ολοκληρώσει το έργο, καλό ή κακό που επέλεξε αισθαντικά εκείνη τη παιδική εποχή να ολοκληρώσει σ’ αυτόν τον πλανήτη και να ολοκληρωθεί. Κι’ αυτή η παρουσία, η υπέρλογη, η υπέρλαμπρη, η υπέρτατη, βλέπει και περιμένει υπομονετικά, όπως η Πηνελόπη, που πάντα σκέπαζε το πρόσωπό της να μην το δούνε οι μνηστήρες.
Περιμένει το Εγώ της προσωπικότητάς μας, τον εν δυνάμει εσωτερικό Οδυσσέα μας, να κατανοήσει και να δράσει, να αντιδράσει στον πόνο και τη δυστυχία που φορτώθηκε εν αγνοία του από μισάνθρωπα και απάνθρωπα ιερατεία. Τα οποία, γνωρίζοντας αυτή την ιδιότητα του Παντεπόπτη Οφθαλμού, αναθέτουν σ’ Αυτόν την ολοκλήρωση του έργου που Αυτά σχεδιάζουν, διαμορφώνοντας τα αισθήματα, τις συνειδήσεις, τους χαρακτήρες και τα όνειρα των ανθρώπων από την πρώτη τους αναπνοή στα σφαγεία των μαιευτηρίων……
Εδώ, σ’ αυτές τις δυνατότητες βρίσκεται το δείγμα και το μεγαλείο του ανθρώπου ο οποίος αυτόνομα, μπορεί να δράσει από το υπέρτατο καλό, μέχρι το υπέρτατο κακό……
Απίστευτο δεν φαίνεται; Ναι είναι απίστευτο, αλλά αυτή είναι η αλήθεια και αποδεικνύεται από την μέχρι τώρα ιστορική εξέλιξη της Ανθρωπότητας. Από τα τερατώδη εγκλήματα που έγιναν στο όνομα του Θεού, του δικαίου, της δημοκρατίας και πόσων άλλων ωραίων ιδεών και την ανενδοίαστη εμπράγματη καταστροφή της Ζωής από την οποία εκπορευθήκαμε.

Σχόλιο: Όλα τα όντα έχουν Εγώ σκέψη βούληση και συνείδηση ή προσωπικότητα και η οποία δημιουργείται από την επεξεργασία των δεδομένων της πραγματικότητας στην οποία γεννιούνται, εξελίσσονται και πεθαίνουν. Τα πληροφοριακά περιεχόμενα που υπάρχουν ως συνείδηση στη φυσική σταθερά του όποιου εγκεφάλου, δίδουν τη δυνατότητα στην πνευματική Υπόσταση της Παγκόσμιας Ύπαρξης να επεξεργασθεί τις πληροφορίες του όποιου περιβάλλοντος υπάρχει και να αποδώσει έργο (καλό και κακό), πάντοτε μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων του όποιου φυσικού σώματος χρησιμοποιεί για να δράσει. «Κάθε έμβιο ον του Σύμπαντος αντιλαμβάνεται τον Κόσμο μέσα από την δική του ατομική θεώρηση πραγμάτων, μετατρέποντας το ένα και μοναδικό Σύμπαν σε μία απειρία παράλληλων Συμπάντων και συμβάντων». Κάθε τι που υπάρχει στο Σύμπαν στηρίζεται από κάτι και με την σειρά του στηρίζει κάτι άλλο. Αυτός ο Παγκόσμιος Νόμος της αμοιβαίας συνεκτικότητας, που η Κβαντική και οι Αρχαίες φιλοσοφίες περιγράψανε από παλιά, έχει καταρρεύσει στις σύγχρονες κοινωνίες μας, στη σχέση μας με τις άλλες μορφές ζωής και με τον ίδιο τον πλανήτη μας εκτενέστερα.

Και αυτό, είναι η μέγιστη ύβρις του Είδους μας προς την Ζωή που του χαρίσθηκε….

Εγώ της προσωπικότητας.

Μια ξεχασμένη σοφία του παρελθόντος λέγει.
Η συκοφαντία βλάπτει περισσότερο αυτόν που την ακούει παρά σ’ αυτό που αναφέρεται.

Αυτό το κείμενο αναφέρεται σε μια διαχρονική συκοφαντία της εξουσιαστικής Ελίτ του πλανήτη, εναντίον του ανθρώπινου Εγώ και της οντολογικής ουσίας όλων των ζωντανών πλασμάτων της Γης. Διότι το Εγώ είναι Οντωνυμία και είναι η Οντολογική Ουσία ή, η Ιδιότητα που σκέπτεται και βούλεται μέσα σε κάθε ζωντανή ύπαρξη.
Αυτή η καθολική συκοφαντία των όντων της Γαίας, ως ΜΗ έχοντα Εγώ με σκέψη και βούληση, αλλά τυφλά ένστικτα, από ένα πανίσχυρο θρησκευτικό εγωκεντρικό Εγώ, οδήγησε σήμερα την ζωή της Γης εδώ, την κρισιμότερη καμπύλη της. Την μετάλλαξη του DNA της.
Βεβαιωμένο από τις φυσικές επιστήμες είναι, ότι το Σύμπαν δρα σαν μια αιώνια ακριβή μηχανή σύνθεσης χημικών στοιχείων, που δύναται, κάτω από την εποπτεία μια άγνωστης νοημοσύνης και που μόλις τώρα άρχισε να ανιχνεύεται από την ανθρώπινη διάνοια,
να συνθέτει χημικά στοιχεία Ζωής στο διηνεκές του. Αυτό που είναι γνωστό και δυναμικά φανερό είναι το αναμφισβήτητο γεγονός ότι το ανθρώπινο Εγώ, με Σκέψη και Βούληση, επεξεργάζεται το σύνολο των Ιδεών και της Ύλης του Σύμπαντος.

Επιθυμώ να ξεκινήσω με την δήλωση ότι κάθε έννοια περί Εγώ και Υποσυνειδήτου στους πολιτισμούς του πλανήτη μας, είναι συνειδητά διαστρεβλωμένη, συκοφαντημένη, παρερμηνευμένη και αποκεκριμένη από κάθε μορφή πολιτικής, επιστημονικής και θρησκευτικής εξουσίας. Και τούτο, διότι η εξουσιολαγνεία της όποιας εξουσίας, έχει την ανάγκη δούλων να την υπηρετεί και οι δούλοι δεν πρέπει να έχουν Εγώ.
Αυτό που μπορώ να συστήσω στον αναγνώστη είναι, να διαβάσει ψύχραιμα αυτό το κείμενο αρκετές φορές, και στην συνέχεια, συγκρίνοντας την περιγραφόμενη ιδέα περί Εγώ με την δική του ή την τρέχουσα, να επιλέξει την συμφερότερη άποψη για τον Εαυτό του και μόνον.
Διότι ο Εαυτός μας είναι το πολυτιμότερο πράγμα που κατέχουμε στη ζωή και αν ΔΕΝ έχουμε ορθή κατανόηση του Εαυτού μας, σημαντικό μέρος του οποίου είναι και το Εγώ μας, σε κάποιο σημείο της διαδρομής μας, συνήθως αργά, ανακαλύπτουμε ότι πήραμε λάθος δρόμο και καταθλιβόμαστε. Ειδικά, όταν ΔΕΝ μπορούμε να αλλάξουμε ζωή.

Τι είναι το Εγώ;

Το Εγώ είναι το έμφυτο πνευματικό μέρος ή ιδιότητα κάθε ζωντανού πλάσματος και είναι εντεταλμένο από τον Ουρανό όταν αναδυθεί στην οποιαδήποτε σάρκα, να υπηρετεί την επιβίωση του σώματος που υπάρχει και την εξέλιξη της ζωής, που η σάρκα διαισθητικά καθοδηγεί. Είναι δε εφοδιασμένο, προκειμένου να επιτύχει τον σκοπό του με σκέψη και βούληση. Δεν δύναται να υπάρξει και εξελιχθεί οποιοδήποτε είδος Ζωής στο Σύμπαν χωρίς ένα Εγώ που σκέπτεται και βούλεται να την υπηρετεί.
Αυτή η καθ’ όλα σωστή λογική περιγραφή, αναδεικνύει την τριαδική ιδιότητα του Εγώ-Σκέψη-Βούληση ως Αιώνια Δημιουργική Αρχή του Σύμπαντος, και αυτό το Εγώ που μόλις τώρα περιγράφηκε είναι μια Αποκάλυψη που αν κατανοηθεί από όλους Εμάς, δύναται να αλλάξει τα πάντα στον πλανήτη, με πρώτο τον Εαυτό μας.
Διότι από Αυτόν ξεκινά η κατανόηση του Εαυτού και του Κόσμου μας.
Υποστηρίζω δε αυτή την άποψη ως φυσική και αντικειμενική πραγματικότητα με το εξής παράδειγμα: Το Σύμπαν είναι ένας μηχανισμός διαρκούς δημιουργίας και καταστροφής Κόσμων. Αυτή τη στιγμή εκατομμύρια Κόσμων σε όλες τις διαστάσεις μικρές και μεγάλες δημιουργούνται και καταστρέφονται ταυτόχρονα. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και μέσα στο σώμα μας. Το ίδιο συμβαίνει και ως αποτέλεσμα του δικού μας έργου πάνω στη Γη.
Είμαστε Συνδημιουργοί του Σύμπαντος και το σύνολο του Έργου μας το αποδεικνύει.
Και όλο αυτό το έργο που έχουμε κτίσει, καλό και κακό είναι αποτέλεσμα του δικού μας Εγώ, της δικής μας σκέψης και της δικής μας βούλησης.

Αυτή η Δημιουργική τριαδική αρχή του Εγώ-Σκέψη-Βούληση που μόλις τώρα κατετέθει έχει δυο μορφές εκδήλωσης, την ευφυή και την αντανακλαστική.
Το σύνολο της Ζωής στο Σύμπαν ξεκινά με την ενεργειακή αντανακλαστική ένωση των χημικών στοιχείων που ξεκινούν υπακούοντας στην αντανακλαστική ηλεκτροδυναμική αρχή των αντιθέτων και η οποία συμβάλει να κτισθούν οι χημικές βάσεις της ζωής.
Στην συνέχεια περνάμε στην αντανακλαστική αυτογένεση των μικροοργανισμών που παίζουν τον πρώτο σημαντικό ρόλο στην δημιουργία και τέλος φτάνουμε στον δικό μας γνωστό κόσμο της διττότητας στον οποίο εμφανίζεται η Ευφυής νοημοσύνη να συνδράμει την αντανακλαστική του Σύμπαντος.
Βάσει της Ευφυούς αρχής, η οποία ξεκίνησε στον πλανήτη μας πριν από πεντακόσια εκατομμύρια χρόνια, με την εμφάνιση των Ευκαριοτών βακτηριδίων και τα οποία, μέσω του Ορφικού Θεού Έρωτα άρχισαν να ανταλλάσουν τα γονίδια τους. Καλώντας ταυτόχρονα και την Θεά Ανάγκη να προστρέξει σε βοήθειά τους. Τότε, ο Θείος Έρως και η Θεία Ανάγκη, από κοινού συνεργαζόμενοι, άναψαν την πανίσχυρη φωτιά του Έρωτα και άρχισαν με ηδονή, αγάπη και σεβασμό να συμβάλλουν στην εξέλιξη της ζωής. Σήμερα βρισκόμαστε εδώ, στο επόμενο ΑΦΥΣΙΚΟ ή ανθρωποποίητο σκαλοπάτι εξέλιξης της ζωής, το οποίο εντέχνως και εν αγνοία μας, μέσα από ποταμούς αίματος ψεύδους και βίας σε κάθε μορφή της ζωής του πλανήτη, προετοιμάσθηκε.

Τι είναι το Εγώ και τι η Προσωπικότητα ή, Συνείδηση.
Το Εγώ είναι το αιώνιο θείο στοιχείο, το οποίο με σκέψη και βούληση συμβάλει στην εξέλιξη και επιβίωση του οποιουδήποτε πλάσματος εντός του οποίου αφυπνίζεται. Και το οποίο Εγώ, εν δυνάμει και όχι απριόρι αυτεξούσιο, μέσω του παγκόσμιου νόμου της Ταύτισης, ταυτίζεται με το σώμα που καλείται να υπηρετήσει και γίνεται ένα μαζί του υπηρετώντας τις ανάγκες του, οι οποίες εκδηλώνονται αισθαντικά.
Το σώμα μας είναι το δένδρο της ζωής το οποίο μέσω των αντίθετων αισθήσεων του πόνου και της ηδονής συμβάλει στον αυτοπροσδιορισμό του Εγώ στο γίγνεσθαι του Κόσμου. Εγώ χωρίς σώμα είναι αιθέρας.
Οι δυνατότητες του Εγώ-σκέψη-βούληση είναι άπειρες αλλά όλα εξαρτώνται από τις κατασκευές του εκάστοτε εγκεφαλονευρικού συστήματος και του τρόπου λειτουργίας εντός του φυσικού περιβάλλοντος που υπάρχει. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ο τελειότερος Κβαντικός υπολογιστής όλων των πλασμάτων της Γης και αναδεικνύει απριόρι τον άνθρωπο, Συνδημιουργό του Κόσμου. Ο άνθρωπος επεξεργάζεται το σύνολο της ύλης και των ιδεών του Σύμπαντος, σημειώνοντας, πως οι Ιδέες είναι η μοναδική τροφή των Θεών.
Στην παρούσα δοσμένη πραγματικότητα όλα εξαρτώνται από το επίπεδο παιδείας του Εγώ που χρησιμοποιεί τον Κβαντικό Υπερυπολογιστή. Ένα νήπιο θα αποδώσει τα του νηπίου και ένας σοφός τα της σοφίας του. Αλλά σοφία χωρίς ευφυΐα είναι πάντα παπαγαλία και ευφυΐα χωρίς σοφία οδηγεί πάντα στην τραγωδία.

Τι είναι η Προσωπικότητα ή, η Συνείδηση.

Θυμάμαι κάποτε στο παρελθόν, εμείς οι πληβείοι, θέλοντας να χαρακτηρίσουμε την ποιότητα κάποιου καλού ή κακού ανθρώπου, χρησιμοποιούσαμε την λέξη συνείδηση, λέγαμε ότι π.χ. ότι αυτός έχει συνείδηση ή ότι είναι συνειδητοποιημένος άνθρωπος, ενώ για κάποιον απατεώνα ή φαύλο τον χαρακτηρίζαμε ασυνείδητο. Η έννοια της λέξης συνείδηση στο παρελθόν και με την συμβολή μεγάλων ψυχιάτρων ήταν συνδεδεμένη με κάτι πνευματικό ή υπερβατικό. Όπως αυτοσυνείδηση, υπερσυνείδηση, υποσυνείδηση, κοσμική συνείδηση, συλλογική συνείδηση, συλλογική υποσυνείδηση και διάφορα άλλα ονόματα που έφεραν και αφειδώς διένειμαν οι διάφοροι Ανατολικοί και νέοι δάσκαλοι της Νέας Εποχής.
Θύμα και εγώ αυτής της φαυλότητας που ξεκίνησε την δεκαετία του 1970 ταλαιπωρήθηκα αρκετά και πλήρωσα επίσης αρκετά επώδυνα τα διάφορα παραμύθια, μέχρι την εποχή που ανακάλυψα το Νήμα της Αριάδνης και ξετυλίγοντάς το αργά βγήκα από τον Λαβύρινθο για να δύναμαι σήμερα εδώ να καταθέσω μια αλήθεια που μπορεί να συμβάλει στην εύρεση και της δικής σας αλήθειας.

Και το συμπέρασμά μου είναι, ότι ο σύνολο των αισθητών και νοητικών εντυπώσεων που έχουν νοηματοδοτηθεί από το Εγώ κάθε όντος και οι οποίες, καταχωρημένες στις μνήμες του εγκεφαλονευρικού του συστήματος, χρησιμεύουν ως σημείο αναφοράς κάθε δράσης του, ΕΙΝΑΙ η Συνείδηση και Προσωπικότητά του!!
Κάθε συνείδηση ή προσωπικότητα είναι απόρροια του Εγώ που με σκέψη και βούληση την δημιούργησε, δρώντας και αντιδρώντας δυναμικά στα ερεθίσματα του όποιου περιβάλλοντος βρίσκεται, στην ζούγκλα ή την πόλη. Και κάτι σημαντικό, η προσωπικότητα και συνείδηση, περιέχουν το είδωλο του αισθαντικού βιώματος του ΕΙΜΑΙ. Το αυθεντικό βίωμα του ΕΙΜΑΙ βρίσκεται στο Εγώ, όταν συνειδητοποιήσει ότι Αυτό Είναι, ο δημιουργός των πάντων!! Όπως ΔΕΝ υπάρχουν δυο ίδια σώματα, με τις ίδιες βιοχημικές δράσεις και αντιδράσεις, έτσι ΔΕΝ δύνανται να υπάρχουν και δυο ίδιες συνειδήσεις ή, προσωπικότητες! Το Ένα, από το οποίο απορρέει κάθε γνώσει, νόημα και αριθμός είναι το Εγώ.

Στον άνθρωπο, η πρώτη αντανακλαστική εκδήλωση του Εγώ του, εμφανίζετε κατά την διάρκεια της ενδομητρίου ζωής, όταν γύρο στον πέμπτο μήνα της κύησης, κάποιος θόρυβος, κάποια κίνηση του μητρικού σώματος, κάποιο τυχαίο αίτιο, προκαλεί τις πρώτες γνωστές κλωτσιές των εμβρύων στον αμνιακό σάκο των Μητέρων.
Αυτό το Εγώ Είναι, που μετά τις πρώτες δυνατές κλωτσιές, αρχίζει να αποταυτίζεται σταδιακά από το βίωμα της ενότητας ή Ενάδας της ενδομητρίου μακαριότητας, χωρίς έκτοτε να την λησμονεί ποτέ και αρχίζει να εξελίσσεται ως ανεξάρτητη διασκεπτική και βουλητική οντότητα, αντιδρώντας αντανακλαστικά στις εντυπώσεις και δράσεις της ενδομήτριας κατ’ αρχήν και εξωμήτριας ζωής αργότερα.
Η αρχική ενδομήτρια μακαριότητα των πρώτων πέντε μηνών, είναι βαθιά εδραιωμένη στις μνήμες του εγκεφαλονευρικό συστήματος κάθε θηλαστικού και είναι το ζητούμενο κάθε Εγώ, κάθε όντος, στην εξωμήτρια ζωή.
Είναι η ίδια ενδομήτρια μακάρια ανάμνηση που οδηγεί τις μετενσαρκώσεις και είναι η ίδια που στηρίζει τη Ζωή, υπενθυμίζοντας διαρκώς, χωρίς να επεμβαίνει εμπράκτως, έναν χαμένο παράδεισο που μας περιμένει. Απέναντι στην καθημερινή κόλαση της βίας, της δυσαρμονίας και της άγνοιας, που καθημερινά το απάνθρωπο πολιτιστικό μας μοντέλο επιβάλει.

Γεννιόμαστε να αγαπάμε και όχι να μισούμε, δήλωσαν οι Αρχαίοι μας δάσκαλοι!!
Και αυτό το θετικό αισθαντικό βίωμα είναι βαθιά εδραιωμένο στο DNA και τις αρχαϊκές μνήμες της ενδομητρίου ζωής κάθε θηλαστικού!
Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η ανάπτυξη ενός γονιμοποιημένου ωαρίου σε έμβρυο, συντελείται μέσα σε ένα απομονωμένο από εξωτερικές επιδράσεις χώρο που ονομάζουμε Μήτρα. Είναι επίσης τεκμηριωμένο ότι αυτό το περιβάλλον ανάπτυξης, παρέχει τα πάντα με μια μακάρια πληρότητα, από την οποία απουσιάζει κάθε αντίσταση και η οποία πληρότητα καλύπτει όλες τις ανάγκες του εμβρύου. Αυτή η περίοδος μακαριότητας καλύπτει όλο τον χρόνο ανάπτυξης των αισθητηρίων οργάνων του φυσικού σώματος, που ολοκληρώνεται τον πέμπτο μήνα της κύησης και η οποία μακάρια λειτουργία του διακόπτεται για πρώτη φορά με την πρώτη κλωτσιά στον αμνιακό σάκο….
Ερωτήματα: Έχει το έμβρυο των πέντε μηνών, μέσα στην μήτρα της Μητέρας του, λογική σκέψη; ΌΧΙ είναι η βέβαιη απάντηση!!
Έχει το έμβρυο βιωματική αισθαντική εμπειρία και ανάμνηση της ενδομητρίου μακαριότητας; Αναμφισβήτητα Έχει, και η πρώτη κλοτσιά που δίδει στον αμνιακό σάκο της Μητέρας του, είναι η αντανακλαστική αντίδραση στην άγνωστη παρεμβολή εξωτερικού ερεθίσματος, που αφ’ ενός διακόπτει την μακαριότητα και αφ’ ετέρου ενεργοποιεί την αίσθηση-συναίσθηση του Δέους και Φόβου. Μέχρι την επίσης αισθαντική και όχι λογική κατανόηση της αιτίας του φόβου και του δέους του. Γι αυτό και μετά το πρώτο δυνατό λάκτισμα, σταδιακά η ένταση των λακτισμάτων υποχωρούν, μέχρι που σταματούν τελείως στον έβδομο περίπου μήνα της κύησης.
Αυτό δείχνει ότι το έμβρυο έχει εξοικειωθεί με τους θορύβους του περιβάλλοντός του και αισθάνεται ασφαλές. Έχει δηλαδή το έμβρυο αποκτήσει αισθαντική και όχι λογική επίγνωση των ηχητικών και άλλων ερεθισμών του περιβάλλοντος που η μητέρα του βρίσκεται και δεν κλωτσά πλέων. Γι’ αυτό και όταν το νεογέννητο παιδί, όσο ανήσυχο κι αν είναι μετά τον τοκετό, μόλις τοποθετηθεί στο αυτοκίνητο της οικογένειας ησυχάζει αμέσως, επιστρέφοντας μέσω της ανάμνησης των δονήσεών του στην ενδομήτρια μακαριότητα.
Αυτή η διαπίστωση αποδεικνύει την δυνατότητα του Εγώ να επιστρέφει στην αρχική πηγή μακαριότητας στην οποία και αφυπνίσθηκε.
Και αυτό είναι το απέραντο και αποκεκριμένο μυστικό όλων των θρησκευτικών και δήθεν δασκάλων αλλά και πολιτικών εξουσιαστικών δομών του πλανήτη. Αυτή η δυνατότητα επιστροφής του Εγώ της προσωπικότητας, στην αρχική μακάρια ενότητα της ενδομητρίου ζωής, αποδεικνύει θαυμάσια αφ’ ενός την δυνατότητα των εξωσωματικών εμπειριών αλλά και το πανέξυπνο και παγκοσμίως δόλιο θρησκευτικό παραμύθι όπως και το σύνολο του εγκληματικού παιγνιδιού που παίχτηκε και παίζεται εις βάρος της Ανθρωπότητας αιώνες τώρα, στο όνομα Θεών, διαβόλων, παραδείσων και κολάσεων.
Όπου, με τα διάφορα μεταφυσικά και φυσικά ματζούνια, δολώματα και χάντρες αξιωμάτων, αγίων, πεφωτισμένων, μυστικών, φανερών και απόκρυφων δήθεν αληθειών, οι εξουσίες, οι από πάντα κατέχοντας την αλήθεια, οδήγησαν ανενδοίαστα μέσα από ποταμούς αίματος και θλίψης την Ανθρωπότητα σήμερα εδώ. Στο έσχατο σκαλοπάτι.

Από την συγκεκριμένη στιγμή του πρώτου λακτίσματος, αρχίζει από το αφυπνισμένο Εγώ η εδραίωση της υποσυνειδήτου και συνειδητής αισθαντικής αντανακλαστικής δράσης αντίδρασης του εγκεφαλονευρικού συστήματος και η οποία διαρκώς εμπλουτιζόμενη, συνοδεύει κάθε θηλαστικό μέχρι τον θάνατό του!! Αυτή η πρώτη περιγραφή του αντανακλαστικά δρώντος εγκεφαλονευρικού συστήματος, αναδεικνύει ένα θεμελιώδες αξίωμα, το αξίωμα του υποσυνειδήτου και το οποίο αξίωμα η επίσημη ψυχιατρική απέρριψε με το δόλιο αιτιολογικό ότι τα περιεχόμενα του υποσυνειδήτου ΔΕΝ έχουν λογική ακολουθία!! Και λογικά είναι μεν ορθό το επιχείρημα αλλά μισό και φαύλο, διότι η ΜΗ λογική ακολουθία και η οποία εντέχνως μέσω των ΜΜ Εξαχρείωσης κτίζει το υποσυνείδητό μας σήμερα, είναι Αντανακλαστική, είναι νομοτελειακή και βάση αυτής της αντανακλαστικής νομοτέλειας, δύναται η συμπεριφορά μας να προγραμματιστεί και να ελεγχθεί, από ένα αυθάδες και λογικό Εγώ, που γνωρίζει πως να δρα υπέρ του Εγωκεντρικού του συμφέροντος!! Ο νόμος των εξηρτημένων αντανακλαστικών του Παβλώφ περιγράφει θαυμάσια την υφιστάμενη δυνατότητα προγραμματισμού!

Το Εγώ της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου, αφυπνίζεται την εποχή της εφηβείας, όταν το έφηβο άτομο, σε ολοκληρωτική άγνοια του Εαυτού του ευρισκόμενο και κάτω από την πανίσχυρη πίεση των ενστίκτων του Έρωτα και των υποσυνείδητων απαιτήσεων του σώματός του. Προσπαθεί απεγνωσμένα να κατανοήσει το παράφρον περιβάλλον που βρίσκεται και να ενταχθεί σ’ Αυτό λογικά, αγνοώντας ολοκληρωτικά και τον λογικό Εαυτό του και την αντανακλαστικότητα του φυσικού του σώματος που το βάρβαρο, βίαιο, ανήθικο και ασεβές περιβάλλον στο οποίο καλείται να ενταχθεί, έχει διαστρεβλώσει. Και αυτή η ολοκληρωτική άγνοια έχει τεράστιο κόστος ευδαιμονίας στην ζωή του πολιτισμένου ανθρώπου και λέγω πολιτισμένου, διότι ο σημερινός άνθρωπος της μεγαλούπολης Ζει, σύμφωνα με την δοσμένη πραγματικότητα στο απόλυτο ψεύδος.
Το ψεύδος ενός απόλυτα ελεγχόμενου ασεβούς, εγωκεντρικού και βάρβαρου πολιτισμού, που ο ίδιος άνθρωπος, σωστά καθοδηγούμενος από πανίσχυρες και απάνθρωπες διάνοιες, χάριν της δημιουργικής πνοής που ο Ουρανός τον προίκισε, ο ίδιος έκτισε.

Σύμφωνα με τον Φρόϋντ, πατέρα της ορθής Ψυχο-Ιατρικής επιστήμης αρχές του 1900, το Εγώ, είναι ο ενσυνείδητος Εαυτός του παρόντος, «του κάθε διαφορετικού παρόντος», από την εποχή της γέννησης μέχρι τον θάνατο. Άλλο Εγώ είχαμε νήπια, άλλο παιδιά, άλλο έφηβοι, άλλο ενήλικοι, άλλο τώρα και είναι σίγουρο ότι άλλο Εγώ θα έχουμε αύριο. Αυτό το Εγώ της προσωπικότητας, κατά τον Φρόυντ πάντα, βρίσκεται μόνιμα κάτω από την επίδραση και παρορμήσεων του Εκείνου, που ο Φρόϋντ ονομάζει Υποσυνείδητο. Και νοείται, σύμφωνα με την παρούσα περιγραφή ως οι ΜΗ νοηματοδοτημένες αντανακλαστικά λειτουργούσες εντυπώσεις του εγκεφαλονευρικού μας συστήματος…..
Και τέλος το Υπέρ-Εγώ, που νοείται ως το εκάστοτε πολιτιστικό μοντέλο, το οποίο εκφράζει και επιβάλει τους θεσμούς, τα ήθη, τα έθιμα και τους εθισμούς που περιέχει και καθυποβάλει στα μέλη του. Σημειώστε ότι το Υπέρ-Εγώ, είναι το πολιτιστικό μοντέλο στο οποίο γεννηθήκαμε και ζούμε, όπως δήλωσε ο Φρόϋντ και ΟΧΙ ο Εγωκεντρικός Εαυτός, ο οποίος μέσα στα πλαίσια μιας διαρκούς αίσθησης ανασφάλειας και ανεπάρκειας που το Εγώ του βιώνει, εξ αιτίας μιας ανεπαρκούς και πρόστυχης παιδείας, προσπαθεί απεγνωσμένα να εντάξει τα πάντα κάτω από τον έλεγχο και την επικυριαρχία του.

«Περσόνα είναι η Μάσκα που παλαιότερα οι ηθοποιοί χρησιμοποιούσαν στο θέατρο για να κρύψουν το πραγματικό τους πρόσωπο».
Οι σημερινές Περσόνες ή προσωπικότητες, που εν αγνοία μας σήμερα παθιασμένα κτίζουμε, προκειμένου να βιώσουμε την υπαρξιακή μας οντότητα μέσω αυτών και που κρύβουν την πραγματική ουσία του άγνωστου Είναι μας, είναι οι περιουσίες μας, τα πτυχία μας, τα επιστημονικά και πολιτιστικά μας επιτεύγματα και το σύνολο του πολιτισμού μας που κρύβει το αίολο, ανεκπαίδευτο και εν αγνοία ευρισκόμενο πραγματικό μας πρόσωπο ή Εγώ και το οποίο, μέσω του Παγκόσμιου Νόμου της Ταύτισης, βρίσκεται μόνιμα κάτω από την εποπτεία της όποιας περσόνας ή προσωπικότητας υιοθετεί και είναι ταυτισμένο.
Ερώτημα: Γιατί το Εγώ μας είναι αίολο και ανεκπαίδευτο; Διότι είναι ανεκπαίδευτο ως προς την κατανόηση του Εαυτού του και όχι ως προς τον Κόσμο.
Και αυτή η άγνοια του Εαυτού Εγώ, είναι η μέγιστη απώλεια, διότι μοιραία οδηγεί στην δούλωση του ιδίου Μέγιστου Εγώ, στην ιδεολογία, την τέχνη ή την επιστήμη που θα επιλέξει για να αυτοπραγματωθεί.
Θα επιλέξει γίνει δηλαδή γιατρός, δικηγόρος, χημικός κ.τ.λ. προκειμένου να γίνει αυτό που αισθάνεται ότι του λείπει, ο Εαυτός του και στην οποία επιλογή επενδύει τις περισσότερες φορές το προσωπικό του όνειρο. Αγαθό ή χυδαίο!
Αλλά ουδόλως αυτή η βασική ανάγκη ικανοποιείτε με το οποιοδήποτε πτυχίο ή επάγγελμα και τούτο, διότι στην ταύτιση με ένα πτυχίο, ο Εαυτός διαθέτει την δημιουργική του ενέργεια στο πτυχίο που κάποιοι άλλοι αθέατα διαχειρίζονται και όχι στις πραγματικές ανάγκες του Εαυτού, που είναι δράση υπέρ της αγάπης και όχι υπέρ του τραπεζικού μας λογαριασμού που θα θρέψει τα μάταια όνειρά μας.
Όταν ένας άνθρωπος έρθει στον Εαυτό του το Σύμπαν είναι απέναντί του έτοιμο να τον υπηρετήσει σε κάθε έργο, καλό και κακό. Όταν δεν είναι ο Εαυτός του, αναλώνεται μέσα σε μια διαρκεί ανακύκλωση ξένων ιδεών και ύλης, χωρίς δικό του σκοπό, υπηρετώντας μάταιες ελπίδες και αλλότρια όνειρα. Αυτή είναι η πραγματική σκλαβιά του σημερινού ανθρώπου, ο οποίος εντέχνως και εν αγνοία του, παραδίδεται σε κάθε δολίως δοσμένη ηδονή θανάτου ή απόλαυσης, ευρισκόμενος πάντα μέσα σε έναν κυκλώνα απραγματοποίητων ονείρων και δολίων υποσχέσεων.

Αυτό το Εγώ, το κατακερματισμένο, το πονεμένο, το σε ολοκληρωτική άγνοια ως προς τον Εαυτό του ευρισκόμενο, Είναι που κτίζει επιστήμες, θρησκείες, πολιτισμούς και το σύνολο του ανθρώπινου έργου πάνω στον πλανήτη. Καλού και κακού, πολιτισμένου και απολίτιστου και πάντα κάτω από την καθοδήγηση αυτών που γνωρίζουν την σωστή διαχείρισή του, ρυθμίζοντας ευφυώς τα αισθαντικά προγράμματα του φυσικού του σώματος!

Βλέπε προοίμιο.

Υποσυνείδητο.

Το Υποσυνείδητο ΔΕΝ έχει Σκέψη και Βούληση, λειτουργεί αυτόνομα και αντανακλαστικά, είναι εδραιωμένο στο εγκεφαλονευρικό μας σύστημα και η συμπεριφορά του δεν έχει καμία λογική ακολουθία. Περιλαμβάνει την βάση του προγράμματος της εκάστοτε ερωτικής συμπεριφοράς που το πολιτιστικό του μοντέλο θα εδραιώσει στην συμπεριφορά του σώματός του. Την βάση της φυσικής διαδικασίας του τοκετού που προσβάλλεται βάναυσα στα μαιευτήρια και τέλος την βασική διαδικασία του θανάτου, που στο φυσικό περιβάλλον ολοκληρώνεται άμεσα με μια άφθονη εκροή ενδορφινών από τον αδένα υπόφυση και μια αισθαντική μακαριότητα που σε τίποτε δεν διαφέρει από την της ενδομητρίου ανάμνησης.
Ο Φρόϋντ το ονόμασε υποσυνείδητο και τα περιεχόμενα του είναι αποκλειστικά αισθαντικά λειτουργώντας αντανακλαστικά…
Το υποσυνείδητο έχει άμεση σχέση με τις βιωματικές εμπειρίες ηδονής και πόνου του σώματος και οι οποίες αισθαντικές αναμνήσεις εδραιώθηκαν σ’ αυτό χωρίς να νοηματοδοτηθούν από την οποιαδήποτε παιδεία του Εγώ.
Και αυτό συμβαίνει μέχρι την ηλικία των είκοσι ετών.
Μετά τα είκοσι η προσωπικότητα ή συνείδηση του ατόμου, είναι ένα μίγμα ανεπαρκούς αισθαντικής παιδείας και επίσης ανεπαρκούς λογικής γνώσης, που σύμφωνα με τα δεδομένα της εποχής και τις αυτόνομες, άγνωστες και εκχυδαϊσμένες βιωματικές εμπειρίες ερωτικού περιεχομένου που έχουν εδραιωθεί στο σώμα του, θεμελιώνουν μια μόνιμη πηγή θλίψης στο σώμα από την οποία ελάχιστα άτομα δύνανται να διαφύγουν..
Η λειτουργία του υποσυνειδήτου, υπόκειται σε έλλογο προγραμματισμό, ο οποίος υποβάλλεται και επιβάλλεται από την πρώτη αναπνοή μας στο σφαγείο του μαιευτηρίου και τελειώνει μετά την κόλαση της εφηβείας γύρο στα είκοσι. Αυτή τη χρονική περίοδο, κτίζεται η οντολογική ουσία του ανθρώπου που είναι συναισθηματικής φύσης. Δεν αλλάζει στην υπόλοιπη Ζωή του, όποια κι’ αν είναι αυτή, δούλου ή αφέντη. Εξιδανικεύεται μόνον,
η εξιδανίκευση μεταμορφώνει τα πάντα, ακόμη και το Μέγιστο Κακό.
Και εξιδανίκευση είναι η συνειδητή αναγνώριση του λάθους και η σωστή διόρθωσή του.

Αυτός ο υποσυνείδητος προγραμματισμός, αισθητικός και συναισθηματικός, υποβάλλεται και επιβάλλεται από το πολιτιστικό μοντέλο στο οποίο γεννηθήκαμε μέσω ηθών, εθίμων και εθισμών και αδιαφορεί τελείως για το επίπεδο ευδαιμονίας η δυσαρέσκειας που συνοδεύει.
Είναι πανίσχυρος και δεν έχει καμία σχέση με τις ιδέες, τα θεωρήματα και τα θέλω του Εγώ της προσωπικότητας και με το οποίο είναι σε διαρκεί εμφύλιο πόλεμο. Είναι η Ζώσα αισθαντική οντότητα του σώματος, είναι πανίσχυρη διότι ανήκει στην προγενέστερη θεμελιώδη μορφή ζωής και είναι σκέτη σάρκα, αντανακλαστικά λειτουργούσα. Όλα τα αισθητικά ερεθίσματα ηδονής ή πόνου, που προκύπτουν από την εύρυθμη ή άρρυθμη λειτουργία αυτής της αντανακλαστικά λειτουργούσας σάρκας καθορίζοντας την καθημερινή αισθητική μας διάθεση, νοηματοδοτούνται από το Εγώ της προσωπικότητας και προσλαμβάνουν την Ζώσα και ενεργητική ορμή του. Κάθε θηλαστικό που γεννιέται είναι άγιο, μακάριο και αγαθό, όλα τα υπόλοιπα είναι αποτέλεσμα παιδείας, ηθικής ή ανήθικης……

Ερωτοαπαντήσεις που μπορούν να βοηθήσουν στην κατανόηση του τι είναι και πως σχηματίζετε το υποσυνείδητο.

Σημείωση: Η υγιής ή νοσηρά κατάσταση του σώματος είναι αυτή που καθορίζει αποφασιστικά την ποιότητα βιώματος και δράσης της προσωπικότητάς μας. Ο εκ της Δημιουργίας δοσμένος ρόλος του Εγώ στη ζωή, είναι να συμβάλει στην επιβίωση του σώματος. Το δε σώμα, περιλαμβάνει το δικό του αυτόνομο Αρχέτυπο επιβίωσης και αναπαραγωγής, έχοντας μεγάλη ικανότητα προσαρμογής σε ποικίλες περιβαλλοντολογικές και ψυχολογικές συνθήκες.

Ερώτημα: Κατά τη διάρκεια της κύησης, υπάρχει ενστικτώδης αισθαντική αντίδραση του εμβρύου ή λογική νοημοσύνη;
Απάντηση: Υπάρχει ενστικτώδης αισθαντική αντίδραση και καθόλου λογική.

Το ακόλουθο ερώτημα δεν ετέθει ποτέ:
Κατά την διάρκεια του τοκετού. Το γυναικείο σώμα, υπακούει στη λογική προσωπικότητας της τεκούσης ή την αυτόνομη αντανακλαστική λειτουργία του σώματός της; Απάντηση: Την αντανακλαστική του σώματος. Και τούτο, διότι το Εγώ της τεκούσης αποσύρει ολοκληρωτικά τα θέλω του και παραδίδει το σώμα ολοκληρωτικά στον φυσικό Νόμο διαιώνισης της ζωής. Η Δημιουργία ποτέ δεν θα άφηνε την σημαντικότερη πράξη ζωής, έξω από τον έλεγχό της. Η παραβίαση αυτής της φυσικής διαδικασίας τοκετού μέσω της μαιευτικής επιστήμης μετά το 1948, με το άμεσο κόψιμο της ομφαλίδας, την χρήση της επισκληρίδιας νάρκωσης τελευταία και το από παλαιά πέταγμα του νεογέννητου ανθρώπου στον καιάδα του βρεφικού θαλάμου, μακριά από την θαλπωρή της μητέρας του. Οδήγησε στη σημερινή πληθώρα των παντός είδους οργανικών και ψυχικών ασθενειών, τον πλούτο των φαρμακευτικών εταιριών και τη δηλητηρίαση της ζωής του πλανήτη γενικότερα.
Ο φυσικός τοκετός είναι ένας αυθεντικός ουράνιος χορός του γυναικείου σώματος, ο οποίος, μέσα από μια διαδικασία πόνου και ηδονής που αναδεικνύει το σθένος της μητέρας, τελειώνει με μια τελευταία εξώθηση πόνου, συνοδευόμενη από ένα αίσθημα μεγαλείου, αυτοπραγμάτωσης και απέραντης χαράς. Η πρώτη αναπνοή και η αγκαλιά της μητέρας είναι τα ο Α και το Ω στο ξεκίνημα κάθε νέας ζωής, της μητέρας και του παιδιού.
Η απόσυρση του Εγώ που προανέφερα συμβαίνει δυο ακόμα φορές. Μια κατά την διάρκεια ερωτικής εκστατικής εμπειρίας και δεύτερη στο πρώτο σκαλοπάτι του επέκεινα, όταν το Εγώ οράτε το αντίδωρο της δημιουργίας στο επερχόμενο νέο ταξίδι του.

Ερώτημα: Τους πρώτους δώδεκα μήνες, το νήπιο έχει αισθαντική επικοινωνία με το περιβάλλον του ή λογική; Σίγουρα αισθαντική, δηλαδή αντανακλαστική ή ενστικτώδη!!

Μετά τους δώδεκα μήνες, το νήπιο αλληλοεπιδρά αισθαντικά ή λογικά με το περιβάλλον του; Σίγουρα αισθαντικά, δηλαδή αντανακλαστικά!!

Όταν μετά τους δώδεκα μήνες το νήπιο αρχίζει να χρησιμοποιεί τα χέρια και τα πόδια του, το κάνει λογικά ή ενστικτωδώς; Σίγουρα ενστικτωδώς ή αντανακλαστικά.

Όταν εμείς οι ενήλικες, προσπαθούμε να διδάξουμε στα νήπια πώς να περπατήσουν και να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους, το κάνουμε λογικά ή ενστικτωδώς; Σίγουρα λογικά!

Ερώτημα: Η λογική μας παρέμβαση ΔΕΝ είναι μια αυθαίρετη επέμβαση στην αντίστοιχη Αρχετυπική λειτουργία του σώματος;
Σχόλιο: Το Αρχέτυπο της όρθιας στάσης είναι αυτό που θα ενσωματώσει την ορθή πορεία προσαρμογής του εγκεφαλονευρικού συστήματος και τον σκελετό στη βαρύτητα, την ισορροπία και την κίνηση του σώματος στο εκάστοτε περιβάλλον που το νεογέννητο πλάσμα θα εμφανισθεί. Διαφορετικά θα περπατήσει ένα παιδί στη ζούγκλα, διαφορετικά στο διαμέρισμα, διαφορετικά στο χωριό, διαφορετικά με ανατομικά παπούτσια, διαφορετικά ζώντας με ζώα και διαφορετικά το διαρκώς υποβοηθούμενο από τρίτους παιδί…
Όταν το Αρχέτυπο της όρθιας στάσης δεχθεί σωστή προσαρμογή, ο άνθρωπος κινείται όπως οι θεοί..

Ερώτημα: Ένα νήπιο, από την ηλικία των δέκα πέντε μηνών που έχει αρχίσει να περπατά και κινείται στο περιβάλλον, ΔΕΝ πιάνει με τα χέρια του τα πάντα; ΔΕΝ βάζει τα πάντα στο στόμα του; Δεν τρέχει παντού να δει, να αισθανθεί, να γευθεί; Βεβαίως το κάνει!
Σχόλιο: Πόσες φορές ΔΕΝ προειδοποιούμε τα μικρά παιδιά μας να ΜΗΝ κάνουν κάτι και αυτά πάντα το κάνουν; Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η Δημιουργία τρέφει τα παιδιά της. Μόνον μέσω της βιωματικής εμπειρίας γίνεται αισθητός και κατανοητός ο Κόσμος στον οποίο ο νεογέννητος άνθρωπος καλείται να ενταχθεί. Και τούτο, διότι η ζωή γενικά και ιδιαίτερα σ’ αυτή την ηλικία, είναι αισθήσεις και όχι λόγια σοφά και θέσφατα!
Σοφία είναι να δίδεις σοφά και χρήσιμα βιωματικά ερεθίσματα στο παιδί για την ένταξή του στον κόσμο των ενηλίκων και όχι παραγγέλματα!

Ερώτημα: Εμείς οι γονείς, όταν τα παιδιά ξεπεράσουν την ηλικία των έξη, ΔΕΝ επικοινωνούμε μαζί τους λογικά και κατανοητά; ΔΕΝ προσπαθούμε να διδάξουμε στα παιδιά μας πώς να προφυλαχθούν από αυτά που πόνεσαν εμάς στο παρελθόν;
Και βέβαια είναι έτσι! Ποιός γονιός ΔΕΝ φροντίζει, το παιδί του, να ΜΗΝ έχει την ίδια τύχη που είχε και αυτός! Όλα τα πρόσεχε που λέγουμε στα παιδιά μας, ΔΕΝ εννοούν μια αόρατη απειλή που υπάρχει στο περιβάλλον και για την οποία τα παιδιά πρέπει διαρκώς να είναι σε εγρήγορση να ΜΗΝ πονέσουν, όπως εμείς πονέσαμε στο παρελθόν;
Θυμάστε πότε για τελευταία φορά συμβουλεύσατε τα παιδιά σας να ζήσουν έναν δυνατό έρωτα, να ανέβουν σε ένα βουνό, να κάνουν ένα ταξίδι ανακάλυψης του Κόσμου, να μάθουν να πολεμούν για τα ανθρώπινα δικαιώματά τους, να σας βοηθήσουν σε μια δύσκολη απόφαση, όπως ενός διαζυγίου δηλαδή! Εν ολίγοις, συνεργαστήκατε ποτέ με τα παιδιά σας στην αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων που μαυρίζουν κυριολεκτικά τη ζωή τους και τη ζωή μας κάθε λεπτό, κάθε στιγμή, από αυτό το βάρβαρο και πορνογραφικό πολιτιστικό μοντέλο ζωής που υποχρεωνόμαστε όλοι να ζήσουμε εντός του; Σίγουρα όχι!
Ερώτημα: Υπάρχει κάπου, κάποια παιδεία υπέρ της αγάπης, της θετικότητας, της ομορφιάς, της αρμονίας, της ευγένειας, της ορθής ερωτικής συμπεριφοράς και του σεβασμού; ΟΧΙ είναι η βέβαιη απάντηση και ξαναρωτώ, γιατί ΔΕΝ υπάρχει;
ΔΕΝ θα έπρεπε να υπάρχει; ΔΕΝ υπάρχει τίποτε το αξιοσέβαστο στην ζωή μας πλέων;

Ερώτημα: Αυτή η ολοκληρωτική απουσία θετικής παιδείας από το πολιτιστικό μας μοντέλο, που οδηγεί σε ολοκληρωτική δυσαρέσκεια, σύγκρουση, ανταγωνισμό και πόνο μεταξύ μας, είναι τυχαία ή εντέχνως σχεδιασμένη και δοσμένη;
Είναι τυχαίο ότι παντού, ειδήσεις, βιβλία, περιοδικά, τέχνες, διαφημίσεις, πολιτικές αντιπαραθέσεις, οικογενειακές και παντός είδους φιλίες, συνεργασίες, έρωτες και θετικές δράσεις, οδηγούνται πάντα σε εκφυλισμό αφήνοντας αρνητικές εμπειρίες, φόβους και απογοητεύσεις απέναντι σε κάθε θετικότητα;
ΟΧΙ, δεν είναι καθόλου τυχαίο θα σας πω!! ΔΕΝ είναι καθόλου τυχαίο ότι πολιτικοί ηγέτες παγκοσμίου βεληνεκές ψεύδονται ασυστόλως. ΔΕΝ είναι καθόλου τυχαίο ότι παντού το συναίσθημα του φόβου και της ανασφάλειας διαρκώς καλλιεργείται από όλα τα ΜΜ Εξαχρείωσης, τα βιβλία και κάθε μέσω έντεχνης προπαγάνδας…. Μετρήστε πόσες φορές την ημέρα θα ακούσετε την λέξη φόβος από την TV.

Και τελικά θέτω το κυρίως ερώτημα: Όλα αυτά που περιέγραψα στηρίζονται σε αντανακλαστικές ενστικτώδεις αντιδράσεις ή σε λογικές συμπεριφορές;
Απάντηση: Σε αντανακλαστικές! ΑΥΤΟ είναι το υποσυνείδητο.
Έτσι δημιουργείται και μ’ αυτό τον τρόπο η σημερινή ανθρωπότητα είναι έρμαιο των διανοιών που χρησιμοποιούν τους Νόμους της Δημιουργίας, προς ίδιον όφελος…

ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ Είναι, οι ΜΗ νοηματοδοτημένες αισθαντικές εμπειρίες του σώματος, βίαιες ή ηδονικές, οι οποίες, λειτουργώντας αυτόνομα και αντανακλαστικά σε σχέση με τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, δημιουργούν ανερμήνευτες και ανεξέλεγκτες από το Εγώ συμπεριφορές και καταστάσεις.

Το Υποσυνείδητο είναι εδραιωμένο στο εγκεφαλονευρικό σύστημα του σώματός μας και η συμπεριφορά του είναι αυτόνομη και χωρίς λογική ακολουθία.
Η ανεξέλεγκτη από το Εγώ υποσυνείδητη συμπεριφορά του σώματος, εξελίσσεται σε παραφροσύνη, σχιζοφρένεια, τρέλα και ερωτικές διαστροφές. Τα περιεχόμενα του υποσυνειδήτου είναι αποκλειστικά αισθαντικά που εξελίσσονται σε αρνητικά και θετικά συναισθήματα, όταν νοηματοδοτούνται από το Εγώ της προσωπικότητας….

Η λειτουργία του υποσυνειδήτου μας υπόκειται σε αισθητικό προγραμματισμό,
ο οποίος αρχίζει από την πρώτη αναπνοή μας στο σφαγείο του μαιευτηρίου και τελειώνει μετά την εφηβεία γύρο στα είκοσι με την κατακρεούργηση της Ερωτικής μας συμπεριφοράς από την πορνογραφία, την πορνεία και την εκπόρνευση οτιδήποτε ωραίου και αγαθού στη ζωή μας. Στη χρονική περίοδο των είκοσι ετών, κτίζεται η προσωπικότητα και το υποσυνείδητό του κάθε ανθρώπου, ανεξαρτήτως φύλου, χρώματος και πολιτισμού και δεν αλλάζει στην υπόλοιπη Ζωή του. Εξιδανικεύεται μόνον.
Αυτός ο αισθητικός προγραμματισμός του σώματος-υποσυνειδήτου, υποβάλλεται και επιβάλετε αυτόματα από το πολιτιστικό μοντέλο στο οποίο γεννηθήκαμε και αδιαφορεί τελείως για το επίπεδο ευδαιμονίας η δυσαρέσκειας που συνοδεύει.
Είναι πανίσχυρος και δεν έχει καμία σχέση με τις ιδέες, τα θεωρήματα και τα θέλω του Εγώ της προσωπικότητας και με το οποίο είναι σε διαρκεί εμφύλιο πόλεμο.
Εντέχνως εδραιωμένο… Είναι η Ζώσα αισθαντική οντότητα του σώματος, είναι πανίσχυρη και είναι σκέτη σάρκα, αντανακλαστικά λειτουργούσα….

Είναι αυτό που ο Καβάφης εκστατικά περιέγραψε.
«Καινούργιους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η Πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους.
Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς. Και μεσ’ στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλη Αυτή θα φτάνεις. Για τα αλλού μη ελπίζεις
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. Έτσι που τη Ζωή σου ρήμαξες Εδώ, στην κόχη τούτη τη μικρή, σ’ όλη τη γη την χάλασες».

Και ο Κύριος Δημήτρης Κουρέτας, ο άγνωστος πατριάρχης της Ελληνικής ψυχιατρικής δήλωσε από το 1970. «Αυτό που νοείται ως μοίρα ή πεπρωμένο, αντιπροσωπεύεται στην πραγματικότητα, από ορισμένους ψυχολογικούς παράγοντες, απωθημένες επιθυμίες και ενστικτώδεις ωθισμούς ή εθισμούς, που εμφωλεύουν μέσα στον ασυνείδητο ψυχισμό του ανθρώπου και προσδιορίζουν αιτιοκρατικά, αλλά ανεπίγνωστα, τις συναισθηματικές του αντιδράσεις, τις πράξεις και τη συμπεριφορά του».
Όλα τα αισθητικά ερεθίσματα ηδονής ή πόνου, που προκύπτουν από την εύρυθμη ή άρρυθμη λειτουργία αυτής της αντανακλαστικά λειτουργούσας σάρκας ή του σώματός μας, καθορίζοντας την καθημερινή αισθητική μας διάθεση, νοηματοδοτούνται από το Εγώ της προσωπικότητας σχηματίζοντας αυτό που ονομάζουμε συνείδηση ή προσωπικότητα.

Ερώτημα: Υποψιασθήκατε ποτέ ότι το σώμα μας είναι το Δένδρο με τους καρπούς του Καλού και του Κακού του χαμένου παραδείσου και ότι οι καρποί του, της ηδονής και του πόνου, συμβάλουν στον αυτοπροσδιορισμό και τη δράση του Εγώ μας στον ζωντανό Κόσμο του σήμερα; Σκεφτείτε το!
Κάθε θηλαστικό που γεννιέται είναι άγιο, μακάριο και αγαθό. Όλα τα υπόλοιπα, λόγος, συναισθήματα, συμπεριφορά, ακόμα και φύλο, είναι αποτέλεσμα παιδείας, ηθικής ή ανήθικης. Η Ψυχή και το Εγώ ΔΕΝ έχουν φύλο είναι Ένα.
Αυτός ο έντεχνος διαχωρισμός των δυο φύλων είναι η πρώτη αιματηρή πληγή που διέσπασε την εσωτερική οντολογική ενότητα του ανθρώπου. Και εδραιώθηκε από το αρχαίο Αβρααμικό και Ελληνικό Ιερατείο υποβάλλοντας έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στα δυο φύλα και ο οποίος εντείνεται στην εποχή μας μέσω των ΜΜ Εξαχρείωσης της πορνογραφίας της ομοφυλοφιλίας και παντός είδους διαστροφή που φυτεύεται στον πολιτισμό μας. Με τον θεσμό των πρωτοτοκίων και τον θεσμό της ατομικής περιουσίας, υπόβαλλε τον εμφύλιο πόλεμο στην Ανθρωπότητα και τέλος με τον θεσμό της πατριαρχίας, την υλιστική και καθόλου πνευματική εξέλιξη των πολιτισμών.

Οι θρησκείες οι τέχνες και οι αριθμοί ΔΕΝ μας εδόθησαν για να κατακτήσουμε ή να καταστρέψουμε τον Κόσμο αλλά μέσω Αυτών, να κατανοήσουμε τους νόμους που διέπουν την λειτουργία του Κόσμου και μέσω αυτής της κατανόησης, να πορευθούμε ως Συνδημιουργοί προς Αυτόν, αυξάνοντας την δική μας ευδαιμονία και του Κόσμου μας.

Επιθυμώ να ξεκινήσω την διάλεξή μου με μια διευκρίνιση.
Tην ερμηνεία της διαφοράς που υπάρχει μεταξύ των λέξεων Αγάπη και Έρωτας και τούτο διότι το θέμα της σημερινής μας διάλεξης είναι ο Έρωτας και όχι η Αγάπη.
Ο εννοιολογικός διαχωρισμός αυτών των δυο λέξεων είναι απαραίτητος διότι η αισθαντική σύγχυση που προκύπτει από την καθημερινή μας δραστηριότητα εξ αιτίας της εννοιολογικής Άγνοιας αυτών των δυο λέξεων, έχει μεγάλο ψυχικό κόστος.
Έρωτας και Αγάπη είναι δυο διαφορετικές βιωματικές εμπειρίες και έννοιες.
Όταν λοιπόν τα τραγούδια, οι μουσικές και οι χοροί μας, προάγουν διαρκώς τις ερωτικές μας απογοητεύσεις, χρησιμοποιώντας την λέξη Αγάπη. Μοιραία προκύπτει η σημερινή σύγχυση, σύγκρουση και απογοήτευση. Διότι η Αγάπη ΔΕΝ έχει καμία σχέση με τις απογοητευτικές ερωτικές μας εμπειρίες και οι οποίες μας βασανίζουν σ’ όλη μας τη ζωή.
Ενώ η γνώση και κατανόηση της λέξης Αγάπη θα μπορούσε να μας απαλλάξει ακόμα και από αυτούς τους φοβερούς πόνους, διότι αν γνωρίζαμε τι είναι η Αγάπη και την προσθέταμε στους Έρωτές μας τότε η ζωή μας θα ήταν αντάξια του Ουρανού που μας δημιούργησε!!

Το βίωμα της λέξης Έρωτας ξεκινά από την ελάχιστη ηδονή που μπορεί να μας δώσει ένα ζεστό βλέμμα που λέγει ΝΑΙ και να τελειώσει με μια μεγαλειώδη Ερωτική εκστατική εμπειρία που μπορεί να μας ταξιδέψει στα δημιουργικά μυστικά του Ουρανού.
Το αισθαντικό βίωμα της λέξης Ευγνωμοσύνη, προκύπτει αυτόματα από το σώμα μας για ένα ποτήρι κρύο νερό που μας προσεφέρθη σε ημέρα καύσωνα και φυσικά τον Ερωτικό σύντροφο, που μέσω του Έρωτά του, μας χάρισε το εκστατικό ταξίδι στα άστρα.. Δεν αισθανόμαστε Ευγνωμοσύνη γι’ αυτά τα δυο συμβάντα: Αισθανόμαστε!!

Ο Έρωτας όπως τον βιώνουμε στην εποχή της εφηβείας μας και όπως εγκαθίσταται ως πρόγραμμα συμπεριφοράς στο εγκεφαλονευρικό μας σύστημα με δάσκαλο την πορνογραφία και πορνεία, ΔΕΝ έχει καμία απολύτως σχέση με το βίωμα των λέξεων Αγάπη και Ευγνωμοσύνη. Η λέξη Ευγνωμοσύνη, περιγράφει την αίσθηση της ανταπόδοσης, στην θετική αίσθηση ηδονής που το σώμα βιώνει και συνεχίζει με την θετική γνώμη που προκύπτει από την νοήμονα δράση του Εγώ.
Η βιωματική εμπειρία των λέξεων Αγάπη και Ευγνωμοσύνη είναι Ταυτόσημη!
Αυτό είναι το ολοκληρωμένο εννοιολογικό περιεχόμενο της λέξης Αγάπη και το οποίο απουσιάζει ολοκληρωτικά από την ζωή μας ως αισθαντική βιωματική εμπειρία, εξ αιτίας του έντεχνου εθισμού μας στο πλέγμα πορνογραφία-πορνεία που υπάρχει παντού γύρω μας!! Επαναλαμβάνω, η βιωματική εμπειρία των λέξεων Αγάπη και Ευγνωμοσύνη είναι Ταυτόσημη.

Τι Ευγνωμοσύνη-Αγάπη λοιπόν μπορούμε να αισθανθούμε στη ζωή μας, όταν η βιωματική εμπειρία των δυο λέξεων Αγάπη και Έρωτας, είναι εντέχνως και θανατηφόρα βραχυκυκλωμένες μεταξύ τους, στερώντας από τον σημερινό άνθρωπο την ομορφιά, την ειρήνη και την Ευδαιμονία στη ζωή του!! Η αισθαντική εμπειρία της λέξης Αγάπη απουσιάζει παντελώς από την ζωή των ανθρώπων. Αλλά την βιωματική εμπειρία της λέξης Ευγνωμοσύνη όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή της ζωής τους την έχουν βιώσει. Η βιωματική εμπειρία των λέξεων Αγάπη και Ευγνωμοσύνη είναι Ταυτόσημη και η απουσία Αυτού βιώματος, της Ευγνωμοσύνης και Αγάπης από την ζωή μας, μας έχει οδηγήσει στην σημερινή απαράδεκτη και τραγική πραγματικότητα.
Πέντε λεπτά πριν την ολοκληρωτική αυτοκαταστροφή μας.
Εντέχνως οδηγηθήκαμε να είμεθα Αγνώμονες προς τα πάντα, ακόμα και προς το σώμα μας, προς το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε, την φυσική και οργανική Μητέρα που μας γέννησε. Είμαστε αγνώμονες ακόμα και προς τον πλανήτη που γέννησε το σύνολο της ζωής και που σπέρματά της είμαστε. Και σήμερα πληρώνουμε το κόστος αυτής της Αγνωμοσύνης μας.

Αν ήμασταν ευγνώμονες προς την ζωή μας, τους φίλους μας για την αγάπη τους, αν Αγαπούσαμε την Ζωή μας, την Πατρίδα μας,
το σπίτι μας, την οικογένειά μας, θα οδηγούσαμε σήμερα την Ζωή εδώ;; ΌΧΙ είναι η βέβαιη απάντηση.
Υπάρχει αίσθηση Αγάπης και Ευγνωμοσύνης στη ζωή μας; Παρακαλώ ξαναδιαβάστε και σκεφτείτε την προηγούμενη φράση.
Όταν ΔΕΝ υπάρχει Αγάπη υπάρχει Μίσος. Είπε ο Πλάτων, ο Λάο Τσε, ο Απολλώνιος Τυανεύς και ο Χριστός στην επί του Όρους ομιλία, όπως και οι Φυσικοί Νόμοι που διαρκώς βρίσκονται μπροστά μας. Αλλά δεν τους βλέπουμε!!

Ένας Γέρος.
Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος
Σκυμένος στο τραπέζι κάθετε ένας γέρος.
Με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.

Και μες των άθλιων γηρατειών την καταφρόνια
Σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια
που είχε δύναμη, και λόγο, κι εμορφιά.

Ξέρει πως γέρασε πολύ, το νοιώθει, το κυττάζει.
Κ’ εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει σαν χθες.
Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.

Και συλλογιέται η φρόνησης πως τον εγέλα,
Και πως την εμπιστευόταν πάντα – τη τρέλλα!
Την ψεύτρα που έλεγε. «Αύριο, έχεις πολύν καιρό»

Θυμάται ορμές που βάσταγε , και πόση χαρά θυσίαζε.
Την άμυαλή του γνώση, καθ’ ευκαιρία χαμένη, τώρα την εμπαίζει.

Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται, ο γέρος εζαλίσθηκε
Κι’ αποκοιμάται στου καφενείου ακουμπισμένος στο τραπέζι….

Ξεκίνησα την ομιλία μου με αυτό το ποίημα του Καβάφη, διότι γραμμένο πριν από εκατό χρόνια εξακολουθεί να είναι και επίκαιρο και πιο επώδυνο από τότε. Και τούτο διότι εμείς οι μεγάλοι, πολλές φορές μονολογούμε λανθασμένα. «Tώρα που η θάλασσα έγινε γιαούρτι, εμείς δεν έχουμε κουτάλι». Και είπα την λέξη λανθασμένα διότι κατά έναν παράξενο τρόπο, η ερωτική συμπεριφορά στην ουσία της, από τότε μέχρι σήμερα, παρά τις νέες πρακτικές, τα αντισυλληπτικά και την απελευθέρωση των ηθών, των γυναικών, της πορνογραφίας, της πορνείας, των ναρκωτικών, των ποτών και των τσιγάρων.
Η ερωτική δυσαρέσκεια και εχθρότητα μεταξύ των δυο φύλων, ακατανόητα αυξάνεται.
Λες και το ένα φύλο θεωρεί το άλλο υπεύθυνο για την ερωτική δυστυχία του!
Πως είναι δυνατό στην εποχή της πλήρους επάρκειας, ασφάλειας και ελευθερίας οι αποστάσεις μεταξύ των δυο φύλων να αυξάνονται, όπως και το μίσος ανάμεσά τους! Διερωτηθήκαμε ποτέ που θα μας οδηγήσει αυτός ο δρόμος του συγκεκαλυμμένου και δραστήριου μίσους μεταξύ των δυο φύλων;; Επιθυμώ να συμπληρώσω δε κάτι σημαντικό, που είναι παντελώς άγνωστο και έχει μεγάλο ψυχικό κόστος και στα δυο φύλα. Όταν η οποιαδήποτε Ερωτική διέγερση ξεκινήσει, με οποιονδήποτε τρόπο, μια φωτό ή ένα άρωμα, η δύναμη του Εγώ της προσωπικότητος αρχίζει να υποχωρεί μέχρι την ολοκληρωτική του εξαφάνιση. Αυτό είναι νόμος της φύσης και ερμηνεύει την σημερινή βουλητική και νοητική ανεπάρκεια αντίστασης στην οποιαδήποτε ερωτική πρόκληση που υφιστάμεθα και η οποία προκαλεί ενοχές και αυτοαπόρριψη!!

Ο Έρωτας είναι η δημιουργική Αρχή του Κόσμου.
Και όταν λέγω Δημιουργική Αρχή, εννοώ την Αρχή που στην εξελικτική της διαδικασία περικλείει την ενότητα της ζωής και του θανάτου μέσα της, την ενότητα της ηδονής και του πόνου, την ενότητα του καλού και το κακού. Ηδονική, ανάμικτη με πόνο είναι η σύλληψή μας, ηδονική και μακάρια η κυοφορία μας, (Η μόνη χωρίς πόνο μακάρια περίοδος κάθε όντος). Ηδονικός και ανάμικτος με πόνο ο τοκετός, ηδονική και ανάμικτη με πόνο η εξέλιξη της Ζωής, ηδονικός ανάμικτος με πόνο και ο θάνατος της.
Αλλά ΔΕΝ το γνωρίζουμε, διότι από παιδιά ποτέ ΔΕΝ διδασκόμαστε τίποτε ορθό περί Ζωής Έρωτος και Θανάτου. Και αυτό έχει μεγάλο κόστος ευδαιμονίας στη Ζωή μας. Πολύ μεγάλο.
Τι νόημα ευδαιμονίας έχει η ζωή όταν ΔΕΝ είμαστε ερωτευμένοι με την εργασία μας, με τα παιδιά μας, με την γυναίκα μας, με τους φίλους μας, με την πατρίδα μας, με τον Εαυτό μας, με τα πουλιά, με τα δένδρα, με την θάλασσα, με τον Ουρανό, με το νερό που πίνουμε, το αέρα που αναπνέουμε , με τον Κόσμο όλον!! Θα με πιστέψετε αν σας πω ότι αφήνουμε τις μηχανές εσωτερικής καύσης να καταστρέφουν τον αέρα που αναπνέουμε, επειδή ΔΕΝ νοιώθουμε καμία Αγάπη και Ευγνωμοσύνη γι’ Αυτόν; Είμαι εμπειρικός συγγραφέας ερευνητής και την πορεία της ζωής και της έρευνάς μου οδήγησε το παιδικό όνειρο να ανακαλύψω τις πραγματικές αιτίες της ανθρώπινης δυστυχίας. Επιστέγασμα δε αυτής της προσπάθειάς είναι το μοναδικό βιβλίο που έγραψα και έχει τον τίτλο «Το Εγώ» που βρίσκεται στην ιστοσελίδα μου www.varelidis.gr από όπου και μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν.

Η λέξη ερώτημα έχει τη ρίζα της στην λέξη έρωτας και όπως ο έρωτας γονιμοποιεί τα πάντα στο Σύμπαν έτσι και τα ερωτήματα γονιμοποιούν Νόες. Κάθε αυθεντική γονιμοποίηση βεβαίως περιέχει και την αντίστοιχη ηδονή που η Δημιουργία προσφέρει σε μια αυθεντική ερωτική πράξη. Επιβεβαίωση της άποψης που διετύπωσα είναι και το γεγονός ότι και η Μητέρα μας, η Γαία με τον ίδιο ακριβώς τρόπο διδάσκει τα παιδιά της, δηλαδή εμάς τους ανθρώπους, όταν έκθαμβοι αντικρίζουμε το υπέροχο μεγαλείο της και διερωτώμεθα, ποιος ο Λόγος για όλα Αυτά τα εξαίσια;;
Ο Μεγάλος Σωκράτης μας με την περίφημη μαιευτική του, αυτό ακριβώς επετύγχανε. Με τα ερωτήματά του γονιμοποιούσε Νόες, τα υπέροχα παιδιά των οποίων, «Τα Νοήματα», σημάδεψαν την μετέπειτα ιστορία της φιλοσοφίας και του ανθρώπου, μέχρι χθες.
Και λέγω μέχρι χθες, διότι σήμερα, πάψαμε να φιλοσοφούμε και διδασκόμαστε από παιδιά να ακούμε και να ακολουθούμε ότι μας λέγουν οι γονείς μας, οι δάσκαλοί μας, η τηλεόραση, το διαδίκτυο, οι εργοδότες μας και η πολιτεία μας.
Ως ελεύθερος δε στοχαστής, ψάχνοντας για την αλήθεια του Έρωτα στον Κόσμο, συμπέρανα.
Ότι ΔΕΝ είναι κανένας από τους ανθρώπους υπεύθυνος για την όποια ερωτική του πραγματικότητα. Καλή ή κακή φυσική ή αφύσικη!
Και τούτο, διότι η ερωτική συμπεριφορά, όπως και κάθε άλλη συμπεριφορά του σώματος, ακόμα και ο τρόπος που βάζουμε τα παπούτσια μας, προγραμματίζεται βάση φυσικών νόμων που εμείς αποκαλούμε συνήθειες και όταν αυτός ο προγραμματισμός ερωτικών, αλλά και άλλων συνηθειών ολοκληρωθεί, μέχρι την ηλικία των 20 ετών, ΔΕΝ αλλάζει εύκολα. Εξιδανικεύεται μόνον.
Η αρχαία Ελληνική λέξη ΕΘΟΣ, σημαίνει (η ικανότης παντός όντος εις την επανάληψη) και είναι η ρίζα των λέξεων Εθισμός-Έθιμον-Θεσμός. Αναγραμματισμένη δε μας δίδει τη λέξη ΘΕΟΣ, που σημαίνει ότι το ΕΘΟΣ είναι Θεϊκή δύναμη!! Ο εθισμός ή προγραμματισμός του σώματος σε συγκεκριμένες συμπεριφορές, περιλαμβανομένης και της ερωτικής, είναι εφικτός, διότι αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο το Σύμπαν συντηρεί τους Κόσμους του. Και εμείς οι άνθρωποι ανακαλύψαμε αυτόν τον Νόμο μέσω των εξηρτημένων αντανακλαστικών του Παυλώφ.
Η κατανόηση δε και έξυπνη εφαρμογή αυτού του Νόμου από τις εξουσίες στη ζωή μας, οδήγησε την Ανθρωπότητα σήμερα εδώ. Εξαρτημένη από τα Σούπερ Μάρκετ, τα ΜΜ Εξαχρείωσης, την πορνογραφία και το σύνολο του πολιτιστικού μοντέλου που υπηρετούμε και από το οποίο εξαρτώνται πλέων τα πάντα στη ζωή μας. Το επόμενο βήμα αυτής της παιδείας είναι η απόλυτη υποταγή μας και η νόμιμη αναγνώριση της δουλείας μας!!

Ο έρωτας είναι η δημιουργική πνοή του Σύμπαντος. Η εξιδανικευμένη του έκφραση δημιουργεί χαρά και δημιουργική δράση, ενώ αντιθέτως, η εκχυδαϊσμένη, θλίψη και αρνητική δράση.
Η σημερινή κατάσταση του πανσεξουαλισμού που με άκρατη επιβουλή, (ενέδρα, απάτη, σκευωρία, μηχανορραφία) υποβάλετε και επιβάλετε στο όνομα δήθεν ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών, έχει φέρει ήδη την Ερωτική Κόλαση στη Γη. Όταν οι εξουσίες νομοθετούν υπέρ της ομοφυλοφιλίας, της υιοθεσίας παιδιών από αυτούς, της πορνείας, της πορνογραφίας και της κτηνοβασίας, τότε κάτι πολύ βρώμικο κρύβεται στα βασίλεια των ανθρώπων.
Σημ. Όταν ένα άτομο γίνει ομοφυλόφιλο, ή καταστραφεί ερωτικά, ένα άτομο από το άλλο φύλο ορφανεύει!! Να ληφθεί δε σοβαρά υπ’ όψιν από όλους Εμάς ότι στη νέα επιστήμη της βιοηθικής που τώρα αναπτύσσεται στις πανεπιστημιακές σχολές, προσπαθώντας υποκριτικά να βάλει τάξη και ηθική στις επιστήμες. Αγνοώντας ολοκληρωτικά την ηθική των επιστημόνων.
Το θέμα της βιοηθικής του Έρωτα απουσιάζει παντελώς. Γιατί; Μήπως για να διαιωνίζεται μέσω της πορνογραφίας και πορνείας η σημερινή ερωτική άγνοια και δυσαρέσκεια στις κοινωνίες μας;
Η ΜΗ αντίδραση στο κακό που γίνεται, επιτρέπει στο κακό να αυξάνεται ανεξέλεγκτα.
Η πράξη αντίδρασης στο κακό είναι νόμος του Κόσμου και συμβάλει στην εύρυθμη λειτουργία του. Όταν ένας άνθρωπος ΔΕΝ μπορεί να εκφρασθεί ερωτικά και θετικά προς τον Κόσμο μας, τότε προσπαθεί να τον καταστρέψει. Η καταστροφικότητα είναι το υποκατάστατο της ανέφικτης ερωτικής του ολοκλήρωσης. Και η αισχρά προδομένη, με την κατάρρευση κάθε αίσθησης δικαίου χαράς, έρωτα και ευδαιμονίας ανθρωπότητα, βρίσκεται ακριβώς προ των πυλών της αυτοκαταστροφής της. Η Ζωή είναι αισθήσεις και συναισθήματα, όχι Λόγος. Ο Λόγος είναι δοσμένος από τον Ουρανό ως υπηρέτης των αισθήσεων και του σώματος και στην εποχή μας, ο Λόγος, εντέχνως υπηρετεί αρνητικές αισθήσεις και συναισθήματα που προκύπτουν από ένα βαριά πληγωμένο και ερωτικά καταπιεσμένο σώμα. «Λόγος, είναι η πράξη της σκέψης».

Ο έρωτας είναι η δημιουργική πνοή του Κόσμου. Ο άνθρωπος είναι αυτεξούσιος Συνδημιουργός της Ζωής και η ερωτική του συμπεριφορά εντέχνως έχει εμπορευματοποιηθεί και φυσικά εκχυδαϊσθεί. Διότι εμπορευματοποίηση σημαίνει αγοροπωλησία. Και στην φύση τίποτε ΔΕΝ πωλείται. Τα πάντα προσφέρονται από την Δημιουργία υπέρ της χαράς και της ευδαιμονίας των όντων της. Οι επιστήμες οι τέχνες και οι αριθμοί ΔΕΝ μας εδόθησαν για να κατακτήσουμε, να εμπορευθούμε ή να καταστρέψουμε τον Κόσμο, αλλά μέσω των επιστημών να κατανοήσουμε τους Νόμους που διέπουν την λειτουργία του και μέσω αυτής της κατανόησης να δράσουμε ως Συνειδητοί Δημιουργοί προς Αυτόν. Το σύνολο του ανθρώπινου έργου στον πλανήτη είναι κατευθυνόμενο και αγορασμένο από εμπόρους και τραπεζίτες που το κατέχουν νόμιμα και το οποίο εμείς, εν αγνοία μας κτίσαμε και πουλήσαμε, αφού έτσι διδαχθήκαμε και διδάσκουμε στα παιδιά μας. Και το οποίο επιστημονικό Έργο χρησιμοποιείται τελικά εναντίον μας….

Σατανισμός, είναι η διαστρέβλωση οτιδήποτε φυσικού και αυθεντικού στο αντίθετό του.
Και η μέγιστη ερωτική διαστροφή που επεβλήθη στο ανθρώπινο είδος είναι ο αυτοευνουχισμός, που οι διάφορες φιλοσοφικές, θρησκευτικές και μυστικιστικές ομάδες εξουσίας και δήθεν πνευματικής εξέλιξης επαγγέλλονται, προκειμένου τα μέλη τους να γνωρίσουν την αγνή ή Άγια Ζωή. Αυτή η γελοία διανοητική παγίδα που προκαλεί τις πλείστες ψυχικές και οργανικές διαταραχές, είναι η κόλαση μέσα στην οποία το ανθρώπινο είδος κατατρώγει τις σάρκες του, κάτω από την εποπτεία ανέραστων εξουσιαστών και μισάνθρωπων ευνούχων!
Ερώτημα: Υπάρχει κάποια επίσημη, νόμιμη, εθνική, επιστημονική, εθιμική, θρησκευτική ή κρατική παιδεία, περί ορθής ερωτικής συμπεριφοράς; Εγώ δεν γνωρίζω, εσείς γνωρίζετε; Διερωτηθήκατε ποτέ γιατί ΔΕΝ υπάρχει.
ΔΕΝ θα έπρεπε να υπάρχει; Πόσο έχει κοστίσει σε όλους Εμάς η απουσία αυτής της ορθής ερωτικής παιδείας που θα μπορούσαν τα Ιερατεία της Αφροδίτης και του Διονύσου να διδάξουν;; Διότι αυτός ήταν ο Λόγος ύπαρξης και δράσης των αρχαίων ιερατείων αλλά και όλων των Σαμανικών Ιερατείων του πλανήτη. Εμπράγματη διδασκαλία ή μύηση στο είδος της λατρείας που αντιπροσώπευαν. Τι γνωρίζουμε εμείς για την ερωτική συμπεριφορά όλων των πολιτισμών του πλανήτη που καταστράφηκαν από τους αποικιοκράτες όπου κι αν αυτοί πήγαν. Και γιατί όλοι αυτοί οι λαοί κατηγορήθηκαν και συκοφαντήθηκαν ως κάφροι, κανίβαλοι και βάρβαροι από αναγνωρισμένους και καλοπληρωμένους κονδυλοφόρους!! Πως είναι δυνατόν πέντε οπλισμένα γαϊδούρια να καταστρέφουν Λαούς εκατομμυρίων κάφρων, κανιβάλων και βαρβάρων;;
Το ίδιο επίσης ερώτημα επιθυμώ να απευθύνω και προς την λεγόμενη πνευματική ή ακαδημαϊκή κοινότητα και ειδικά την κοινότητα των επιστημών της φιλοσοφίας, της ψυχιατρικής και της ψυχολογίας. Υπάρχει κάποια επίσημα αναγνωρισμένη άποψη περί έρωτος ως ορθή και υγιής και η οποία όταν παραβιασθεί από κάποιο άτομο, αυτό να αρρωστήσει στο σώμα και την ψυχή του;
Εξ όσων πάλι γνωρίζω, μάλλον Όχι.

Άλλο ερώτημα που απευθύνεται προς τους ίδιους επιστημονικούς αποδέκτες.
Είναι γνωστό με σαφήνεια, όπως απαιτεί η επιστημονική αποδεικτική δεοντολογία, τι ακριβώς είναι η ψυχή, η υγεία της και τις αιτίες των ασθενειών της; Και τελικά ποιες είναι οι αιτίες που η Ψυχή αρρωσταίνει εφ όσον είναι πνεύμα; Αρρωσταίνουν τα πνεύματα ή τα σώματα;;
Ερώτημα: Μήπως οι Ψυχές μας αρρωσταίνουν εξ αιτίας αυτής της άθλιας ερωτικής παιδείας ή οι Ψυχές εκφράζουν τις επιπτώσεις από τις ερωτικές ανεπάρκειες του σώματος που εθίζεται σ’ αυτό το διεστραμμένο είδος της πορνογραφικής Ερωτικής παιδείας;;
Γνωρίζετε συμπολίτες μου ότι ο μόνος επίσημος και αναγνωρισμένος φορέας ενημέρωσης και εκπαίδευσης των παιδιών μας στα μυστήρια του έρωτα, είναι η πορνογραφία, η πορνεία, η προπαγάνδα του πεζοδρομίου και η ολοκληρωτική άγνοια περί ορθής ερωτικής παιδείας;
Και το ερώτημα που θέτω είναι το εξής: Έχουμε επίγνωση για το αποτέλεσμα αυτής της αισχρής παιδείας στην ψυχική υγεία των παιδιών μας, στις σχέσεις των δύο φύλων και γενικά στην ευδαιμονία όλων μας; ΔΕΝ γνωρίζουμε!! Άρα, όλοι είμαστε αιχμάλωτοι μιας υποβολιμαίας ερωτικής παιδείας που από ΓΝΩΣΤΗ πηγή εκπορευόμενη, με άκρατη Επιβουλή κακίας, γεμίζει θλίψη και δυσαρέσκεια την ψυχή και το σώμα μας στερώντας μας για πάντα την πραγματική χαρά του έρωτα και λέγω γνωστή, διότι όλοι γνωρίζουμε ποιός πορνογραφεί, με λέξεις, εικόνες και πράξεις!
Και ερωτώ: Τι κάνουν όλα αυτά τα πανεπιστήμια με τις ανώτερες σχολές και τους ακριβοπληρωμένους δασκάλους που παράγουν ορθολογικούς μεν, αλλά στυγνούς εκμεταλλευτές της εντέχνως δοσμένης ανθρώπινης δυσαρέσκειας και άγνοιας σε όλα τα επιστημονικά πεδία;;

Όταν ένα άτομο ΔΕΝ μπορεί να εκφρασθεί πρωτογενώς ερωτικά προς το άλλο φύλο, χάνει την δημιουργική πνοή του και δουλώνεται ή Αυτοκαταστρέφεται!! Η εμπορευματοποίηση των Ιδεών, του Έρωτα, της Εξουσίας και των Επιστημών ξεκίνησε από την εποχή του Αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και η καταστροφή της πρωτογενούς ερωτικής συμπεριφοράς, που εκχυδαΐζει το σύνολο του ανθρώπινου έργου, ξεκίνησε από το Αβρααμικό Ιερατείο και την εποχή του Δαυίδ ειδικότερα. Αυτά τα δυο Ιερατεία, επηρμένα από την μέχρι τώρα επιτυχία τους, επιχειρούν σήμερα την δούλωση της ζωής, αγνοώντας ότι ξεπέρασαν το μέτρο και τα πάντα αυτοκαταστρέφονται. Ερώτημα: Μήπως, εσκεμμένα οδηγηθήκαμε σήμερα εδώ, στα υπάρχοντα παντού αδιέξοδα;;

Στην Ορφική Κοσμογονία περιγράφεται, πως από το αρχικό χάος των ανάμικτων στοιχείων που υπήρχαν παλαιόθεν, ξεπήδησαν ο θεός Έρωτας και η θεά Ανάγκη.
Και οι δύο από κοινού συνεργαζόμενοι, έκτισαν τον Κόσμο.
«Ανάγκη και Έρως. Δημιουργήματά τους, ο Κόσμος μας».
Το ίδιο υποστηρίζει και η Κβαντική επιστήμη αλλά χωρίς τον Έρωτα. Οι επιστήμονες είναι υπεράνω ερωτικών και άλλων συναισθημάτων. Είναι ορθολογιστές, και ο ορθολογισμός ΔΕΝ γνωρίζει συναισθήματα, διότι όπως υποστηρίζει, τα συναισθήματα, ΔΕΝ έχουν λογική ακολουθία και είναι κατώτερα του Ορθού Λόγου. Εντελώς ορθά και λογικά λοιπόν αρνείται να τα ερευνήσει, παρά το ότι ο Φρόϋντ το ξεκίνησε δηλώνοντας ότι παίζουν καθοριστικό ρόλο στην συμπεριφορά του ανθρώπου!!
Στο Ορφικό φυσικό θεολογικό σύστημα που εξελίχθηκε μέχρι την εποχή του Αλέξανδρου. (Διευκρίνιση. Φυσικοί φιλόσοφοι είναι αυτοί που έχουν σημείο αναφοράς της σκέψης τους την Φύση και τους Νόμους της). Δηλώνεται, ότι ΔΕΝ υπάρχει δημιουργία εκ του μηδενός και ότι ο Κόσμος διαρκώς πεθαίνει και αναγεννάτε αενάως κάτω από την εποπτεία των Θεών του Έρωτα και Ανάγκης!! Όπως και η Κβαντική υποστηρίζει σήμερα αλλά χωρίς τον έρωτα και την ανάγκη…..
Στον δε Ορφικό πάπυρο του Δερβενίου που βρέθηκε απανθρακωμένος πριν 50 χρόνια στο Δερβένι και τα ευρήματά του δεν έχουν ακόμα δημοσιευθεί εκτός από κάποια σπαράγματα, αναφέρεται.
(Ο σημερινός αισθητός Κόσμος υπήρχεν ανέκαθεν, αλλά σε διαφορετική μορφή. Τα στοιχεία, «ανόργανα υλικά», τα όντα και τα εόντα που τον συγκροτούν τώρα, υπήρχαν αεί «δηλαδή πάντα», ανάκατα σε ένα απροσδιόριστο περιβάλλον. Από την σύγκρουσή τους, λέει ο πάπυρος, «από την αλληλοεπίδρασή τους», λέω εγώ, όταν παρενέβη η Αρχή του Νου, σχηματίσθηκαν τα Νυν εόντα, δηλαδή ο σημερινός νοήμον και αισθητός κόσμος.) Εδώ επιθυμώ να κάνω μια ολιγόλεπτη αναφορά και να ερμηνεύσω την προηγούμενη φράση, η οποία πιστεύω ότι μπορεί μεν να μην γίνεται άμεσα κατανοητή, αλλά είμαι βέβαιος ότι ακουμπά μια ευαίσθητη διαισθητική χορδή μέσα σας. Δεν αισθάνεστε ότι κάτι θετικό κρύβετε σ’ αυτό που προανέφερα;

Ποια είναι αυτά τα στοιχεία, τα όντα και τα εόντα και πότε ήταν έτσι ανάκατα σε ένα απροσδιόριστο περιβάλλον;
Σύμφωνα με τις τελευταίες γεωλογικές, παλαιοντολογικές και βιολογικές έρευνες και τα συμπεράσματα που προέκυψαν μέσα στα πλαίσια της θεωρίας της Γαίας. Πριν από 600 εκατομμύρια χρόνια η στεριά του πλανήτη ήταν τελείως κενή ζωής ενώ στις θάλασσες, υπήρχε ένας διαρκής οργασμός ζωής σε μονοκύτταρους οργανισμούς που αυτοαναπαράγοταν αφ εαυτού τους. Όταν έξαφνα, την προαναφερόμενη χρονική περίοδο, τα βακτηρίδια που πρόσφατα ονομάσαμε ευκαριώτες, μέσα σε μια πυρηνική έκρηξη Έρωτος, άρχισαν να ανταλλάσουν τα γονίδιά τους μέσα στις αρχέγονες εκστατικές θάλασσες της Γαίας και οι οποίες. Έβραζαν τότε δημιουργικά κάτω από τις φλογερές ακτίνες του Ήλιου μας και τα ηφαίστεια της Γαίας.. Ήταν η εποχή που εμφανίσθηκαν ο Θεός Έρως και η Θεά Ανάγκη. Και οι οποίοι Θεοί έφεραν μαζί τους την Αρχή του Νου, η οποία είναι απαραίτητη και στους δυο, προκειμένου να βάλουν τάξη στο Χάος και να κτίσουν τον κόσμο από τον οποίο κι εμείς εκπορευθήκαμε.
Και ερωτώ: Αυτός ο Νους που συνέβαλε στην εξέλιξη της ζωής, είχε νοημοσύνη και βούληση, προκειμένου ο Έρως και η Ανάγκη να ολοκληρώνουν τα έργα τους; Πως σας ακούγετε η πρόσθετη ερμηνεία που έδωσα;

Τι περί Νου λέγουν οι αρχαίοι μας;
Κατά την σχολή Αναξαγόρα, (δάσκαλος του Περικλή) ,Νους είναι η δύναμις ήτις εισεχώρησεν εις το αρχικόν Χάος των αναμίκτων στοιχείων και διεκόσμησεν αυτά, ήτοι εδημιούργησε την τάξιν του Σύμπαντος, άνευ της οποίας δεν θα υπήρχεν Κόσμος υποκείμενος εις οιονδήποτε νόμον και νοητός καθ’ οιονδήποτε τρόπον δια τον άνθρωπο.
Ο Θεόφραστος και ο Στράτων, της ιδίας σχολής, θεωρούν ότι ο Νους είναι έμφυτος των ανθρώπων αλλά προϊόν εξελίξεως. Λέγει η Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, και παρακαλώ προσέξτε ιδιαίτερα αυτό, το προϊόν εξελίξεως!! Κατά δε τους μετέπειτα Στωϊκούς, ο ανθρώπινος Νους είναι απόσπασμα του Κοσμικού Νου.
Θα σταματήσω την αναφορά μου στο θέμα Νους διότι είναι το επόμενο θέμα διάλεξής μου, θέτοντας σε Σας ένα ερώτημα, να το σκεφτείτε, μέχρι την επόμενη συνάντησή μας. (Δύναται να υπάρξει ένα οποιοδήποτε έργο, πνευματικό ή υλικό, χωρίς την επενέργεια μιας Σκέψης και μιας Βούλησης;;) Επιστρέφουμε στο θέμα του Έρωτα.

Ο έρωτας είναι η δημιουργική αρχή του Σύμπαντος και ο άνθρωπος, είναι Συνδημιουργός Αυτού.
Η εξιδανικευμένη ερωτική του έκφραση τον ανεβάζει στον ουρανό, η αγοραία τον κατεβάζει στην κόλαση, Αυτού που είμαστε σήμερα. Στο ερώτημα δε ποια είναι η εξιδανικευμένη δράση, την απάντηση έδωσε ο Αριστοτέλης. Η Μεσσότης.
Που ερμηνεύω ως χριστή διαχείριση του πόνου και της ηδονής, χρηστή διαχείριση του καλού και του κακού, χριστή διαχείριση του πλούτου και της φτώχειας, χριστή διαχείριση των αντιθέτων. Η εμφάνισή μας στον πλανήτη είναι το μέγιστο και τελευταίο στάδιο του συνολικού Έργου του.
Και είμαστε Εμείς, αυτοί που βρισκόμαστε σ’ αυτό το τελευταίο βήμα εξέλιξης, αγνοώντας το αίτιο της δημιουργίας μας!! Και αυτή η άγνοια έχει μεγάλο κόστος. Πολύ μεγάλο, διότι όλο αυτό το υπέρτατο μεγαλείο του έρωτα και της ηδονής, που κάθε δημιουργική πράξη περιέχει, είναι έντεχνα φορτωμένο με τρόμους, φαντάσματα, φόβους και μίσος που χάνει κάθε Θείο μεγαλείο και μετατρέπεται στο αντίθετό του. Και τούτο, διότι ένα ερωτικά ευτυχισμένο άτομο είναι ένα σ’ όλα καλό άτομο και ένα δυστυχισμένο ένα σ’ όλα κακό και πρώτα προς τον Εαυτό του.
Όταν, φορτωμένο ενοχές, φόβους και άγνοια, απορρίπτει τον Εαυτό του, το πολυτιμότερο πράγμα που κατέχει στη Ζωή, εξ αιτίας της έντεχνα φυτεμένης στο σώμα του, ερωτικής του ανεπάρκειας.
Και επειδή διέγειρα την περιέργειά σας περί του σκοπού της δημιουργίας μας, σας λέγω την άποψή μου την εμπνευσμένη από την θεωρεία της Γαίας που υποστηρίζει ότι η Γαία είναι ζωντανός οργανισμός. Η Ζωή Άρχεται από δυο πανίσχυρα ένστικτα, της επιβίωσης και της αναπαραγωγής.
Η Γαία απέδειξε ότι επιβιώνει δυναμικά τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια εξελίσσοντας την Ζωή μέχρι την εποχή μας.
Ερώτημα: Πως αυτός ο ζωντανός οργανισμός της Γαίας θα μπορούσε να γονιμοποιήσει άλλους πλανήτες, αφού η αναπαραγωγή είναι Νόμος του Σύμπαντος.
Απάντηση: Είμαστε τα ζωντανά σπέρματα της Γαίας, τα δυνάμενα να διασπείρουμε την εξαίσια ομορφιά της στα πέρατα του Κόσμου και άλλη ιδιότητα, τιμιοτέρα, ΔΕΝ υπάρχει στο σύμπαν.
Αυτό μπορεί να γίνει μόνον από τον Αυτεξούσιο άνθρωπο. Τώρα πώς γίναμε τα απόβλητα της Γαίας από το σπέρμα που ήμασταν, θα το ανακαλύψετε στο βιβλίο μου, που βρίσκεται στην ιστοσελίδα μου και ανάλογα, αν έχετε χρόνο, δράστε ανάλογα, πρώτα για τον Εαυτό σας!!

Προχωρώντας στην ανάπτυξη του θέματός μου, επιθυμώ να κάνω μια σημαντική επισήμανση, άγνωστη παντού, και η οποία αποδεικνύεται από το μέχρι τώρα επιτυχές καταστροφικό έργο της… Η επισήμανση που καταθέτω είναι ότι: Από την εποχή εδραίωσης της Πατριαρχίας, από το Αβρααμικό Ιερατείο, άρχισε μια συστηματική, επίμονη και άτεγκτη συκοφαντική επίθεση κατά του ανθρώπινου σώματος και κάθε ζωντανής σάρκας σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.
Ο έρωτας, η σάρκα και κάθε υλικό αντικείμενο έλαβε την θέση ενός αμαρτωλού, ανάξιου και βρομερού υλικού αντικειμένου απέναντι στο πνεύμα. Και σαν τέτοιο υλικό, ΔΕΝ έχει καμία αξία, εκτός της εμπορίας, της εκμετάλλευσής και της ηδονικής της αφαίμαξης.
Το ότι η ίδια θεωρία απόρριψης της αξίας του σώματος κυριαρχεί μέχρι τις μέρες μας στις επιστήμες, τις θρησκείες, τους τραπεζίτες και τους παντός είδους εξουσιαστές αλλά και στους ταπεινότερους λαϊκούς, δείχνει. Ότι πίσω από αυτή την επίμονη άρνηση της σάρκας, που από την αρχαιότητα εδραιώθηκε υπέρ του δήθεν πνεύματος ή του ορθολογισμού. Βρίσκεται ένα μεγάλο μυστικό ισχύος που ΔΕΝ πρέπει ποτέ να αποκαλυφθεί. Αυτή η επίμονη στάση αποδεικνύει ότι κτίσθηκε μια παγκόσμια συνομωσία κατά της ορθής ερωτικής συμπεριφοράς, η οποία οδήγησε την ανθρωπότητα στα σημερινά αδιέξοδα. Η αιχμή του δόρατος που έκανε την επίθεση στο Μέγα Σώμα μας ήταν ο χριστιανισμός. Ο οποίος αρχικά ήταν αίρεση του Αβρααμικού ιερατείου και σταδιακά επεκράτησε παγκοσμίως με την βοήθεια του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Θεοδοσίου, που ονομάσθηκε και Μέγας, εξ’ αιτίας του αντιπαγανιστικού κώδικα που καθιέρωσε στην τότε Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Και ο οποίος αντιπαγανιστικός κώδικας, παραδόξως, βρίσκετε ακόμα σε ισχύ, στους εναπομείναντες ιθαγενείς λαούς της Αφρικής και παντού στον πλανήτη, από κάθε είδους εξουσία.

Ορισμός: Η λέξη Αρχέτυπο εννοεί τον αρχικό αυθεντικό τύπο  που υπάρχει στο DNA και κατ’ επέκταση στο εγκεφαλονευρικό σύστημα κάθε νεογέννητης μορφής, ο οποίος τύπος, υποδέχεται το πρόγραμμα ζωής του πολιτιστικού μοντέλου στο οποίο το ΟΝ εμφανίζεται. Αν το πρόγραμμα του πολιτιστικού μοντέλου είναι σύννομο του καταγεγραμμένου στο εγκεφαλονευρικό σύστημα του φυσικού υποδοχέα, τότε έχουμε ένα καλώς λειτουργών φυσικό σώμα. Αν όχι, τότε δημιουργείτε πρόβλημα. Όπως ακριβώς μια βίδα οκτώ χιλιοστών δεν μπορεί να δεχθεί ένα παξιμάδι των έξη χιλιοστών. Το οποίο, στο μεν φυσικό περιβάλλον εξαλείφεται σχεδόν αμέσως, στο δε ανθρώπινο, το αρχικό ελάττωμα πολλαπλασιάζεται χάριν της ικανότητος προσαρμογής του ανθρώπου σε κάθε δύσκολη κατάσταση. Με αποτέλεσμα, δυσάρεστα οργανικά βιώματα.

Η αισθαντική δυσαρέσκεια με την σειρά της ωθεί τη διαδικασία της σκέψης να λύση το πρόβλημα και έτσι εμφανίζεται ο σοφός άνθρωπος.

Ο Άνθρωπος Είναι Συνδημιουργός του Σύμπαντος.

Όπως το Σύμπαν αναμιγνύει διαρκώς ύλη και ενέργεια δημιουργώντας χημικά στοιχεία που θεμελιώνουν ζωή, κατά το ίδιον και ο Άνθρωπος. Με τη διαφορά ότι το μεν Σύμπαν χρειάσθηκε τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια να εμφανίσει τον άνθρωπο, ο δε άνθρωπος μόλις δύο χιλιάδες χρόνια για να κατανοήσει τους νόμους του και στην εποχή μας,  «Αυθαδιάζοντας», να επιχειρεί την κατάκτηση και εκμετάλλευσή του. Οι επιστήμες, οι Τέχνες και οι Αριθμοί, ΔΕΝ μας εδόθησαν για να κατακτήσουμε ή να καταστρέψουμε τον κόσμο μας, αλλά μέσω της κατανόησης των Νόμων που διέπουν τη λειτουργία του Κόσμου, να δράσουμε ως Συνδημιουργοί προς Αυτόν και έτσι να δικαιώσουμε τον Λόγο της ύπαρξής μας!!

Δύο βασικά Αρχέτυπα χωρίς τα οποία η ζωή ΔΕΝ μπορεί να εξελιχθεί είναι της Ταύτισης και του Εθισμού. Το μεν Εγώ Ταυτίζεται το δε Σώμα εθίζεται.

Άλλο βασικό Αρχέτυπο πάνω στο οποίο στηρίζεται η διαιώνιση της ζωής, είναι ο Έρωτας και η ηδονή που συνοδεύει κάθε γονιμοποίηση. Είτε αυτή αφορά σάρκα, είτε ιδέα. Η βασική υποδοχή της ερωτικής συμπεριφοράς που απαιτεί το εγκεφαλονευρικό μας σύστημα, ΔΕΝ έχει καμία σχέση με το Ερωτικό πρόγραμμα που το πολιτιστικό μας μοντέλο επιβάλει. Η φυσική Ερωτική εκστατική εμπειρία είναι ένα πέταγμα στον Ουρανό, η ανθρώπινη, μια πτώση στην Κόλαση!!

Τα Αρχέτυπα λειτουργίας του σώματός μας έχουν το καθένα τον δικό τους χρόνο προσαρμογής στο φυσικό και νοητικό περιβάλλον που εμφανίζονται. Και τούτο αποδεικνύεται από παιδιά που εγκαταλελειμμένα στα δάση, επέζησαν κοντά σε ζώα. ΔΕΝ έμαθαν να περπατούν, να ομιλούν και ποτέ ΔΕΝ έγινα άνθρωποι. ΔΕΝ έζησαν δε περισσότερο από ένα χρόνο στην αιχμαλωσία τους. Ο νευρογλωσσικός τους προγραμματισμός ΔΕΝ άλλαξε, όπως  και κανένας αντίστοιχος των δικών μας κοινωνιών ΔΕΝ αλλάζει και τούτο, διότι τα Αρχέτυπα, είναι ο συνεκτικός ιστός συγκρότησης των κοινωνικών ομάδων που συμβάλουν στη διαιώνιση της ζωής…..

Κανένα θηλαστικό ή πτηνό ΔΕΝ επιβιώνει αν εγκαταλειφθεί από τους γονείς του.

Τα αρχέτυπα ΔΕΝ έχουν καμία σχέση με πνεύματα, Ιδεολογίες, θρησκείες και οτιδήποτε μεταφυσικό ή υπερφυσικό. Η λειτουργία τους στηρίζετε στους νόμους της αντανακλαστικότητας και αφορά αποκλειστικά την εδραίωση της εύρυθμης οργανικής συμπεριφοράς του όντος απέναντι στο περιβάλλον που γεννήθηκε και τον εαυτό του.

Ενδεικτικά αναφέρω μερικά βασικά Αρχέτυπα τα οποία παραβιάζονται συστηματικά από το πολιτιστικό μοντέλο του Δυτικού Κόσμου.

Αρχέτυπο του Έρωτα, της κυοφορίας, της πρώτης αναπνοής, των πρώτων δέκα ημερών προσαρμογής του οργανισμού στο εξωμήτριο περιβάλλον, της κατάποσης, της ισορροπίας, του περπατήματος, της χειροπρακτικής, της ομιλίας και τέλος της προσαρμογής του όντος στο περιβάλλον που εμφανίσθηκε και που διαρκεί μέχρι την ηλικία των έξη ετών.

Δεύτερο βασικό Αρχέτυπο είναι της ένταξης του όντος στο περιβάλλον που γεννήθηκε. Και αυτό γίνεται στην ηλικία από έξη έως έντεκα χρονών. Την περίοδο αυτή το παιδί επιθυμεί διακαώς να γνωρίσει και ενταχθεί στον κόσμο των ενηλίκων που γεννήθηκε. Και ο κόσμος που εμείς οι μεγάλοι δίδουμε στην ηλικία αυτή στα παιδιά μας να γνωρίσουν και ενταχθούν, είναι η απύθμενη βλακεία των παιδικών παραμυθιών, μοχθηρία, βία και ασκημότατες μορφές των παιδικών προγραμμάτων των ΜΜΕ, των παιδικών παιγνιδιών και της απόλυτης αδιαφορίας και εγκατάλειψής τους στους ειδήμονες της εκπορνευμένης ζωής στην οποία εμείς είμαστε εθισμένοι και θεωρούμε σωστή.

Τρίτο βασικό Αρχέτυπο είναι η περίοδος της εφηβείας. Από έντεκα έως δέκα επτά ετών. Η φοβερή εποχή για όλους, αλλά κυρίως για τους νέους ανθρώπους, που αισθάνονται όλον τον πόνο της κόλασης στην οποία καλούνται να ενταχθούν. Αυτή τη χρονική περίοδο προγραμματίζεται η Ερωτική συμπεριφορά τους στην πορνοκρατούμενη, χυδαία, ανέντιμη και βίαιη πραγματικότητα του Δυτικού εκχυδαϊσμένου κόσμου. Στον κόσμο της παιδοφιλίας, της ομοφυλοφιλίας, της πορνείας, της πορνογραφίας και της κτηνοβασίας.

Τέταρτο βασικό Αρχέτυπο, είναι η ωρίμανση και σταθεροποίηση όλων αυτών των Αρχετύπων στο εγκεφαλονευρικό σύστημα των νέων ανθρώπων. Αυτό ολοκληρώνεται μέχρι την ηλικία του εικοστού έτους. Αυτό το τελευταίο Αρχέτυπο είναι και η Ουσία του κάθε ανθρώπου και αυτή η Ουσία ΔΕΝ αλλάζει με τίποτα. Εξιδανικεύεται μόνον. Και εξιδανίκευση σημαίνει η αναγνώριση του λάθους και η διόρθωσή του προς όφελος των νέων γενεών.

Και Αυτό είναι ένα πραγματικό Θείο Έργο!!

 

 

 

 

 

24 αναζητήσεις. 0,687 δευτερόλεπτα.