Δημοσιεύσεις Συντάκτη

      

Σήμερα Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011 και μετά από παρότρυνση του φίλου μου Νίκου Κουτρούμπα , ο οποίος δημιούργησε στον υπολογιστή μου τον φάκελο  ΟΡΙΣΜΟΙ. Αποφάσισα, όχι μόνο να συνεχίσω την συμπλήρωση του παρόντος φακέλου αλλά να δημιουργήσω ακόμη έναν με τον τίτλο ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ-ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ και στον οποίο θα καταθέσω τα τελικά μου συμπεράσματα γύρω από τον υπαρξιακό Λόγο της Ανθρώπινης παρουσίας στον Πλανήτη Γη.

Και τούτο, διότι αισθάνομαι, ότι έχοντας απαντήσει ως προς τον Λόγο της παρουσίας μου ΕΔΩ, ήρθε η ώρα να περάσω εν πλήρη επιγνώσει και με μάτια ανοιχτά στο επέκεινα και με την ισχυρή απόφαση να μην επανανσαρκοθώ σ’ έναν Πλανήτη κατεστραμμένο από το μίσος μιας εξουσιολάγνας Ελίτ που επιθυμεί να δουλώσει τα πάντα κάτω από την επικυριαρχία της.

 Λεξικό Δημητράκου, λήμμα ΟΡΙΣΜΟΣ: Λογική διατύπωσις των ουσιωδών χαρακτήρων εννοίας τινός. Και επειδή οι μέχρι τώρα ορισμοί, αιχμάλωτοι των οποίων είναι κάθε βούληση και Νόημα, ακυρώνω την λέξη Λογική και μεταφράζω την λέξη σε  Έλλογη διατύπωση των ουσιωδών χαρακτηριστικών κάποιου νοήματος. Έκανα αυτή την αλλαγή, διότι στην εποχή μας το νόημα της Λογικής δεν υφίσταται πλέον, είναι ακατανόητό, διότι η εξουσιολάγνα Ελίτ που διαχειρίζεται τον πολιτισμό και την Ανθρωπότητα αλλά και εμείς που την υφιστάμεθα, ζούμε όλοι στο απόλυτο παράλογο, χωρίς ορθό σημείο αναφοράς του Λόγου και της Λογικής μας.

Εξ αιτίας αυτού, θα καταθέσω τους ορισμούς των ονομάτων που θεωρώ ότι μπορούν να βγάλουν τον Άνθρωπο από τον έντεχνο Λαβύρινθο στον οποίο Μισάνθρωπα και Εξουσιολάγνα ΕΓΩ τον έχουν ρίξει.

  Ε Γ Ω: Δηλώνει την Οντολογική Αρχή του Σύμπαντος ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ, την Βουλητική ΕΓΩ ΘΕΛΩ, την Υπαρξιακή ΕΓΩ ΥΠΑΡΧΩ και εμφανίζεται στον Κόσμο μέσω της σκέψης και της πράξης.

Το ΕΓΩ είναι το αιώνιος υπάρχον  ζωντανό Όντος Ων μέσα σε κάθε πλάσμα.  

Δεν δύναται να υπάρξει ζωντανό πλάσμα στο διηνεκές του Σύμπαντος χωρίς την αιώνια Οντολογική παρουσία του ΕΓΩ.

Η ρηματική δήλωση ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ, ως Έλλογη Οντολογική έννοια, αλλά και ως άμεση Υπαρξιακή εμπειρία του Ανθρώπου, εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στην Αρχαία Ελληνική, τη μητέρα των γλωσσών της Γης.

ΝΑΙ, για πρώτη φορά, εμείς οι Έλληνες είπαμε ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ, ΕΓΩ ΘΕΛΩ και ΕΓΩ ΥΠΑΡΧΩ και αυτό δεν συνέφερε και εξακολουθεί να μην συμφέρει, σε κανένα Πολιτικό και Θρησκευτικό Ιερατείο.

 ΝΟΥΣ: Οι Αρχαίοι Έλληνες Στωικοί είπαν.

Ο ανθρώπινος Νους είναι απόσπασμα του Κοσμικού Νου.

Και επειδή ο Κόσμος είναι Χώρος, ΕΓΩ δηλώνω ότι ο Νους είναι χώρος.

 Ο χώρος Χίλμπερτ, είναι ένας απειροδιάστατος μιγαδικός διανυσματικός χώρος όλων των πιθανοτήτων (μπορούν δηλαδή εντός του να συμβούν τα πάντα) και αποτελείται από όλους τους γραμμικούς συνδυασμούς ενός απειροσυνόλου ορθοκανονικών διανυσμάτων βάσης με μιγαδικούς συντελεστές.

Το άπειρο μέγεθος του χώρου, προέρχεται από το γεγονός ότι, όλα τα από φυσική άποψη συστήματα, μπορούν να καταλάβουν έναν άπειρο αριθμό από φυσικώς μη ισοδύναμες καταστάσεις. Οι γεωμετρικές ιδιότητες του χώρου Χίλμπερτ δίνουν στον χώρο μια ολότητα που είναι πολύ μεγαλύτερη από την άπειρη συλλογή σημείων που αναπαριστά.

Ο χώρος Χίλμπερτ έχει μια δική του ύπαρξη και ακεραιότητα που ξεπερνά τα μεμονωμένα σημεία που τον αποτελούν. Επί παραδείγματι, μπορούμε να αναδιατάξουμε όλα τα σημεία του χώρου διατηρώντας την δομή του χώρου ακέραια.

Μπορεί, δηλαδή, να υποστασιοποιηθεί ένα σύνολο μετασχηματισμών των σημείων του χώρου, μετασχηματισμοί που αφήνουν την δομή του χώρου αμετάβλητη.

Μαθηματικό θεώρημα περί χώρου από τον Γερμανό μαθηματικό Δαυίδ Χίλμπερτ.

 Ο ανθρώπινος Νους είναι ένας απειροδιάστατος διανυσματικός χώρος όλων των πιθανοτήτων που αποτελείται από όλους τους νοητικούς και συναισθηματικούς συνδυασμούς ενός απειροσυνόλου, ιδεοσυναισθηματικών διανυσμάτων βάσης με μιγαδικούς συντελεστές.

Το άπειρο μέγεθος του Νου, προέρχεται από το γεγονός ότι, όλα τα από νοητική και συναισθηματική άποψη ερεθίσματα, μπορούν να καταλάβουν έναν άπειρο αριθμό από μη ισοδύναμες ιδεοσυναισθηματικές προεκτάσεις.

Οι αισθητές ιδιότητες του Νου δίνουν σε αυτόν μία ολότητα που είναι πολύ μεγαλύτερη από την άπειρη συλλογή ιδεών και συναισθημάτων που αναπαριστά.

Δηλαδή ο Νους έχει μία δική του ύπαρξη και ακεραιότητα που ξεπερνά τα μεμονωμένα νοητικά και συναισθηματικά ερεθίσματα που τον αποτελούν.

Το ΕΓΩ, λόγου χάριν, που μπορεί και κινείτε ελεύθερο μέσα στον χώρο του Νου, μπορεί να αναδιατάξει όλες τις ιδέες και τα συναισθήματα του Νου διατηρώντας, ωστόσο, την δομή του Νου αμετάβλητη.

 Κλείνοντας το θέμα του ΝΟΥ επιθυμώ να μεταφέρω και να σχολιάσω κάποιες θέσεις Αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, οι οποίες συμπληρώνουν θετικά τις προαναφερθείσες απόψεις.

Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, λήμμα ΝΟΥΣ. Δια τον Αναξαγόρα Ο ΝΟΥΣ είναι η δύναμις, ήτις εισεχώρησεν εις το αρχικόν Χάος των αναμίκτων στοιχείων και διεκόσμησεν αυτά, ήτοι εδημιούργησε την τάξιν του Σύμπαντος, άνευ της οποίας δεν θα υπήρχε Κόσμος υποκείμενος εις οιονδήποτε νόμο και νοητός καθ’ οιονδήποτε τρόπον δια τον Άνθρωπο.

Ο Θεόφραστος και ο Στράτων, ο Λαμψακινός, θεωρούν τον ΝΟΥΝ ως έμφυτον των Ανθρώπων, αλλά προϊόν εξελίξεως.

Κατά δε τους Στωικούς ο Ανθρώπινος ΝΟΥΣ είναι απόσπασμα του ΝΟΥ του Κόσμου.

Ως προς το Άριστο για την εποχή συμπέρασμα του Αναξαγόρα το μόνο που συμπληρώνω είναι το ερώτημα που πολλές φορές θέτω.

Υπάρχει νόημα σε έναν Νου χωρίς ΕΓΩ;  Όχι βεβαίως!!.

Κατά συνέπεια το ΕΓΩ διακοσμεί ή αλλοιώνει τον κόσμο διότι Αυτό θέλει.

Ως προς την άποψη του Θεόφραστου και του Στράτωνος, αντιλέγω, πως το ΕΓΩ εξελίσσεται στον Αυθύπαρκτο ΝΟΥ των Ανθρώπων και όλων των ΟΝΤΩΝ. 

 ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ. Είναι η γενική και διαρκής ικανότητα του ΕΓΩ να επεξεργάζεται την πληθώρα των ιδεοσυναισθηματικών εντυπώσεων του Νου και να σχηματίζει από αυτά χρήσιμα νοήματα για την επιβίωσή του. 

 ΝΟΗΜΑ: Είναι το χρήσιμο συμπέρασμα που προκύπτει, μετά από την έλλογη επεξεργασία των ιδεοσυναισθηματικών εντυπώσεων του ΝΟΥ, από το ΕΓΩ.

 ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Είναι το σύνολο των αισθητών, νοητικών και συναισθηματικών εντυπώσεων που έχουν νοηματοδοτηθεί από το διασκεπτικό και βουλητικό ΕΓΩ κάθε ΟΝΤΟΣ και οι οποίες, καταχωρημένες στις μνήμες του εγκεφαλονευρικού του συστήματος χρησιμεύουν ως σημείο αναφοράς κάθε δράσης του. Κάθε ΕΓΩ διαμορφώνει τη δική του συνείδηση.

 ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ.

Ο όρος Συνειδητότης δηλώνει την ικανότητά του ΕΓΩ να αποκτά επίγνωση του εαυτού και του περιβάλλοντός του με διάφορους βαθμούς σαφήνειας και πολυπλοκότητος.

Η Συνειδητότης περικλείει:

α) Την ικανότητα του ΕΓΩ, να αποκτά επίγνωση των Νοητικών, ψυχικών και σωματικών λειτουργιών του ΟΝΤΟΣ στο οποίο φωλιάζει.

β) Την επίγνωση των αντικειμένων του εξωτερικού κόσμου.

γ) Την αντίληψη του ΕΓΩ σαν ατομικότητα και  

δ) Την αντίληψη του Εαυτού σαν μέλος μιας ομάδας.

Στην ευρύτερη δυνατή έννοιά του ο όρος ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΣ, σημαίνει τη σκεπτική και βουλητική ικανότητά του ΕΓΩ να διεισδύει στις διαδικασίες δράσης και ύπαρξης του Εαυτού στον οποίο φωλιάζει. Κατά τη δική μου απλούστερη διατύπωση, ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ είναι η σκεπτική και βουλητική ΟΝΤΟΤΗΤΑ της Συνείδησης.

Δηλαδή το ΕΓΩ.

Περί Ψυχής.

Καρτέσιος: Εφ’ όσον έχω σαφή έννοια Εμαυτού, ως νοούσης και μη υλικής οντότητος και του σώματός μου ως  υλικού και μη Νοούντος αντικειμένου. Είμαι βέβαιος, ότι το ΕΓΩ μου, δηλαδή η Ψυχή μου, είναι διάφορον του σώματος και ότι δύναται να υπάρξει άνευ του τελευταίου.

ΩΡΙΓΕΝΗΣ: Ο Θεός και Πατήρ, συνέχον τα Πάντα, φθάνει εις έκαστο των όντων, Μεταδούς Εκάστω από του Ιδίου Είναι. Το αρχικώς ΕΝ καταμερίζεται σε άπειρες υποστάσεις τα ΟΝΤΑ.                 

Ζένδ Αβέστα: Κάθε ΟΝ έχει τον δικό του σπινθήρα, που είναι μια σκέψη του Αχούρα Μάσδα. Η κατανόηση του Αχούρα Μάσδα, είναι το πρώτο καθήκον του Ανθρώπου.                                           

Ουπανισάντ:Αυτός που κατοικεί μέσα σε όλα τα όντα, αλλά που είναι κάτι άλλο από τα όντα. Αυτός που τον αγνοούν τα όντα, αλλά το σώμα του είναι όλα τα όντα.  Αυτός που ελέγχει όλα τα όντα από μέσα. Αυτός είναι η Ψυχή σου, ο εσωτερικός ελεγκτής, ο Αθάνατος.                                                                                                                                                         

Απολλώνιος  ο Τυανεύς: Κανείς δεν πεθαίνει, παρά φαινομενικά, όπως και κανείς δεν γεννιέται παρά φαινομενικά. Όταν η ύπαρξη μεταβάλλεται από πνεύμα σε ύλη, λέμε ότι κάποιος έχει γεννηθεί και όταν μεταβάλλεται από ύλη σε πνεύμα, λέμε ότι έχει φύγει.  Στην πραγματικότητα η Θεϊκή ουσία δε γεννιέται και δεν καταστρέφεται ποτέ.                                        

Στο Μυστικό του Χρυσού Λουλουδιού, Μυστικιστική παράδοση που μεταφέρθηκε στην Κίνα από Νεστοριανούς μοναχούς γύρω στο 600 μ.χ. ο μεταφραστής του σχετικού βιβλίου Ρίχαρτ Βίλχελμ, ερμηνεύει τη λέξη ΤΑΟ ως Νόημα, προσθέτοντας, ότι το Κινέζικο ιδεόγραμμα του ΤΑΟ παρίσταται με την πίσω πλευρά μιας ανθρώπινης κεφαλής και ένα σύμβολο της ρηματικής έννοιας του πηγαίνω.

Δεν μπορεί να πηγαίνω χωρίς Σκέψη, Βούληση, Ενόραση, δηλαδή χωρίς ΕΓΩ!!

 ΨΥΧΗ  και ΕΓΩ είναι ένα.

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

Λεξικό Δημητράκου, λήμμα Συναίσθημα:  Ευχάριστη ή δυσάρεστη ψυχική κατάσταση.                                                                                                    Είναι αλήθεια ότι ο ορισμός είναι πολύ περιορισμένος, όμως είναι σαφής, ευχάριστη ή δυσάρεστη ψυχική κατάσταση.                                                                                                                                                                                       

 Ερώτημα:  Από πού προκύπτει αυτή η δυσάρεστη ή ευχάριστη Ψυχική κατάσταση;                                            

Απάντηση:  Από ευχάριστη ή δυσάρεστη αισθητική εμπειρία του σώματος.                                                                              

Και ποιό είναι αυτό που νοηματοδοτεί και εκλογικεύει αυτή την αισθητική εμπειρία;     Το ΕΓΩ-ΨΥΧΗ ασφαλώς. 

Συναίσθημα είναι η Λογική και Αισθητική προέκταση Νοήματος που το ΕΓΩ δίδει στον σωματικό πόνο που αισθάνεται. 

Οι θείες ιδιότητες του ΕΓΩ, Σκέψη και Βούληση, εκλογικεύουν τις αισθήσεις του Φυσικού Σώματος και Μέσω της Ταύτισης,  τις μετατρέπουν σε ενεργά Συναισθηματικά νοήματα, η ένταση, ποιότητα και λειτουργία των οποίων εξελίσσει το ΕΓΩ σε Θεό ή Διάβολο.                                                                                      

Αυτός ο ορισμός καλύπτει αρνητικά και θετικά συναισθήματα!!

 

Όταν  πριν καιρώ, άρχισα να σκέπτομαι και να συζητώ με διάφορους φίλους και γνωστούς, τρόπους οργάνωσης και πραγματοποίησης μιας διεξοδικής συζήτησης με θέμα την ΕΥΤΥΧΙΑ, αντιμετώπιζα μια παράξενη επιφύλαξη, την οποία πολλές φορές δεν καταλάβαινα.                                  Γιατί οι Άνθρωποι φοβούνται να μιλήσουν για την ΕΥΤΥΧΙΑ, διερωτόμουν;

Πολλές φορές αισθάνθηκα ότι και μόνον η λέξη  ΕΥΤΥΧΙΑ,  είναι ικανή να κατεβάσει την θερμοκρασία του δωματίου, να αρχίσουμε όλοι να προσέχουμε από πού θα ξεμυτίσουν τα φαντάσματα και γενικά,  ο χώρος να γεμίσει με οργή, φόβους και δυσάρεστες αναμνήσεις από το παρελθών.

Το επόμενο  βήμα αυτού του φοβικού συνδρόμου που διέγειρε  η λέξη   ΕΥΤΥΧΙΑ  στους φίλους μου, ήταν η επιθετικότητα, πριν ακόμη αναπτύξω επιχειρήματα, απόψεις, πρακτικές και μεθόδους επίτευξης του σκοπού της  ΕΥΤΥΧΙΑΣ,  απέρριπταν  την πρώτασή μου ως ανεφάρμοστη  στη σημερινή πραγματικότητα.

Κάθισα  και σκέφθηκα   λοιπόν, γιατί να συμβαίνει αυτό και ποια είναι η αιτία που οι Άνθρωποι αντιδρούν με τόση επιφύλαξη στην λέξη  ΕΥΤΥΧΙΑ   και πως μπορούμε να ανατρέψουμε αυτόν τον πανίσχυρο υποσυνείδητο Φόβο; Διότι ερί αυτού πρόκειται.                                                                                                                                                           Ο φόβος απέναντι στην  ΕΥΤΥΧΙΑ  είναι υποσυνείδητο.   Ανακάλυψα  λοιπόν,  πως πίσω από κάθε  ΕΥΤΥΧΙΑ  του παρελθόντος, κρύβεται μια μεγάλη απογοήτευση και δυστυχία. Και τούτο σημαίνει,  ότι κάθε φορά που εμφανίζετε στον ορίζοντα η λέξη ή η ευκαιρία της  ΕΥΤΥΧΙΑΣ, με την εμφάνιση μιας νέας πρόκλησης, αυτομάτως, ο φόβος και το φάντασμα της απογοήτευσης του  παρελθόντος, γιατί περί φαντάσματος πρόκειται,  ορθώνεται  απέναντι στη νέα ευκαιρία  ΕΥΤΥΧΙΑΣ  που βρίσκεται μπροστά μας και αντιστέκεται με δύναμη και σθένος,  καταστρέφοντας,  χωρίς να το καταλαβαίνουμε πολλές φορές ,  την ευκαιρία της  νέας   ΕΥΤΥΧΙΑΣ που επιτέλους  ήρθε κοντά.  

Και μετά ξανασκέφτηκα, είναι λογική αντίδραση αυτή;                           Όχι είναι η βέβαιη απάντηση.   Δεν είναι  καθόλου λογική αντίδραση να πέφτεις  αυτόματα  σε κατάσταση φόβου και πανικού,  όταν η  ΕΥΤΥΧΙΑ  εμφανίζεται ξαφνικά  μπροστά σου. Όμως τι είναι η ΕΥΤΥΧΙΑ, διερωτήθηκα, είναι το ευχάριστο τυχαίο γεγονός που  απρόβλεπτα ήρθε στον δρόμο μας;  Είναι  ΕΥΤΥΧΙΑ το ότι κερδίσαμε ένα λαχείο;   Και τότε είδα, ότι η λέξη που χρησιμοποιούμαι για να περιγράψουμε την ευδαιμονία που προκύπτει από ένα ευχάριστο τυχαίο γεγονός είναι ΛΑΘΟΣ. Το πραγματικό νόημα της λέξης ΕΥΤΥΧΙΑ είναι Ευ Τύχη, δηλαδή ένα τυχαίο θετικό γεγονός που έρχεται  κάποιες φορές στη Ζωή μας, γεμίζοντάς μας με άπειρες προσδοκίες, οι οποίες πολλές φορές δεν ικανοποιούνται. Τότε κατάλαβα, ότι η συμπεριφορά μας απέναντι  σε ένα ευχάριστο τυχαίο γεγονός είναι λάθος και ότι η διαιώνιση της Ευδαιμονίας που προκύπτει από αυτό το τυχαίο γεγονός, είναι αποτέλεσμα Γνώσης, Παιδείας και Ευφυΐας.                                                                                            

Η τύχη μας έφερε το ευχάριστο  γεγονός, το πώς θα το διαχειριστούμε , είναι καθαρά  θέμα Παιδείας, Γνώσης και  Ευφυΐας.

 Γιατί συμβαίνει αυτό, ξανασκέφθηκα, γιατί διαρκώς απογοητευόμαστε από ευχάριστα τυχαία γεγονότα.  Και τότε, εντελώς απρόσμενα, ανακάλυψα το μεγάλο μυστικό. Τίποτε, ποτέ και πουθενά δεν εδραίωσε  μέσα μας μια παιδεία χαράς, ευδαιμονίας και ευφυούς λειτουργίας της νοημοσύνης μας. Πώς να διαχειρισθούμε ευφυώς το ευχάριστο τυχαίο  γεγονός, όταν η μόνη εκπαίδευση  που κυριαρχεί στον Πλανήτη είναι η παιδεία της αγοράς, της συναλλαγής, της κλεψιάς του ψεύδους και της αρπακτικότητος.                                                                                                       

Είναι γνωστός ο Μύθος του Πύργου της Βαβέλ και της κατάστασης Ευδαιμονίας που υπήρχε στους ανθρώπους, όταν όλοι μιλούσαν  και καταλάβαιναν  την ίδια γλώσσα και μπορούσαν  να  επικοινωνούν  εν  ειρήνη  μεταξύ τους.

Ερώτημα: Υπήρξε, Υπάρχει αυτή η Παγκόσμια κοινή γλώσσα ή πρακτική επικοινωνίας  όλων των όντων της Γης, που μπορεί να μας βοηθήσει να καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο και να έχουμε ειρήνη μεταξύ μας, διερωτήθηκα;

Άρχισα να ψάχνω και τελικά έφτασα στο συμπέρασμα ότι ΝΑΙ, αυτή η μια πρακτική επικοινωνίας όλων των όντων της Γης,  Υπάρχει, είναι σε λειτουργία, έχει Παγκόσμια εφαρμογή και στους Νόμους τις υποτάσσονται όλα τα όντα της Γής, περιλαμβανομένου και του Ανθρώπου.  Τρόμαξα, είναι δυνατόν ένας τόσο απλός Φυσικός Νόμος να έχει παγκόσμια εφαρμογή και με τέτοια τρομακτικά αποτελέσματα διερωτήθηκα;                                                                                                                                                        Και όμως είναι δυνατό, διαπίστωσα πολύ  γρήγορα.

 Αυτή τη Παγκόσμια γλώσσα ή πρακτική επικοινωνίας των όντων της Γης, Εγώ την ονόμασα  Αισθητική και Συναισθηματική Αντανακλαστική Αντίδραση, ο Ρώσος Φυσιολόγος Παυλώφ την ονόμασε Εξαρτημένα Αντανακλαστικά και κάποιοι  παμπόνηροι  Εβραίοι, πανεπιστημιακοί, παραπλανητικά, το 1990 στην Αμερική,   την ονόμασαν Συναισθηματική Νοημοσύνη, για να μην βρούμε ποτέ την κρυμμένη αλήθεια,  που μπορεί να μας ελευθερώσει από τα προγράμματα  δυστυχίας, που συστηματικά και  βάσει του Μωσαϊκού  Νόμου της αντεκδίκησης, επιβάλλονται στους ανθρώπους αυτού του Πλανήτη εδώ και αιώνες.                                                    Και τούτο,  διότι  αυτή η αντανακλαστική λειτουργία είναι αυτόματη, εδράζεται στο εγκεφαλονευρικό σύστημα όλων των θηλαστικών της Γης, και η φύση της είναι τέτοια, ώστε δύναται να παραγραμματισθεί.

Κυρίες και κύριοι,  σε κάθε πλευρά, κάθε μορφή, κάθε έκφραση κάθε συμπεριφορά, στον  ανθρωποποίητο  πολιτισμό που κτίσαμε και υπηρετούμαι με την καθοδήγηση πανέξυπνων εξουσιαστών ασφαλώς, στις επιστήμες, στους θεσμούς, στη Δικαιοσύνη στην ανατροφή των παιδιών μας, και  σε κάθε μας αναπνοή  ο Μωσαϊκός Νόμος  της Αντεκδίκησης είναι αυτόματα και αντανακλαστικά  παρόν και αυτό είναι το μεγάλο ανάχωμα, ο μεγάλος δράκος, που δεν κοιμάται ποτέ,  και φυλάγει τον δρόμο στην εύρεση της δικής μας Ευζωίας.

Η γλώσσα των αισθήσεων είναι απλή αλλά αποτελεσματική, αν κάπου κάψω το χέρι μου, την επόμενη φορά θα είμαι πιο προσεκτικός, αν κάπου πονέσω, σίγουρα  θα προσέξω περισσότερο την επόμενη φορά.  Αν κάπου απογοητευτώ,  την επόμενη φορά θα είμαι πιο επιφυλακτικός,  αν κάποτε προδοθώ την επόμενη φορά δεν  θα αφεθώ, αν στις επανειλημμένες μου προσπάθειες να βρω ερωτική ικανοποίηση δεν βρίσκω, τότε κατηγορώ και μισώ  τους πάντες.                                                   

Αν στις επανειλημμένες μου προσπάθειες να βρω ειρήνη,  δεν  βρίσκω παρά πόλεμο, τρελαίνομαι και η ιστορία δεν έχει τέλος, γιατί οι ανάγκες της Ψυχής κάθε ανθρώπου, για αρμονία, δημιουργία, έρωτα και ευδαιμονία, δεν ικανοποιούνται σχεδόν ποτέ από ένα πολιτιστικό μοντέλο,  που θέλει δούλους και υπηρέτες, ΑΥΤΩΝ  που το δημιούργησαν.     

Όλοι οι Αγώνες της Ανθρωπότητας για Δικαιοσύνη, Ελευθερία, Αξιοπρέπεια και Ευδαιμονία έχουν τις ρίζες τους Εδώ, σ’ αυτή τη βαθιά ψυχική ανάγκη για ευδαιμονία και την οποία οι παμπόνηροι Αφέντες προσπαθούν να καλύψουν με τις παροχές του καταναλωτισμού. Το μοντέλο του καταναλωτισμού έτσι όπως εφαρμόζετε στις κοινωνίες μας, οδηγεί μαθηματικά στον πολιτισμό του θερμοκηπίου, του πτηνοτροφείου και του βουστασίου.         

Η πρακτική παιδεία  που μετατρέπει τον γεννημένο Άγιο, Μακάριο και Αγαθό άνθρωπο, σε τέρας Βίας, ψεύδους, υποκρισίας, άγνοιας, θλίψης και δυστυχίας, είναι ενσωματωμένη μέσα στο αποδεκτό πολιτιστικό μοντέλο που γεννιόμαστε και μοιραία μέσα στην άγνοιά μας αποδεχόμαστε.                                                                                                                                                                               Σε  όποια κατάσταση δυστυχίας ή δυσαρμονίας βρίσκονται οι άνθρωποι σήμερα, δεν είναι άμεσα  υπεύθυνοι γι’  αυτό, και τούτο γιατί ο καθένας μας  είναι θύμα μιας πρόστυχης Συναισθηματικής Παιδείας που μας επιβάλλεται έξωθεν από πανίσχυρες δυνάμεις, και οι οποίες μας  επιβάλλονται έντεχνα μέσω των Μ.Μ.Ε. της πορνογραφίας, της πορνείας και κυρίως , λόγω της άγνοιάς και της αυτοαπόρριψης που έντεχνα διδαχθήκαμε να πιστεύουμε για τους εαυτούς  μας.                                          

Ο εαυτός μας είναι το πολυτιμότερο πράγμα που κατέχουμε σ’ όλη μας τη Ζωή.

 Φροντίζουμε και περιποιούμαστε τα παιδιά μας, να μην τους λείψει τίποτε, να μην πάθουν κάτι κακό, και γενικά προσπαθούμε να τους παρουσιάζουμε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο, ο οποίος ασφαλώς δεν είναι. Ασφαλώς και λειτουργούμε με καλή πρόθεση, αλλά δυστυχώς το αποτέλεσμα αυτής της παιδείας είναι να δημιουργήσει ένα άτομο εξαρτημένο από την προπαγάνδα του πεζοδρομίου, την πορνογραφία, την βία, τη ερωτική στέρηση και το μίσος κατά παντώς ωραίου και αγαθού. Η Παιδεία που διδαχτήκαμε έμμεσα  να εφαρμόζουμε,  δεν δημιουργεί ανεξάρτητους, δυναμικούς και ευδαίμονες ανθρώπους, αλλά δουλοπρεπείς ρουφιάνους, φοβισμένους υποτακτικούς και ανεύθυνους δεσμοφύλακες.

ΕΓΩ, κατάφερα να ανακαλύψω τον σωστό και αποτελεσματικό τρόπο αντίδρασης σ’ αυτό το επιβεβλημένο πρόγραμμα δυστυχίας που αυτό το ανθρωποποίητο πολιτιστικό μοντέλο  σφυρηλατεί στην ψυχή της Ανθρωπότητας Αιώνες τώρα. Και απευθύνομαι σ’ εσάς, τους πιστούς υπερασπιστές της Ελληνικής  Αρετής, της Ευδαιμονίας, της Αρμονίας και της Ευζωίας, να δημιουργήσουμε μαζί  έναν Πυρήνα Δασκάλων  Πολεμιστών της Αρετής και να αντισταθούμε Ευφυώς,  στα σχέδια εκφυλισμού του ανθρώπου που το Αβρααμικό Ιερατείο προωθεί, εδώ και αιώνες.

Το κείμενο που ακολουθεί, προέκυψε από φτωχότερο θέμα τις Ίντιρα Γκάντι, αειμνήστου προέδρου της Ινδίας και η διαμόρφωσή του, έτσι όπως το καταθέτω εδώ, απαντά, γι’ αυτούς που γνωρίζουν ή θέλουν να γνωρίσουν, την αρχή και το τέλος του ανθρώπινου πεπρωμένου.

<<Προσέξτε τις αισθήσεις σας, διότι Αυτές είναι η αιτία των συναισθημάτων σας.

Προσέξτε τα συναισθήματά σας, διότι ενεργοποιούν την Βούλησή σας.

Προσέξτε την Βούλησή σας, διότι ταυτίζεται με τα συναισθήματά σας.

Προσέξτε την Βούληση και τα συναισθήματά σας, διότι δημιουργούν τις σκέψεις σας.

Προσέξτε τις σκέψεις σας, διότι η Βούληση και τα συναισθήματά σας, σας οδηγούν σε πράξεις.

Προσέξτε τις πράξεις σας, διότι γίνονται συνήθειες.

Προσέξτε τις συνήθειές σας, διότι γίνονται εθισμοί.

Προσέξτε τους εθισμούς σας, διότι γίνονται το πεπρωμένο σας.>>

Ερώτημα: Ποιο είναι αυτό που πρέπει να προσέχει όλα αυτά;

Ένα κείμενο που κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο και μου έδωσε την ευκαιρία να καταλάβω και να απαντήσω σ’ αυτό που κάποιοι ονόμασαν Μάτριξ.

 Η μοναδική μου μάχη είναι με το Μάτριξ και αυτούς που το υπηρετούν.      Η μόνη μου ανάγκη είναι η πλήρης αποσύνδεση από αυτό και η ελευθερία. Ο αποπρογραμματισμός του νου είναι η μοναδική δουλειά μου.
Δεν έχω ακόμα γνωρίσει κανέναν που να το έχει επιτύχει αυτό.                      Οι άνθρωποι νομίζουν ότι έχουν αποδεσμευτεί, όταν απλά αντικαθιστούν τον έναν κανόνα με άλλον, μια πεποίθηση με άλλη και μια αντίδραση με μια άλλη. Πόσο αξιολύπητα αδαείς είναι! Απλά κοροϊδεύουν τον εαυτό τους μεταθέτοντας πράγματα επιφανειακά, βλέποντας διαφορετικές οπτικές του ίδιου έξυπνου, πολυδιάστατου συστήματος, με τα άπειρα ολογράμματα του.
Μπορείς να το αντιληφθείς αυτό, μόνο αν είσαι αρκετά θαρραλέος να μετακινείσαι, να αλλάζεις οπτικές, να εξερευνάς χωρίς την ανάγκη να υπερασπίζεσαι ή να κρατιέσαι από οτιδήποτε νομίζεις ότι ξέρεις.
Τότε έρχεται η κατακλυσμιαία συνειδητοποίηση ότι τα πάντα είναι αντιλήψεις, ότι ποτέ δεν έχεις βρεθεί ουσιαστικά «έξω» από τη μηχανή, απλά έχεις δει και έχεις βιώσει πολλά κομμάτια προγραμματισμού, μέσα στο ίδιο το πρόγραμμα. Ευρύτερες αντιλήψεις ίσως, αλλά παρ’ όλα αυτά, αντιλήψεις.
Όλα όσα αντιλαμβάνεσαι, νομίζεις ότι γνωρίζεις και βιώνεις, είναι μέρος του Μάτριξ. Το Μάτριξ βρίσκεται στο νου σου. Δεν μπορείς να δραπετεύσεις από αυτά που βιώνεις και αντιλαμβάνεσαι. Είσαι συν-δημιουργός και παράλληλα προστάτης του προγράμματος.
Όλα όσα θεωρείς «φυσιολογικά» σε σκλαβώνουν. Το σύστημα στο κεφάλι σου σε υπνωτίζει με συνήθειες: χιλιάδες λεπτομέρειες της καθημερινότητας σου που έχεις εκπαιδευτεί να αγνοείς. Κανόνες επί κανόνων που νομίζεις ότι είναι φυσιολογικό να υπακούς.                              Δεν έχει σημασία πόσο «θετικά» είναι όλα αυτά που υπηρετείς.                Στην πραγματικότητα, το «θετικό» σε κρατάει ακόμα πιο υπνωτισμένο παρά το «αρνητικό». Το πρόγραμμα θρέφεται από τους θετικούς, καλούς, ηθικούς ανθρώπους-μηχανές, οι οποίοι είναι εντελώς τυφλοί στη συνεισφορά τους στο διπολισμό.

Δεν «μαθαίνεις» τον εαυτό σου. Δεν μπορείς να μάθεις αυτό που ήδη γνωρίζεις. Αποκαλύπτεις τον Εαυτό σου, όταν έχεις αποκηρύξει και απαλλαγεί από τη μηχανή που λανθασμένα πάντα πίστευες ότι ήσουν εσύ. Αλλά αυτό είναι καθολικός πόλεμος, ένας πόλεμος που δεν είσαι προετοιμασμένος ούτε εξοπλισμένος να αναλάβεις.   Πολλοί έχουν προσπαθήσει, πολλοί ακόμα θα το επιχειρήσουν, αλλά είναι λίγοι, ελάχιστοι, αυτοί που το έχουν καταφέρει, να κερδίσουν τον πόλεμο – όχι μόνο μερικές μάχες (μόνο και μόνο για να συμμορφωθούν πάλι, με μια αξιολύπητη στάση ανωτερότητας).
Μη ζητάς αυτό που δεν είσαι έτοιμος να αναλάβεις. Και μη ζητάς από τυφλούς να σε οδηγήσουν σε αυτό που δεν έχουν οι ίδιοι δει. Κανείς δεν αναλαμβάνει αυτόν τον πόλεμο χωρίς προετοιμασία ή χωρίς ένα πραγματικό οδηγό που θα συμμετέχει μαζί του στις μάχες, αντί να κάθεται απ’ έξω ως θεατής.
Η προετοιμασία είναι και η μύηση σου, η περίοδος δοκιμασίας για τις πιο δύσκολες μάχες που βρίσκονται μπροστά σου, τις οποίες πρέπει να παλέψεις με τον εαυτό (εγώ) σου, για τον Εαυτό σου, για κανέναν άλλον και για κανένα άλλο λόγο.

Αν είσαι δειλός, κάνε πίσω και παράκμασε με τους αδύναμους (στην καρδιά). Σου αξίζει αυτό που επιλέγεις. Η ελευθερία προσφέρεται μόνο σε όσους την αξίζουν, όχι στις μηχανές που θέλουν να παρουσιάζονται ως άνθρωποι.
Μόνο η αλήθεια μπορεί να σε ελευθερώσει. Αλλά η «αλήθεια» είναι μια λέξη που το Μάτριξ δεν σε αφήνει να καταλάβεις. Δεν υπάρχουν πολλές αλήθειες, δεν υπάρχει αυτό που λένε, «η αλήθεια μου». Το Μάτριξ κρύβεται πίσω από λέξεις που χρησιμοποιεί για το δικό του συμφέρον. «Η αλήθεια μου», σημαίνει στην ουσία «η αντίληψη μου, οι πεποιθήσεις μου, οι ανάγκες μου» και πολλά άλλα πράγματα.            Όμως δεν σημαίνει Αλήθεια, Πραγματικότητα, Γνώση, τα οποία δεν μπορούν να υποβιβαστούν σε υποκειμενικότητες. Κάθε φορά που εσφαλμένα θεωρείς την αντίληψη ως αλήθεια, θα ανακαλύπτεις – αν είσαι αρκετά θαρραλέος ώστε να παρατηρείς – ότι έχεις παγιδευτεί σε ακόμα ένα πρόγραμμα του Προγράμματος, από το οποίο πρέπει να παλέψεις για να αποδεσμευτείς.
Ο δρόμος προς την Αλήθεια είναι στρωμένος με αμφισβητήσεις. Η πραγματική αμφισβήτηση χρειάζεται τόλμη, επιμονή, και ολοκληρωτική, αφοσιωμένη εγρήγορση.  Να είσαι έτοιμος να σταθείς μόνος. Τα χειρότερα τέρατα, εφιάλτες, κολάσεις είναι δημιουργήματα δικά σου. Να είσαι έτοιμος να καταστρέψεις, να γκρεμίσεις ΟΛΑ όσα ξέρεις και στα οποία έχεις βασιστεί για την άνεσή σου, για τόσο καιρό. Ποτέ δεν θα έχεις μια «ασφαλή» και συνηθισμένη μέρα στη ζωή σου ξανά.
Σε αντίθεση με αυτά που ξέρεις, είναι η ενοχή αυτή που σε κρατάει φυλακισμένο και είναι ο φόβος που θα σε οδηγήσει έξω από το Μάτριξ – αν δεν φοβηθείς το φόβο. Αν δεν φοβάσαι να παραμένεις στο πρόγραμμα, περισσότερο από όσο φοβάσαι να επιχειρήσεις να βγεις από αυτό, δεν θα μετακινηθείς από τη ζώνη άνεσης σου, ό,τι και αν ισχυρίζεσαι ή κάνεις. Το Μάτριξ έχει τρισεκατομμύρια τρόπους να σε πείθει με ολογράμματα αντιλήψεων ότι «βρίσκεσαι έξω από αυτό και ασφαλής». Τέτοιοι παραπληροφορημένοι άνθρωποι-μηχανές είναι οι καλύτεροι υποστηρικτές και το δυναμικό του. Αυτοί γίνονται οι τυφλοί ηγέτες που χιλιάδες άνθρωποι ακολουθούν, σε φανταστικούς κόσμους αντίληψης και λιγότερο εμφανή υποδούλωση. Τελικά, θα ανακαλύψεις, ότι βρίσκεσαι σε ακόμα ένα μονοπάτι προς μια ακόμα ουτοπία.
Μόνο όταν έχεις δει αρκετά – επιλέγοντας το μονοπάτι προς την Αλήθεια, που είναι μονοπάτι άβολο και ανασφάλειας – όταν έχεις αποκαλύψει αρκετά, μπορείς να απελευθερωθείς τελειωτικά από το φόβο. Τότε, αναπόφευκτα, σε καταβάλλει η θλίψη, η αηδία και ο θυμός, που θα σε αναγκάσουν να δράσεις. Τότε είναι που ξεκινάς τον πραγματικό πόλεμο, τον ΔΙΚΟ ΣΟΥ πραγματικό πόλεμο, από όπου δεν υπάρχει επιστροφή. Γιατί όταν έχεις ρίξει έστω μια ματιά στις αληθινές σου δυνάμεις, αυτά που είσαι πραγματικά ικανός να κάνεις, δεν μπορείς ποτέ ξανά να συμβιβαστείς παραμένοντας μηχανή. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ πολεμιστής. Γιατί, μπορείς είτε να υπηρετείς το πρόγραμμα και τους πολλούς αντιπροσώπους του είτε να υπηρετείς την Αλήθεια και την Ανθρωπότητα. Δεν μπορείς να υπηρετείς ταυτόχρονα και τα δυο, παρ’ όλο που αρχικά θα το επιχειρήσεις.

Τότε, και μόνο με αυτή τη συνειδητοποίηση, δίνεις μια υπόσχεση στον Εαυτό σου, μέσα από την οποία ζεις, αναπνέεις, ξυπνάς με αυτήν, και υπερασπίζεσαι, με το νου, την καρδιά και τη ζωή σου καθημερινά, με όποιο κόστος.
«Υπόσχομαι να είμαι αγαθός και καλός προσφέροντας στα παιδιά, γιατί αυτά αποτελούν το μέλλον της Ανθρωπότητας.
Υπόσχομαι να είμαι υπεύθυνος με τους υπεύθυνους και να σέβομαι αυτούς που σέβονται τον εαυτό τους και τους άλλους.
Υπόσχομαι να κατανοώ και να βοηθάω τους πραγματικούς (γενναίους) αναζητητές της Αλήθειας, ως αληθινό σκοπό της ζωής μου.
Υπόσχομαι να ξεσκεπάζω και να καταστρέφω όσους αποπλανούν, τους απατεώνες και αυτούς που απομυζούν ενέργεια, γιατί δεν θα τρέφονται από την ενέργεια μου.
Υπόσχομαι να εξολοθρεύω κάθε πρόγραμμα, τελετουργικό, κανόνα, πεποίθηση που εμποδίζει το δρόμο Μου, καθώς και τους αντιπροσώπους αυτών που θέλουν να με σκλαβώνουν.»

Ένας πολεμιστής δεν μπορεί να ελέγχεται ή να υπνωτίζεται πλέον. Η πλάνη του γραμμικού χρόνου πείθει ότι οι μάχες χάνονται, ότι ο περιορισμός είναι υπαρκτός και ότι η ελευθερία είναι ακόμα ένα όνειρο θερινής νυκτός. Αλλά μόνο ένας πολεμιστής γνωρίζει ότι οι μάχες είναι οι εμπειρίες μάθησής του για να ξεσκεπάσει το Μάτριξ, είναι τα διδακτικά εργαλεία που τον κάνουν δυνατότερο, άφθαρτο, ισχυρότερο για την τελική του μάχη.
Μόνο ένας αληθινός πολεμιστής μπορεί να αναγνωρίσει τις μηχανές, κάτω από τις ανθρωπόμορφες προσποιήσεις τους. Γιατί μόνο ένας πολεμιστής έχει το θάρρος να συνθλίβει κάθε παραπλανητικό πρόγραμμα στον ίδιο του το νου, επομένως γίνεται ατρόμητος, καθαρίζοντας τη δική του Όραση. Οι πολεμιστές αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον, αλλά δεν αλληλοεξαρτώνται για την ατομική τους ελευθερία. Γνωρίζουν ότι ο καθένας πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για τη δική του υποδούλωση καθώς και να κάνει τη δική του επιλογή να ελευθερωθεί – ή όχι. Οι μόνοι εχθροί τους οποίους αναγνωρίζουν έξω από την προγενέστερη ασυνείδητη ύπνωση τους, είναι αυτοί που θέλουν να παραμένουν μηχανές (είτε πιστεύοντας ότι είναι ελεύθεροι, είτε νομίζοντας ότι η σκλαβιά είναι το πεπρωμένο τους). Η συγκάλυψή τους είναι άκρως πειστική, αλλά μόνο για όσους βρίσκονται σε χαμηλότερο επίπεδο συνειδητότητας από αυτό των πολεμιστών.
Πάνω από όλα και περισσότερο από όλα, ένας αληθινός πολεμιστής στέκεται ενάντια στους αποκαλούμενους αρχηγούς, οδηγούς, δασκάλους, γκουρού που παραπλανούν τους αδαείς, οι οποίοι ψάχνουν απαντήσεις και λύτρωση έξω από τον Εαυτό τους. Αυτοί οι εκμεταλλευτές τρέφονται από τους υπνωτισμένους, με ψέματα, πρακτικές και πεποιθήσεις που προσφέρουν ψεύτικες υποσχέσεις και αδιέξοδα. Αποτελούν κύρια πηγή ενέργειας για το Μάτριξ –εν αγνοία τους.
Έφτασε η ώρα. Ας αρχίσει ο πόλεμος, ο μεγαλύτερος πόλεμος που έχει διεξαχθεί!
Ένας πόλεμος για την Ανθρώπινη Συνειδητότητα.
Για την Αλήθεια.
Για την Ελευθερία.

Μην νομίζεις ότι γνωρίζεις την έννοια αυτών των λέξεων. Δεν γνωρίζεις! Το Μάτριξ έχει διαστρεβλώσει όλες τις έννοιες, όλες τις γλώσσες, όλα τα μυαλά. Μπορείς είτε να επιστρέψεις στην ύπνωσή σου (ανεξάρτητα από ό,τι έχεις διαβάσει εδώ), νομίζοντας ότι βρίσκεσαι στο «σωστό δρόμο» ή μπορείς να αμφισβητήσεις ΟΛΑ όσα νομίζεις ότι ξέρεις – κάτι που είναι εντελώς τρομακτικό και αδιανόητο για τους περισσότερους.
Η πραγματική σου πρόκληση αυτή τη στιγμή δεν είναι αν έχεις θεωρητικά καταλάβει τις λέξεις, αλλά αν μπορείς να αποκωδικοποιήσεις το νόημα τους στην καθημερινότητά σου. Μην παρασυρθείς από τον προγραμματισμό σου σπεύδοντας, είτε να συμφωνήσεις είτε να διαφωνήσεις με όσα διάβασες, δεν με ενδιαφέρει η άποψη σου. Αν είσαι περαστικός, προσπέρασε. Αν είσαι απάτη, θα σε ξεσκεπάσω. Αν είσαι πραγματικός αναζητητής, ψάξε.

ΣΧΟΛΙΟ.

Άγνωστος συγγραφέας και εξαιρετικό κείμενο που με βοήθησε να καταλάβω και το ΜΑΤΡΙΞ και την θέση μου μέσα σ’ αυτό και την έξοδό μου από αυτό. Το ΜΑΤΡΙΞ έτσι όπως περιγράφεται εδώ φαντάζει ανίκητο, όμως τίποτε δεν είναι αδύνατο μπρος στην ανθρώπινη ευφυΐα. Είμαστε Συνδημιουργοί του Κόσμου και διαχειριστές του, όταν κάνουμε λάθος το πληρώνουμε και όταν είμαστε ορθοί απολαμβάνουμε, Αυτό, είναι Νόμος του Κόσμου.

Όταν είσαι ο Εαυτός σου, το ΜΑΤΡΙΞ και το Σύμπαν είναι απέναντι.

Όταν Είσαι ο Εαυτός σου, έχεις Αυτοεκτίμηση, Αυτοσεβασμό, Αξιοπρέπεια, Δύναμη και Λόγο.         Όταν Είσαι ο Εαυτός σου έχεις μακροθυμία,  έχεις και καλοσύνη, δεν ζηλοφθονείς, δεν κομπάζεις, ούτε υπερηφανεύεσαι. Είσαι ευπρεπής, δεν είσαι ευερέθιστος, ξεπερνάς εύκολα το κακό που σου έχουν κάνει και το αξιοποιείς αυξάνοντας τη σοφία σου. Δεν χαίρεσαι για το στραβό που γίνεται, αλλά μετέχεις στη χαρά για το σωστό. Όταν Είσαι ο Εαυτός σου, σε όλα εμπιστεύεσαι, για όλα ελπίζεις, όλα τα υπομένεις και για όλα έχεις έναν καλό Λόγο….Όταν Είσαι ο Εαυτός σου, είσαι Καλός στο Καλό και Καλός στο Κακό, διότι η Δημιουργία τρέφει και τον κακό λέοντα και την καλή αντιλόπη κρατώντας την ισορροπία στη λειτουργία του Κόσμου!!

Όταν Είσαι ο Εαυτός σου, Είσαι ένας Ευφυής Συνδημιουργός στον Κόσμο της Σκέψης  και της Πράξης του Σύμπαντος, με ότι ευδαιμονία απορρέει από Αυτή τη στάση, απέναντι στη Ζωή και τον Εαυτό!! Δικαίως οι Αρχαίοι μας θεωρούσαν τη Γνώση του Εαυτού ως Μέγιστο Αγαθό.

Το ΜΑΤΡΙΞ είναι Νόμος του Σύμπαντος, τίποτε δεν μπορεί να επιβιώσει έξω από Αυτό. Απλά,  υπάρχει ΜΑΤΡΙΞ ευδαιμονίας και ΜΑΤΡΙΞ δυσαρμονίας. Το ΜΑΤΡΙΞ του Σύμπαντος είναι ευδαιμονικό, το Ανθρωποποίητο  ΜΑΤΡΙΞ  δυσαρμονικό.

Ο χρόνος εγκατάστασης του ανθρωποποίητου προγράμματος ΜΑΤΡΙΞ στο εγκεφαλονευρικό σύστημα κάθε ανθρώπου γίνεται στην ηλικία των 5 έως 10 ετών. 

Τώρα, στο τέλος του ταξιδίου και στα 72 μου, επιστρέφοντας σ’ εκείνη τη μακρινή ηλικία, την τόσο τρυφερή και τόσο σημαντική, ήρθαν οι αναμνήσεις της σχολικής περιόδου του 1947 έως 1953 που τελείωσα το δημοτικό, για να καταλάβω πόσο πολύ αυτή η περίοδος καθόρισε την πορεία μου. Τώρα κατανόησα πόσο πανίσχυρα είναι τα ανθρωποποίητα δεσμά που συστηματικά σφυρηλατούνται έντεχνα στο Νου και την ψυχή του κάθε  Ανθρώπου, ανεξαρτήτου χρώματος και φυλής, εκείνη την κρίσιμη και πολύτιμη παιδική ηλικία. Τώρα κατάλαβα πως και γιατί πολιτικές και θρησκευτικές εξουσίες πανέξυπνα εποπτεύουν την πρωτοβάθμια εκπαίδευση.                                                                                         Θυμάμαι πως τότε, αυτό που δεν μπορούσαμε σαν παιδιά να καταλάβουμε, ήταν για ποιο λόγο οι δάσκαλοι μας χτυπούσαν. Σαν παιδιά χαρακτηρίζαμε τους δασκάλους μας σε καλούς και κακούς από την ποιότητα και την ποσότητα του ξυλοδαρμού που δεχόμασταν, αγνοώντας κυριολεκτικά τις υποσυνείδητες καταγραφές που αυτοί οι καθ’ όλα νόμιμοι ξυλοδαρμοί μας υπόβαλαν.

Βέβαια υπήρχε η δικαιολογία της άγνοιας του μαθήματος, αλλά η παιδική μας διαίσθηση δεν το δεχόταν και γι’ αυτό δίναμε καλούς και κακούς χαρακτήρες στους δασκάλους. Το σχολείο τότε, εθεωρείτο ιερό και απαραίτητο για να γίνουμε καλοί και χρηστοί πολίτες στο κράτος, που το Ιερό της Πατρίδας αντιπροσώπευε τότε  και δεν μπορούσαμε σε καμία περίπτωση εμείς τα παιδιά,  να έχουμε τις όποιες αντιρρήσεις μας απέναντι σε τέτοια αυθεντία και δύναμη. Αυτοί οι ακατανόητοι  από εμάς ξυλοδαρμοί, ήταν και η αιτία απόρριψης του κράτους, της Πατρίδας  και του σχολείου από τους περισσότερους μαθητές.

Αυτόματα λοιπόν, χωρίς καμία ιδιέταιρη προσπάθεια, υιοθετούσαμε τον ρόλο του κριτή και του τιμωρού απέναντι σε κάθε προσπάθεια ή πράξη ενόχλησης όχι μόνο από τους άλλους αλλά και από τους εαυτούς μας, διδαχθήκαμε υποσυνείδητα, χωρίς λόγια,  να αυτοτιμωρούμαστε!!  

Υποσυνείδητα μάθαμε να αντιδρούμε με βία απέναντι σε κάθε φόβο, ενόχληση ή υποψία όχι μόνο απέναντι στους άλλους αλλά και απέναντι σε λάθη του Εαυτού μας. Υποσυνείδητα διδαχθήκαμε τον Μωσαϊκό Νόμο της αντεκδίκησης που στηρίζεται στις άλογες αντανακλαστικές λειτουργίες του εγκεφάλου,  χωρίς καμία απολύτως λογική αναφορά σ’ αυτόν. Υποσυνείδητα διδαχτήκαμε να μην σκεπτόμαστε αλλά να αντιδρούμε αντανακλαστικά, τυφλά και άσκεπτα.

Πάνω σ’ αυτή την υποσυνείδητη καταγραφή, που όλο το πολιτιστικό μας μοντέλο υποβάλει και το εγκεφαλονευρικό μας σύστημα αντανακλαστικά επαναλαμβάνει, στηρίζεται και το μεγάλο σημερινό βάρος της ΑΥΤΟΑΠΟΡΙΨΗΣ, ενός καταστροφικού συναισθήματος που μας οδηγεί στην κατάθλιψη, την απαισιοδοξία και την άρνηση κάθε χαράς στη Ζωή. Η ΑΥΤΟΑΠΟΡΙΨΗ που διαρκώς τρέφεται από το πολιτιστικό μας μοντέλο, μας οδηγεί μαθηματικά στην κόλαση, σε μια Ζωή που ευχαρίστως θα καταστρέψουμε, αφού δεν μπορούμε με τέτοιες υποσυνείδητες καταγραφές απόρριψης και περιφρόνησης από τους άλλους και τον Εαυτό μας, να χαρούμε, να ερωτευθούμε, να εμπιστευθούμε και  να αγαπήσουμε. Να λειτουργήσουμε με θετικά συναισθήματα δηλαδή, απέναντι στη Ζωή και την ομορφιά της.

Ο Μέγας Καβάφης είπε διορατικά πριν εκατό χρόνια.

Έτσι που τη Ζωή σου ρήμαξες εδώ

Στην κώχη τούτη τη μικρή, σ’ όλη τη Γη τη χάλασες.

 

Και ο Κύριος Δημήτρης Κουρέτας, Καθηγητής τις ψυχιατρικής νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και λάτρης του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος.. Στο έργο του Ψυχανάλυσης-Ψυχιατρική-Νευρολογία, εκδόσεις Παρισιάνος Αθήνα 1975 σελ. 405. Δηλώνει, με όλο το κύρος τις μακρόχρονης θητείας του στις ανώτερες σχολές, τότε που ήταν καθαρές..

 Αυτό που νοείται ως μοίρα ή πεπρωμένο, αντιπροσωπεύεται στην πραγματικότητα από ορισμένους ψυχολογικούς παράγοντες, απωθημένες επιθυμίες και ενστικτώδεις ωθισμούς και εθισμούς, που εμφωλεύουν μέσα στον ασυνείδητο ψυχισμό του ανθρώπου και προσδιορίζουν αιτιοκρατικά, αλλά ανεπίγνωστα, τις συναισθηματικές του αντιδράσεις, τις πράξεις και τη συμπεριφορά του.

 Μόνον όταν είσαι ο Εαυτός σου και γνωρίζεις την λειτουργία του Εαυτού μπορείς να είσαι εκτός ΜΑΤΡΙΞ, και ο Εαυτός περιλαμβάνει το ΩΝ  ΕΓΩ που σκέπτεται και βούλεται, τον χώρο νου, την συνείδηση και την αίσθηση – συναίσθηση σε μια εξαίσια ενότητα.

Όταν η αρμονική λειτουργία αυτής της ενότητας διαταραχθεί, διεγείρεται η αυτόνομη Συνειδητότητα του Όντος Άνθρωπος, αναζητώντας απάντηση.   Όλο το Έργο μου που είχε στόχο την εύρεση των πραγματικών αιτιών της ανθρώπινης δυστυχίας, ουσιαστικά αναζητούσε την έξοδο από το ανθρωποποίητο  ΜΑΤΡΙΞ στο οποίο γεννήθηκα, την έξοδο από το πολιτιστικό μοντέλο στο οποίο προγραμματίσθηκα και την αυτόνομη παρουσία μου στον Κόσμο των φαινομένων, όχι την ένταξή μου σε ένα διαφορετικό ανθρωποποίητο ΜΑΤΡΙΞ όπως ματαίως προσπάθησα πολλές φορές να επιτύχω.

Τώρα, Είμαι Εδώ.

ΥΓ. Προανέφερα, ότι Το ΜΑΤΡΙΞ είναι Νόμος του Σύμπαντος και ότι τίποτε δεν μπορεί να επιβιώσει έξω από Αυτό, είπα ότι υπάρχει ΜΑΤΡΙΞ ευδαιμονίας και ΜΑΤΡΙΞ δυσαρμονίας και ότι Το ΜΑΤΡΙΞ του Σύμπαντος είναι ευδαιμονικό, το δε Ανθρωποποίητο  δυσαρμονικό.

Τούτο σημαίνει ότι δυνάμεθα να δημιουργήσουμε ένα ευδαιμονικό ΜΑΤΡΙΞ έναντι αυτού που υπάρχουμε και που εξουσιολάγνα ΕΓΩ δημιούργησαν για δική τους ευχαρίστηση και μόνο, αδιαφορώντας για το κόστος αίματος και πόνου που κοστίζει σε μας, τους πληβείους, τους βέβηλους, τους κολίγους, τη πλέμπα, τον Λαό….  

Τούτο απαιτεί απλά, ορθό σημείο αναφοράς του Έργου μας, που δεν μπορεί να είναι άλλο από το φυσικό μας περιβάλλον, στους Νόμους λειτουργίας του οποίου εκδηλώνεται η Θεία Νοημοσύνη, μέτοχοι της οποίας και Εμείς θα γίνομαι λειτουργώντας μέσω Αυτής.

Διότι φίλοι μου, Εμείς οι Άνθρωποι είμαστε οι Οικοδόμοι του Πολιτισμού, Εμείς οι Συνδημιουργοί του Κόσμου, Εμείς οι Δημιουργοί των επιστημών, Εμείς η Ζωή.

Τα εξουσιολάγνα ΕΓΩ που ηδονίζονται στον δικό μας πόνο και θλίψη,  είναι σαπρόφυτα που τρέφονται από το δικό μας αίμα.                                         

 

                                                                Ευάγγελος Βαρελίδης