Ορισμός: Η λέξη Αρχέτυπο εννοεί τον αρχικό αυθεντικό τύπο  που υπάρχει στο DNA και κατ’ επέκταση στο εγκεφαλονευρικό σύστημα κάθε νεογέννητης μορφής, ο οποίος τύπος, υποδέχεται το πρόγραμμα ζωής του πολιτιστικού μοντέλου στο οποίο το ΟΝ εμφανίζεται. Αν το πρόγραμμα του πολιτιστικού μοντέλου είναι σύννομο του καταγεγραμμένου στο εγκεφαλονευρικό σύστημα του φυσικού υποδοχέα, τότε έχουμε ένα καλώς λειτουργών φυσικό σώμα. Αν όχι, τότε δημιουργείτε πρόβλημα. Όπως ακριβώς μια βίδα οκτώ χιλιοστών δεν μπορεί να δεχθεί ένα παξιμάδι των έξη χιλιοστών. Το οποίο, στο μεν φυσικό περιβάλλον εξαλείφεται σχεδόν αμέσως, στο δε ανθρώπινο, το αρχικό ελάττωμα πολλαπλασιάζεται χάριν της ικανότητος προσαρμογής του ανθρώπου σε κάθε δύσκολη κατάσταση. Με αποτέλεσμα, δυσάρεστα οργανικά βιώματα.

Η αισθαντική δυσαρέσκεια με την σειρά της ωθεί τη διαδικασία της σκέψης να λύση το πρόβλημα και έτσι εμφανίζεται ο σοφός άνθρωπος.

Ο Άνθρωπος Είναι Συνδημιουργός του Σύμπαντος.

Όπως το Σύμπαν αναμιγνύει διαρκώς ύλη και ενέργεια δημιουργώντας χημικά στοιχεία που θεμελιώνουν ζωή, κατά το ίδιον και ο Άνθρωπος. Με τη διαφορά ότι το μεν Σύμπαν χρειάσθηκε τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια να εμφανίσει τον άνθρωπο, ο δε άνθρωπος μόλις δύο χιλιάδες χρόνια για να κατανοήσει τους νόμους του και στην εποχή μας,  «Αυθαδιάζοντας», να επιχειρεί την κατάκτηση και εκμετάλλευσή του. Οι επιστήμες, οι Τέχνες και οι Αριθμοί, ΔΕΝ μας εδόθησαν για να κατακτήσουμε ή να καταστρέψουμε τον κόσμο μας, αλλά μέσω της κατανόησης των Νόμων που διέπουν τη λειτουργία του Κόσμου, να δράσουμε ως Συνδημιουργοί προς Αυτόν και έτσι να δικαιώσουμε τον Λόγο της ύπαρξής μας!!

Δύο βασικά Αρχέτυπα χωρίς τα οποία η ζωή ΔΕΝ μπορεί να εξελιχθεί είναι της Ταύτισης και του Εθισμού. Το μεν Εγώ Ταυτίζεται το δε Σώμα εθίζεται.

Άλλο βασικό Αρχέτυπο πάνω στο οποίο στηρίζεται η διαιώνιση της ζωής, είναι ο Έρωτας και η ηδονή που συνοδεύει κάθε γονιμοποίηση. Είτε αυτή αφορά σάρκα, είτε ιδέα. Η βασική υποδοχή της ερωτικής συμπεριφοράς που απαιτεί το εγκεφαλονευρικό μας σύστημα, ΔΕΝ έχει καμία σχέση με το Ερωτικό πρόγραμμα που το πολιτιστικό μας μοντέλο επιβάλει. Η φυσική Ερωτική εκστατική εμπειρία είναι ένα πέταγμα στον Ουρανό, η ανθρώπινη, μια πτώση στην Κόλαση!!

Τα Αρχέτυπα λειτουργίας του σώματός μας έχουν το καθένα τον δικό τους χρόνο προσαρμογής στο φυσικό και νοητικό περιβάλλον που εμφανίζονται. Και τούτο αποδεικνύεται από παιδιά που εγκαταλελειμμένα στα δάση, επέζησαν κοντά σε ζώα. ΔΕΝ έμαθαν να περπατούν, να ομιλούν και ποτέ ΔΕΝ έγινα άνθρωποι. ΔΕΝ έζησαν δε περισσότερο από ένα χρόνο στην αιχμαλωσία τους. Ο νευρογλωσσικός τους προγραμματισμός ΔΕΝ άλλαξε, όπως  και κανένας αντίστοιχος των δικών μας κοινωνιών ΔΕΝ αλλάζει και τούτο, διότι τα Αρχέτυπα, είναι ο συνεκτικός ιστός συγκρότησης των κοινωνικών ομάδων που συμβάλουν στη διαιώνιση της ζωής…..

Κανένα θηλαστικό ή πτηνό ΔΕΝ επιβιώνει αν εγκαταλειφθεί από τους γονείς του.

Τα αρχέτυπα ΔΕΝ έχουν καμία σχέση με πνεύματα, Ιδεολογίες, θρησκείες και οτιδήποτε μεταφυσικό ή υπερφυσικό. Η λειτουργία τους στηρίζετε στους νόμους της αντανακλαστικότητας και αφορά αποκλειστικά την εδραίωση της εύρυθμης οργανικής συμπεριφοράς του όντος απέναντι στο περιβάλλον που γεννήθηκε και τον εαυτό του.

Ενδεικτικά αναφέρω μερικά βασικά Αρχέτυπα τα οποία παραβιάζονται συστηματικά από το πολιτιστικό μοντέλο του Δυτικού Κόσμου.

Αρχέτυπο του Έρωτα, της κυοφορίας, της πρώτης αναπνοής, των πρώτων δέκα ημερών προσαρμογής του οργανισμού στο εξωμήτριο περιβάλλον, της κατάποσης, της ισορροπίας, του περπατήματος, της χειροπρακτικής, της ομιλίας και τέλος της προσαρμογής του όντος στο περιβάλλον που εμφανίσθηκε και που διαρκεί μέχρι την ηλικία των έξη ετών.

Δεύτερο βασικό Αρχέτυπο είναι της ένταξης του όντος στο περιβάλλον που γεννήθηκε. Και αυτό γίνεται στην ηλικία από έξη έως έντεκα χρονών. Την περίοδο αυτή το παιδί επιθυμεί διακαώς να γνωρίσει και ενταχθεί στον κόσμο των ενηλίκων που γεννήθηκε. Και ο κόσμος που εμείς οι μεγάλοι δίδουμε στην ηλικία αυτή στα παιδιά μας να γνωρίσουν και ενταχθούν, είναι η απύθμενη βλακεία των παιδικών παραμυθιών, μοχθηρία, βία και ασκημότατες μορφές των παιδικών προγραμμάτων των ΜΜΕ, των παιδικών παιγνιδιών και της απόλυτης αδιαφορίας και εγκατάλειψής τους στους ειδήμονες της εκπορνευμένης ζωής στην οποία εμείς είμαστε εθισμένοι και θεωρούμε σωστή.

Τρίτο βασικό Αρχέτυπο είναι η περίοδος της εφηβείας. Από έντεκα έως δέκα επτά ετών. Η φοβερή εποχή για όλους, αλλά κυρίως για τους νέους ανθρώπους, που αισθάνονται όλον τον πόνο της κόλασης στην οποία καλούνται να ενταχθούν. Αυτή τη χρονική περίοδο προγραμματίζεται η Ερωτική συμπεριφορά τους στην πορνοκρατούμενη, χυδαία, ανέντιμη και βίαιη πραγματικότητα του Δυτικού εκχυδαϊσμένου κόσμου. Στον κόσμο της παιδοφιλίας, της ομοφυλοφιλίας, της πορνείας, της πορνογραφίας και της κτηνοβασίας.

Τέταρτο βασικό Αρχέτυπο, είναι η ωρίμανση και σταθεροποίηση όλων αυτών των Αρχετύπων στο εγκεφαλονευρικό σύστημα των νέων ανθρώπων. Αυτό ολοκληρώνεται μέχρι την ηλικία του εικοστού έτους. Αυτό το τελευταίο Αρχέτυπο είναι και η Ουσία του κάθε ανθρώπου και αυτή η Ουσία ΔΕΝ αλλάζει με τίποτα. Εξιδανικεύεται μόνον. Και εξιδανίκευση σημαίνει η αναγνώριση του λάθους και η διόρθωσή του προς όφελος των νέων γενεών.

Και Αυτό είναι ένα πραγματικό Θείο Έργο!!

 

 

 

 

 

ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ

Ερωτοαπαντήσεις που μπορούν να βοηθήσουν στο τι είναι και πως σχηματίζετε το υποσυνείδητο.

Σημείωση: Ο όρος, «Υποδοχή προγράμματος του DNA» που χρησιμοποιώ, εννοεί  τα λεγόμενα Αρχέτυπα της δημιουργίας. Και τα οποία Αρχέτυπα, είναι υποδοχείς του εγκεφαλονευρικού συστήματος που δέχονται το οργανικό πρόγραμμα ανάπτυξης και ένταξης του σώματος στην κοινωνική ομάδα που γεννήθηκε. Αυτοί οι υποδοχείς  καθορίζουν την πορεία ανάπτυξης και εξέλιξης του σώματος μόνον, όπως η Δημιουργία έχει σχεδιάσει και απαιτεί. Αν το πρόγραμμα ανάπτυξης του σώματος, στο πολιτιστικό μοντέλο που γεννήθηκε το άτομο είναι σύννομο του DNA, τότε έχουμε ένα καλώς προσαρμοσμένο σώμα που απολαμβάνει την αντίστοιχη ευδαιμονία. Αν ΟΧΙ, τότε έχουμε ένα σώμα που νοσεί εμφορούμενο από την αντίστοιχη δυσαρέσκεια…. Η υγιής ή νοσηρά κατάσταση του σώματος, είναι αυτή που καθορίζει αποφασιστικά την ποιότητα βιώματος  και δράσης του Εγώ της προσωπικότητος. Ο εκ της Δημιουργίας ρόλος του Εγώ στη ζωή, είναι η επιβίωση του σώματος. Το δε σώμα, περιλαμβάνει το δικό του Αυτόνομο Αρχέτυπο επιβίωσης και αναπαραγωγής, έχοντας μεγάλη ικανότητα προσαρμογής σε ποικίλες περιβαλλοντολογικές συνθήκες.

Ερώτημα: Κατά τη διάρκεια της κύησης, υπάρχει ενστικτώδης αισθαντική αντίδραση του εμβρύου ή λογική νοημοσύνη; Απάντηση: Υπάρχει ενστικτώδης αισθαντική αντίδραση και καθόλου λογική.

Η πρώτη βιωματική εμπειρία του εμβρύου είναι η αισθαντική μακαριότητα του ενδομητρίου περιβάλλοντος και η οποία μακαριότητα, διακόπτεται με την πρώτη κλοτσιά που το έμβρυο δίδει στον αμνιακό σάκο αντιδρώντας στον θόρυβο κάποιου εξωτερικού ερεθίσματος… Αυτή η πρώτη κλοτσιά, ενεργοποιεί την αντανακλαστική λειτουργία του εγκεφαλονευρικού συστήματος, που διαχωρίζει την ύπαρξη από τη μακαριότητα της ενδομητρίου ζωής και ο οποίος διαχωρισμός θα κλείσει με τον φυσιολογικό θάνατο, όχι τον ανθρωποποίητο.

Κατά την διάρκεια του τοκετού. Το γυναικείο σώμα, υπακούει στη λογική της προσωπικότητος ή την αντανακλαστική λειτουργία του σώματος; Απάντηση: Την αντανακλαστική του σώματος.

Σχόλιο: Η Δημιουργία ποτέ δεν θα άφηνε την σημαντικότερη πράξη διαιώνισης της ζωής, έξω από τον έλεγχό της. Η παραβίαση αυτής της φυσικής διαδικασίας μέσω της μαιευτικής επιστήμης μετά το 1948, οδήγησε στη σημερινή πληθώρα των παντός είδους ασθενειών, τον πλούτο των φαρμακευτικών εταιριών και τη δηλητηρίαση της ζωής του Πλανήτη….

Τους πρώτους δώδεκα μήνες, το νήπιο έχει αισθαντική επικοινωνία με το περιβάλλον του ή λογική;  Σίγουρα αισθαντική, δηλαδή αντανακλαστικά ή ενστικτωδώς!!

Μετά τους δώδεκα μήνες, το νήπιο αλληλοεπιδρά αισθαντικά ή λογικά με το περιβάλλον του;  Σίγουρα αισθαντικά, δηλαδή αντανακλαστικά!!

Όταν μετά τους δώδεκα μήνες το νήπιο αρχίζει να χρησιμοποιεί τα χέρια και τα πόδια του, το κάνει λογικά ή ενστικτωδώς; Σίγουρα ενστικτωδώς ή αντανακλαστικά.

Όταν εμείς οι ενήλικες, προσπαθούμε να διδάξουμε στα νήπια πώς να περπατήσουν και να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους, το κάνουμε λογικά ή ενστικτωδώς;  Σίγουρα λογικά!!

Ερώτημα: Η λογική μας παρέμβαση ΔΕΝ είναι μια αυθαίρετη επέμβαση στην Αρχετυπική υποδοχή και λειτουργία του σώματος;

Σχόλιο: Το Αρχέτυπο της όρθιας στάσης είναι αυτό που θα ενσωματώσει την ορθή πορεία προσαρμογής του εγκεφαλονευρικού συστήματος και τον σκελετό στη βαρύτητα, την ισορροπία και την κίνηση του σώματος στο εκάστοτε περιβάλλον που το νεογέννητο πλάσμα θα εμφανισθεί. Διαφορετικά θα περπατήσει ένα παιδί στη ζούγκλα, διαφορετικά στο διαμέρισμα, διαφορετικά στο χωριό, διαφορετικά με ανατομικά παπούτσια, διαφορετικά ζώντας με ζώα και διαφορετικά το διαρκώς υποβοηθούμενο από τρίτους παιδί…  Όταν το Αρχέτυπο της όρθιας στάσης δεχθεί σωστή προσαρμογή, ο άνθρωπος κινείται όπως οι θεοί..

Ερώτημα: Ένα νήπιο, από την ηλικία των δέκα πέντε μηνών που έχει αρχίσει να περπατά και κινείται στο περιβάλλον, τι κάνει; ΔΕΝ πιάνει με τα χέρια του τα πάντα; ΔΕΝ βάζει τα πάντα στο στόμα του; Δεν τρέχει παντού να δει, να αισθανθεί, να γευθεί;

Σχόλιο: Πόσες φορές ΔΕΝ προειδοποιούμε τα μικρά παιδιά μας να ΜΗΝ κάνουν κάτι και αυτά πάντα το κάνουν; Αναπάντητα ερωτήματα, αλλά αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η Δημιουργία τρέφει τα παιδιά της. Μόνον μέσω της βιωματικής εμπειρίας γίνεται αισθητός και κατανοητός ο Κόσμος στον οποίο ο νεογέννητος άνθρωπος καλείται να ενταχθεί. Και τούτο, διότι η ζωή γενικά και ιδιαίτερα σ’ αυτή την ηλικία, είναι αισθήσεις και συναισθήματα και όχι λόγια σοφά και θέσφατα!!

Σοφία είναι να δίδεις σοφά και χρήσιμα βιωματικά ερεθίσματα στο παιδί για την ένταξή του στον κόσμο των ενηλίκων!!

Ερώτημα: Εμείς οι γονείς, όταν τα παιδιά ξεπεράσουν την ηλικία των έξη,  ΔΕΝ επικοινωνούμε λογικά και κατανοητά μεταξύ μας; ΔΕΝ προσπαθούμε να διδάξουμε στα παιδιά μας πώς να προφυλαχθούν από αυτά που μας πόνεσαν στο παρελθόν; Και βέβαια είναι έτσι! Ποιός γονιός ΔΕΝ φροντίζει το παιδί του; Όταν όμως τα ίδια παιδιά, της ίδιας ηλικίας, βρίσκονται μαζί σε μια γιορτή, στο σχολείο ή την παιδική χαρά, επικοινωνούν λογικά μεταξύ τους ή αντανακλαστικά;

Αντανακλαστικά είναι η βέβαιη απάντηση! Τα παιδιά κινούνται σε ένα πέλαγος άγνωστων και ακατανόητων από αυτά αισθήσεων και συναισθημάτων που καθορίζουν νομοτελειακά τη δική τους συμπεριφορά τους, αγνοώντας ολοκληρωτικά κάθε έλλογη γονική συμβουλή….

Ερώτημα: Υπάρχει κάπου, κάποια παιδεία υπέρ της αγάπης, της θετικότητας, της ομορφιάς, της αρμονίας, της ευγένειας, του έρωτα και του σεβασμού; ΟΧΙ είναι η βέβαιη απάντηση και ξαναρωτώ, γιατί ΔΕΝ υπάρχει;; ΔΕΝ θα έπρεπε  να υπάρχει;;

Ερώτημα: Αυτή η ολοκληρωτική απουσία θετικής παιδείας από το πολιτιστικό μας μοντέλο, που οδηγεί σε ολοκληρωτική δυσαρέσκεια, σύγκρουση, ανταγωνισμό και πόνο μεταξύ μας, είναι τυχαία ή εντέχνως σχεδιασμένη;

Είναι τυχαίο ότι παντού, ειδήσεις, βιβλία, περιοδικά, τέχνες, διαφημίσεις, πολιτικές αντιπαραθέσεις, οικογενειακές και παντός είδους φιλίες, συνεργασίες, έρωτες και θετικές δράσεις οδηγούνται πάντα σε εκφυλισμό αφήνοντας αρνητικές εμπειρίες, φόβους και απογοητεύσεις;;   ΟΧΙ, δεν είναι καθόλου τυχαίο θα σας πω!! ΔΕΝ είναι καθόλου τυχαίο ότι πολιτικοί ηγέτες Παγκοσμίου βεληνεκές ψεύδονται ασυστόλως. ΔΕΝ είναι καθόλου τυχαίο ότι παντού το συναίσθημα του φόβου και της ανασφάλειας διαρκώς καλλιεργείται από όλα τα ΜΜΕ, τα βιβλία και κάθε μέσω έντεχνης προπαγάνδας….             Και τελικά θέτω το κυρίως ερώτημα: Όλα αυτά που περιέγραψα στηρίζονται σε αντανακλαστικές ενστικτώδεις αντιδράσεις ή σε λογικές συμπεριφορές;;

Απάντηση: Σε αντανακλαστικές!! Άρα, ΑΥΤΟ είναι το Υποσυνείδητο.

Έτσι δημιουργείται και μ’ αυτό τον τρόπο η σημερινή ανθρωπότητα είναι έρμαιο των διανοιών που  χρησιμοποιούν τους Νόμους της Δημιουργίας, προς Ίδιον Όφελος…

ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ  Είναι, οι ΜΗ Νοηματοδοτημένες αισθαντικές εμπειρίες του σώματος, βίαιες ή ηδονικές, οι οποίες, λειτουργώντας αυτόνομα και αντανακλαστικά σε σχέση με τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, δημιουργούν ανερμήνευτες και ανεξέλεγκτες από το Εγώ συμπεριφορές και καταστάσεις. Το Υποσυνείδητο είναι εδραιωμένο στο εγκεφαλονευρικό σύστημα του σώματός μας και η συμπεριφορά του είναι αυτόνομη και χωρίς λογική ακολουθία. Η ανεξέλεγκτη από το Εγώ υποσυνείδητη συμπεριφορά του σώματος, εξελίσσεται σε παραφροσύνη, σχιζοφρένεια, τρέλα και ερωτικές διαστροφές. Τα περιεχόμενα του Υποσυνειδήτου είναι Αποκλειστικά Αισθαντικά που εξελίσσονται σε αρνητικά και θετικά Συναισθήματα, όταν Νοηματοδοτούνται από το Εγώ της Προσωπικότητος….

Η λειτουργία του Υποσυνειδήτου μας υπόκειται σε Αισθητικό Προγραμματισμό, ο οποίος αρχίζει από την πρώτη αναπνοή μας στο σφαγείο του μαιευτηρίου και τελειώνει μετά την εφηβεία γύρο στα είκοσι με την κατακρεούργηση της Ερωτικής μας συμπεριφοράς από την πορνογραφία, την πορνεία και την εκπόρνευση οτιδήποτε ωραίου και αγαθού στη ζωή μας. Στη χρονική περίοδο των είκοσι ετών, κτίζεται η Οντολογική Ουσία του κάθε Ανθρώπου, ανεξαρτήτως φύλου, χρώματος και πολιτισμού και δεν αλλάζει στην υπόλοιπη Ζωή του. Εξιδανικεύεται μόνον. .

Αυτός ο Αισθητικός Προγραμματισμός του Σώματος-Υποσυνειδήτου, Υποβάλλεται και Επιβάλετε αυτόματα από το πολιτιστικό μοντέλο στο οποίο γεννηθήκαμε και αδιαφορεί τελείως για το επίπεδο ευδαιμονίας η δυσαρέσκειας που συνοδεύει. Είναι πανίσχυρος  και δεν έχει καμία σχέση με τις Ιδέες, τα Θεωρήματα  και τα Θέλω του Εγώ της Προσωπικότητος και με το οποίο είναι σε διαρκεί εμφύλιο πόλεμο. Εντέχνως εδραιωμένο… Είναι η Ζώσα Αισθαντική Οντότητα του Σώματος, Είναι Πανίσχυρη και Είναι Σκέτη Σάρκα, Αντανακλαστικά Λειτουργούσα….  Είναι αυτό που ο Καβάφης εκστατικά περιέγραψε, «Καινούργιους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες  θάλασσες.

Η Πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους.

Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς. Και μεσ’ στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.

Πάντα στην πόλη Αυτή θα φτάνεις. Για τα αλλού μη ελπίζεις

δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. Έτσι που τη Ζωή σου ρήμαξες Εδώ, στην κόχη τούτη τη μικρή, σ’ όλη τη γη την χάλασες».

Και ο Κύριος Δημήτρης Κουρέτας, ο Άγνωστος Πατριάρχης της Ελληνικής Ψυχιατρικής δήλωσε από το 1970. «Αυτό που νοείται ως μοίρα ή πεπρωμένο, αντιπροσωπεύεται στην πραγματικότητα, από ορισμένους ψυχολογικούς παράγοντες, απωθημένες επιθυμίες και ενστικτώδεις ωθισμούς και εθισμούς, που εμφωλεύουν μέσα στον ασυνείδητο ψυχισμό του ανθρώπου και προσδιορίζουν αιτιοκρατικά, αλλά ανεπίγνωστα, τις συναισθηματικές του αντιδράσεις, τις πράξεις και τη συμπεριφορά του».

Η μόνη δυνατή αλλαγή υπέρ της ευτυχίας του ανθρώπου, δύναται να γίνει κατά την διάρκεια  της περιόδου από 6 έως 11 ετών και μια τέτοια σχετική περιγραφή, δίνω στα κεφάλαια  «Μια επίσκεψη στο Ισραήλ», στο «Τι θα γίνεις παιδί μου, όταν μεγαλώσεις» και στο «Σώμα και Πνεύμα»..

Όλα τα Αισθητικά Ερεθίσματα Ηδονής ή Πόνου, που προκύπτουν από την Εύρυθμη ή Άρρυθμη λειτουργία Αυτής της αντανακλαστικά λειτουργούσας σάρκας ή του σώματός μας, καθορίζοντας την καθημερινή αισθητική μας διάθεση, Νοηματοδοτούνται από το Εγώ της Προσωπικότητος και σχηματίζοντας Συνείδηση, προσλαμβάνουν τη Ζώσα και Ενεργητική  Ορμή του.

Ερώτημα: Υποψιασθήκατε ποτέ ότι το Σώμα μας είναι το Δένδρο με τους καρπούς του Καλού και του Κακού, του χαμένου Παραδείσου και ότι οι καρποί του, της Ηδονής και του Πόνου, συμβάλουν στον Αυτοπροσδιορισμό και την δράση του Εγώ μας στον Ζωντανό Κόσμο;

Κάθε θηλαστικό που γεννιέται είναι Άγιο, Μακάριο και Αγαθό, όλα τα υπόλοιπα για τους ανθρώπους,  Συναισθήματα, Λόγος, Συμπεριφορά, ακόμα και Φύλο, είναι αποτέλεσμα παιδείας, Ηθικής ή Ανήθικης.…

Κανένα πλάσμα του Κόσμου, εκτός του ανθρώπου, ΔΕΝ λέγει και εννοεί.

Εγώ είμαι θηλυκό ή αρσενικό πλάσμα!!

Αυτός ο διαχωρισμός είναι η πρώτη αιματηρή πληγή που διέσπασε την οντολογική ενότητα του ανθρώπου και εδραιώθηκε από τον θεσμό της Πατριαρχίας ακολουθώντας τον θεσμό των πρωτοτοκίων και την υλιστική εξέλιξη των πολιτισμών.

 

Προς Ερευνητές, Καθηγητές, Φοιτητές, Ποιητές και Ελεύθερους Στοχαστές, του Ουρανού της Φύσης και της Ζωής….

Θεσσαλονίκη 19 Ιανουαρίου 2016

Θέμα: Φιλοσοφική πρόταση στο ερώτημα της Θεωρίας των Πάντων….

Ο Λόγος αυτής της επιστολής είναι η κατάθεση  ιδεών, που δύνανται, κατά την άποψη του συντάκτη, Ευάγγελου Βαρελίδη, ελεύθερου στοχαστή, να συμβάλουν στην εύρεση της απάντησης που αφορά τη Θεωρία των Πάντων…..

Κατά την Κβαντική: Ένα στοιχειώδες σωμάτιο δεν μπορεί να εννοηθεί σαν μια ανεξάρτητη, αυθύπαρκτη και αναλλοίωτη οντότητα. Στην ουσία του, πρόκειται για ένα σύνολο σχέσεων που περιλαμβάνει όλα τα πράγματα. «Θεωρία της αμοιβαίας συνεκτικότητας». Αυτό που παρατηρούμε δεν είναι η φύση αυτή καθ’ εαυτή, αλλά η όψη της φύσης που αυτή παρουσιάζεται, προσαρμοσμένη στον τρόπο που της θέτουμε τα ερωτήματα. Είναι ο παρατηρητής που αποφασίζει τον τρόπο πραγματοποίησης της μέτρησης και η διάταξη αυτή, θα προσδιορίσει ως ένα σημείο και τις ιδιότητες του παρατηρουμένου αντικειμένου. Αν η διάταξη της παρατήρησης αλλάξει, θα μεταβληθούν με τη σειρά τους και οι ιδιότητες του παρατηρούμενου αντικειμένου.    Για να περιγράψει κάποιος αυτό που πράγματι συμβαίνει στη Κβαντική, πρέπει να διαγράψει την παλιά έννοια «παρατηρητής» και στην θέση της να βάλει την νέα έκφραση Συμμέτοχος.  Κατά έναν πολύ παράξενο τρόπο το Σύμπαν εμφανίζεται σαν ένα πλέγμα αναρίθμητων συμμετοχών.

Ερώτημα: Εφ’ όσον ο Παρατηρητής ή Συμμέτοχος του Κβαντικού πειράματος, είναι και ο καθορίζων την απάντηση στην πειραματική διαδικασία, τότε ποιος είναι ο Συμμέτοχος στον Κβαντικό Μικρόκοσμο του Σύμπαντος;  Και Αυτός ο Συμμέτοχος Είναι Οντότητα, Ιδιότητα ή «Πνεύμα»;

Σύμφωνα με την Ανατολική άποψη περί Κόσμου, ο διαχωρισμός της Φύσης σε διαφορετικά αντικείμενα και υποκείμενα είναι επουσιώδης. Κάθε Ύπαρξη θεωρείτε ρευστή και διαρκώς μεταβαλλόμενη. Η εικόνα του Κόσμου που προσφέρει ο Ανατολικός μυστικισμός δεν είναι στατική αλλά δυναμική. Η πραγματική ουσία αυτής της εικόνας είναι η αέναη μεταστοιχείωση. Ο Κόσμος είναι μια αδιάσπαστη πραγματικότητα, αεικίνητη, ζωντανή, οργανική και ταυτόχρονα υλική και πνευματική. Εφ’ όσον η κίνηση και η αλλαγή αποτελούν τις ουσιαστικές ιδιότητες των πραγμάτων, οι δυνάμεις που  προκαλούν την κίνηση δεν βρίσκονται έξω από τα πράγματα, αλλά μέσα σ’ αυτά. Κατά συνέπεια και το Θείο,  δεν είναι ένας Παντοδύναμος κυβερνήτης που εξουσιάζει κατά την ανεξέλεγκτη θέλησή του ευρισκόμενος έξω από αυτόν. Αλλά αντίθετα, μια Βασική Αρχή που Εμπεριέχεται στα Πάντα. Φρίτζοφ Κάπρα.

ΩΡΙΓΕΝΗΣ: Ο Θεός και Πατήρ, συνέχον τα Πάντα, φθάνει εις έκαστο των όντων, Μεταδούς Εκάστω από του Ιδίου Είναι. Το αρχικώς ΕΝ καταμερίζεται σε άπειρες υποστάσεις, τα ΟΝΤΑ.

Στη Κβαντική θεωρία, υποστηρίζεται ότι τα πράγματα του μικρόκοσμου ΔΕΝ υπάρχουν αλλά διαρκώς δημιουργούνται και περνούν από την δυνατότητα στην πραγματικότητα και αυτό είναι μια από τις αληθινές παραδοξότητες της Κβαντικής. Ακόμη περισσότερο δε, στην Κβαντική Θεωρία, μαθαίνουμε ότι όλα τα σωματίδια είναι νέφη πιθανοτήτων που διαρκώς δημιουργούνται στο Κβαντικό Κενό, όπως αυτό περιγράφεται με την εξίσωση του Σρέτινγκερ και την Κβαντική Θεωρία Πεδίου.            Το πεδίο, είναι κατά κάποιον τρόπο ένα αόρατο ρευστό που βρίσκεται παντού μέσα στον χώρο αλλά παράλληλα διαθέτει και την Ατομική Ασυνεχή σωματιδιακή δομή του.  Οι δύο φαινομενικά αντιτιθέμενες απόψεις όχι μόνον αποδείχτηκαν σωστές αλλά και συνδυάστηκαν σε μια ανώτερη αλήθεια, που τις βλέπει σαν δύο συγκεκριμένες όψεις της απώτερης πραγματικότητας.  Οι δύο όψεις, της Ύλης και του Πεδίου μεταμορφώνονται ασταμάτητα υιοθετώντας η μια την όψη της άλλης.  «Όπως ο Αρχαίος Έλληνας Θεός Ιανός». Η σχέση της Μορφής και του Κενού Δεν θεωρείτε  σαν μια κατάσταση αμοιβαίου αποκλεισμού, αλλά σαν τη διπλή όψη της ίδιας πραγματικότητας, όπου τα δύο στοιχεία συνυπάρχουν και συνεργάζονται ακατάπαυστα».

Σε Κοσμολογικό Πεδίο η Κβαντική Θεωρία Δείχνει, ότι το Σύμπαν Προήλθε από το Κβαντικό Κενό.

Ερώτημα 1: Το προαναφερόμενο συμπέρασμα προέκυψε αυτόνομα από το απόλυτο κενό ή από μια Σκέψη και Βούληση που δήλωσε ότι είναι έτσι;

Ερώτημα 2: Υπάρχει Νόημα Ζωής σε μια Σκέψη και Βούληση χωρίς Εγώ;

Ερώτημα 3: Έχει Υλική Υπόσταση το Εγώ η Σκέψη και η Βούληση;

Ερώτημα 4: Ποιο σημείο αναφοράς θα πρέπει να έχει το Εγώ η σκέψη και βούληση αυτή την εποχή, προκειμένου, σύμφωνα με τον Νόμο της Αμοιβαίας Συνεκτικότητας, να είναι σε αρμονία με τον Κόσμο της Δημιουργίας;

Η Σχολή Αναξαγόρα κατά την Αρχαιότητα υποστήριξε ότι ο Νους υπάρχει αυθύπαρκτος σε κάθε Άνθρωπο που γεννιέται, αλλά υπόκειται σε εξέλιξη. Σημ. «Την εποχή εκείνη η έννοια του Εγώ ΔΕΝ υπήρχε» και ο Νους κατείχε τον ρόλο κάθε δράσης…  Και το σημαντικό της εποχής.  Απεδείχθη ότι τα βακτηρίδια έχουν Εγώ και Εσύ, επικοινωνούν μεταξύ τους και συνεργάζονται για να επιτεθούν στον ξενιστή τους!!  www.Ted.com σελίδα Jill Bolte Taylor: 10 talks on human nature και στην διάλεξη της Bonnie Bassler: How bacteria «talk», δηλώνεται σαφώς πως τα βακτηρίδια επικοινωνούν μεταξύ τους!! Όπως ακριβώς το ανθρώπινο είδος επιτίθεται στο σώμα της Γαίας σήμερα!!  Σε τι διαφέρουν  τα δικά μας ραδιοενεργά, χημικά, υγρά, αερώδη και στερεά σκουπίδια,  από τις τοξίνες των βακτηριδίων που σκοτώνουν το ανθρώπινο σώμα;;

Θεωρία του Χάους.

Η Τρίτη επανάσταση της Φυσικής Θεωρίας γίνεται στις μέρες μας με την λεγόμενη θεωρία του Χάους και της Πολυπλοκότητας. Μερικές λέξεις κλειδιά στη Νέα αυτή Θεωρία είναι η Αυτοοργάνωση και η δημιουργία τάξης από το Χάος. Η δημιουργία πληροφορίας, οι παράξενοι ελκυστές, η δυναμική των συσχετίσεων, η Μη γραμμικότητα και άλλα.  Στη Θεωρία της πολυπλοκότητας που ακόμη σχηματίζεται, η Φυσική Θεωρία βρίσκεται μπροστά σε συγκλονιστικές ανακαλύψεις, με κορυφαία, Αυτή που μας δείχνει ότι ένα σύστημα είναι ένα Όλον, που όμως ΔΕΝ εξηγείται από τα μέρη του. «Όπως το ανθρώπινο σώμα π.χ.» Και ότι το Σύμπαν  και ο Κόσμος, δημιουργούνται συνεχώς και Όχι με Τυχαίο Τρόπο, αλλά με μια Μαθηματική και ΜΗ Αναγωγική Νομοτέλεια. Ακόμη και οι Φυσικοί Νόμοι δημιουργούνται. Όπως ακριβώς στην εκθετική ανάπτυξη ενός Ωαρίου, ενός Σύμπαντος και την πιθανή εξέλιξη αυτού του κειμένου μέσα στον Χώρο του κάθε Νου!! Είναι δυνατόν να ΜΗΝ υπάρχει Νοημοσύνη, στην Αυτοοργάνωση, τη δημιουργία τάξης στο Χάος, τους ελκυστές και συσχετίσεις πληροφοριών στη δημιουργία του όποιου Έργου; Ένα μεγάλο ερώτημα που θέτει η Φυσική σήμερα και που ΔΕΝ απαντάται, είναι η έννοια του Παρατηρητή και η έννοια της Συνείδησης. Και το ερώτημα που θέτω Εγώ είναι: Δύναται να υπάρξει παρατηρητής χωρίς Εγώ, Σκέψη και Βούληση;  Χωρίς Εγώ, Είμαι και Θέλω;  Είναι δυνατόν ο παρατηρητής να Μην ΕΙΝΑΙ συμμέτοχος σ’ αυτή τη διαρκεί Κβαντική διαδικασία παραγωγής Ύλης και Ενέργειας; Το σύνολο της Ζωής μας Δεν είναι μια διαρκείς παραγωγή ύλης και ενέργειας. Ότι κατασκευάζουμε, ότι δημιουργούμε,  ΔΕΝ προκύπτει πρώτα στο Κβαντικό Κενό του Νου μας και μετά έξω μας; Δύναται να υπάρξει μια οποιαδήποτε ανάπτυξη, Χωρίς την Επενέργεια μιας κάποιας Νοημοσύνης  στην διαστολή του Χωροχρόνου, την γονιμοποίηση ενός Ωαρίου και την γονιμοποίηση μιας Νέας Ιδέας μέσα στον δικό σας Νου τώρα, αυτή τη στιγμή;

Περί Νου Θεώρημα, εμπνευσμένο από το αντίστοιχο περί Χώρου, του Γερμανού μαθηματικού Δαυίδ Χίλπερτ….

Ο Ανθρώπινος Νους είναι ένας απειροδιάστατος διανυσματικός  χώρος όλων των πιθανοτήτων, που αποτελείτε από όλους τους νοητικούς, αισθητικούς και συναισθηματικούς συνδυασμούς ενός απειροσυνόλου ιδεοσυναισθηματικών διανυσμάτων βάσης με μιγαδικούς συντελεστές… Το άπειρο μέγεθος του Νου προέρχεται από το γεγονός ότι όλα τα από νοητική, αισθητική και συναισθηματική άποψη ερεθίσματα, μπορούν να καταλάβουν έναν άπειρο αριθμό από ΜΗ ισοδύναμες Ιδεοσυναισθηματικές προεκτάσεις. Οι ιδιότητες του Χώρου Νου, δίνουν σ΄αυτόν μια ολότητα που είναι πολύ μεγαλύτερη από την άπειρη συλλογή ιδεών, αισθήσεων και συναισθημάτων που αναπαριστά. Ο ΝΟΥΣ έχει μια δική του ύπαρξη και ακεραιότητα που ξεπερνά τα μεμονωμένα νοητικά και αισθητικά ερεθίσματα που τον πληρούν.  Το Εγώ λόγου χάριν, η οντολογική υπόσταση του ανθρώπου, μπορεί να αναδιατάξει όλες τις Ιδέες και Εντυπώσεις στο Χώρο του ΝΟΥ και η δομή του ΝΟΥ να μήνη Αμετάβλητη….

Σημείωση: Η λέξη Ερωτώ έχει τη ρίζα της στην λέξη Έρωτας και όπως ο Έρωτας γονιμοποιεί τα πάντα στο Σύμπαν έτσι και τα ερωτήματα γονιμοποιούν Νόες. Κάθε αυθεντική γονιμοποίηση βεβαίως περιέχει και την αντίστοιχη Ηδονή που η Δημιουργία προσφέρει σε μια Αυθεντική Ερωτική Πράξη. Ο Μεγάλος Σωκράτης μας με την περίφημη Μαιευτική του, Αυτό ακριβώς επετύγχανε. Γονιμοποιούσε Νόες, τα υπέροχα παιδιά των οποίων, «Τα Νοήματα», σημάδεψαν την μετέπειτα ιστορία της Σοφίας και των Επιστημών…

Κατά συνέπεια όλων των προαναφερομένων.

Νοημοσύνη είναι: Η γενική και διαρκείς ικανότητα του Εγώ της προσωπικότητος να επεξεργάζεται την πληθώρα των ιδεοαισθητικών εντυπώσεων στον Χώρο του Νου και να σχηματίζει χρήσιμα Νοήματα για την επιβίωσή του.

Νόημα είναι: Το χρήσιμο συμπέρασμα που προκύπτει, μετά από την έλλογη επεξεργασία κάποιων συγκεκριμένων εντυπώσεων στον Χώρο του Νου από το Εγώ.

Συνείδηση είναι: Το σύνολο των Αισθήσεων που έχουν Νοηματοδοτηθεί από το Εγώ κάθε όντος και οι οποίες, καταχωρημένες στις μνήμες του εγκεφαλονευρικού του συστήματος, χρησιμεύουν ως σημείο αναφοράς κάθε δράσης του. Κάθε ΩΝ και ΟΝ έχει την δική του μοναδική θεώρηση πραγμάτων, μετατρέποντας το Ένα και Μοναδικό Σύμπαν σε Απειρία Συμβάντων και Συμπάντων.

Κατά Νανόπουλο 10506

Υποσυνείδητο  Είναι, οι ΜΗ Νοηματοδοτημένες από το Εγώ αισθαντικές εμπειρίες του σώματος, βίαιες ή ηδονικές, οι οποίες, λειτουργώντας αυτόνομα και αντανακλαστικά σε σχέση με τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, δημιουργούν ανερμήνευτες και ανεξέλεγκτες από το Εγώ συμπεριφορές και καταστάσεις. Η ανεξέλεγκτη από το Εγώ υποσυνείδητη συμπεριφορά του σώματος εξελίσσεται σε παραφροσύνη, σχιζοφρένεια, τρέλα και ερωτικές διαστροφές.  Λαμβάνοντας υπ’ όψιν, ότι η αντανακλαστική συμπεριφορά δύναται να προγραμματισθεί,  και κατά τα όποια συμφέροντά μας βεβαίως. Αγαθά ή χυδαία!!!

Συνειδητότητα: Η λέξη είναι σύνθετη και περιέχει τις λέξεις Οντότητα και Συνείδηση.

Ως Ζώσα Οντότητα της Συνείδησης, δηλώνει την Ιδιότητα του ΕΓΩ να Αποταυτίζεται από τα περιεχόμενά της Συνείδησης που Αυτό το Ίδιο μέσω της Προσωπικότητάς του   δημιούργησε και να αποκτά επίγνωση της Ελευθερίας του Εαυτού του, απέναντι στα Νοήματα, τις Ταυτίσεις, τους Εθισμούς και τις Πεποιθήσεις που το ίδιο έκτισε.

Δεν είμαστε οι Ιδέες, οι Αισθήσεις και τα Συναισθήματά μας.  Είμαστε Αυτό που Σχηματίζει τις Ιδέες και Νοηματοδοτεί  τις αισθήσεις και τις διάφορες ηλεκτροχημικές δράσεις και αντιδράσεις του εγκεφαλονευρικού μας συστήματος.

Μέσω της Ταύτισης γινόμαστε Ένα με τα Νοήματα που το Εγώ δίδει στις αισθήσεις, μετατρέποντας τις Απτές Αισθήσεις του Σώματος, σε Κυματικά  Συν-Αισθήματα!!

Η Ζώσα Οντότητα της Συνείδησής μας ή  «Συνειδητότητα»,  περιέχει.

α) Την ικανότητα του ΕΓΩ της Προσωπικότητος να αποκτά επίγνωση των Νοητικών και Σωματικών λειτουργιών του ΟΝΤΟΣ στο οποίο φωλιάζει. β) Την επίγνωση των αντικειμένων του εξωτερικού περιβάλλοντος. γ) Την αντίληψη του ΕΓΩ της Προσωπικότητος σαν ατομικότητα και δ) Την αντίληψη του ΕΓΩ σαν μέλος μιας ομάδας.

Στην ευρύτερη έννοιά του, ο όρος ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΣ σημαίνει την Σκεπτική και Βουλητική Ικανότητά του ΕΓΩ της Προσωπικότητος, να διεισδύει στις διαδικασίες δράσης και ύπαρξης του Οργανικού και Νοητικού Σώματος στο οποίο φωλιάζει και μέσω Αυτού, να Δρα Αυτεξούσια «Με ορθό ή λανθασμένο σημείο αναφοράς» στο περιβάλλον όπου εμφανίσθηκε.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Όπως η Αρχή της Βαρύτητας στηρίζει το υλικό μέρος του Σύμπαντος έτσι και η  Αρχή του Εγώ της Σκέψης και της Βούλησης, δημιουργεί Αιωνίως Ζωή στο διάσπαρτο από χημικά στοιχεία Σύμπαν.

Ο Άνθρωπος είναι Εν Δυνάμει Αυτεξούσιος Συνδημιουργός του Σύμπαντος και Αυτό μας Δίδει ότι του Ζητάμε. Ακόμη και την Αυτοκαταστροφή μας.

Ο Λόγος της Δημιουργίας του από Το DNA της Γαίας είναι η διασπορά της υπέροχης ομορφιάς της στους άλλους πλανήτες. Η θεωρία της Γαίας δηλώνει ότι ο Πλανήτης μας είναι ζωντανός οργανισμός που δημιούργησε ζωή για τη ζωή. Τι φυσικότερο να διαιωνισθεί.

Η Αρχή της Σκέψης και της Βούλησης, θα συμβάλει στην ολοκλήρωση της Θεωρίας των Πάντων και η οποία ολοκλήρωση, θα καλέσει τον Άνθρωπο Ενώπιο των Ευθυνών του. Οι θρησκείες, οι Επιστήμες, οι Τέχνες και οι Αριθμοί,  Δεν μας εδόθησαν για να κατακτήσουμε ή να καταστρέψουμε το Έργο της Δημιουργίας. Αλλά μέσω Αυτών, να κατανοήσουμε τους Νόμους που διέπουν την λειτουργία του Κόσμου και μέσα από Αυτή τη Κατανόηση «Αυξάνοντας την Αρετή μας με υπηρεσία προς το Έργο,  να Ευδαιμονίσουμε ως Συνδημιουργοί Αυτού»… Τούτη η μορφή του Θείου Κόσμου που Ανοήτως διαλύουμε, ΔΕΝ μπορεί να επαναληφθεί.  Διότι ο Νόμος της Δημιουργίας Ποτέ ΔΕΝ επαναλαμβάνει την ίδια μορφή δυο φορές, και διότι εμείς οι Άνθρωποι, μέρη Αυτής της μορφής του Κόσμου είμαστε και καμιάς άλλης.

Το μόνο Αιώνιο Πνεύμα ή Ιδιότητα που Υπάρχει στο Σύμπαν, Είναι το Εγώ η Σκέψη και η Βούληση.  Όλα τα Άλλα Είναι Πεπερασμένα!!!  Αυτό το συμπέρασμα μπορεί να θεωρηθεί Φιλοσοφική Υπερσυμετρία….

 

Ευάγγελος Βαρελίδης.

 

24 αναζητήσεις. 0,484 δευτερόλεπτα.