Δημοσιεύσεις κατηγορίας «Ελλάδα»

  • Τούτος ο υπέροχος Ζωντανός Πλανήτης, ο τόσο φωτεινός, ζεστός και γαλάζιος μέσα στην παγωνιά του Αστρικού Χώρου.
  • Τούτη η Κιβωτός Ζωής, με τους άπειρους όσο και το Σύμπαν διαφορετικούς Κόσμους υπάρξεων.
  • Τούτη η Υπέροχη Μητέρα Γη μας, που δεύτερη δεν μπορεί να υπάρχει σ’ όλο το Σύμπαντα Κόσμο.
  • Τούτη η εξαίσια, Ονειρώδεις μορφή του Κόσμου μας, που πλέει σε μια τέλεια αρμονία, ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα, το όνειρο και την πραγματικότητα.
  • Τούτος ο υπέροχος  Πλανήτης μας, που είναι ένα Ζωντανό Έργο της Δημιουργίας του Σύμπαντος και ο οποίος στη μορφή και νοημοσύνη του καθρεφτίζει την πραγματική Ουσία της Δημιουργίας.
  • Τούτη η Γη μας, που δίνει τη δυνατότητα σ’ Εμάς, τους έκπτωτους του Παραδείσου, να μελετήσουμε, να κατανοήσουμε και μέσα από την συνειδητοποίηση της Νοημοσύνης που διέπει τη λειτουργία     της Ζωής αυτού του Πλανήτη, να προσεγγίσουμε ακόμα και αυτή τούτη  την Ουσία της Δημιουργίας.

Όλο τούτο το Υπέροχο Δώρο Αγάπης του Θείου καταστρέφεται ΑΜΕΤΆΚΛΗΤΑ.                                                                       Καταστρέφεται από τη Βρωμιά, την Κακία, την Πλεονεξία, τον Φθόνο και την φτώχεια του Ανθρώπινο Έργου.

Μ’ ΑΥΤΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΔΙΑΜΑΡΤΎΡΟΜΑΙ

Διότι είναι λυπηρό, είναι αφάνταστα τραγικό, το Ανθρώπινο είδος, το τόσο ευνοημένο από τη Δημιουργία, να χρεωθεί στη Μνήμη του Θείου, την καταστροφή της Ζωής αυτού του Πλανήτη.

Διότι η θεμελίωση ενός ανθρωποποίητου Κόσμου ιδεών και ύλης πάνω στα ερείπια του Θείου Έργου, μόνο ΠΌΝΟ θα αποφέρει στους Ανθρώπους.

Διότι καταστρέφοντας τούτο το Έργο Δημιουργίας από το οποίο εκπορευθήκαμε,  χάνουμε οριστικά το μόνο ορθό σημείο αναφοράς της Νοημοσύνης μας και κυλάμε για πάντα στην ολική παραφροσύνη.

Διαμαρτύρομαι, διότι οι Θρησκείες, οι Επιστήμες, οι Τέχνες και η Συνειδητότητα, μέσω των οποίων φτάσαμε μέχρι εδώ, ΔΕΝ περιελήφθησαν  στις δυνατότητες του DNA μας για να κατακτήσουμε ή καταστρέψουμε τον Κόσμο από τον οποίο εκπορευθήκαμε. Αλλά μέσω αυτών των Θείων χαρισμάτων να κατανοήσουμε τους Νόμους που διέπουν τη λειτουργία του Κόσμο, και μέσω Αυτών να δικαιώσουμε τον Λόγο της Ύπαρξής μας.

Διαμαρτύρομαι, διότι αίτιο αυτού του τρελού καλπασμού μας στη Δυστυχία, είναι τα εγωιστικά και ψεύτικα περιεχόμενα της νοημοσύνης μας, τα οποία εμείς κατά τα συμφέροντά μας δημιουργήσαμε και όχι αυτή τούτη η Νοημοσύνη, που είναι μέρος του Θείου.

Ο Μίτος της Αριάδνης που θα μας βοηθούσε να βγούμε από αυτόν τον Ανθρωποποίητο και Ανθρωποφάγο Λαβύρινθο,  που η εφευρετικότητα και  η απληστία μας κατασκεύασε, είναι η αλλαγή του σημείου αναφοράς της Νοημοσύνης μας.  Οι περιστάσεις απαιτούν, αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως Είδος, η Νοημοσύνη και το Έργο μας να λειτουργήσει στο σύνολό του Από και Υπέρ του Έργου της Δημιουργίας.

Τούτη η μορφή του Θείου Κόσμου που χωρίς νόημα διαλύουμε, ΔΕΝ μπορεί να επαναληφθεί, διότι οι Νόμοι της Δημιουργίας ποτέ δεν επαναλαμβάνουν την ίδια μορφή δύο φορές και διότι εμείς οι Άνθρωποι, μέρη αυτής της μορφής είμαστε και καμιάς άλλης……

 

 

Αθήνα 20 Σεπτεμβρίου 2010

Τα τελευταία χρόνια ήρθαν δυο νέες και ενδιαφέρουσες λέξεις να προστεθούν στο μεταφυσικό και φυσικό μας λεξιλόγιο, γεννώντας νέες ελπίδες και οράματα, σ’ αυτούς που ελπίζουν ή ονειρεύονται την αναγέννηση ή ανανέωση του ανθρώπινου Κόσμου μας.

Μορφογενετικά Πεδία και Σκεπτομορφές. Και επειδή και Εγώ από μικρός ενδιαφερόμουν για την υπαρξιακή κατάσταση του ανθρώπου, ελκύσθηκα από αυτές τις λέξεις προσπαθώντας να καταλάβω το νόημα και την χρησιμότητά τους.  Η έννοια του όρου  Μορφογενετικό Πεδίο, έτσι όπως την ερμήνευσα από τότε, εννοεί  ένα πεδίο που γεννά μορφές ή εμφανίζονται μορφές εντός του και επειδή η λέξη πεδίο δεν είναι εύκολα κατανοητή στον μέσω αναγνώστη, την μεταφράζω σε Χώρο, το Μορφογενετικό Πεδίο είναι νοητός και φυσικός Χώρος περιέχων ηλεκτρομαγνητική ενέργεια και στον οποίο εμφανίζονται μορφές, π.χ. ένα λουλούδι, ένας αριθμός, ένα ζώο, ένα αυτοκίνητο, ένας Πλανήτης, ένα όνειρο, μια επιθυμία, ένα σχέδιο, μια κίνηση.                                                                    Η λέξη Σκεπτομορφή, εννοεί τη μορφή που παράγει η σκέψη, δηλαδή, οραματίζομαι ένα καρεκλάκι και σκέπτομαι με ποιόν τρόπο να το κατασκευάσω και πως θα το χρησιμοποιήσω αφού το ολοκληρώσω και για να γίνουν όλα αυτά, χρειάζεται βεβαίως κάποιος χώρος, είτε νοητός είτε φυσικός.                                                                                                                                              Ερώτημα : Είναι δυνατόν να γεννηθούν μορφές εκτός Νοητικού ή άλλου χώρου;

Όχι ασφαλώς.

Πιθανόν κάποιοι από εσάς να σκεφθείτε ότι ο Νους, εντός του οποίου το ΕΓΩ μας Οράτε, δεν είναι Χώρος, όμως κάντε λίγο υπομονή μέχρι να σας το αποδείξω.

Ερώτημα: Είναι δυνατόν να δημιουργήσουμε ένα πράγμα, μια ιδέα, ένα νόημα, χωρίς σκέψη, βούληση και εν-όραση;

Όχι είναι η βέβαιη απάντηση.                                                                                           ΑΞΙΩΜΑ: Για τη δημιουργία οτιδήποτε, απαιτείται πρώτα  η Ανάγκη του, δεύτερο  σκέψη-  βούληση και  τρίτο ο χώρος, εντός του οποίου το πράγμα ή ιδέα που θέλουμε θα διασταλεί, δημιουργώντας τον δικό του Κόσμο,  τον δικό του χώρο και την δική του ύπαρξη.

Αυτή η ακολουθία δράσεων ισχύει αενάως για κάθε δημιούργημα που εμφανίζεται και εξαφανίζεται στο Σύμπαν, χωρίς να υπάρχει αρχή και τέλος.

Ένα τέτοιο δημιούργημα διατηρείται στο Σύμπαν όσο κρατά η ανάγκη που το προκάλεσε ή η βούληση που το Δημιούργησε. Εμείς οι Άνθρωποι είμαστε Συνδημιουργοί του Σύμπαντος, διότι η Δημιουργία μας προικοδότησε, για τους δικούς της Λόγους, με όλες τις απαραίτητες ιδιότητες που η παρουσία ενός Συνδημιουργού απαιτεί.

Σκέψη, Βούληση, Ενόραση και ένα σώμα κατάλληλο για όλες τις ανάγκες. Αυτές οι λέξεις, Μορφογενετικά πεδία και Σκεπτομορφές, έγιναν μαγνήτης για πολλούς αναζητητές της Αλήθειας και ένα καλό δόλωμα περισπούδαστων Ανατολικών και Ευρωπαίων Δασκάλων, για την εκμετάλλευση και παραπλάνηση των καλοπροαίρετων αναζητητών της Αλήθειας, που Ελευθερώνει. Αλλά εδώ, προκύπτει ένα ακόμη ερώτημα.
Ποιος είναι Δάσκαλος;
Δάσκαλος είναι αυτός που βρήκε την δική του Αλήθεια, η οποία τον απελευθέρωσε από τα ψεύδη των άλλων και την προσφέρει στους ανθρώπους; Δάσκαλοι είναι οι παπαγάλοι των ξένων αληθειών, του Βούδα, του Χριστού π.χ.  Ή Αυτός που ανακάλυψε τις Αλήθειες του Φυσικού Κόσμου και τις δίδει προς τα έξω.                                                                                 Εγώ νομίζω, ότι ορθότερο είναι να ονομάζεται Δάσκαλος, αυτός που βρήκε την Αλήθεια του Φυσικού Κόσμου, η οποία βεβαίως διαρκεί όσο και η Φύση από την οποία και προέκυψε.

Οι δικές μας αλήθειες είναι μάλλον πεπερασμένες και διαρκώς μεταβαλλόμενες. Η αλήθεια του Φυσικού Κόσμου είναι κάτι παντελώς άγνωστο στον Δυτικό δήθεν πολιτισμένο άνθρωπο. Ο Δυτικός πολιτισμένος άνθρωπος είναι υπερήφανος για τις υποκειμενικές του αλήθειες και όχι για τις αντικειμενικές και οι οποίες συνοψίζονται στο ΕΓΩ ΘΕΛΩ. Αν ερωτηθεί τι είναι η αντικειμενική αλήθεια, δεν θα γνωρίζει τι να απαντήσει εκτός από το ένα και ένα κάνουν δύο. Αυτή είναι η αντικειμενική του αλήθεια και μ’ αυτή τη βεβαιότητα έχει διαφθείρει το σύνολο του Πλανήτη. Όταν λοιπόν ο πολιτισμένος Δυτικός δεν γνωρίζει καμία αλήθεια, είναι αυτονόητο ότι ζει στο Ψέμα και στο αδηφάγο ΕΓΩ ΘΕΛΩ που διαρκώς γιγαντώνεται μέσω του Ψεύδους προς τον Εαυτό και το οποίο με διεγείρει να σκεφθώ, μήπως είμαι αιχμάλωτος των δικών μου ψευδών και το οποίο είναι κάτι εντελώς καινούργιο.    Αμέσως μετά διερωτήθηκα,  η Αλήθεια, η όποια Αλήθεια, έχει αφ’ εαυτού της βούληση και νοημοσύνη να μας απελευθερώσει από την οποιαδήποτε σκλαβιά, ή Ψεύδος που καταδυναστεύει τη Ζωή μας;
Μετά από πολύ σκέψη συμπέρανα πως η αλήθεια αφ’ εαυτού της, δεν έχει, ούτε βούληση, ούτε νοημοσύνη, απλώς υπάρχει σιωπηλά και αιώνια στο Σύμπαν, για να μας θυμίζει άβουλα, αλλά αισθαντικά την  ύπαρξή της όπως και  του Ψεύδους στο οποίο υπάρχουμε και  το οποίο μάλλον φαίνεται να είναι ενεργητικό!!!                                                                                                                         Απόρησα, είναι το Ψεύδος ενεργητικό διερωτήθηκα; Είναι δυνατόν το Ψεύδος  να καταδυναστεύσει και ακυρώσει τη Ζωή μας και η Αλήθεια  να υπάρχει άβουλη και αισθαντική στον ορίζοντα;
Μια σειρά ερωτήματα εισέβαλαν στο Νου μου. Μήπως τελικά η ανθρώπινη Βούληση είναι αυτή που ακυρώνει ή κατοχυρώνει και την Αλήθεια και το Ψεύδος. Και ότι τα πάντα παίζονται πάνω στην ανθρώπινη Βούληση και τις επιλογές της;                                                                                                                                                                                                                                                                                       Μήπως τελικά  Αλήθεια είναι η ευχάριστη αισθητική και συναισθηματική μας διάθεση και Ψεύδος η δυσάρεστη;;                                                                               Μήπως Αλήθεια είναι το ευχάριστο και ηδονικό και Ψεύδος το δυσάρεστο και ο πόνος;                                                                                                                                      Μήπως τα διαρκεί Ψεύδη των Πολιτικών, των Σοφών, των Δασκάλων, των Μ.Μ.Ε. των Γονιών και του Ειδωλολατρικού Πορνογραφικού Πολιτιστικού μοντέλου που υπάρχουμε, σκοτώνουν τη Ζωή;                                                            Αλήθεια το σκεφτήκατε ποτέ αυτό;                                                                                      Έχουμε κάποια σαφή και κατανοητή έννοια και περιγραφή για το τι είναι η Ζωή; Και αν δεν έχουμε, γιατί;; Δεν θα έπρεπε να γνωρίζουμε τι είναι η Ζωή;Παρατηρώντας την συμπεριφορά των μικρών παιδιών, ακόμη και δυο ετών είδα με θλίψη μου ότι έχουν μια υποσυνείδητη τάση στη βία και την επιθετικότητα, σκεφθήκατε ποτέ γιατί αυτό;

Μην δικαιολογηθείτε ότι ο άνθρωπος γεννιέται κακός και αμαρτωλός, διότι αυτό είναι ένα τερατώδες και Σατανικότατο ανθρωποποίητο Ψεύδος που οδήγησε στην απαξίωση της Ζωής..                                                                                     Ο άνθρωπος συλλαμβάνεται και κυοφορείτε σ’ έναν Άγιο τόπο ενάδας, με παντελή έλλειψη διττότητος και ασφαλώς  γεννιέται Άγιος ,Μακάριος και Αγαθός!!                                                                                                                                          Είναι ποτέ δυνατόν ένας Θεός, που δημιούργησε  ένα  Σύμπαν Αγάπης όπου δεν υπάρχει πόνος και χρόνος, να όρισε τον τόπο σύλληψης και κυοφορίας του ανθρώπου  αμαρτωλό;                                                                   Γνωρίζετε ποιος μηχανισμός μέσα στον Ανθρώπινο Νου διαιωνίζει αυτό το καταστροφικό αλλά λογικά κατασκευασμένο Ψεύδος της Ζωής;
Πέρασε ποτέ από τον Νου σας, ότι παρά τα ποτάμια σοφίας που πέρασαν πάνω από την ανθρωπότητα,  ο Άνθρωπος εξακολουθεί να συμπεριφέρεται με σημείο αναφοράς τον Μωσαϊκό Νόμο της αντεκδίκησης που διαιωνίζει την σύγκρουση,  το Ψεύδος και τον Θάνατο και όχι της Αγάπης που διαιωνίζει την ειρήνη, τη Ζωή και τη δημιουργία;                                                        Διερωτηθήκατε ποτέ, γιατί δεν γνωρίζουμε τίποτε για το πραγματικό Νόημα της λέξης Αγάπη και αρκούμεθα μόνο στο νόημα της Αγάπης ως εκχυδαϊσμένης ερωτικής καψούρας;

Οραματιζόμαστε την κατάκτηση του Διαστήματος και καταστρέφουμε την Ζωή της Γης, την Ζωή από την οποία εκπορευθήκαμε. ΓΙΑΤΙ;                                Και αν  όντος είναι έτσι, ποια είναι η δύναμη, η ιδέα, η σκοπιμότητα  και η Βούληση που διαιωνίζει  την καταστροφή της Ζωής μέσω του απάνθρωπο Ψεύδους;  Είναι το Ψεύδος ένα πανίσχυρο μέσον  Εξουσίας;                                  Και αν είναι, πόσο μπορεί να αντέξει;
Συμπεραίνω, ότι μάλλον την δική μας Βούληση περιμένει η Αλήθεια της Φύσης για να εμφανισθεί στη Ζωή και να την δικαιώσει. Μα αν είναι έτσι,  τότε και η κυριαρχία του ψεύδους στη ζωή μας είναι  θέμα Βούλησης και  μοιραία τίθεται το ερώτημα τι είναι η Βούληση και ποιος ο  ρόλος της στη Ζωή;                                                                                                                                                    Λεξικό Δημητράκου λήμμα Βούληση: Λελογισμένη επιθυμία  που σημαίνει ΕΓΩ ΘΕΛΩ  Θέλησης, σκοπός, πρόθεση.

Όλη η ερμηνεία του λήμματος Βούληση καταλήγει στο ΕΓΩ ΘΕΛΩ, δεν μπορεί να υπάρξει θέληση, σκοπός, πρόθεση, αυτεξούσιο και λελογισμένη επιθυμία,  χωρίς το Διασκεπτικό και Βουλητικό ΕΓΩ, το οποίο, Βουλόμενο εξ’ Ανάγκης, καταλήγει στο συγκλονιστικό συμπέρασμα ότι για να κάνουμε τέτοιες αποτυχημένες, ψευδείς, λανθασμένες και επώδυνες επιλογές στη Ζωή μας, ή δεν έχουμε ΕΓΩ, Πράγμα αδύνατο ή το ΕΓΩ μας είναι υπνωτισμένο, ίσως προγραμματισμένο, απαίδευτο ή και σκοπίμως παραπλανημένο ως προς τις πραγματικές ανάγκες της Ζωής.                                                                                                                                                                                                      Ερώτημα: Γνωρίζουμε ποιες είναι οι πραγματικές μας ανάγκες στη Ζωή;Υπάρχουν τόσες πολλές απαντήσεις σ’ αυτό το Ερώτημα, που το ίδιο το Ερώτημα αφ’ εαυτού του εξουδετερώνεται, ο καθένας έχει τις δικές του ανάγκες στη Ζωή και προσπαθεί να τις ικανοποιήσει, αυτή είναι μια αλήθεια που δεν μπορεί να αντικρουσθεί.                                                                                         Άρα όλα ξεκινούν από τον Εαυτό και την ικανοποίηση  των αναγκών του. Δικαίως λοιπόν υποστηρίζω ότι ο Εαυτός μας είναι το πολυτιμότερο πράγμα που σίγουρα κατέχουμε σ’ όλη μας τη Ζωή!! Αλλά δυστυχώς ή ατυχώς, τις περισσότερες φορές ο Εαυτός μας δεν μας αρέσει και όταν μας αρέσει, αυτό δεν αρέσει στους άλλους!!                                                                              Και τις περισσότερες φορές προκειμένου να αρέσουμε στους άλλους, σβήνουμε τον πραγματικό μας Εαυτό για να γίνουμε ο Εαυτός που οι άλλοι θέλουν.  Δεν γνωρίζουμε ότι το Μέγιστο Αγαθό είναι να είμαστε ο Εαυτός μας. Χάος θα μου πείτε κι’ Εγώ θα συμπληρώσω και Λαβύρινθος, μέσα στον οποίο γινόμαστε τροφή του Μινώταυρου.

Πού βρίσκετε λοιπόν η Αλήθεια και ποια αλήθεια;                                                            Παιδεία και πάλι παιδεία και για να καινοτομήσω, παιδεία θετικής αισθητικής και συναισθηματικής συμπεριφοράς, έναντι της αρνητικής που συστηματικά από κάθε μέσο εκπαίδευσης προβάλλεται,  υποβάλλεται και  επιβάλλεται!!Και για να σας εντυπωσιάσω ακόμα περισσότερο, με επιχείρημα ασφαλώς, θα σας αναφέρω ένα σημαντικότατο  συμπέρασμα του Καρτέσιου το οποίο θαμμένο σε άγνωστες Στοές από τότε, αποκαλύπτει.

Λέγει ο Καρτέσιος.  Εφ’ όσον έχω σαφή έννοια Εμαυτού, ως νοούσης και μη υλικής οντότητος και του σώματός μου, ως υλικού και μη νοούντος αντικειμένου.  Είμαι βέβαιος,  ότι το ΕΓΩ μου, δηλαδή η Ψυχή μου, είναι καθ’ ολοκληρίαν διάφορον του σώματος και ότι δύναται να υπάρξει άνευ του τελευταίου.

Εδώ ο Καρτέσιος ηθελημένα ή μη, αγνόησε ότι το σώμα είναι αισθαντικό και  τον ρόλο των αισθήσεων-συναισθημάτων στην λήψη αποφάσεων και δράσης του ΕΓΩ.  Ποια σκοπιμότητα βρίσκεται πίσω από την επιμελή απόκρυψη αυτού του συγκλονιστικού συμπεράσματος και την διαρκεί προπαγάνδα κατασυκοφάντησης του ΕΓΩ από όλα τα εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τα Μ.Μ.Ε. την Θρησκεία και τους ξεπουλημένους στον πλούτο, την δόξα, και εξουσιολαγνεία Ανατολικούς και Δυτικούς δήθεν Ακαδημαϊκούς και Δασκάλους;

Και αφού περάσαμε το αγκάθι  της Αλήθειας, που τυχαία προέκυψε,  ας επιστρέψουμε στην διερεύνηση αυτών των νέων εννοιών και ας προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε τα μυστικά τους, που κατά την γνώμη μου είναι σημαντικά, αποκαλυπτικά και πολύ ενδιαφέροντα.

Θέμα Μορφογενετικά Πεδία.

Σύμφωνα με το λεξικό Δημητράκου, Πεδίον είναι κάποια  έκταση Γης, αλλά  και Νοητή έκτασης ενεργείας τινός.  Την έκταση Γης μπορούμε να την δούμε να την μετρήσουμε και να την κατανοήσουμε ως ένα απόσπασμα του γενικότερου  χώρου, από το σύνολο του περιβάλλοντος που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας. Αλλά την νοητή έκταση ενεργείας τινός, που παραπέμπει στο μαγνητικό,  ηλεκτρομαγνητικό, Κβαντικό, Φυσικό  ή ηλεκτρικό πεδίο, μόνον Νοητά μπορούμε να την γνωρίσουμε, κατανοήσουμε και χρησιμοποιήσουμε και όλα αυτά βέβαια μέσα στα πλαίσια του Νοητικού μας Χώρου.                                                                                                                                                                  Ερώτημα: Τι είναι ο Χώρος, γνωρίζει κάποιος από τι αποτελείται ο Χώρος, εντός του οποίου τα πάντα συμβαίνουν. Είναι Ύλη, είναι Ενέργεια, είναι Αντιύλη, είναι Πνεύμα, είναι Νους;            Αυτό που εμείς νοούμε με την λέξη χώρος, είναι ένα οριοθετημένο περιβάλλον συγκεκριμένης έκτασης, όπως περίπου ο χώρος του δωματίου μας, του αυτοκινήτου μας, του οικοπέδου μας, του κράτους μας, της ευτυχίας μας, της δυστυχίας μας, του στρατού μας, της δικαιοσύνης κ.τ.λ. για να καταλήξουμε ότι  χώρος είναι και το Σύμπαν.             Ερώτημα: Πού ήταν ο χώρος του δωματίου ή αυτοκινήτου μας πριν δημιουργηθούν;    Απάντηση: Εντός του Σύμπαντος βεβαίως και είναι η λελογισμένη ανάγκη και  βούλησή μου η αιτία της εμφάνισής τους.                     Ο εγκέφαλός μας, σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες των νευροεπιστημών, είναι ένα ολοκληρωμένο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, εντός του οποίου, τα ηλεκτρονικά σήματα που μεταφέρονται μέσω του νευρικού συστήματος,  κινούνται με την ταχύτητα του Φωτός.  Η κίνηση και η ουσία των ηλεκτρονικών σημάτων μέσα στους εγκεφαλικούς νευρώνες όλων των ζωικών  ειδών, είναι όμοια.                                                                                              Αυτό που διαφέρει είναι το νόημα ή η ερμηνεία που δίδει στο οποιοδήποτε εγκεφαλικό σήμα, το ΕΓΩ ή η Ψυχή του κάθε όντος.Για να βοηθήσω τον εαυτό μου να δώσει μια πιο κατανοητή άποψη για την έννοια του χώρου, θα επιστρέψω πίσω στον χρόνο, σε ένα συμπέρασμα του Αναξαγόρα, Διδασκάλου του Περικλέους που δημιούργησε τον περίφημο χρυσό αιώνα της Δημοκρατίας στην Αθήνα  και τον οποίο βεβαίως η Ιερά Εξέταση εκείνης της εποχής εξόρισε από την Αθήνα, αφού δεν μπόρεσε να του δώσει Κώνειο…. Όπως πολλούς άλλους.  Παραξενεύεσθαι γι’ αυτό που λέγω αλλά καλά θα κάνετε να μάθετε πως η πρώτη Ιερά Εξέταση στον Πλανήτη ιδρύθηκε στην Αθήνα περίπου το 500 π.χ.                                                                       Είπε λοιπόν από τότε αυτός ο Άγιος Άνθρωπος.

Νους είναι η δύναμις, ήτις εισεχώρησεν εις το αρχικόν χάος, τον αρχικό χώρο,  των αναμίκτων στοιχείων και διεκόσμησεν αυτά, ήτοι εδημιούργησε την τάξιν του Σύμπαντος, άνευ της οποίας  δεν θα υπήρχεν Κόσμος ή Κόσμημα υποκείμενος εις οιονδήποτε Νόμον και Νοητός καθ’ οιονδήποτε τρόπον δια τον Άνθρωπο. Μεγάλη Ελληνική εγκυκλοπαίδεια.

Συμπέρασμα με πολύ μεγάλο βάρος, αν όντος ο Νους μπορεί να τα κάνει όλα αυτά. Ή, αν εδώ, σ’ αυτό το διαμάντι της Ελληνικής σκέψης έγινε μια πανέξυπνη και δαιμονική πλαστογραφία που ακύρωσε όλο το μεγαλείο της πολυτιμότατης αυτής  διατύπωσης…                                                                                   Ερώτημα: Υπάρχει νόημα ζωής σε έναν Νου χωρίς ΕΓΩ;                                           Όσο κι’ αν το τραβήξετε, ΔΕΝ υπάρχει. Ο κάθε Νους οποιουδήποτε όντος, είναι ένα ολοκληρωμένο μαγνητικό πεδίο χώρου, εντός του οποίου ένα άυλο διασκεπτικό και βουλητικό ΕΓΩ, εκλογικεύει ή νοηματοδοτεί τα ηλεκτρονικά θετικά ή αρνητικά σήματα που εισέρχονται και άνευ των οποίων κανένα  ΕΓΩ δεν δύναται να αυτοπροσδιοριστεί στον Κόσμο!!!                                                                                                                                                                             Είναι τόσο μεγάλη η κακοποίηση, η λογοκρισία και καταστροφή της Ελληνικής Γραμματείας,  που μόνον λίγα ψήγματα χρυσού επιβίωσαν για να λάμπουν στους Αιώνες και να θυμίζουν στους  Ανθρώπους το χαμένο, προδομένο και ευδαιμονικό παρελθόν τους, αποκρύπτοντας ταυτόχρονα και το υπέρλαμπρο μέλλον, που είναι εμπρός στα μάτια μας, αλλά τυφλοί, κουφοί και αναίσθητοι, από πόνο και φόβο, δεν βλέπουμε και δεν αντιλαμβανόμαστε.                                                                                                                                                                                                                                                                               Ένα από αυτά τα ψήγματα χρυσού, που ποτέ δεν έχασε την λάμψη του, και λάμπει φωτερό στους αιώνες, είναι το αποκεκριμένο νόημα της κατασυκοφαντημένης  προσωπικής αντωνυμίας ΕΓΩ.   Δεν συνάντησα στην μέχρι τώρα Ζωή μου άνθρωπο, να έχει θετική στάση και γνώμη για το ΕΓΩ!!      Γιατί τόσο μίσος, τόση καταφρόνια, τόση περιφρόνηση στο ΕΓΩ, το Α και το Ω κάθε ζωντανής ύπαρξης; Είμαι σίγουρος ότι απορείτε με τον ισχυρισμό μου, όμως υπομονή.                                                                                              Το Μου είναι κτητική Αντωνυμία, όταν λοιπόν λέγουμε το Σώμα μου, ο Νους μου, η Ψυχή μου, το Παιδί μου, το αυτοκίνητό μου, οι Ιδέες μου, το Πνεύμα μου, τα Αστέρια μου,  κ.τ.λ. εννοούμε ότι τα πάντα είναι δικά μου…                                                                                                                                                              Σε ποιόν μπορούν να ανήκουν τα πάντα, στο Νου μου, στο σώμα μου, στην Ψυχή μου ή στο ΕΓΩ μου,  ποιο είναι αυτό που λέγει ΔΙΚΟ μου, το σώμα, η ψυχή ο Νους ή το ΕΓΩ;  Το ΕΓΩ ασφαλώς!! Υπάρχει ΕΓΩ  χωρίς σκέψη και βούληση; Όχι βεβαίως.                                                                                                                Μπορείτε να φαντασθείτε τον εαυτό σας χωρίς ΕΓΩ, έτσι όπως σας προτρέπουν και σας συμβουλεύουν οι διάφοροι πνευματικοί σας Δάσκαλοι και πολλοί εξουσιαστές;                                                                                                              Αυτοί που υποστηρίζουν τέτοιες ανόητες ιδέες το κάνουν επειδή δεν έχουν ή  έχουν μεγάλο ΕΓΩ ;                                                                                                             Αν ανακαλύψετε ένα άτομο το οποίο έχει υποστεί Λοβοτομή, έχει αφαιρεθεί ο πρόσθιος λοβός του εγκεφάλου του δηλαδή, θα δείτε ότι είναι ένα εντελώς άχρηστο και  άβουλο υποκείμενο, Χωρίς ΕΓΩ.                                              Αν σας δοθεί ποτέ η ευκαιρία να παρακολουθήσετε την εγκεφαλική δραστηριότητα κατά την διάρκεια εγρήγορσης, μέσω των κινηματογραφικών μαγνητικών τομογραφιών, θα δείτε, ότι όλες οι Νοητικές δραστηριότητες κινούνται μεταξύ επιχειλίου συστήματος, κέντρου συναισθηματικής αντανακλαστικής δράσης  και μετωπικού λοβού.   Τι σημαίνει αυτό; Ότι φτάσαμε επί τέλους στο σημείο Χ από το οποίο θα μπούμε στον Ωκεανό μια αποκεκριμένης πραγματικότητας.                                                                                             Πέρασε ποτέ από τον Νου σας ότι η λέξη Ωκεανός περικλείει την ρίζα της λέξης Νους;                                     Ότι τα πάντα στη Ζωή είναι νησιά στο μέσον του Ωκεανού της Ζωής και στον οποίο οι τεκτονικές δυνάμεις  αναδύουν και καταδύουν τα Πάντα, Δαίμονες και Θεούς, Καλούς και Κακούς ανθρώπους, έξυπνους και ηλίθιους, Τέρατα και Αγγέλους και άγνωστους πολιτισμούς, όπως των Λωτοφάγων, των ανθρώπων που δεν θυμόταν  ποιοι  και τι  ήταν;                                        Έχει άραγε σχέση, το ταξίδι αυτογνωσίας του Οδυσσέα και οι περιπέτειές του, με την σημερινή απελπιστική κατάσταση του απαθούς,  φοβισμένου και αυτοαπορριπτόμενου λωτοφάγου ανθρώπου, που δεν γνωρίζει ότι είναι Συνδημιουργός του Κόσμου και της ευδαιμονίας που προκύπτει από αυτό;                                                                                                                               Και ο γιός του Οδυσσέα, ο Τηλέμαχος, αυτός που μάχεται την τηλεόραση τα τηλέφωνα και όλα τα προϊόντα τηλέ. Και ο άλλος ο Γιός, ο άγνωστος, ο Τηλέγονος, ο Γόνος των τηλέ δηλαδή, ο οποίος χωρίς να γνωρίζει ότι είναι Γιός του  Οδυσσέα, σε κάποια φιλονικία σκοτώνει τον ευφυή, πολύτροπο, και πολυμήχανο πατέρα του. Τι να σημαίνουν όλα αυτά άραγε;                                                        Ότι η νέα Οδύσσεια του Ανθρώπου για την Ιθάκη, ξεκινά με τον πολεμιστή Τηλέμαχο;   Δεν είναι απίστευτα ωραία όλα αυτά; Ασφαλώς και είναι ωραία, αλλά πώς να πολεμήσουμε  την υπνηλία και την κούραση που μας καταβάλει μετά από μια δεκάωρη εξαντλητική δουλεία, στην οποία αυτοπαγιδευόμαστε ακριβώς για να διατηρήσουμε  όλα αυτά τα τηλεείδωλα, τηλεπροϊόντα, τηλεψεύδη, τηλεπορνεία και τηλεόνειρα  που μας γοητεύουν και μας μεταμορφώνουν σε Γόνους των τηλεπρογραμμάτων.                                                                Ένας Γόνος που σκοτώνει την Εαυτού ευφυΐα, για να κερδίσει δύο σουβλάκια.                                                                                                                                                                Είναι πράγματι μια απίστευτη επιτυχία, του τι, ένα Αυτεξούσιο, καλώς  εκπαιδευμένο και εξουσιολάγνο ΕΓΩ, μέσω της προπαγάνδας, της Βίας και κατ’ επέκταση της  εκπαίδευσης,  έλλογης  και συναισθηματικής,  μπορεί να επιτύχει!! Αντιφάσκω; Όχι βεβαίως.                                                                                                       Είμαστε τόσο απάνθρωπα και δραστικά παραπληροφορημένοι, προγραμματισμένοι, εθισμένοι  και υπνωτισμένοι, που η Αλήθεια φαντάζει απίστευτη  και Ψευδής, παρά το ότι πολλές φορές στο παρελθόν η αλήθεια εμφανίσθηκε και πάντοτε θάφτηκε από τους Τηλεγόνους.  Είναι ποτέ δυνατόν όλο αυτό το έργο που περιέγραψα σ’ αυτό το κείμενο, να έγινε χωρίς σκέψη και βούληση;   Όχι βεβαίως.                                                                                                                           Και  που ήταν όλες αυτές οι ιδέες, τα σύμβολα  που τις περιγράφουν, τα οποία το διασκεπτικό και βουλητικό μου Εγώ συνέλεξε από το τίποτε για να πραγματοποιήσει τον σκοπό του.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ.

Κβαντική θεωρία.

Στη Κβαντική θεωρία υποστηρίζεται ότι τα πράγματα του μικρόκοσμου δεν υπάρχουν αλλά γίνονται. Τα πράγματα στο μικροσκοπικό επίπεδο δεν υπάρχουν με αντικειμενικό τρόπο αλλά διαρκώς δημιουργούνται και περνούν από την δυνατότητα στην πραγματικότητα και αυτό είναι μια από τις αληθινές  παραδοξότητες της Κβαντικής Θεωρίας.                                         Ακόμη περισσότερο δε, στην Κβαντική Θεωρία μαθαίνουμε ότι τα σωματίδια είναι νέφη πιθανοτήτων που διαρκώς δημιουργούνται από το κβαντικό κενό, όπως αυτό περιγράφεται με την εξίσωση του Σρέντινγκερ και την Κβαντική Θεωρία Πεδίου.

Στο κοσμολογικό επίπεδο η Κβαντική Θεωρία δείχνει, ότι ολόκληρο το Σύμπαν προήλθε από το λεγόμενο κβαντικό κενό ή αλλιώς, το απόλυτο τίποτα.

Ερώτημα Α) Είναι δυνατόν να προκύψει κάτι από το απόλυτο τίποτα χωρίς την επενέργεια κάποιας Σκέψης και Βούλησης; Όχι βεβαίως!!                                  Ερώτημα Β) Έχει υλική υπόσταση η Σκέψη και η Βούληση; Όχι βεβαίως!!

Θεωρία του Χάους.

Η τρίτη επανάσταση της Φυσικής Θεωρίας γίνεται στις μέρες μας με τη λεγόμενη Θεωρία του Χάους και της Πολυπλοκότητας. Μερικές λέξεις κλειδιά στην νέα αυτή θεωρία είναι  η αυτοοργάνωση και η δημιουργία τάξης από το χάος, η δημιουργία πληροφορίας, οι παράξενοι ελκυστές, η δυναμική των συσχετίσεων, η μη γραμμικότητα, και άλλα.. Στη Θεωρία της Πολυπλοκότητας που ακόμη διαμορφώνεται, η Φυσική Θεωρία ευρίσκεται μπροστά σε συγκλονιστικές ανακαλύψεις, με κορυφαία αυτή που μας δείχνει ότι ένα φυσικό σύστημα είναι ένα όλον, που όμως δεν εξηγείται από τα μέρη του και ότι το Σύμπαν και ο κόσμος δημιουργούνται συνεχώς και όχι με τυχαίο τρόπο αλλά με μια μαθηματική και μη αναγωγική νομοτέλεια. Ακόμη και οι φυσικοί νόμοι δημιουργούνται. Τίποτα δεν προϋπάρχει ως πραγματικότητα και όλα προκύπτουν από το μη Ων και από το μηδέν.

Ερώτημα: Είναι δυνατόν να μην υπάρχει Σκέψη και Βούληση στην αυτοοργάνωση και δημιουργία τάξης στο χάος;

Μορφογεννητικό Πεδίο είναι το Σύμπαν εντός του οποίου ένας άπειρος αριθμός άλλων μικρότερων Μορφογεννητικών Πεδίων βράζει σε τεράστιε φωτιές  δημιουργώντας Αιώνια Ζωή μέσα από τον αέναο κύκλο της  ζωής και του Θανάτου.

Μέσα και έξω από το ορατό ένδυμα του Σύμπαντος υπάρχει ένα αόρατο ή άϋλο  καλούπι που συντίθεται από τα αόρατα σπέρματα των Πάντων.   Μέσα σ’ Αυτό το Καλούπι, που ΕΓΩ μπορώ να χαρακτηρίσω ολοκληρωμένο μαγνητικό πεδίο, ένα επίσης αόρατο διασκεπτικό ΕΓΩ, βουλόμενο εξ ΑΝΑΓΚΗΣ, οδηγεί, κυβερνά, ενορχηστρώνει και προωθεί τα περιεχόμενά του να συνδυασθούν με άπειρη δημιουργικότητα και αψεγάδιαστη ακρίβεια, σε μυριάδες σχέδια, μοτίβα, μορφές, χρώματα, ήχους και δονήσεις. Μία μικρογραφία αλλά και μεγαλογραφία αυτού του Καλουπιού, είναι ένα Φωτόνιο, ένα Άτομο, ένα Μόριο, ένα Κύτταρο, ένα ΟΝ, ένας Πλανήτης, ένα Ηλιακό Σύστημα, ένας Γαλαξίας, ένα Σύμπαν.

Αυτό, που με τόση τέχνη Λόγου περιέγραψε την εικόνα του Ολοκληρωμένου Πεδίου ή Αυτό το κείμενο, ΕΙΝΑΙ ένα Διασκεπτικό ΕΓΩ και πίσω από ΑΥΤΟ, η ΑΝΑΓΚΗ του να κατανοήσει τον Κόσμο και να Δικαιώσει την παρουσία του μέσα σ’ Αυτόν.Το ΕΓΩ είναι το όνομα του όντος που μέσα σε κάθε Μορφογεννητικό Πεδίο Δημιουργεί Ζωή για τη Ζωή.!!Δεν δύναται να υπάρξει Ζωή στο Σύμπαν χωρίς Σκέψη και Βούληση, δηλαδή χωρίς ΕΓΩ.  Τα όντα είναι πεπερασμένα, η Σκέψη και η Βούληση είναι Αιώνια και τρέφει και τον Θεό και τον Διάβολο.

 

 

Ευάγγελος Βαρελίδης.

 

Ποιος είναι Δάσκαλος;

 

Δάσκαλος είναι αυτός που βρήκε την δική του Αλήθεια, η οποία τον απελευθέρωσε από τα ψεύδη των άλλων και την προσφέρει στους ανθρώπους; Δάσκαλοι είναι οι παπαγάλοι των ξένων αληθειών, του Βούδα, του Χριστού π.χ.  Ή Αυτός που ανακάλυψε τις Αλήθειες του Φυσικού Κόσμου και τις δίδει προς τα έξω. Εγώ νομίζω, ότι ορθότερο είναι να ονομάζεται Δάσκαλος, αυτός που βρήκε την Αλήθεια του Φυσικού Κόσμου, η οποία βεβαίως διαρκεί όσο και η Φύση από την οποία και προέκυψε.

Οι δικές μας αλήθειες είναι μάλλον πεπερασμένες και διαρκώς μεταβαλλόμενες.

Η αλήθεια του Φυσικού Κόσμου είναι κάτι παντελώς άγνωστο στον Δυτικό δήθεν πολιτισμένο άνθρωπο. Ο Δυτικός πολιτισμένος άνθρωπος είναι υπερήφανος για τις υποκειμενικές του αλήθειες και όχι για τις αντικειμενικές και οι οποίες συνοψίζονται στο ΕΓΩ ΘΕΛΩ.

Αν ερωτηθεί τι είναι η αντικειμενική αλήθεια, δεν θα γνωρίζει τι να απαντήσει εκτός από το ένα και ένα κάνουν δύο. Αυτή είναι η αντικειμενική του αλήθεια και μ’ αυτή τη βεβαιότητα έχει διαφθείρει το σύνολο του Πλανήτη.

Όταν λοιπόν ο πολιτισμένος Δυτικός δεν γνωρίζει καμία αλήθεια, είναι αυτονόητο ότι ζει στο Ψέμα και στο αδηφάγο ΕΓΩ ΘΕΛΩ που διαρκώς γιγαντώνεται μέσω του Ψεύδους προς τον Εαυτό και το οποίο με διεγείρει να σκεφθώ, μήπως είμαι αιχμάλωτος των δικών μου ψευδών και το οποίο είναι κάτι εντελώς καινούργιο.

Και αμέσως μετά διερωτήθηκα,  η Αλήθεια, η όποια Αλήθεια, έχει αφ’ εαυτού της βούληση και νοημοσύνη να μας απελευθερώσει από την οποιαδήποτε σκλαβιά, ή Ψεύδος που καταδυναστεύει τη Ζωή μας;

 

Μετά από πολύ σκέψη συμπέρανα πως η αλήθεια αφ’ εαυτού της, δεν έχει, ούτε βούληση, ούτε νοημοσύνη, απλώς υπάρχει σιωπηλά και αιώνια στο Σύμπαν, για να μας θυμίζει άβουλα, αλλά αισθαντικά την  ύπαρξη του Ψεύδους στο οποίο υπάρχουμε και  το οποίο μάλλον φαίνεται να είναι ενεργητικό!!!                                                                                                                                                                       Απόρησα, είναι το Ψεύδος ενεργητικό διερωτήθηκα;

Είναι δυνατόν το Ψεύδος  να καταδυναστεύσει και ακυρώσει τη Ζωή μας και η Αλήθεια  να υπάρχει άβουλη και αισθαντική στον ορίζοντα;

 

Μια σειρά ερωτήματα εισέβαλαν στο Νου μου. Μήπως τελικά η ανθρώπινη Βούληση είναι αυτή που ακυρώνει ή κατοχυρώνει και την Αλήθεια και το Ψεύδος. Και ότι τα πάντα παίζονται πάνω στην ανθρώπινη Βούληση και τις επιλογές της;                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         Μήπως τελικά  Αλήθεια είναι η ευχάριστη αισθητική και συναισθηματική μας διάθεση και Ψεύδος η δυσάρεστη;;                                                                                                                                                                                      Μήπως Αλήθεια είναι το ευχάριστο και ηδονικό και Ψεύδος το δυσάρεστο και ο πόνος;                                               Μήπως τα διαρκεί Ψεύδη των Πολιτικών, των Σοφών, των Δασκάλων, των Μ.Μ.Ε. των Γονιών και του Ειδωλολατρικού Πορνογραφικού Πολιτιστικού μοντέλου που υπάρχουμε, σκοτώνουν τη Ζωή;

Αλήθεια το σκεφτήκατε ποτέ αυτό; Έχουμε κάποια σαφή και κατανοητή έννοια και περιγραφή για το τι είναι η Ζωή;

Και αν δεν έχουμε, γιατί;; Δεν θα έπρεπε να γνωρίζουμε τι είναι η Ζωή;

Παρατηρώντας την συμπεριφορά των μικρών παιδιών, ακόμη και δυο ετών είδα με θλίψη μου ότι έχουν μια υποσυνείδητη τάση στη βία και την επιθετικότητα, σκεφθήκατε ποτέ γιατί αυτό; Μην δικαιολογηθείτε ότι ο άνθρωπος γεννιέται κακός και αμαρτωλός, διότι αυτό είναι ένα τερατώδες και Σατανικότατο ανθρωποποίητο Ψεύδος που οδήγησε στην απαξίωση

της Ζωής..

Ο άνθρωπος συλλαμβάνεται και κυοφορείτε σ’ έναν Άγιο τόπο ενάδας, με παντελή έλλειψη διττότητος και ασφαλώς  γεννιέται Άγιος ,Μακάριος και Αγαθός.                                                                 Είναι ποτέ δυνατόν ένας Θεός, που δημιούργησε  ένα  Σύμπαν Αγάπης όπου δεν υπάρχει πόνος και χρόνος, να όρισε τον τόπο σύλληψης και κυοφορίας του ανθρώπου  αμαρτωλό; Γνωρίζετε ποιος μηχανισμός μέσα στον Ανθρώπινο Νου διαιωνίζει αυτό το καταστροφικό αλλά λογικά κατασκευασμένο Ψεύδος της Ζωής;

 

Πέρασε ποτέ από τον Νου σας, ότι παρά τα ποτάμια σοφίας που πέρασαν πάνω από την ανθρωπότητα,  ο Άνθρωπος εξακολουθεί να συμπεριφέρεται με σημείο αναφοράς τον Μωσαϊκό Νόμο της αντεκδίκησης που διαιωνίζει την σύγκρουση,  το Ψεύδος και τον Θάνατο και όχι της Αγάπης που διαιωνίζει την ειρήνη, τη Ζωή και τη δημιουργία;                                                                                             Διερωτηθήκατε ποτέ, γιατί δεν γνωρίζουμε τίποτε για το πραγματικό Νόημα της λέξης Αγάπη και αρκούμεθα μόνο στο νόημα της Αγάπης ως εκχυδαϊσμένης ερωτικής καψούρας;

Οραματιζόμαστε την κατάκτηση του Διαστήματος και καταστρέφουμε την Ζωή της Γης,                             την Ζωή από την οποία εκπορευθήκαμε. ΓΙΑΤΙ; Και αν  όντος είναι έτσι, ποια είναι η δύναμη, η ιδέα, η σκοπιμότητα  και η Βούληση που διαιωνίζει  την καταστροφή της Ζωής μέσω του απάνθρωπο Ψεύδους;                                                                                                 Είναι το Ψεύδος ένα πανίσχυρο μέσον  Εξουσίας; Και αν είναι, πόσο μπορεί να αντέξει;

 

Συμπεραίνω, ότι μάλλον την δική μας Βούληση περιμένει η Αλήθεια της Φύσης για να εμφανισθεί στη Ζωή και να την δικαιώσει.

Μα αν είναι έτσι,  τότε και η κυριαρχία του ψεύδους στη ζωή μας είναι  θέμα Βούλησης και  μοιραία τίθεται το ερώτημα τι είναι η Βούληση και ποιος ο  ρόλος της στη Ζωή;

Λεξικό Δημητράκου λήμμα Βούληση: Λελογισμένη επιθυμία που σημαίνει ΕΓΩ ΘΕΛΩ Θέλησης, σκοπός, πρόθεση, το αυτεξούσιο.  Όλη η ερμηνεία του λήμματος Βούληση καταλήγει στο ΕΓΩ ΘΕΛΩ, δεν μπορεί να υπάρξει θέληση, σκοπός, πρόθεση, αυτεξούσιο και λελογισμένη επιθυμία,  χωρίς το Διασκεπτικό και

Βουλητικό ΕΓΩ, το οποίο, Βουλόμενο εξ’ Ανάγκης, καταλήγει στο συγκλονιστικό συμπέρασμα ότι για να κάνουμε τέτοιες αποτυχημένες, ψευδείς, λανθασμένες και επώδυνες επιλογές στη Ζωή μας, ή δεν έχουμε ΕΓΩ, Πράγμα αδύνατο ή το ΕΓΩ μας είναι υπνωτισμένο, ίσως προγραμματισμένο, απαίδευτο ή και σκοπίμως παραπλανημένο ως προς τις πραγματικές ανάγκες της Ζωής.

Ερώτημα: Γνωρίζουμε ποιες είναι οι πραγματικές μας ανάγκες στη Ζωή;

Υπάρχουν τόσες πολλές απαντήσεις σ’ αυτό το Ερώτημα, που το ίδιο το Ερώτημα αφ’ εαυτού του εξουδετερώνεται, ο καθένας έχει τις δικές του ανάγκες στη Ζωή και προσπαθεί να τις ικανοποιήσει, αυτή είναι μια αλήθεια που δεν μπορεί να αντικρουσθεί.                                                             Άρα όλα ξεκινούν από τον Εαυτό και την ικανοποίηση των αναγκών του!!                                                   Δικαίως λοιπόν υποστηρίζω ότι ο Εαυτός μας είναι το πολυτιμότερο πράγμα που σίγουρα κατέχουμε σ’ όλη μας τη Ζωή!! Αλλά δυστυχώς ή ατυχώς, τις περισσότερες φορές ο Εαυτός μας δεν μας αρέσει και όταν μας αρέσει, αυτό δεν αρέσει στους άλλους!!                             Και τις περισσότερες φορές προκειμένου να αρέσουμε στους άλλους, σβήνουμε τον πραγματικό μας Εαυτό για να γίνουμε ο Εαυτός που οι άλλοι θέλουν.                                                                                                                    Χάος θα μου πείτε κι’ Εγώ θα συμπληρώσω και Λαβύρινθος, μέσα στον οποίο γινόμαστε τροφή του Μινώταυρου. Πού βρίσκετε λοιπόν η Αλήθεια και ποια αλήθεια; Αυτή του Εαυτού που απέρριψα ή του Εαυτού που έγινα κατ’ απαίτηση κάποιων άλλων;

Συμπέρασμα: Παιδεία και πάλι παιδεία και για να καινοτομήσω, παιδεία θετικής αισθητικής και συναισθηματικής συμπεριφοράς, έναντι της αρνητικής που συστηματικά από κάθε μέσο εκπαίδευσης προβάλλεται,  υποβάλλεται και  επιβάλλεται!!

Και για να σας εντυπωσιάσω ακόμα περισσότερο, με επιχείρημα ασφαλώς, θα σας αναφέρω ένα σημαντικότατο  συμπέρασμα του Καρτέσιου το οποίο θαμμένο σε άγνωστες Στοές από τότε, αποκαλύπτει.  Εφ’ όσον έχω σαφή έννοια Εμαυτού, ως νοούσης και μη υλικής οντότητος και του σώματός μου, ως υλικού και μη νοούντος αντικειμένου.  Είμαι βέβαιος,  ότι το ΕΓΩ μου, δηλαδή η Ψυχή μου, είναι καθ’ ολοκληρίαν διάφορον του σώματος και ότι δύναται να υπάρξει άνευ του τελευταίου.

Εδώ ο Καρτέσιος ηθελημένα ή μη, αγνόησε ότι το σώμα είναι αισθαντικό και  τον ρόλο των αισθήσεων-συναισθημάτων στην λήψη αποφάσεων και δράσης του ΕΓΩ. Ποια σκοπιμότητα βρίσκεται πίσω από την επιμελή απόκρυψη αυτού του συγκλονιστικού συμπεράσματος και την διαρκεί προπαγάνδα κατασυκοφάντησης του ΕΓΩ από όλα τα εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τα Μ.Μ.Ε. την Θρησκεία και τους ξεπουλημένους στον πλούτο, την δόξα, και εξουσιολαγνεία Ανατολικούς και Δυτικούς δήθεν Ακαδημαϊκούς και Δασκάλους;

Και αφού περάσαμε το αγκάθι  της Αλήθειας, που τυχαία προέκυψε,  ας επιστρέψουμε στην διερεύνηση αυτών των νέων εννοιών και ας προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε τα μυστικά τους, που κατά την γνώμη μου είναι σημαντικά, αποκαλυπτικά και πολύ ενδιαφέροντα.

Θέμα Μορφογενετικά Πεδία.

Σύμφωνα με το λεξικό Δημητράκου, Πεδίον είναι κάποια  έκταση Γης, αλλά  και Νοητή έκτασης ενεργείας τινός. Την έκταση Γης μπορούμε να την δούμε να την μετρήσουμε και να την κατανοήσουμε ως ένα απόσπασμα του γενικότερου  χώρου, από το σύνολο του περιβάλλοντος που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας. Αλλά την νοητή έκταση ενεργείας τινός, που παραπέμπει στο μαγνητικό,  ηλεκτρομαγνητικό, Κβαντικό, Φυσικό  ή ηλεκτρικό πεδίο, μόνον Νοητά μπορούμε να την γνωρίσουμε, κατανοήσουμε και χρησιμοποιήσουμε και όλα αυτά βέβαια μέσα στα πλαίσια του Νοητικού μας Χώρου.                                                                                                                                                                  Ερώτημα: Τι είναι ο Χώρος, γνωρίζει κάποιος από τι αποτελείται ο Χώρος, εντός του οποίου τα πάντα συμβαίνουν. Είναι Ύλη, είναι Ενέργεια, είναι Αντιύλη, είναι Πνεύμα, είναι Νους;            Αυτό που εμείς νοούμε με την λέξη χώρος, είναι ένα οριοθετημένο περιβάλλον συγκεκριμένης έκτασης, όπως περίπου ο χώρος του δωματίου μας, του αυτοκινήτου μας, του οικοπέδου μας, του κράτους μας, της ευτυχίας μας, της δυστυχίας μας, του στρατού μας, της δικαιοσύνης κ.τ.λ. για να καταλήξουμε ότι  χώρος είναι και το Σύμπαν.

Ερώτημα: Πού ήταν ο χώρος του δωματίου ή αυτοκινήτου μας πριν δημιουργηθούν;                                      Απάντηση: Εντός του Σύμπαντος βεβαίως και είναι η λελογισμένη ανάγκη και  βούλησή μου η αιτία της εμφάνισής τους. Ο εγκέφαλός μας, σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες των νευροεπιστημών, είναι ένα ολοκληρωμένο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, εντός του οποίου, τα ηλεκτρονικά σήματα που μεταφέρονται μέσω του νευρικού συστήματος,  κινούνται με την ταχύτητα του Φωτός.  Η κίνηση και η ουσία των ηλεκτρονικών σημάτων μέσα στους εγκεφαλικούς νευρώνες όλων των ειδών, είναι όμοια.                                                                    Αυτό που διαφέρει είναι το νόημα ή η ερμηνεία που δίδει στο οποιοδήποτε σήμα, το ΕΓΩ ή η Ψυχή του κάθε όντος.

Για να βοηθήσω τον εαυτό μου να δώσει μια πιο κατανοητή άποψη για την έννοια του χώρου, θα επιστρέψω πίσω στον χρόνο, σε ένα συμπέρασμα του Αναξαγόρα, Διδασκάλου του Περικλέους που δημιούργησε τον περίφημο χρυσό αιώνα της Δημοκρατίας στην Αθήνα  και τον οποίο βεβαίως η Ιερά Εξέταση εκείνης της εποχής εξόρισε από την Αθήνα, αφού δεν μπόρεσε να του δώσει Κώνειο…. Όπως πολλούς άλλους.  Παραξενεύεσθαι γι’ αυτό που λέγω αλλά καλά θα κάνετε να μάθετε πως η πρώτη Ιερά Εξέταση στον Πλανήτη ιδρύθηκε στην Αθήνα περίπου το 500 π.χ.

Είπε λοιπόν από τότε αυτός ο Άγιος Άνθρωπος. Νους είναι η δύναμις, ήτις εισεχώρησεν εις το αρχικόν χάος, τον αρχικό χώρο,  των αναμίκτων στοιχείων και διεκόσμησεν αυτά, ήτοι εδημιούργησε την τάξιν του Σύμπαντος, άνευ της οποίας  δεν θα υπήρχεν Κόσμος ή Κόσμημα υποκείμενος εις οιονδήποτε Νόμον και Νοητός καθ’ οιονδήποτε τρόπον δια τον Άνθρωπο.  Μεγάλη Ελληνική εγκυκλοπαίδεια.

Συμπέρασμα με πολύ μεγάλο βάρος, αν όντος ο Νους μπορεί να τα κάνει όλα αυτά.                                          Ή, αν εδώ, σ’ αυτό το διαμάντι της Ελληνικής σκέψης έγινε μια πανέξυπνη και δαιμονική πλαστογραφία που ακύρωσε όλο το μεγαλείο της πολυτιμότατης αυτής  διατύπωσης… Ερώτημα: Υπάρχει νόημα ζωής σε έναν Νου χωρίς ΕΓΩ; Όσο κι’ αν το τραβήξετε, ΔΕΝ υπάρχει. Ο κάθε Νους οποιουδήποτε όντος, είναι ένα ολοκληρωμένο μαγνητικό πεδίο χώρου, εντός του οποίου ένα άυλο διασκεπτικό και βουλητικό ΕΓΩ, εκλογικεύει ή νοηματοδοτεί τα ηλεκτρονικά θετικά ή αρνητικά σήματα που εισέρχονται και άνευ των οποίων το ΕΓΩ δεν δύναται να αυτοπροσδιοριστεί στον Κόσμο!!!

Είναι τόσο μεγάλη η κακοποίηση, η λογοκρισία και καταστροφή της Ελληνικής Γραμματείας,  που μόνον λίγα ψήγματα χρυσού επιβίωσαν για να λάμπουν στους Αιώνες και να θυμίζουν στους  Ανθρώπους το χαμένο, προδομένο και ευδαιμονικό παρελθόν τους, αποκρύπτοντας ταυτόχρονα και το υπέρλαμπρο μέλλον, που είναι εμπρός στα μάτια μας, αλλά τυφλοί, κουφοί και αναίσθητοι, από πόνο και φόβο, δεν βλέπουμε και δεν αντιλαμβανόμαστε. Ένα από αυτά τα ψήγματα χρυσού, που ποτέ δεν έχασε την λάμψη του, και λάμπει φωτερό στους αιώνες, είναι το αποκεκριμένο νόημα της κατασυκοφαντημένης  προσωπικής αντωνυμίας ΕΓΩ.   Δεν συνάντησα στην μέχρι τώρα Ζωή μου άνθρωπο, να έχει θετική στάση και γνώμη για το ΕΓΩ!!

Γιατί τόσο μίσος, τόση καταφρόνια, τόση περιφρόνηση στο ΕΓΩ, το Α και το Ω κάθε ζωντανής ύπαρξης; Είμαι σίγουρος ότι απορείτε με τον ισχυρισμό μου, όμως υπομονή.                                                                   Το Μου είναι κτητική Αντωνυμία, όταν λοιπόν λέγουμε το Σώμα μου, ο Νους μου, η Ψυχή μου, το Παιδί μου, το αυτοκίνητό μου, οι Ιδέες μου, το Πνεύμα μου, τα Αστέρια μου,  κ.τ.λ. εννοούμε ότι τα πάντα είναι δικά μου…

Οι σημερινοί ηγέτες της Παγκοσμιοποίησης πιστεύουν ότι ακόμη και το Σύμπαν τους ανήκει και κάνουν ότι μπορούν να το κατακτήσουν, είδη μετέφεραν σ’ αυτό όλους τους Λαιστρυγόνες, τους Κύκλωπες και τα Τέρατα,  που προστατεύουν την δική τους κατάκτηση εδώ στη Γη.

Σε ποιόν μπορούν να ανήκουν τα πάντα, στο Νου μου, στο σώμα μου, στην Ψυχή μου ή στο ΕΓΩ μου,  ποιο είναι αυτό που λέγει ΔΙΚΟ μου, το σώμα, η ψυχή ο Νους ή το ΕΓΩ;                                                             Το ΕΓΩ ασφαλώς. Μπορεί να υπάρξει ΕΓΩ χωρίς σκέψη, βούληση; Όχι βεβαίως.                                                                                                                                                    Μπορείτε να φαντασθείτε τον εαυτό σας χωρίς ΕΓΩ, έτσι όπως σας προτρέπουν και σας συμβουλεύουν οι διάφοροι πνευματικοί σας Δάσκαλοι και πολλοί εξουσιαστές;                                                                                                                                                                               Αυτοί που υποστηρίζουν τέτοιες ιδέες το κάνουν επειδή δεν έχουν ή  έχουν μεγάλο ΕΓΩ ; Αν ανακαλύψετε ένα άτομο το οποίο έχει υποστεί Λοβοτομή, έχει αφαιρεθεί ο πρόσθιος λοβός του εγκεφάλου του δηλαδή, θα δείτε ότι είναι ένα εντελώς άχρηστο και  άβουλο υποκείμενο, Χωρίς ΕΓΩ.                                                                                                                                                                                    Αν κάποτε βρεθείτε στο  Άγιον Όρος, το περίφημο Περιβόλι της Παναγίας, στο οποίο ο Ισχυρότερος Σατανάς που αντιστέκονται οι μοναχοί είναι η Γυναικεία Αισθητική μορφή, Θα βρείτε πολλούς μοναχούς που κατάφεραν να σκοτώσουν το ΕΓΩ τους και να φτάσουν στο πολυπόθητο αποτέλεσμα του Μη ΕΓΩ, την ΑΚΙΔΙΑ, έτσι ονομάζεται εκεί ένα άβουλο, αδρανές και άχρηστο  σωματικό υποκείμενο χωρίς ΕΓΩ.

Αν σας δοθεί ποτέ η ευκαιρία να παρακολουθήσετε την εγκεφαλική δραστηριότητα κατά την διάρκεια εγρήγορσης, μέσω των κινηματογραφικών μαγνητικών τομογραφιών, θα δείτε, ότι όλες οι Νοητικές δραστηριότητες κινούνται μεταξύ επιχειλίου συστήματος, κέντρου συναισθηματικής αντανακλαστικής δράσης  και μετωπικού λοβού.                                                    Τι σημαίνει αυτό; Ότι φτάσαμε επί τέλους στο σημείο Χ από το οποίο θα μπούμε στον Ωκεανό μια αποκεκριμένης πραγματικότητας.                                                                                             Πέρασε ποτέ από τον Νου σας ότι η λέξη Ωκεανός περικλείει την ρίζα της λέξης Νους;                                     Ότι τα πάντα στη Ζωή είναι νησιά στο μέσον του Ωκεανού της Ζωής και στον οποίο οι τεκτονικές δυνάμεις  αναδύουν και καταδύουν τα Πάντα, Δαίμονες και Θεούς, Καλούς και Κακούς ανθρώπους, έξυπνους και ηλίθιους, Τέρατα και Αγγέλους και άγνωστους πολιτισμούς, όπως των Λωτοφάγων, των ανθρώπων που δεν θυμόταν  ποιοι  και τι  ήταν;                                        Έχει άραγε σχέση, το ταξίδι αυτογνωσίας του Οδυσσέα και οι περιπέτειές του, με την σημερινή απελπιστική κατάσταση του απαθούς,  φοβισμένου και αυτοαπορριπτόμενου λωτοφάγου ανθρώπου, που δεν γνωρίζει ότι είναι Συνδημιουργός του Κόσμου και της ευδαιμονίας που προκύπτει από αυτό; Και ο γιός του Οδυσσέα, ο Τηλέμαχος, αυτός που μάχεται την τηλεόραση τα τηλέφωνα και όλα τα προϊόντα τηλέ. Και ο άλλος ο Γιός, ο άγνωστος, ο Τηλέγονος, ο Γόνος των τηλέ δηλαδή, ο οποίος χωρίς να γνωρίζει ότι είναι Γιός του  Οδυσσέα, σε κάποια φιλονικία σκοτώνει τον ευφυή, πολύτροπο, και πολυμήχανο πατέρα του.

Τι να σημαίνουν όλα αυτά άραγε;

Ότι η νέα Οδύσσεια του Ανθρώπου για την Ιθάκη, ξεκινά με τον πολεμιστή Τηλέμαχο;

Δεν είναι απίστευτα ωραία όλα αυτά; Ασφαλώς και είναι ωραία, αλλά πώς να πολεμήσουμε  την υπνηλία και την κούραση που μας καταβάλει μετά από μια δεκάωρη εξαντλητική δουλεία, στην οποία αυτοπαγιδευόμαστε ακριβώς για να διατηρήσουμε  όλα αυτά τα τηλεείδωλα, τηλεπροϊόντα, τηλεψεύδη, τηλεπορνεία και τηλεόνειρα  που μας γοητεύουν και μας μεταμορφώνουν σε Γόνους των τηλεπρογραμμάτων.                                                                Ένας Γόνος που σκοτώνει την Εαυτού ευφυΐα, για να κερδίσει δύο σουβλάκια.                                                                                                                                                                Είναι πράγματι μια απίστευτη επιτυχία, του τι, ένα Αυτεξούσιο, καλώς  εκπαιδευμένο και εξουσιολάγνο ΕΓΩ, μέσω της προπαγάνδας, της Βίας και κατ’ επέκταση της  εκπαίδευσης,  έλλογης  και συναισθηματικής,  μπορεί να επιτύχει!!

Αντιφάσκω; Όχι βεβαίως.

Είμαστε τόσο απάνθρωπα και δραστικά παραπληροφορημένοι, προγραμματισμένοι, εθισμένοι  και υπνωτισμένοι, που η Αλήθεια φαντάζει απίστευτη  και Ψευδής, παρά το ότι πολλές φορές στο παρελθόν η αλήθεια εμφανίσθηκε και πάντοτε θάφτηκε από τους Τηλεγόνους.  Είναι ποτέ δυνατόν όλο αυτό το έργο που περιέγραψα σ’ αυτό το κείμενο, να έγινε χωρίς σκέψη και βούληση; Όχι βεβαίως. Και  που ήταν όλες αυτές οι ιδέες, τα σύμβολα  που τις περιγράφουν, τα οποία το διασκεπτικό και βουλητικό μου Εγώ συνέλεξε από το τίποτε για να πραγματοποιήσει τον σκοπό του.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Εγώ, Σκέψη, Βούληση, Μορφογεννητικό Πεδίο.

Κβαντική θεωρία.

Στη Κβαντική θεωρία υποστηρίζεται ότι τα πράγματα του μικρόκοσμου δεν υπάρχουν αλλά γίνονται. Τα πράγματα στο μικροσκοπικό επίπεδο δεν υπάρχουν με αντικειμενικό τρόπο αλλά διαρκώς δημιουργούνται και περνούν από την δυνατότητα στην πραγματικότητα και αυτό είναι μια από τις αληθινές  παραδοξότητες της Κβαντικής Θεωρίας.                                         Ακόμη περισσότερο δε, στην Κβαντική Θεωρία μαθαίνουμε ότι τα σωματίδια είναι νέφη πιθανοτήτων που διαρκώς δημιουργούνται από το κβαντικό κενό, όπως αυτό περιγράφεται με την εξίσωση του Σρέντινγκερ και την Κβαντική Θεωρία Πεδίου.                                              Στο κοσμολογικό επίπεδο η Κβαντική Θεωρία δείχνει, ότι ολόκληρο το Σύμπαν προήλθε από το λεγόμενο κβαντικό κενό ή αλλιώς, το απόλυτο τίποτα.

Ερώτημα Α) Είναι δυνατόν να προκύψει κάτι από το απόλυτο τίποτα χωρίς την επενέργεια κάποιας Σκέψης και Βούλησης; Όχι βεβαίως!!

Ερώτημα Β) Έχει υλική υπόσταση η Σκέψη και η Βούληση; Όχι βεβαίως!!

Θεωρία του Χάους.

Η τρίτη επανάσταση της Φυσικής Θεωρίας γίνεται στις μέρες μας με τη λεγόμενη Θεωρία του Χάους και της Πολυπλοκότητας. Μερικές λέξεις κλειδιά στην νέα αυτή θεωρία είναι                        η αυτοργάνωση και η δημιουργία τάξης από το χάος, η δημιουργία πληροφορίας, οι παράξενοι ελκυστές, η δυναμική των συσχετίσεων, η μη γραμμικότητα, και άλλα.. Στη Θεωρία της Πολυπλοκότητας που ακόμη διαμορφώνεται, η Φυσική Θεωρία ευρίσκεται μπροστά σε συγκλονιστικές ανακαλύψεις, με κορυφαία αυτή που μας δείχνει ότι ένα φυσικό σύστημα είναι ένα όλον, που όμως δεν εξηγείται από τα μέρη του και ότι το Σύμπαν και ο κόσμος δημιουργούνται συνεχώς και όχι με τυχαίο τρόπο αλλά με μια μαθηματική και μη αναγωγική νομοτέλεια. Ακόμη και οι φυσικοί νόμοι δημιουργούνται. Τίποτα δεν προϋπάρχει ως πραγματικότητα και όλα προκύπτουν από το μη Ων και από το μηδέν.

Ερωτήματα: Είναι δυνατόν να μην υπάρχει Σκέψη και Βούληση στην αυτοοργάνωση και δημιουργία τάξης στο χάος;

Μορφογεννητικό Πεδίο είναι το Σύμπαν εντός του οποίου ένας άπειρος αριθμός άλλων μικρότερων Μορφογεννητικών Πεδίων βράζει δημιουργώντας Αιώνια Ζωή μέσα από τον αέναο κύκλο ζωής και του Θανάτου.

 

Μέσα και έξω από το ορατό ένδυμα του Σύμπαντος υπάρχει ένα αόρατο ή άϋλο, χωρίς συνδετικές δομές καλούπι που συντίθεται από τα αόρατα σπέρματα των Πάντων. Μέσα σ’ Αυτό το Καλούπι, που ΕΓΩ μπορώ να χαρακτηρίσω ολοκληρωμένο μαγνητικό πεδίο, ένα επίσης αόρατο διασκεπτικό ΕΓΩ, βουλόμενο εξ ΑΝΑΓΚΗΣ, οδηγεί, κυβερνά, ενορχηστρώνει και προωθεί τα περιεχόμενά του να συνδυασθούν με άπειρη δημιουργικότητα και αψεγάδιαστη ακρίβεια, σε μυριάδες σχέδια, μοτίβα, μορφές, χρώματα, ήχους και δονήσεις. Μία μικρογραφία αλλά και μεγαλογραφία αυτού του Καλουπιού, είναι ένα Φωτόνιο, ένα Άτομο, ένα Μόριο, ένα Κύτταρο, ένα ΟΝ, ένας Πλανήτης, ένα Ηλιακό Σύστημα, ένας Γαλαξίας, ένα Σύμπαν.

Αυτό, που με τόση τέχνη Λόγου περιέγραψε την εικόνα του Ολοκληρωμένου Πεδίου ή Αυτό το κείμενο, ΕΙΝΑΙ ένα Διασκεπτικό ΕΓΩ και πίσω από ΑΥΤΟ, η ΑΝΑΓΚΗ του να κατανοήσει τον Κόσμο και να Δικαιώσει την παρουσία του μέσα σ’ Αυτόν.

Το ΕΓΩ είναι το όνομα του όντος που μέσα σε κάθε Μορφογεννητικό Πεδίο Δημιουργεί Ζωή για τη Ζωή.!!

Δεν δύναται να υπάρξει Ζωή στο Σύμπαν χωρίς Σκέψη και Βούληση, δηλαδή χωρίς ΕΓΩ.  Τα όντα είναι πεπερασμένα, η Σκέψη και η Βούληση είναι Αιώνια και τρέφει και τον Θεό και τον Διάβολο.

 

Ευάγγελος Βαρελίδης.

 

 

 

 

 

 

 

 

         ΕΥΔΟΣ είναι η αρχαία ονομασία του σκότους, το σύμβολο Ψ είναι το αρχικό γράμμα της λέξης Ψυχή, όταν το σύμβολο Ψ έρθει εμπρός από το ΕΥΔΟΣ μας δίδει το ΨΕΥΔΟΣ που σημαίνει ότι το ΨΕΥΔΟΣ είναι το σκοτάδι της ΨΥΧΗΣ.

Δύο σύμβολα του Ψ το ένα ανεστραμμένο πάνω από το άλλο,   μας δίδουν το Φ το αρχικό γράμμα της λέξης Φυλακή, που σημαίνει ότι το ΨΕΥΔΟΣ είναι επίσης και Φυλακή.

ΛΗΘΗ είναι η απουσία ΜΝΗΜΗΣ, όταν το στερητικό σύμβολο Αλφα  έρθει μπροστά από τη ΛΗΘΗ, μας στερεί τη ΛΗΘΗ και μας δίδει την ΑΛΗΘΕΙΑ     η οποία είναι ΘΗΛΕΙΑ, ΑΕΙΘΑΛΗΣ και ασφαλώς ζωοποιός.

Ο αναγραμματισμός της λέξης ΛΑΘΟΣ μας δίδει τις λέξεις ΑΘΛΟΣ και ΘΑΛΟΣ, Θαλός είναι ο νεαρός βλαστός κάθε φυτού.

Η συνειδητοποίηση ενός ΛΑΘΟΥΣ και η διόρθωσή του από το διασκεπτικό και βουλητικό ΕΓΩ μας είναι ένας ΑΘΛΟΣ. Η εξ αυτού προκύπτουσα νέα κατάσταση συνειδητής Αρετής, είναι ένα νέο βλαστάρι σε εξέλιξη. Σκεφθείτε το παρακαλώ.

 ΛΑΘΗ, ΛΑΘΗ, ΛΑΘΗ. Μια Ζωή γεμάτη Λάθη που τρέμουμε, Λάθη και ενοχές που μας κατατρώγουν, αλλά και Λάθη που μας σπρώχνουν να βρούμε τις αλήθειες που χάσαμε και μας σπρώχνουν σε υπερβάσεις κάθε εμποδίου. Μην μου πείτε ότι δεν τρέμουμε μπρος στα λάθη μας, πως δεν τρέχουμε να κρυφτούμε οπουδήποτε μην αντέχοντας τον αμαρτωλό ή λανθασμένο εαυτό μας. Και μην μου πείτε ότι αυτή η στάση του φόβου εμπρός στα λάθη μας δεν είναι συμπεριφορά Συναισθηματικής αντανακλαστικής και άλογης αντίδρασης.

Οδηγήθηκα στη συγγραφή αυτού του άρθρου όταν με έκπληξη άκουσα τα συμπεράσματα φίλων και γνωστών από την ανάγνωση αποσπασμάτων του βιβλίου μου με τον τίτλο ΕΓΩ. Εκφράστηκαν πολλά θετικά σχόλια από κάποιους, αλλά από κάποιους άλλους χαρακτηρίσθηκα ΕΓΩΙΣΤΗΣ, ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ, ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ, ΣΑΤΑΝΙΣΤΗΣ, ΦΑΣΙΣΤΑΣ, ΣΟΒΙΝΙΣΤΗΣ και κάποια άλλα που δεν θυμάμαι.

Γι’ αυτό και τούτο το άρθρο είναι αφιερωμένο σ’ αυτούς τους άτυχους φίλους, τους  τρομοκρατημένους και ανίσχυρους γνωστούς αλλά και τυχαίους αναγνώστες του βιβλίου μου, που θα καταλήξουν στα ίδια συμπεράσματα…. Για ένα είμαι σίγουρος, δεν είχα ποτέ κακή πρόθεση. Ήταν λοιπόν οδυνηρή έκπληξη η διαπίστωση, ότι η καλή πρόθεση, ακόμα και προς φίλους, για φαντασθείτε, η καλή πρόθεση είναι και αυτή που γεννά τους περισσότερους υποσυνείδητους ΤΡΟΜΟΥΣ.                                   Μας τρομάζουν οι άνθρωποι με καλή πρόθεση και τούτο, διότι όποτε εμπιστευθήκαμε καλοπροαίρετους μας πρόδωσαν, μας εκμεταλλεύτηκαν.

Ο ΦΟΒΟΣ είναι το κυρίαρχο συναίσθημα του Δυτικού, δυστυχέστατου και ανίσχυρου ανθρώπου, ανίσχυρου, διότι είναι εξαρτώμενος από ανάλγητους και απάνθρωπους αφέντες που ελέγχουν ακόμα και την πρώτη του αναπνοή.

Ο ΦΟΒΟΣ είναι ένα αρνητικό συναίσθημα, ειδικά ο φόβος του Θεού. Θυμάστε πότε σας φύτεψαν το συναίσθημα του φόβου και τρόμου στο εγκεφαλονευρικό σας σύστημα; Όχι βεβαίως.

Όμως κάποτε θυμήθηκα Εγώ και τώρα θα σας θυμίσω και τη δική σας περίπτωση. Στη δική μου παιδική εποχή 1945 με 1952 εποχή του δημοτικού σχολείου στο οποίο πηγαίναμε υποχρεωτικά για να γίνουμε καλοί άνθρωποι, υπήρχε ο θεσμός του ξυλοδαρμού από τους δασκάλους.              Ο ξυλοδαρμός από τους αφέντες δασκάλους εκείνης της εποχής ήταν ένας θεσμός του δήθεν Ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος και λέγω δήθεν, διότι ήταν φτιαγμένος και ραμμένος από τις ρατσιστικές σχολές και Στοές της Μεγάλης Βρετανίας. Το πραγματικό αφεντικό του τόπου μας…. Υποθέτω δε, πως και η σημερινή παραγωγή άβουλων ηλιθίων από το εκπαιδευτικό μας σύστημα, κάπου εκεί έχει σχεδιαστεί.

 Θυμάμαι πως τότε, αυτό που δεν μπορούσαμε σαν παιδιά να καταλάβουμε, ήταν για ποιο λόγο οι δάσκαλοι μας χτυπούσαν. Σαν παιδιά χαρακτηρίζαμε τους δασκάλους μας σε καλούς και κακούς από την ποιότητα και την ποσότητα του ξυλοδαρμού που δεχόμασταν, αγνοώντας κυριολεκτικά τις υποσυνείδητες καταγραφές που αυτοί οι καθ’ όλα νόμιμοι ξυλοδαρμοί του σχολείου μας υπόβαλαν, εκείνη τη συγκεκριμένη ηλικία.

Αμφιβάλω δε αν ακόμα και σήμερα, κάποιοι, εκτός από τους μυημένους γνωρίζουν αυτές τις επιδράσεις. Βέβαια υπήρχε η δικαιολογία της άγνοιας του μαθήματος, όπως επίσης και η συστηματική θρησκευτική διδασκαλία που διαρκώς επαναλάμβανε ότι ο καλός Θεός μας επιτηρεί πάντα και είναι έτοιμος να μας στείλει στην κόλαση αν δεν ήμαστε καλά παιδιά  και αν δεν γυρίζαμε και το άλλο μάγουλο, όπως έκανε ο Χριστός, στους δασκάλους μας.

 Αλλά η παιδική μας διαίσθηση δεν το δεχόταν αυτό και γι’ αυτό δίναμε καλούς και κακούς χαρακτήρες στους δασκάλους. Το σχολείο τότε, εθεωρείτο ιερό και απαραίτητο για να γίνουμε καλοί και χρηστοί πολίτες στο κράτος, που το Ιερό της Πατρίδας αντιπροσώπευε τότε,  και δεν μπορούσαμε σε καμία περίπτωση εμείς τα παιδιά,  να έχουμε τις όποιες αντιρρήσεις μας απέναντι σε τέτοια αυθεντία και δύναμη. Έτσι, μαζί με την απόρριψη των κακών Δασκάλων, απορρίπταμε και το κακό κράτος και την κακή Πατρίδα και ότι καλό μπορούσε να περιέχει η παιδεία.

Αυτόματα λοιπόν και χωρίς καμία ιδιέταιρη προσπάθεια, μέσα από τους ξυλοδαρμούς των δασκάλων, υιοθετούσαμε και ταυτιζόμασταν με τον ρόλο του κριτή και του τιμωρού απέναντι σε κάθε προσπάθεια ή πράξη ενόχλησης που γινόταν από τους άλλους προς εμάς.  Με τον ίδιο τρόπο αυτοδιδαχτήκαμε την αυτοτιμωρία και αυτοεπίκριση του Εαυτού μας.         Το δυστύχημα είναι ότι την ίδια πρακτική επαναλαμβάνουμε  τυφλά και άσκεπτα ως ενήλικες,  κρίνοντας και επικρίνοντας τον Εαυτό μας, ο οποίος σχεδόν πάντα μας απογοητεύει.      Το βάσανο της αυτοκριτικής και αυτοαπόριψης που σήμερα βασανίζει πολλούς ανθρώπους, βρίσκεται κρυμμένο σε τέτοιες παιδικές εποχές…

 Υποσυνείδητα διδαχθήκαμε τον Μωσαϊκό Νόμο της αντεκδίκησης που στηρίζεται στις άλογες αντανακλαστικές λειτουργίες του εγκεφάλου,  χωρίς καμία απολύτως λογική αναφορά σ’ αυτόν, αποδεικνύοντας, ότι το περίφημο υποσυνείδητο που καθορίζει την ποιότητα της Ζωής μας, περιέχει συναισθηματικές καταγραφές μόνον και  τις οποίες το κάθε ΕΓΩ εκλογικεύει κατά τις δυνατότητές του..

Πάνω σ’ αυτή την υποσυνείδητη καταγραφή, που το εγκεφαλονευρικό μας σύστημα αντανακλαστικά επαναλαμβάνει, στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό και το σημερινό πολιτιστικό μοντέλο του λάθους και της τιμωρίας που πανέξυπνα και απάνθρωπα εξουσιολάγνες ομάδες  εις βάρος της ευδαιμονίας μας οικοδόμησε. Κοιτάξτε γύρο σας ψύχραιμα, όλος ο Ελληνικός πληθυσμός είναι πνιγμένος στους φόβους  που πανέξυπνα οι εξουσίες εξέθρεψαν. Τα πάντα είναι διεφθαρμένα με πρώτο το θεσμικό Δίκαιο το οποίο μεταμορφώθηκε σε Δίκαιο του Ισχυρότερου και με όλους εμάς μόνιμα ενόχους και παραβάτες σ’ όλα.

 Σήμερα, οι πρακτικές της σποράς του τρόμου, των ενοχών και της υποτέλειας αλλάξανε, σήμερα δεν επιτρέπονται οι ξυλοδαρμοί από τους δασκάλους στα σχολεία, επιτρέπονται οι ξυλοδαρμοί μεταξύ των μαθητών με την καθοδήγηση της τηλεόρασης, υπό την εποπτεία των δασκάλων ασφαλώς που σέβονται τις προσωπικότητες των παιδιών και στο όνομα της ελευθερίας ασφαλώς. Πριν όμως από το σχολείο, αυτό που για πάντα φυτεύει την ευαίσθητη μήτρα του αιώνιου φόβου και τρόμου μέσα στο Νού κάθε νεογέννητου ανθρώπου, είναι το σφαγείο του μαιευτηρίου και το πέταγμα του νεογέννητου παιδιού στον καιάδα του βρεφικού θαλάμου.

 Εκεί συντελείτε ο Ψυχικός και Οργανικός εκφυλισμός του γένους των ανθρώπων. Εκεί και κάτω από την προστασία του Ακαδημαϊκού μανδύα, ακούσια από τους γιατρούς, αλλά εκούσια από αυτούς που σχεδίασαν και εποπτεύουν αυτό το σατανικότατο και τερατώδες έργο, συντελείτε το ολοκαύτωμα της υπνωτισμένης με πλείστα ναρκωτικά και εθισμούς Ανθρωπότητας.

 Η ΑΥΤΟΑΠΟΡΙΨΗ που διαρκώς τρέφεται από τη θλίψη, που το πολιτιστικό μας μοντέλο συστηματικά καλλιεργεί, μας οδηγεί μαθηματικά στην κόλαση, σε μια Ζωή που ευχαρίστως θα καταστρέψουμε αφού δεν μπορούμε με τέτοιες υποσυνείδητες καταγραφές απόρριψης, βίας και περιφρόνησης από τους άλλους και τον Εαυτό μας, να χαρούμε, να ερωτευθούμε, να εμπιστευθούμε και  να αγαπήσουμε.

Δεν έχουμε κατανοήσει ότι αφανή ανθρωποποίητα φαντάσματα, θεών και διαβόλων, καλώς εδραιωμένα στο υποσυνείδητό του Νου μας, απομυζούν κάθε πηγαία, ζωοποιό και αυθεντική έκφραση της Ζωής μας.

Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ο Φόβος είναι ο κυρίαρχος άρχοντας αυτού του πλανήτη.

 ΦΟΒΟΣ, ΔΕΟΣ και ΤΡΟΜΟΣ, είναι τα κυρίαρχα αρνητικά συναίσθη­ματα  αυτής της εποχής, ανθρωποποίητο κατασκεύασμα, που με πόση επιμέλεια, πόση προσοχή, πόση τέχνη και ευφυΐα, τα μέσα μαζικής εξαχρείωσης διασπείρουν, συντηρούν και υποβάλουν.

Έχετε σκεφθεί ποτέ πόσο πολύ ο φόβος της ερωτικής σας ανεπάρκειας καταστρέφει κυριολεκτικά τη ζωή σας, έχετε καταλάβει ότι κάθε ερωτική πρόκληση που πανέξυπνα και υποβολιμαία καταλαμβάνει το περιβάλλον μας, διεγείροντας την ερωτική μας διάθεση, αυτόματα ενεργοποιεί και τους τρόμους που είναι συνδεδεμένοι με την ερωτική μας ανεπάρκεια.                Έχετε συνειδητοποιήσει πόσο ψεύτες, υποκριτές και άνανδρους μας εξαναγκάζουν να γίνουμε αυτοί οι υποσυνείδητοι φόβοι; Και βέβαια επίσης γνωρίζετε πόσο ψεύδος (σκοτάδι) πόση αντίδραση, πόσο μίσος, πόση βία αλλά και πόσο τρόμο προκαλεί η έρευνα αυτής της Αλήθειας.

 Ψεύδος, Φόβος, Άγνοια και Λήθη. Πώς λοιπόν, ανήμποροι και αδρανείς να μην περιμένουμε τους εξωγήινους τον Σούπερμαν, τον Ζορό, τον Μπάτμαν, τον Μεσσία, ή κάποιον Γκουρού από την Ανατολή, να έρθουν να μας απελευθε­ρώσουν επιτέλους, από τους φόβους που μας εμποδίζουν να αγαπήσουμε, να ερωτευθούμε, να γίνουμε τρυφεροί, δίκαιοι, ενάρετοι και ηρωικοί. Πώς να μην φοβόμαστε το αγαθό, όταν στην εμφάνισή του διεγείρονται άπειροι υποσυνείδητοι τρόμοι, αφού το υποσυνείδητό μας είναι γεμάτο με άπειρες απογοητεύσεις εξαιτίας της αυθόρμητης εκδήλωσης του παιδικού Αγαθού που κάποτε εκφράσαμε. Πως να μη φοβόμαστε την Αλήθεια όταν κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, κατ’ απαίτηση των ανόητων μεγάλων να μάθουν την Αλήθεια από εμάς, μας τιμώρησαν πάντα στο όνομα της Αλήθειας, της Δικαιοσύνης, αλλά και του Θεού. Πώς να μη φοβόμαστε όταν Άγνοια, Λήθη και Ψεύδος σκεπάζουν τον Πλανήτη.

 Φόβος και τρόμος, τα δύο κυρίαρχα συναισθήματα που πιστότατοι υπηρέτες κάθε θρησκευτικής και πολιτικής εξουσίας καταδυναστεύουν την ευζωία αυτού του πλανήτη. Τι νομίζετε ότι οι διάφοροι δράκοι και ερπετά στα διάφορα οικόσημα των ευγενών δυναστών συμβολίζουν; Το εγκεφαλονευρικό μας σύστημα ονομάζεται και ερπετικό διότι λειτουργεί αντανακλαστικά και ως τέτοιο δύναται να προγραμματισθεί, όπως και συμβαίνει. Δεν γνωρίζουμε π.χ. ότι η συναισθηματική κατάσταση, που υφίσταται μια διαρκεί ταλάντωση μεταξύ αρνητικού και θετικού, είναι η γενεσιουρ­γός αιτία της έλλογης έκφρασής μας, και ότι αυτός είναι ένας Συμπαντικός Νόμος.

Και βέβαια δεν γνωρίζουμε, ότι αυτή η ιδιαίτερη γνώση, της Συναι­σθηματικής χειραγώγησης, καλά φυλαγμένη στις απόκρυφες στοές των διαφόρων εξουσιαστών, είναι η κύρια μυστική δύναμη επικυριαρχίας τους. Και το κυριότερο, δεν γνωρίζουμε, ότι όλο αυτό το πλέγμα των τρόμων, του ψεύδους και της βίας, είναι γερά ριζωμένο στο υποσυνείδητό μας και λειτουργεί αυτόματα και αντανακλαστικά, ότι το υποσυνείδητο είναι ο σκληρός δίσκος δεδομένων του νοητικού μας υπολογιστή και ότι η εξέλιξη του ΕΓΩ μας σε καλή η κακή κατεύθυνση καθορίζεται εν πολλής από τα περιεχόμενα αυτού του σκληρού δίσκου, ο προγραμματισμός του οποίου αρχίζει με την πρώτη αναπνοή μας στα σφαγεία των μαιευτηρίων και τελειώνει γύρω στα είκοσι χρόνια μας με τον προγραμματισμό της ερωτικής μας συμπεριφοράς στις ανεκπλήρωτες προκλήσεις της πορνογραφίας, της πορνείας και της εκπόρνευσης κάθε ωραίου και αγαθού στη Ζωή μας.

Το συναίσθημα του ΦΟΒΟΥ προκύπτει αυτόματα αφού κάθε φορά που στο παρελθόν είπαμε την αλήθεια πονέσαμε· κάθε φορά που βρεθήκαμε μπροστά στην ευτυχία, απογοητευθήκαμε και κάθε φορά που πολεμήσαμε για την ελευθερία μας, προδοθήκαμε.

 Ποτέ δεν πολεμήσαμε να ελευθερωθούμε από τα εσωτερικά φαντά­σματα των ανθρωποποίητων τρόμων μας που είναι και οι πραγματικοί δυνάστες μας. Και πως να πολεμήσουμε, αφού κάθε Γνώστης της Αλήθειας που Ελευθερώνει παντού και πάντα κατακρεουργείται από τους Κέρβερους φύλακες  του απόλυτου μυστικού των εξουσιαστών.  

Το Σύμπαν είναι μια αστείρευτη πηγή αρνητικών και θετικών δράσεων και σωματιδίων, που με μορφή εντυπώσεων τρέφει κάθε διασκεπτικό και βουλητικό ΕΓΩ χωρίς ανταλλάγματα και χωρίς απαιτήσεις.

Το ΕΓΩ μου είναι Αυτό που επεξεργάζεται τις εντυπώσεις του Κόσμου και σχηματίζει χρήσιμα νοήματα για την επιβίωσή του.

Το ανθρωποποίητο Σύμπαν ή πολιτιστικό μας μοντέλο μέσα στο οποίο γεννιόμαστε, ανδρωνόμαστε και ζούμε, είναι ένα σύστημα απαξίωσης, περιφρόνησης, φόβων, ενοχών και άρνησης οτιδήποτε ωραίου και αγαθού. Είναι μια μόνιμη πηγή δυστυχίας, από την οποία η Ανθρωπότητα ποτίζεται συστηματικά εδώ και πολλές γενιές με αποτέλεσμα να γίνει απόλυτα αυτοκαταστροφική.

 Τυφλοί, κουφοί και άβουλοι, βαδίζουμε σ’ ένα απάνθρωπο μέλλον που μισάνθρωποι αλλά ευδαίμονες ευνούχοι, προετοίμασαν για μας και τα παιδιά μας. 

28 αναζητήσεις. 0,682 δευτερόλεπτα.