Δημοσιεύσεις κατηγορίας «Κοινωνικά»

  • Τούτος ο υπέροχος Ζωντανός Πλανήτης, ο τόσο φωτεινός, ζεστός και γαλάζιος μέσα στην παγωνιά του Αστρικού Χώρου.
  • Τούτη η Κιβωτός Ζωής, με τους άπειρους όσο και το Σύμπαν διαφορετικούς Κόσμους υπάρξεων.
  • Τούτη η Υπέροχη Μητέρα Γη μας, που δεύτερη δεν μπορεί να υπάρχει σ’ όλο το Σύμπαντα Κόσμο.
  • Τούτη η εξαίσια, Ονειρώδεις μορφή του Κόσμου μας, που πλέει σε μια τέλεια αρμονία, ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα, το όνειρο και την πραγματικότητα.
  • Τούτος ο υπέροχος  Πλανήτης μας, που είναι ένα Ζωντανό Έργο της Δημιουργίας του Σύμπαντος και ο οποίος στη μορφή και νοημοσύνη του καθρεφτίζει την πραγματική Ουσία της Δημιουργίας.
  • Τούτη η Γη μας, που δίνει τη δυνατότητα σ’ Εμάς, τους έκπτωτους του Παραδείσου, να μελετήσουμε, να κατανοήσουμε και μέσα από την συνειδητοποίηση της Νοημοσύνης που διέπει τη λειτουργία     της Ζωής αυτού του Πλανήτη, να προσεγγίσουμε ακόμα και αυτή τούτη  την Ουσία της Δημιουργίας.

Όλο τούτο το Υπέροχο Δώρο Αγάπης του Θείου καταστρέφεται ΑΜΕΤΆΚΛΗΤΑ.                                                                       Καταστρέφεται από τη Βρωμιά, την Κακία, την Πλεονεξία, τον Φθόνο και την φτώχεια του Ανθρώπινο Έργου.

Μ’ ΑΥΤΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΔΙΑΜΑΡΤΎΡΟΜΑΙ

Διότι είναι λυπηρό, είναι αφάνταστα τραγικό, το Ανθρώπινο είδος, το τόσο ευνοημένο από τη Δημιουργία, να χρεωθεί στη Μνήμη του Θείου, την καταστροφή της Ζωής αυτού του Πλανήτη.

Διότι η θεμελίωση ενός ανθρωποποίητου Κόσμου ιδεών και ύλης πάνω στα ερείπια του Θείου Έργου, μόνο ΠΌΝΟ θα αποφέρει στους Ανθρώπους.

Διότι καταστρέφοντας τούτο το Έργο Δημιουργίας από το οποίο εκπορευθήκαμε,  χάνουμε οριστικά το μόνο ορθό σημείο αναφοράς της Νοημοσύνης μας και κυλάμε για πάντα στην ολική παραφροσύνη.

Διαμαρτύρομαι, διότι οι Θρησκείες, οι Επιστήμες, οι Τέχνες και η Συνειδητότητα, μέσω των οποίων φτάσαμε μέχρι εδώ, ΔΕΝ περιελήφθησαν  στις δυνατότητες του DNA μας για να κατακτήσουμε ή καταστρέψουμε τον Κόσμο από τον οποίο εκπορευθήκαμε. Αλλά μέσω αυτών των Θείων χαρισμάτων να κατανοήσουμε τους Νόμους που διέπουν τη λειτουργία του Κόσμο, και μέσω Αυτών να δικαιώσουμε τον Λόγο της Ύπαρξής μας.

Διαμαρτύρομαι, διότι αίτιο αυτού του τρελού καλπασμού μας στη Δυστυχία, είναι τα εγωιστικά και ψεύτικα περιεχόμενα της νοημοσύνης μας, τα οποία εμείς κατά τα συμφέροντά μας δημιουργήσαμε και όχι αυτή τούτη η Νοημοσύνη, που είναι μέρος του Θείου.

Ο Μίτος της Αριάδνης που θα μας βοηθούσε να βγούμε από αυτόν τον Ανθρωποποίητο και Ανθρωποφάγο Λαβύρινθο,  που η εφευρετικότητα και  η απληστία μας κατασκεύασε, είναι η αλλαγή του σημείου αναφοράς της Νοημοσύνης μας.  Οι περιστάσεις απαιτούν, αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως Είδος, η Νοημοσύνη και το Έργο μας να λειτουργήσει στο σύνολό του Από και Υπέρ του Έργου της Δημιουργίας.

Τούτη η μορφή του Θείου Κόσμου που χωρίς νόημα διαλύουμε, ΔΕΝ μπορεί να επαναληφθεί, διότι οι Νόμοι της Δημιουργίας ποτέ δεν επαναλαμβάνουν την ίδια μορφή δύο φορές και διότι εμείς οι Άνθρωποι, μέρη αυτής της μορφής είμαστε και καμιάς άλλης……

 

 

Αθήνα 20 Σεπτεμβρίου 2010

Τα τελευταία χρόνια ήρθαν δυο νέες και ενδιαφέρουσες λέξεις να προστεθούν στο μεταφυσικό και φυσικό μας λεξιλόγιο, γεννώντας νέες ελπίδες και οράματα, σ’ αυτούς που ελπίζουν ή ονειρεύονται την αναγέννηση ή ανανέωση του ανθρώπινου Κόσμου μας.

Μορφογενετικά Πεδία και Σκεπτομορφές. Και επειδή και Εγώ από μικρός ενδιαφερόμουν για την υπαρξιακή κατάσταση του ανθρώπου, ελκύσθηκα από αυτές τις λέξεις προσπαθώντας να καταλάβω το νόημα και την χρησιμότητά τους.  Η έννοια του όρου  Μορφογενετικό Πεδίο, έτσι όπως την ερμήνευσα από τότε, εννοεί  ένα πεδίο που γεννά μορφές ή εμφανίζονται μορφές εντός του και επειδή η λέξη πεδίο δεν είναι εύκολα κατανοητή στον μέσω αναγνώστη, την μεταφράζω σε Χώρο, το Μορφογενετικό Πεδίο είναι νοητός και φυσικός Χώρος περιέχων ηλεκτρομαγνητική ενέργεια και στον οποίο εμφανίζονται μορφές, π.χ. ένα λουλούδι, ένας αριθμός, ένα ζώο, ένα αυτοκίνητο, ένας Πλανήτης, ένα όνειρο, μια επιθυμία, ένα σχέδιο, μια κίνηση.                                                                    Η λέξη Σκεπτομορφή, εννοεί τη μορφή που παράγει η σκέψη, δηλαδή, οραματίζομαι ένα καρεκλάκι και σκέπτομαι με ποιόν τρόπο να το κατασκευάσω και πως θα το χρησιμοποιήσω αφού το ολοκληρώσω και για να γίνουν όλα αυτά, χρειάζεται βεβαίως κάποιος χώρος, είτε νοητός είτε φυσικός.                                                                                                                                              Ερώτημα : Είναι δυνατόν να γεννηθούν μορφές εκτός Νοητικού ή άλλου χώρου;

Όχι ασφαλώς.

Πιθανόν κάποιοι από εσάς να σκεφθείτε ότι ο Νους, εντός του οποίου το ΕΓΩ μας Οράτε, δεν είναι Χώρος, όμως κάντε λίγο υπομονή μέχρι να σας το αποδείξω.

Ερώτημα: Είναι δυνατόν να δημιουργήσουμε ένα πράγμα, μια ιδέα, ένα νόημα, χωρίς σκέψη, βούληση και εν-όραση;

Όχι είναι η βέβαιη απάντηση.                                                                                           ΑΞΙΩΜΑ: Για τη δημιουργία οτιδήποτε, απαιτείται πρώτα  η Ανάγκη του, δεύτερο  σκέψη-  βούληση και  τρίτο ο χώρος, εντός του οποίου το πράγμα ή ιδέα που θέλουμε θα διασταλεί, δημιουργώντας τον δικό του Κόσμο,  τον δικό του χώρο και την δική του ύπαρξη.

Αυτή η ακολουθία δράσεων ισχύει αενάως για κάθε δημιούργημα που εμφανίζεται και εξαφανίζεται στο Σύμπαν, χωρίς να υπάρχει αρχή και τέλος.

Ένα τέτοιο δημιούργημα διατηρείται στο Σύμπαν όσο κρατά η ανάγκη που το προκάλεσε ή η βούληση που το Δημιούργησε. Εμείς οι Άνθρωποι είμαστε Συνδημιουργοί του Σύμπαντος, διότι η Δημιουργία μας προικοδότησε, για τους δικούς της Λόγους, με όλες τις απαραίτητες ιδιότητες που η παρουσία ενός Συνδημιουργού απαιτεί.

Σκέψη, Βούληση, Ενόραση και ένα σώμα κατάλληλο για όλες τις ανάγκες. Αυτές οι λέξεις, Μορφογενετικά πεδία και Σκεπτομορφές, έγιναν μαγνήτης για πολλούς αναζητητές της Αλήθειας και ένα καλό δόλωμα περισπούδαστων Ανατολικών και Ευρωπαίων Δασκάλων, για την εκμετάλλευση και παραπλάνηση των καλοπροαίρετων αναζητητών της Αλήθειας, που Ελευθερώνει. Αλλά εδώ, προκύπτει ένα ακόμη ερώτημα.
Ποιος είναι Δάσκαλος;
Δάσκαλος είναι αυτός που βρήκε την δική του Αλήθεια, η οποία τον απελευθέρωσε από τα ψεύδη των άλλων και την προσφέρει στους ανθρώπους; Δάσκαλοι είναι οι παπαγάλοι των ξένων αληθειών, του Βούδα, του Χριστού π.χ.  Ή Αυτός που ανακάλυψε τις Αλήθειες του Φυσικού Κόσμου και τις δίδει προς τα έξω.                                                                                 Εγώ νομίζω, ότι ορθότερο είναι να ονομάζεται Δάσκαλος, αυτός που βρήκε την Αλήθεια του Φυσικού Κόσμου, η οποία βεβαίως διαρκεί όσο και η Φύση από την οποία και προέκυψε.

Οι δικές μας αλήθειες είναι μάλλον πεπερασμένες και διαρκώς μεταβαλλόμενες. Η αλήθεια του Φυσικού Κόσμου είναι κάτι παντελώς άγνωστο στον Δυτικό δήθεν πολιτισμένο άνθρωπο. Ο Δυτικός πολιτισμένος άνθρωπος είναι υπερήφανος για τις υποκειμενικές του αλήθειες και όχι για τις αντικειμενικές και οι οποίες συνοψίζονται στο ΕΓΩ ΘΕΛΩ. Αν ερωτηθεί τι είναι η αντικειμενική αλήθεια, δεν θα γνωρίζει τι να απαντήσει εκτός από το ένα και ένα κάνουν δύο. Αυτή είναι η αντικειμενική του αλήθεια και μ’ αυτή τη βεβαιότητα έχει διαφθείρει το σύνολο του Πλανήτη. Όταν λοιπόν ο πολιτισμένος Δυτικός δεν γνωρίζει καμία αλήθεια, είναι αυτονόητο ότι ζει στο Ψέμα και στο αδηφάγο ΕΓΩ ΘΕΛΩ που διαρκώς γιγαντώνεται μέσω του Ψεύδους προς τον Εαυτό και το οποίο με διεγείρει να σκεφθώ, μήπως είμαι αιχμάλωτος των δικών μου ψευδών και το οποίο είναι κάτι εντελώς καινούργιο.    Αμέσως μετά διερωτήθηκα,  η Αλήθεια, η όποια Αλήθεια, έχει αφ’ εαυτού της βούληση και νοημοσύνη να μας απελευθερώσει από την οποιαδήποτε σκλαβιά, ή Ψεύδος που καταδυναστεύει τη Ζωή μας;
Μετά από πολύ σκέψη συμπέρανα πως η αλήθεια αφ’ εαυτού της, δεν έχει, ούτε βούληση, ούτε νοημοσύνη, απλώς υπάρχει σιωπηλά και αιώνια στο Σύμπαν, για να μας θυμίζει άβουλα, αλλά αισθαντικά την  ύπαρξή της όπως και  του Ψεύδους στο οποίο υπάρχουμε και  το οποίο μάλλον φαίνεται να είναι ενεργητικό!!!                                                                                                                         Απόρησα, είναι το Ψεύδος ενεργητικό διερωτήθηκα; Είναι δυνατόν το Ψεύδος  να καταδυναστεύσει και ακυρώσει τη Ζωή μας και η Αλήθεια  να υπάρχει άβουλη και αισθαντική στον ορίζοντα;
Μια σειρά ερωτήματα εισέβαλαν στο Νου μου. Μήπως τελικά η ανθρώπινη Βούληση είναι αυτή που ακυρώνει ή κατοχυρώνει και την Αλήθεια και το Ψεύδος. Και ότι τα πάντα παίζονται πάνω στην ανθρώπινη Βούληση και τις επιλογές της;                                                                                                                                                                                                                                                                                       Μήπως τελικά  Αλήθεια είναι η ευχάριστη αισθητική και συναισθηματική μας διάθεση και Ψεύδος η δυσάρεστη;;                                                                               Μήπως Αλήθεια είναι το ευχάριστο και ηδονικό και Ψεύδος το δυσάρεστο και ο πόνος;                                                                                                                                      Μήπως τα διαρκεί Ψεύδη των Πολιτικών, των Σοφών, των Δασκάλων, των Μ.Μ.Ε. των Γονιών και του Ειδωλολατρικού Πορνογραφικού Πολιτιστικού μοντέλου που υπάρχουμε, σκοτώνουν τη Ζωή;                                                            Αλήθεια το σκεφτήκατε ποτέ αυτό;                                                                                      Έχουμε κάποια σαφή και κατανοητή έννοια και περιγραφή για το τι είναι η Ζωή; Και αν δεν έχουμε, γιατί;; Δεν θα έπρεπε να γνωρίζουμε τι είναι η Ζωή;Παρατηρώντας την συμπεριφορά των μικρών παιδιών, ακόμη και δυο ετών είδα με θλίψη μου ότι έχουν μια υποσυνείδητη τάση στη βία και την επιθετικότητα, σκεφθήκατε ποτέ γιατί αυτό;

Μην δικαιολογηθείτε ότι ο άνθρωπος γεννιέται κακός και αμαρτωλός, διότι αυτό είναι ένα τερατώδες και Σατανικότατο ανθρωποποίητο Ψεύδος που οδήγησε στην απαξίωση της Ζωής..                                                                                     Ο άνθρωπος συλλαμβάνεται και κυοφορείτε σ’ έναν Άγιο τόπο ενάδας, με παντελή έλλειψη διττότητος και ασφαλώς  γεννιέται Άγιος ,Μακάριος και Αγαθός!!                                                                                                                                          Είναι ποτέ δυνατόν ένας Θεός, που δημιούργησε  ένα  Σύμπαν Αγάπης όπου δεν υπάρχει πόνος και χρόνος, να όρισε τον τόπο σύλληψης και κυοφορίας του ανθρώπου  αμαρτωλό;                                                                   Γνωρίζετε ποιος μηχανισμός μέσα στον Ανθρώπινο Νου διαιωνίζει αυτό το καταστροφικό αλλά λογικά κατασκευασμένο Ψεύδος της Ζωής;
Πέρασε ποτέ από τον Νου σας, ότι παρά τα ποτάμια σοφίας που πέρασαν πάνω από την ανθρωπότητα,  ο Άνθρωπος εξακολουθεί να συμπεριφέρεται με σημείο αναφοράς τον Μωσαϊκό Νόμο της αντεκδίκησης που διαιωνίζει την σύγκρουση,  το Ψεύδος και τον Θάνατο και όχι της Αγάπης που διαιωνίζει την ειρήνη, τη Ζωή και τη δημιουργία;                                                        Διερωτηθήκατε ποτέ, γιατί δεν γνωρίζουμε τίποτε για το πραγματικό Νόημα της λέξης Αγάπη και αρκούμεθα μόνο στο νόημα της Αγάπης ως εκχυδαϊσμένης ερωτικής καψούρας;

Οραματιζόμαστε την κατάκτηση του Διαστήματος και καταστρέφουμε την Ζωή της Γης, την Ζωή από την οποία εκπορευθήκαμε. ΓΙΑΤΙ;                                Και αν  όντος είναι έτσι, ποια είναι η δύναμη, η ιδέα, η σκοπιμότητα  και η Βούληση που διαιωνίζει  την καταστροφή της Ζωής μέσω του απάνθρωπο Ψεύδους;  Είναι το Ψεύδος ένα πανίσχυρο μέσον  Εξουσίας;                                  Και αν είναι, πόσο μπορεί να αντέξει;
Συμπεραίνω, ότι μάλλον την δική μας Βούληση περιμένει η Αλήθεια της Φύσης για να εμφανισθεί στη Ζωή και να την δικαιώσει. Μα αν είναι έτσι,  τότε και η κυριαρχία του ψεύδους στη ζωή μας είναι  θέμα Βούλησης και  μοιραία τίθεται το ερώτημα τι είναι η Βούληση και ποιος ο  ρόλος της στη Ζωή;                                                                                                                                                    Λεξικό Δημητράκου λήμμα Βούληση: Λελογισμένη επιθυμία  που σημαίνει ΕΓΩ ΘΕΛΩ  Θέλησης, σκοπός, πρόθεση.

Όλη η ερμηνεία του λήμματος Βούληση καταλήγει στο ΕΓΩ ΘΕΛΩ, δεν μπορεί να υπάρξει θέληση, σκοπός, πρόθεση, αυτεξούσιο και λελογισμένη επιθυμία,  χωρίς το Διασκεπτικό και Βουλητικό ΕΓΩ, το οποίο, Βουλόμενο εξ’ Ανάγκης, καταλήγει στο συγκλονιστικό συμπέρασμα ότι για να κάνουμε τέτοιες αποτυχημένες, ψευδείς, λανθασμένες και επώδυνες επιλογές στη Ζωή μας, ή δεν έχουμε ΕΓΩ, Πράγμα αδύνατο ή το ΕΓΩ μας είναι υπνωτισμένο, ίσως προγραμματισμένο, απαίδευτο ή και σκοπίμως παραπλανημένο ως προς τις πραγματικές ανάγκες της Ζωής.                                                                                                                                                                                                      Ερώτημα: Γνωρίζουμε ποιες είναι οι πραγματικές μας ανάγκες στη Ζωή;Υπάρχουν τόσες πολλές απαντήσεις σ’ αυτό το Ερώτημα, που το ίδιο το Ερώτημα αφ’ εαυτού του εξουδετερώνεται, ο καθένας έχει τις δικές του ανάγκες στη Ζωή και προσπαθεί να τις ικανοποιήσει, αυτή είναι μια αλήθεια που δεν μπορεί να αντικρουσθεί.                                                                                         Άρα όλα ξεκινούν από τον Εαυτό και την ικανοποίηση  των αναγκών του. Δικαίως λοιπόν υποστηρίζω ότι ο Εαυτός μας είναι το πολυτιμότερο πράγμα που σίγουρα κατέχουμε σ’ όλη μας τη Ζωή!! Αλλά δυστυχώς ή ατυχώς, τις περισσότερες φορές ο Εαυτός μας δεν μας αρέσει και όταν μας αρέσει, αυτό δεν αρέσει στους άλλους!!                                                                              Και τις περισσότερες φορές προκειμένου να αρέσουμε στους άλλους, σβήνουμε τον πραγματικό μας Εαυτό για να γίνουμε ο Εαυτός που οι άλλοι θέλουν.  Δεν γνωρίζουμε ότι το Μέγιστο Αγαθό είναι να είμαστε ο Εαυτός μας. Χάος θα μου πείτε κι’ Εγώ θα συμπληρώσω και Λαβύρινθος, μέσα στον οποίο γινόμαστε τροφή του Μινώταυρου.

Πού βρίσκετε λοιπόν η Αλήθεια και ποια αλήθεια;                                                            Παιδεία και πάλι παιδεία και για να καινοτομήσω, παιδεία θετικής αισθητικής και συναισθηματικής συμπεριφοράς, έναντι της αρνητικής που συστηματικά από κάθε μέσο εκπαίδευσης προβάλλεται,  υποβάλλεται και  επιβάλλεται!!Και για να σας εντυπωσιάσω ακόμα περισσότερο, με επιχείρημα ασφαλώς, θα σας αναφέρω ένα σημαντικότατο  συμπέρασμα του Καρτέσιου το οποίο θαμμένο σε άγνωστες Στοές από τότε, αποκαλύπτει.

Λέγει ο Καρτέσιος.  Εφ’ όσον έχω σαφή έννοια Εμαυτού, ως νοούσης και μη υλικής οντότητος και του σώματός μου, ως υλικού και μη νοούντος αντικειμένου.  Είμαι βέβαιος,  ότι το ΕΓΩ μου, δηλαδή η Ψυχή μου, είναι καθ’ ολοκληρίαν διάφορον του σώματος και ότι δύναται να υπάρξει άνευ του τελευταίου.

Εδώ ο Καρτέσιος ηθελημένα ή μη, αγνόησε ότι το σώμα είναι αισθαντικό και  τον ρόλο των αισθήσεων-συναισθημάτων στην λήψη αποφάσεων και δράσης του ΕΓΩ.  Ποια σκοπιμότητα βρίσκεται πίσω από την επιμελή απόκρυψη αυτού του συγκλονιστικού συμπεράσματος και την διαρκεί προπαγάνδα κατασυκοφάντησης του ΕΓΩ από όλα τα εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τα Μ.Μ.Ε. την Θρησκεία και τους ξεπουλημένους στον πλούτο, την δόξα, και εξουσιολαγνεία Ανατολικούς και Δυτικούς δήθεν Ακαδημαϊκούς και Δασκάλους;

Και αφού περάσαμε το αγκάθι  της Αλήθειας, που τυχαία προέκυψε,  ας επιστρέψουμε στην διερεύνηση αυτών των νέων εννοιών και ας προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε τα μυστικά τους, που κατά την γνώμη μου είναι σημαντικά, αποκαλυπτικά και πολύ ενδιαφέροντα.

Θέμα Μορφογενετικά Πεδία.

Σύμφωνα με το λεξικό Δημητράκου, Πεδίον είναι κάποια  έκταση Γης, αλλά  και Νοητή έκτασης ενεργείας τινός.  Την έκταση Γης μπορούμε να την δούμε να την μετρήσουμε και να την κατανοήσουμε ως ένα απόσπασμα του γενικότερου  χώρου, από το σύνολο του περιβάλλοντος που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας. Αλλά την νοητή έκταση ενεργείας τινός, που παραπέμπει στο μαγνητικό,  ηλεκτρομαγνητικό, Κβαντικό, Φυσικό  ή ηλεκτρικό πεδίο, μόνον Νοητά μπορούμε να την γνωρίσουμε, κατανοήσουμε και χρησιμοποιήσουμε και όλα αυτά βέβαια μέσα στα πλαίσια του Νοητικού μας Χώρου.                                                                                                                                                                  Ερώτημα: Τι είναι ο Χώρος, γνωρίζει κάποιος από τι αποτελείται ο Χώρος, εντός του οποίου τα πάντα συμβαίνουν. Είναι Ύλη, είναι Ενέργεια, είναι Αντιύλη, είναι Πνεύμα, είναι Νους;            Αυτό που εμείς νοούμε με την λέξη χώρος, είναι ένα οριοθετημένο περιβάλλον συγκεκριμένης έκτασης, όπως περίπου ο χώρος του δωματίου μας, του αυτοκινήτου μας, του οικοπέδου μας, του κράτους μας, της ευτυχίας μας, της δυστυχίας μας, του στρατού μας, της δικαιοσύνης κ.τ.λ. για να καταλήξουμε ότι  χώρος είναι και το Σύμπαν.             Ερώτημα: Πού ήταν ο χώρος του δωματίου ή αυτοκινήτου μας πριν δημιουργηθούν;    Απάντηση: Εντός του Σύμπαντος βεβαίως και είναι η λελογισμένη ανάγκη και  βούλησή μου η αιτία της εμφάνισής τους.                     Ο εγκέφαλός μας, σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες των νευροεπιστημών, είναι ένα ολοκληρωμένο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, εντός του οποίου, τα ηλεκτρονικά σήματα που μεταφέρονται μέσω του νευρικού συστήματος,  κινούνται με την ταχύτητα του Φωτός.  Η κίνηση και η ουσία των ηλεκτρονικών σημάτων μέσα στους εγκεφαλικούς νευρώνες όλων των ζωικών  ειδών, είναι όμοια.                                                                                              Αυτό που διαφέρει είναι το νόημα ή η ερμηνεία που δίδει στο οποιοδήποτε εγκεφαλικό σήμα, το ΕΓΩ ή η Ψυχή του κάθε όντος.Για να βοηθήσω τον εαυτό μου να δώσει μια πιο κατανοητή άποψη για την έννοια του χώρου, θα επιστρέψω πίσω στον χρόνο, σε ένα συμπέρασμα του Αναξαγόρα, Διδασκάλου του Περικλέους που δημιούργησε τον περίφημο χρυσό αιώνα της Δημοκρατίας στην Αθήνα  και τον οποίο βεβαίως η Ιερά Εξέταση εκείνης της εποχής εξόρισε από την Αθήνα, αφού δεν μπόρεσε να του δώσει Κώνειο…. Όπως πολλούς άλλους.  Παραξενεύεσθαι γι’ αυτό που λέγω αλλά καλά θα κάνετε να μάθετε πως η πρώτη Ιερά Εξέταση στον Πλανήτη ιδρύθηκε στην Αθήνα περίπου το 500 π.χ.                                                                       Είπε λοιπόν από τότε αυτός ο Άγιος Άνθρωπος.

Νους είναι η δύναμις, ήτις εισεχώρησεν εις το αρχικόν χάος, τον αρχικό χώρο,  των αναμίκτων στοιχείων και διεκόσμησεν αυτά, ήτοι εδημιούργησε την τάξιν του Σύμπαντος, άνευ της οποίας  δεν θα υπήρχεν Κόσμος ή Κόσμημα υποκείμενος εις οιονδήποτε Νόμον και Νοητός καθ’ οιονδήποτε τρόπον δια τον Άνθρωπο. Μεγάλη Ελληνική εγκυκλοπαίδεια.

Συμπέρασμα με πολύ μεγάλο βάρος, αν όντος ο Νους μπορεί να τα κάνει όλα αυτά. Ή, αν εδώ, σ’ αυτό το διαμάντι της Ελληνικής σκέψης έγινε μια πανέξυπνη και δαιμονική πλαστογραφία που ακύρωσε όλο το μεγαλείο της πολυτιμότατης αυτής  διατύπωσης…                                                                                   Ερώτημα: Υπάρχει νόημα ζωής σε έναν Νου χωρίς ΕΓΩ;                                           Όσο κι’ αν το τραβήξετε, ΔΕΝ υπάρχει. Ο κάθε Νους οποιουδήποτε όντος, είναι ένα ολοκληρωμένο μαγνητικό πεδίο χώρου, εντός του οποίου ένα άυλο διασκεπτικό και βουλητικό ΕΓΩ, εκλογικεύει ή νοηματοδοτεί τα ηλεκτρονικά θετικά ή αρνητικά σήματα που εισέρχονται και άνευ των οποίων κανένα  ΕΓΩ δεν δύναται να αυτοπροσδιοριστεί στον Κόσμο!!!                                                                                                                                                                             Είναι τόσο μεγάλη η κακοποίηση, η λογοκρισία και καταστροφή της Ελληνικής Γραμματείας,  που μόνον λίγα ψήγματα χρυσού επιβίωσαν για να λάμπουν στους Αιώνες και να θυμίζουν στους  Ανθρώπους το χαμένο, προδομένο και ευδαιμονικό παρελθόν τους, αποκρύπτοντας ταυτόχρονα και το υπέρλαμπρο μέλλον, που είναι εμπρός στα μάτια μας, αλλά τυφλοί, κουφοί και αναίσθητοι, από πόνο και φόβο, δεν βλέπουμε και δεν αντιλαμβανόμαστε.                                                                                                                                                                                                                                                                               Ένα από αυτά τα ψήγματα χρυσού, που ποτέ δεν έχασε την λάμψη του, και λάμπει φωτερό στους αιώνες, είναι το αποκεκριμένο νόημα της κατασυκοφαντημένης  προσωπικής αντωνυμίας ΕΓΩ.   Δεν συνάντησα στην μέχρι τώρα Ζωή μου άνθρωπο, να έχει θετική στάση και γνώμη για το ΕΓΩ!!      Γιατί τόσο μίσος, τόση καταφρόνια, τόση περιφρόνηση στο ΕΓΩ, το Α και το Ω κάθε ζωντανής ύπαρξης; Είμαι σίγουρος ότι απορείτε με τον ισχυρισμό μου, όμως υπομονή.                                                                                              Το Μου είναι κτητική Αντωνυμία, όταν λοιπόν λέγουμε το Σώμα μου, ο Νους μου, η Ψυχή μου, το Παιδί μου, το αυτοκίνητό μου, οι Ιδέες μου, το Πνεύμα μου, τα Αστέρια μου,  κ.τ.λ. εννοούμε ότι τα πάντα είναι δικά μου…                                                                                                                                                              Σε ποιόν μπορούν να ανήκουν τα πάντα, στο Νου μου, στο σώμα μου, στην Ψυχή μου ή στο ΕΓΩ μου,  ποιο είναι αυτό που λέγει ΔΙΚΟ μου, το σώμα, η ψυχή ο Νους ή το ΕΓΩ;  Το ΕΓΩ ασφαλώς!! Υπάρχει ΕΓΩ  χωρίς σκέψη και βούληση; Όχι βεβαίως.                                                                                                                Μπορείτε να φαντασθείτε τον εαυτό σας χωρίς ΕΓΩ, έτσι όπως σας προτρέπουν και σας συμβουλεύουν οι διάφοροι πνευματικοί σας Δάσκαλοι και πολλοί εξουσιαστές;                                                                                                              Αυτοί που υποστηρίζουν τέτοιες ανόητες ιδέες το κάνουν επειδή δεν έχουν ή  έχουν μεγάλο ΕΓΩ ;                                                                                                             Αν ανακαλύψετε ένα άτομο το οποίο έχει υποστεί Λοβοτομή, έχει αφαιρεθεί ο πρόσθιος λοβός του εγκεφάλου του δηλαδή, θα δείτε ότι είναι ένα εντελώς άχρηστο και  άβουλο υποκείμενο, Χωρίς ΕΓΩ.                                              Αν σας δοθεί ποτέ η ευκαιρία να παρακολουθήσετε την εγκεφαλική δραστηριότητα κατά την διάρκεια εγρήγορσης, μέσω των κινηματογραφικών μαγνητικών τομογραφιών, θα δείτε, ότι όλες οι Νοητικές δραστηριότητες κινούνται μεταξύ επιχειλίου συστήματος, κέντρου συναισθηματικής αντανακλαστικής δράσης  και μετωπικού λοβού.   Τι σημαίνει αυτό; Ότι φτάσαμε επί τέλους στο σημείο Χ από το οποίο θα μπούμε στον Ωκεανό μια αποκεκριμένης πραγματικότητας.                                                                                             Πέρασε ποτέ από τον Νου σας ότι η λέξη Ωκεανός περικλείει την ρίζα της λέξης Νους;                                     Ότι τα πάντα στη Ζωή είναι νησιά στο μέσον του Ωκεανού της Ζωής και στον οποίο οι τεκτονικές δυνάμεις  αναδύουν και καταδύουν τα Πάντα, Δαίμονες και Θεούς, Καλούς και Κακούς ανθρώπους, έξυπνους και ηλίθιους, Τέρατα και Αγγέλους και άγνωστους πολιτισμούς, όπως των Λωτοφάγων, των ανθρώπων που δεν θυμόταν  ποιοι  και τι  ήταν;                                        Έχει άραγε σχέση, το ταξίδι αυτογνωσίας του Οδυσσέα και οι περιπέτειές του, με την σημερινή απελπιστική κατάσταση του απαθούς,  φοβισμένου και αυτοαπορριπτόμενου λωτοφάγου ανθρώπου, που δεν γνωρίζει ότι είναι Συνδημιουργός του Κόσμου και της ευδαιμονίας που προκύπτει από αυτό;                                                                                                                               Και ο γιός του Οδυσσέα, ο Τηλέμαχος, αυτός που μάχεται την τηλεόραση τα τηλέφωνα και όλα τα προϊόντα τηλέ. Και ο άλλος ο Γιός, ο άγνωστος, ο Τηλέγονος, ο Γόνος των τηλέ δηλαδή, ο οποίος χωρίς να γνωρίζει ότι είναι Γιός του  Οδυσσέα, σε κάποια φιλονικία σκοτώνει τον ευφυή, πολύτροπο, και πολυμήχανο πατέρα του. Τι να σημαίνουν όλα αυτά άραγε;                                                        Ότι η νέα Οδύσσεια του Ανθρώπου για την Ιθάκη, ξεκινά με τον πολεμιστή Τηλέμαχο;   Δεν είναι απίστευτα ωραία όλα αυτά; Ασφαλώς και είναι ωραία, αλλά πώς να πολεμήσουμε  την υπνηλία και την κούραση που μας καταβάλει μετά από μια δεκάωρη εξαντλητική δουλεία, στην οποία αυτοπαγιδευόμαστε ακριβώς για να διατηρήσουμε  όλα αυτά τα τηλεείδωλα, τηλεπροϊόντα, τηλεψεύδη, τηλεπορνεία και τηλεόνειρα  που μας γοητεύουν και μας μεταμορφώνουν σε Γόνους των τηλεπρογραμμάτων.                                                                Ένας Γόνος που σκοτώνει την Εαυτού ευφυΐα, για να κερδίσει δύο σουβλάκια.                                                                                                                                                                Είναι πράγματι μια απίστευτη επιτυχία, του τι, ένα Αυτεξούσιο, καλώς  εκπαιδευμένο και εξουσιολάγνο ΕΓΩ, μέσω της προπαγάνδας, της Βίας και κατ’ επέκταση της  εκπαίδευσης,  έλλογης  και συναισθηματικής,  μπορεί να επιτύχει!! Αντιφάσκω; Όχι βεβαίως.                                                                                                       Είμαστε τόσο απάνθρωπα και δραστικά παραπληροφορημένοι, προγραμματισμένοι, εθισμένοι  και υπνωτισμένοι, που η Αλήθεια φαντάζει απίστευτη  και Ψευδής, παρά το ότι πολλές φορές στο παρελθόν η αλήθεια εμφανίσθηκε και πάντοτε θάφτηκε από τους Τηλεγόνους.  Είναι ποτέ δυνατόν όλο αυτό το έργο που περιέγραψα σ’ αυτό το κείμενο, να έγινε χωρίς σκέψη και βούληση;   Όχι βεβαίως.                                                                                                                           Και  που ήταν όλες αυτές οι ιδέες, τα σύμβολα  που τις περιγράφουν, τα οποία το διασκεπτικό και βουλητικό μου Εγώ συνέλεξε από το τίποτε για να πραγματοποιήσει τον σκοπό του.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ.

Κβαντική θεωρία.

Στη Κβαντική θεωρία υποστηρίζεται ότι τα πράγματα του μικρόκοσμου δεν υπάρχουν αλλά γίνονται. Τα πράγματα στο μικροσκοπικό επίπεδο δεν υπάρχουν με αντικειμενικό τρόπο αλλά διαρκώς δημιουργούνται και περνούν από την δυνατότητα στην πραγματικότητα και αυτό είναι μια από τις αληθινές  παραδοξότητες της Κβαντικής Θεωρίας.                                         Ακόμη περισσότερο δε, στην Κβαντική Θεωρία μαθαίνουμε ότι τα σωματίδια είναι νέφη πιθανοτήτων που διαρκώς δημιουργούνται από το κβαντικό κενό, όπως αυτό περιγράφεται με την εξίσωση του Σρέντινγκερ και την Κβαντική Θεωρία Πεδίου.

Στο κοσμολογικό επίπεδο η Κβαντική Θεωρία δείχνει, ότι ολόκληρο το Σύμπαν προήλθε από το λεγόμενο κβαντικό κενό ή αλλιώς, το απόλυτο τίποτα.

Ερώτημα Α) Είναι δυνατόν να προκύψει κάτι από το απόλυτο τίποτα χωρίς την επενέργεια κάποιας Σκέψης και Βούλησης; Όχι βεβαίως!!                                  Ερώτημα Β) Έχει υλική υπόσταση η Σκέψη και η Βούληση; Όχι βεβαίως!!

Θεωρία του Χάους.

Η τρίτη επανάσταση της Φυσικής Θεωρίας γίνεται στις μέρες μας με τη λεγόμενη Θεωρία του Χάους και της Πολυπλοκότητας. Μερικές λέξεις κλειδιά στην νέα αυτή θεωρία είναι  η αυτοοργάνωση και η δημιουργία τάξης από το χάος, η δημιουργία πληροφορίας, οι παράξενοι ελκυστές, η δυναμική των συσχετίσεων, η μη γραμμικότητα, και άλλα.. Στη Θεωρία της Πολυπλοκότητας που ακόμη διαμορφώνεται, η Φυσική Θεωρία ευρίσκεται μπροστά σε συγκλονιστικές ανακαλύψεις, με κορυφαία αυτή που μας δείχνει ότι ένα φυσικό σύστημα είναι ένα όλον, που όμως δεν εξηγείται από τα μέρη του και ότι το Σύμπαν και ο κόσμος δημιουργούνται συνεχώς και όχι με τυχαίο τρόπο αλλά με μια μαθηματική και μη αναγωγική νομοτέλεια. Ακόμη και οι φυσικοί νόμοι δημιουργούνται. Τίποτα δεν προϋπάρχει ως πραγματικότητα και όλα προκύπτουν από το μη Ων και από το μηδέν.

Ερώτημα: Είναι δυνατόν να μην υπάρχει Σκέψη και Βούληση στην αυτοοργάνωση και δημιουργία τάξης στο χάος;

Μορφογεννητικό Πεδίο είναι το Σύμπαν εντός του οποίου ένας άπειρος αριθμός άλλων μικρότερων Μορφογεννητικών Πεδίων βράζει σε τεράστιε φωτιές  δημιουργώντας Αιώνια Ζωή μέσα από τον αέναο κύκλο της  ζωής και του Θανάτου.

Μέσα και έξω από το ορατό ένδυμα του Σύμπαντος υπάρχει ένα αόρατο ή άϋλο  καλούπι που συντίθεται από τα αόρατα σπέρματα των Πάντων.   Μέσα σ’ Αυτό το Καλούπι, που ΕΓΩ μπορώ να χαρακτηρίσω ολοκληρωμένο μαγνητικό πεδίο, ένα επίσης αόρατο διασκεπτικό ΕΓΩ, βουλόμενο εξ ΑΝΑΓΚΗΣ, οδηγεί, κυβερνά, ενορχηστρώνει και προωθεί τα περιεχόμενά του να συνδυασθούν με άπειρη δημιουργικότητα και αψεγάδιαστη ακρίβεια, σε μυριάδες σχέδια, μοτίβα, μορφές, χρώματα, ήχους και δονήσεις. Μία μικρογραφία αλλά και μεγαλογραφία αυτού του Καλουπιού, είναι ένα Φωτόνιο, ένα Άτομο, ένα Μόριο, ένα Κύτταρο, ένα ΟΝ, ένας Πλανήτης, ένα Ηλιακό Σύστημα, ένας Γαλαξίας, ένα Σύμπαν.

Αυτό, που με τόση τέχνη Λόγου περιέγραψε την εικόνα του Ολοκληρωμένου Πεδίου ή Αυτό το κείμενο, ΕΙΝΑΙ ένα Διασκεπτικό ΕΓΩ και πίσω από ΑΥΤΟ, η ΑΝΑΓΚΗ του να κατανοήσει τον Κόσμο και να Δικαιώσει την παρουσία του μέσα σ’ Αυτόν.Το ΕΓΩ είναι το όνομα του όντος που μέσα σε κάθε Μορφογεννητικό Πεδίο Δημιουργεί Ζωή για τη Ζωή.!!Δεν δύναται να υπάρξει Ζωή στο Σύμπαν χωρίς Σκέψη και Βούληση, δηλαδή χωρίς ΕΓΩ.  Τα όντα είναι πεπερασμένα, η Σκέψη και η Βούληση είναι Αιώνια και τρέφει και τον Θεό και τον Διάβολο.

 

 

Ευάγγελος Βαρελίδης.

 

Ποιος είναι Δάσκαλος;

 

Δάσκαλος είναι αυτός που βρήκε την δική του Αλήθεια, η οποία τον απελευθέρωσε από τα ψεύδη των άλλων και την προσφέρει στους ανθρώπους; Δάσκαλοι είναι οι παπαγάλοι των ξένων αληθειών, του Βούδα, του Χριστού π.χ.  Ή Αυτός που ανακάλυψε τις Αλήθειες του Φυσικού Κόσμου και τις δίδει προς τα έξω. Εγώ νομίζω, ότι ορθότερο είναι να ονομάζεται Δάσκαλος, αυτός που βρήκε την Αλήθεια του Φυσικού Κόσμου, η οποία βεβαίως διαρκεί όσο και η Φύση από την οποία και προέκυψε.

Οι δικές μας αλήθειες είναι μάλλον πεπερασμένες και διαρκώς μεταβαλλόμενες.

Η αλήθεια του Φυσικού Κόσμου είναι κάτι παντελώς άγνωστο στον Δυτικό δήθεν πολιτισμένο άνθρωπο. Ο Δυτικός πολιτισμένος άνθρωπος είναι υπερήφανος για τις υποκειμενικές του αλήθειες και όχι για τις αντικειμενικές και οι οποίες συνοψίζονται στο ΕΓΩ ΘΕΛΩ.

Αν ερωτηθεί τι είναι η αντικειμενική αλήθεια, δεν θα γνωρίζει τι να απαντήσει εκτός από το ένα και ένα κάνουν δύο. Αυτή είναι η αντικειμενική του αλήθεια και μ’ αυτή τη βεβαιότητα έχει διαφθείρει το σύνολο του Πλανήτη.

Όταν λοιπόν ο πολιτισμένος Δυτικός δεν γνωρίζει καμία αλήθεια, είναι αυτονόητο ότι ζει στο Ψέμα και στο αδηφάγο ΕΓΩ ΘΕΛΩ που διαρκώς γιγαντώνεται μέσω του Ψεύδους προς τον Εαυτό και το οποίο με διεγείρει να σκεφθώ, μήπως είμαι αιχμάλωτος των δικών μου ψευδών και το οποίο είναι κάτι εντελώς καινούργιο.

Και αμέσως μετά διερωτήθηκα,  η Αλήθεια, η όποια Αλήθεια, έχει αφ’ εαυτού της βούληση και νοημοσύνη να μας απελευθερώσει από την οποιαδήποτε σκλαβιά, ή Ψεύδος που καταδυναστεύει τη Ζωή μας;

 

Μετά από πολύ σκέψη συμπέρανα πως η αλήθεια αφ’ εαυτού της, δεν έχει, ούτε βούληση, ούτε νοημοσύνη, απλώς υπάρχει σιωπηλά και αιώνια στο Σύμπαν, για να μας θυμίζει άβουλα, αλλά αισθαντικά την  ύπαρξη του Ψεύδους στο οποίο υπάρχουμε και  το οποίο μάλλον φαίνεται να είναι ενεργητικό!!!                                                                                                                                                                       Απόρησα, είναι το Ψεύδος ενεργητικό διερωτήθηκα;

Είναι δυνατόν το Ψεύδος  να καταδυναστεύσει και ακυρώσει τη Ζωή μας και η Αλήθεια  να υπάρχει άβουλη και αισθαντική στον ορίζοντα;

 

Μια σειρά ερωτήματα εισέβαλαν στο Νου μου. Μήπως τελικά η ανθρώπινη Βούληση είναι αυτή που ακυρώνει ή κατοχυρώνει και την Αλήθεια και το Ψεύδος. Και ότι τα πάντα παίζονται πάνω στην ανθρώπινη Βούληση και τις επιλογές της;                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         Μήπως τελικά  Αλήθεια είναι η ευχάριστη αισθητική και συναισθηματική μας διάθεση και Ψεύδος η δυσάρεστη;;                                                                                                                                                                                      Μήπως Αλήθεια είναι το ευχάριστο και ηδονικό και Ψεύδος το δυσάρεστο και ο πόνος;                                               Μήπως τα διαρκεί Ψεύδη των Πολιτικών, των Σοφών, των Δασκάλων, των Μ.Μ.Ε. των Γονιών και του Ειδωλολατρικού Πορνογραφικού Πολιτιστικού μοντέλου που υπάρχουμε, σκοτώνουν τη Ζωή;

Αλήθεια το σκεφτήκατε ποτέ αυτό; Έχουμε κάποια σαφή και κατανοητή έννοια και περιγραφή για το τι είναι η Ζωή;

Και αν δεν έχουμε, γιατί;; Δεν θα έπρεπε να γνωρίζουμε τι είναι η Ζωή;

Παρατηρώντας την συμπεριφορά των μικρών παιδιών, ακόμη και δυο ετών είδα με θλίψη μου ότι έχουν μια υποσυνείδητη τάση στη βία και την επιθετικότητα, σκεφθήκατε ποτέ γιατί αυτό; Μην δικαιολογηθείτε ότι ο άνθρωπος γεννιέται κακός και αμαρτωλός, διότι αυτό είναι ένα τερατώδες και Σατανικότατο ανθρωποποίητο Ψεύδος που οδήγησε στην απαξίωση

της Ζωής..

Ο άνθρωπος συλλαμβάνεται και κυοφορείτε σ’ έναν Άγιο τόπο ενάδας, με παντελή έλλειψη διττότητος και ασφαλώς  γεννιέται Άγιος ,Μακάριος και Αγαθός.                                                                 Είναι ποτέ δυνατόν ένας Θεός, που δημιούργησε  ένα  Σύμπαν Αγάπης όπου δεν υπάρχει πόνος και χρόνος, να όρισε τον τόπο σύλληψης και κυοφορίας του ανθρώπου  αμαρτωλό; Γνωρίζετε ποιος μηχανισμός μέσα στον Ανθρώπινο Νου διαιωνίζει αυτό το καταστροφικό αλλά λογικά κατασκευασμένο Ψεύδος της Ζωής;

 

Πέρασε ποτέ από τον Νου σας, ότι παρά τα ποτάμια σοφίας που πέρασαν πάνω από την ανθρωπότητα,  ο Άνθρωπος εξακολουθεί να συμπεριφέρεται με σημείο αναφοράς τον Μωσαϊκό Νόμο της αντεκδίκησης που διαιωνίζει την σύγκρουση,  το Ψεύδος και τον Θάνατο και όχι της Αγάπης που διαιωνίζει την ειρήνη, τη Ζωή και τη δημιουργία;                                                                                             Διερωτηθήκατε ποτέ, γιατί δεν γνωρίζουμε τίποτε για το πραγματικό Νόημα της λέξης Αγάπη και αρκούμεθα μόνο στο νόημα της Αγάπης ως εκχυδαϊσμένης ερωτικής καψούρας;

Οραματιζόμαστε την κατάκτηση του Διαστήματος και καταστρέφουμε την Ζωή της Γης,                             την Ζωή από την οποία εκπορευθήκαμε. ΓΙΑΤΙ; Και αν  όντος είναι έτσι, ποια είναι η δύναμη, η ιδέα, η σκοπιμότητα  και η Βούληση που διαιωνίζει  την καταστροφή της Ζωής μέσω του απάνθρωπο Ψεύδους;                                                                                                 Είναι το Ψεύδος ένα πανίσχυρο μέσον  Εξουσίας; Και αν είναι, πόσο μπορεί να αντέξει;

 

Συμπεραίνω, ότι μάλλον την δική μας Βούληση περιμένει η Αλήθεια της Φύσης για να εμφανισθεί στη Ζωή και να την δικαιώσει.

Μα αν είναι έτσι,  τότε και η κυριαρχία του ψεύδους στη ζωή μας είναι  θέμα Βούλησης και  μοιραία τίθεται το ερώτημα τι είναι η Βούληση και ποιος ο  ρόλος της στη Ζωή;

Λεξικό Δημητράκου λήμμα Βούληση: Λελογισμένη επιθυμία που σημαίνει ΕΓΩ ΘΕΛΩ Θέλησης, σκοπός, πρόθεση, το αυτεξούσιο.  Όλη η ερμηνεία του λήμματος Βούληση καταλήγει στο ΕΓΩ ΘΕΛΩ, δεν μπορεί να υπάρξει θέληση, σκοπός, πρόθεση, αυτεξούσιο και λελογισμένη επιθυμία,  χωρίς το Διασκεπτικό και

Βουλητικό ΕΓΩ, το οποίο, Βουλόμενο εξ’ Ανάγκης, καταλήγει στο συγκλονιστικό συμπέρασμα ότι για να κάνουμε τέτοιες αποτυχημένες, ψευδείς, λανθασμένες και επώδυνες επιλογές στη Ζωή μας, ή δεν έχουμε ΕΓΩ, Πράγμα αδύνατο ή το ΕΓΩ μας είναι υπνωτισμένο, ίσως προγραμματισμένο, απαίδευτο ή και σκοπίμως παραπλανημένο ως προς τις πραγματικές ανάγκες της Ζωής.

Ερώτημα: Γνωρίζουμε ποιες είναι οι πραγματικές μας ανάγκες στη Ζωή;

Υπάρχουν τόσες πολλές απαντήσεις σ’ αυτό το Ερώτημα, που το ίδιο το Ερώτημα αφ’ εαυτού του εξουδετερώνεται, ο καθένας έχει τις δικές του ανάγκες στη Ζωή και προσπαθεί να τις ικανοποιήσει, αυτή είναι μια αλήθεια που δεν μπορεί να αντικρουσθεί.                                                             Άρα όλα ξεκινούν από τον Εαυτό και την ικανοποίηση των αναγκών του!!                                                   Δικαίως λοιπόν υποστηρίζω ότι ο Εαυτός μας είναι το πολυτιμότερο πράγμα που σίγουρα κατέχουμε σ’ όλη μας τη Ζωή!! Αλλά δυστυχώς ή ατυχώς, τις περισσότερες φορές ο Εαυτός μας δεν μας αρέσει και όταν μας αρέσει, αυτό δεν αρέσει στους άλλους!!                             Και τις περισσότερες φορές προκειμένου να αρέσουμε στους άλλους, σβήνουμε τον πραγματικό μας Εαυτό για να γίνουμε ο Εαυτός που οι άλλοι θέλουν.                                                                                                                    Χάος θα μου πείτε κι’ Εγώ θα συμπληρώσω και Λαβύρινθος, μέσα στον οποίο γινόμαστε τροφή του Μινώταυρου. Πού βρίσκετε λοιπόν η Αλήθεια και ποια αλήθεια; Αυτή του Εαυτού που απέρριψα ή του Εαυτού που έγινα κατ’ απαίτηση κάποιων άλλων;

Συμπέρασμα: Παιδεία και πάλι παιδεία και για να καινοτομήσω, παιδεία θετικής αισθητικής και συναισθηματικής συμπεριφοράς, έναντι της αρνητικής που συστηματικά από κάθε μέσο εκπαίδευσης προβάλλεται,  υποβάλλεται και  επιβάλλεται!!

Και για να σας εντυπωσιάσω ακόμα περισσότερο, με επιχείρημα ασφαλώς, θα σας αναφέρω ένα σημαντικότατο  συμπέρασμα του Καρτέσιου το οποίο θαμμένο σε άγνωστες Στοές από τότε, αποκαλύπτει.  Εφ’ όσον έχω σαφή έννοια Εμαυτού, ως νοούσης και μη υλικής οντότητος και του σώματός μου, ως υλικού και μη νοούντος αντικειμένου.  Είμαι βέβαιος,  ότι το ΕΓΩ μου, δηλαδή η Ψυχή μου, είναι καθ’ ολοκληρίαν διάφορον του σώματος και ότι δύναται να υπάρξει άνευ του τελευταίου.

Εδώ ο Καρτέσιος ηθελημένα ή μη, αγνόησε ότι το σώμα είναι αισθαντικό και  τον ρόλο των αισθήσεων-συναισθημάτων στην λήψη αποφάσεων και δράσης του ΕΓΩ. Ποια σκοπιμότητα βρίσκεται πίσω από την επιμελή απόκρυψη αυτού του συγκλονιστικού συμπεράσματος και την διαρκεί προπαγάνδα κατασυκοφάντησης του ΕΓΩ από όλα τα εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τα Μ.Μ.Ε. την Θρησκεία και τους ξεπουλημένους στον πλούτο, την δόξα, και εξουσιολαγνεία Ανατολικούς και Δυτικούς δήθεν Ακαδημαϊκούς και Δασκάλους;

Και αφού περάσαμε το αγκάθι  της Αλήθειας, που τυχαία προέκυψε,  ας επιστρέψουμε στην διερεύνηση αυτών των νέων εννοιών και ας προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε τα μυστικά τους, που κατά την γνώμη μου είναι σημαντικά, αποκαλυπτικά και πολύ ενδιαφέροντα.

Θέμα Μορφογενετικά Πεδία.

Σύμφωνα με το λεξικό Δημητράκου, Πεδίον είναι κάποια  έκταση Γης, αλλά  και Νοητή έκτασης ενεργείας τινός. Την έκταση Γης μπορούμε να την δούμε να την μετρήσουμε και να την κατανοήσουμε ως ένα απόσπασμα του γενικότερου  χώρου, από το σύνολο του περιβάλλοντος που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας. Αλλά την νοητή έκταση ενεργείας τινός, που παραπέμπει στο μαγνητικό,  ηλεκτρομαγνητικό, Κβαντικό, Φυσικό  ή ηλεκτρικό πεδίο, μόνον Νοητά μπορούμε να την γνωρίσουμε, κατανοήσουμε και χρησιμοποιήσουμε και όλα αυτά βέβαια μέσα στα πλαίσια του Νοητικού μας Χώρου.                                                                                                                                                                  Ερώτημα: Τι είναι ο Χώρος, γνωρίζει κάποιος από τι αποτελείται ο Χώρος, εντός του οποίου τα πάντα συμβαίνουν. Είναι Ύλη, είναι Ενέργεια, είναι Αντιύλη, είναι Πνεύμα, είναι Νους;            Αυτό που εμείς νοούμε με την λέξη χώρος, είναι ένα οριοθετημένο περιβάλλον συγκεκριμένης έκτασης, όπως περίπου ο χώρος του δωματίου μας, του αυτοκινήτου μας, του οικοπέδου μας, του κράτους μας, της ευτυχίας μας, της δυστυχίας μας, του στρατού μας, της δικαιοσύνης κ.τ.λ. για να καταλήξουμε ότι  χώρος είναι και το Σύμπαν.

Ερώτημα: Πού ήταν ο χώρος του δωματίου ή αυτοκινήτου μας πριν δημιουργηθούν;                                      Απάντηση: Εντός του Σύμπαντος βεβαίως και είναι η λελογισμένη ανάγκη και  βούλησή μου η αιτία της εμφάνισής τους. Ο εγκέφαλός μας, σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες των νευροεπιστημών, είναι ένα ολοκληρωμένο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, εντός του οποίου, τα ηλεκτρονικά σήματα που μεταφέρονται μέσω του νευρικού συστήματος,  κινούνται με την ταχύτητα του Φωτός.  Η κίνηση και η ουσία των ηλεκτρονικών σημάτων μέσα στους εγκεφαλικούς νευρώνες όλων των ειδών, είναι όμοια.                                                                    Αυτό που διαφέρει είναι το νόημα ή η ερμηνεία που δίδει στο οποιοδήποτε σήμα, το ΕΓΩ ή η Ψυχή του κάθε όντος.

Για να βοηθήσω τον εαυτό μου να δώσει μια πιο κατανοητή άποψη για την έννοια του χώρου, θα επιστρέψω πίσω στον χρόνο, σε ένα συμπέρασμα του Αναξαγόρα, Διδασκάλου του Περικλέους που δημιούργησε τον περίφημο χρυσό αιώνα της Δημοκρατίας στην Αθήνα  και τον οποίο βεβαίως η Ιερά Εξέταση εκείνης της εποχής εξόρισε από την Αθήνα, αφού δεν μπόρεσε να του δώσει Κώνειο…. Όπως πολλούς άλλους.  Παραξενεύεσθαι γι’ αυτό που λέγω αλλά καλά θα κάνετε να μάθετε πως η πρώτη Ιερά Εξέταση στον Πλανήτη ιδρύθηκε στην Αθήνα περίπου το 500 π.χ.

Είπε λοιπόν από τότε αυτός ο Άγιος Άνθρωπος. Νους είναι η δύναμις, ήτις εισεχώρησεν εις το αρχικόν χάος, τον αρχικό χώρο,  των αναμίκτων στοιχείων και διεκόσμησεν αυτά, ήτοι εδημιούργησε την τάξιν του Σύμπαντος, άνευ της οποίας  δεν θα υπήρχεν Κόσμος ή Κόσμημα υποκείμενος εις οιονδήποτε Νόμον και Νοητός καθ’ οιονδήποτε τρόπον δια τον Άνθρωπο.  Μεγάλη Ελληνική εγκυκλοπαίδεια.

Συμπέρασμα με πολύ μεγάλο βάρος, αν όντος ο Νους μπορεί να τα κάνει όλα αυτά.                                          Ή, αν εδώ, σ’ αυτό το διαμάντι της Ελληνικής σκέψης έγινε μια πανέξυπνη και δαιμονική πλαστογραφία που ακύρωσε όλο το μεγαλείο της πολυτιμότατης αυτής  διατύπωσης… Ερώτημα: Υπάρχει νόημα ζωής σε έναν Νου χωρίς ΕΓΩ; Όσο κι’ αν το τραβήξετε, ΔΕΝ υπάρχει. Ο κάθε Νους οποιουδήποτε όντος, είναι ένα ολοκληρωμένο μαγνητικό πεδίο χώρου, εντός του οποίου ένα άυλο διασκεπτικό και βουλητικό ΕΓΩ, εκλογικεύει ή νοηματοδοτεί τα ηλεκτρονικά θετικά ή αρνητικά σήματα που εισέρχονται και άνευ των οποίων το ΕΓΩ δεν δύναται να αυτοπροσδιοριστεί στον Κόσμο!!!

Είναι τόσο μεγάλη η κακοποίηση, η λογοκρισία και καταστροφή της Ελληνικής Γραμματείας,  που μόνον λίγα ψήγματα χρυσού επιβίωσαν για να λάμπουν στους Αιώνες και να θυμίζουν στους  Ανθρώπους το χαμένο, προδομένο και ευδαιμονικό παρελθόν τους, αποκρύπτοντας ταυτόχρονα και το υπέρλαμπρο μέλλον, που είναι εμπρός στα μάτια μας, αλλά τυφλοί, κουφοί και αναίσθητοι, από πόνο και φόβο, δεν βλέπουμε και δεν αντιλαμβανόμαστε. Ένα από αυτά τα ψήγματα χρυσού, που ποτέ δεν έχασε την λάμψη του, και λάμπει φωτερό στους αιώνες, είναι το αποκεκριμένο νόημα της κατασυκοφαντημένης  προσωπικής αντωνυμίας ΕΓΩ.   Δεν συνάντησα στην μέχρι τώρα Ζωή μου άνθρωπο, να έχει θετική στάση και γνώμη για το ΕΓΩ!!

Γιατί τόσο μίσος, τόση καταφρόνια, τόση περιφρόνηση στο ΕΓΩ, το Α και το Ω κάθε ζωντανής ύπαρξης; Είμαι σίγουρος ότι απορείτε με τον ισχυρισμό μου, όμως υπομονή.                                                                   Το Μου είναι κτητική Αντωνυμία, όταν λοιπόν λέγουμε το Σώμα μου, ο Νους μου, η Ψυχή μου, το Παιδί μου, το αυτοκίνητό μου, οι Ιδέες μου, το Πνεύμα μου, τα Αστέρια μου,  κ.τ.λ. εννοούμε ότι τα πάντα είναι δικά μου…

Οι σημερινοί ηγέτες της Παγκοσμιοποίησης πιστεύουν ότι ακόμη και το Σύμπαν τους ανήκει και κάνουν ότι μπορούν να το κατακτήσουν, είδη μετέφεραν σ’ αυτό όλους τους Λαιστρυγόνες, τους Κύκλωπες και τα Τέρατα,  που προστατεύουν την δική τους κατάκτηση εδώ στη Γη.

Σε ποιόν μπορούν να ανήκουν τα πάντα, στο Νου μου, στο σώμα μου, στην Ψυχή μου ή στο ΕΓΩ μου,  ποιο είναι αυτό που λέγει ΔΙΚΟ μου, το σώμα, η ψυχή ο Νους ή το ΕΓΩ;                                                             Το ΕΓΩ ασφαλώς. Μπορεί να υπάρξει ΕΓΩ χωρίς σκέψη, βούληση; Όχι βεβαίως.                                                                                                                                                    Μπορείτε να φαντασθείτε τον εαυτό σας χωρίς ΕΓΩ, έτσι όπως σας προτρέπουν και σας συμβουλεύουν οι διάφοροι πνευματικοί σας Δάσκαλοι και πολλοί εξουσιαστές;                                                                                                                                                                               Αυτοί που υποστηρίζουν τέτοιες ιδέες το κάνουν επειδή δεν έχουν ή  έχουν μεγάλο ΕΓΩ ; Αν ανακαλύψετε ένα άτομο το οποίο έχει υποστεί Λοβοτομή, έχει αφαιρεθεί ο πρόσθιος λοβός του εγκεφάλου του δηλαδή, θα δείτε ότι είναι ένα εντελώς άχρηστο και  άβουλο υποκείμενο, Χωρίς ΕΓΩ.                                                                                                                                                                                    Αν κάποτε βρεθείτε στο  Άγιον Όρος, το περίφημο Περιβόλι της Παναγίας, στο οποίο ο Ισχυρότερος Σατανάς που αντιστέκονται οι μοναχοί είναι η Γυναικεία Αισθητική μορφή, Θα βρείτε πολλούς μοναχούς που κατάφεραν να σκοτώσουν το ΕΓΩ τους και να φτάσουν στο πολυπόθητο αποτέλεσμα του Μη ΕΓΩ, την ΑΚΙΔΙΑ, έτσι ονομάζεται εκεί ένα άβουλο, αδρανές και άχρηστο  σωματικό υποκείμενο χωρίς ΕΓΩ.

Αν σας δοθεί ποτέ η ευκαιρία να παρακολουθήσετε την εγκεφαλική δραστηριότητα κατά την διάρκεια εγρήγορσης, μέσω των κινηματογραφικών μαγνητικών τομογραφιών, θα δείτε, ότι όλες οι Νοητικές δραστηριότητες κινούνται μεταξύ επιχειλίου συστήματος, κέντρου συναισθηματικής αντανακλαστικής δράσης  και μετωπικού λοβού.                                                    Τι σημαίνει αυτό; Ότι φτάσαμε επί τέλους στο σημείο Χ από το οποίο θα μπούμε στον Ωκεανό μια αποκεκριμένης πραγματικότητας.                                                                                             Πέρασε ποτέ από τον Νου σας ότι η λέξη Ωκεανός περικλείει την ρίζα της λέξης Νους;                                     Ότι τα πάντα στη Ζωή είναι νησιά στο μέσον του Ωκεανού της Ζωής και στον οποίο οι τεκτονικές δυνάμεις  αναδύουν και καταδύουν τα Πάντα, Δαίμονες και Θεούς, Καλούς και Κακούς ανθρώπους, έξυπνους και ηλίθιους, Τέρατα και Αγγέλους και άγνωστους πολιτισμούς, όπως των Λωτοφάγων, των ανθρώπων που δεν θυμόταν  ποιοι  και τι  ήταν;                                        Έχει άραγε σχέση, το ταξίδι αυτογνωσίας του Οδυσσέα και οι περιπέτειές του, με την σημερινή απελπιστική κατάσταση του απαθούς,  φοβισμένου και αυτοαπορριπτόμενου λωτοφάγου ανθρώπου, που δεν γνωρίζει ότι είναι Συνδημιουργός του Κόσμου και της ευδαιμονίας που προκύπτει από αυτό; Και ο γιός του Οδυσσέα, ο Τηλέμαχος, αυτός που μάχεται την τηλεόραση τα τηλέφωνα και όλα τα προϊόντα τηλέ. Και ο άλλος ο Γιός, ο άγνωστος, ο Τηλέγονος, ο Γόνος των τηλέ δηλαδή, ο οποίος χωρίς να γνωρίζει ότι είναι Γιός του  Οδυσσέα, σε κάποια φιλονικία σκοτώνει τον ευφυή, πολύτροπο, και πολυμήχανο πατέρα του.

Τι να σημαίνουν όλα αυτά άραγε;

Ότι η νέα Οδύσσεια του Ανθρώπου για την Ιθάκη, ξεκινά με τον πολεμιστή Τηλέμαχο;

Δεν είναι απίστευτα ωραία όλα αυτά; Ασφαλώς και είναι ωραία, αλλά πώς να πολεμήσουμε  την υπνηλία και την κούραση που μας καταβάλει μετά από μια δεκάωρη εξαντλητική δουλεία, στην οποία αυτοπαγιδευόμαστε ακριβώς για να διατηρήσουμε  όλα αυτά τα τηλεείδωλα, τηλεπροϊόντα, τηλεψεύδη, τηλεπορνεία και τηλεόνειρα  που μας γοητεύουν και μας μεταμορφώνουν σε Γόνους των τηλεπρογραμμάτων.                                                                Ένας Γόνος που σκοτώνει την Εαυτού ευφυΐα, για να κερδίσει δύο σουβλάκια.                                                                                                                                                                Είναι πράγματι μια απίστευτη επιτυχία, του τι, ένα Αυτεξούσιο, καλώς  εκπαιδευμένο και εξουσιολάγνο ΕΓΩ, μέσω της προπαγάνδας, της Βίας και κατ’ επέκταση της  εκπαίδευσης,  έλλογης  και συναισθηματικής,  μπορεί να επιτύχει!!

Αντιφάσκω; Όχι βεβαίως.

Είμαστε τόσο απάνθρωπα και δραστικά παραπληροφορημένοι, προγραμματισμένοι, εθισμένοι  και υπνωτισμένοι, που η Αλήθεια φαντάζει απίστευτη  και Ψευδής, παρά το ότι πολλές φορές στο παρελθόν η αλήθεια εμφανίσθηκε και πάντοτε θάφτηκε από τους Τηλεγόνους.  Είναι ποτέ δυνατόν όλο αυτό το έργο που περιέγραψα σ’ αυτό το κείμενο, να έγινε χωρίς σκέψη και βούληση; Όχι βεβαίως. Και  που ήταν όλες αυτές οι ιδέες, τα σύμβολα  που τις περιγράφουν, τα οποία το διασκεπτικό και βουλητικό μου Εγώ συνέλεξε από το τίποτε για να πραγματοποιήσει τον σκοπό του.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Εγώ, Σκέψη, Βούληση, Μορφογεννητικό Πεδίο.

Κβαντική θεωρία.

Στη Κβαντική θεωρία υποστηρίζεται ότι τα πράγματα του μικρόκοσμου δεν υπάρχουν αλλά γίνονται. Τα πράγματα στο μικροσκοπικό επίπεδο δεν υπάρχουν με αντικειμενικό τρόπο αλλά διαρκώς δημιουργούνται και περνούν από την δυνατότητα στην πραγματικότητα και αυτό είναι μια από τις αληθινές  παραδοξότητες της Κβαντικής Θεωρίας.                                         Ακόμη περισσότερο δε, στην Κβαντική Θεωρία μαθαίνουμε ότι τα σωματίδια είναι νέφη πιθανοτήτων που διαρκώς δημιουργούνται από το κβαντικό κενό, όπως αυτό περιγράφεται με την εξίσωση του Σρέντινγκερ και την Κβαντική Θεωρία Πεδίου.                                              Στο κοσμολογικό επίπεδο η Κβαντική Θεωρία δείχνει, ότι ολόκληρο το Σύμπαν προήλθε από το λεγόμενο κβαντικό κενό ή αλλιώς, το απόλυτο τίποτα.

Ερώτημα Α) Είναι δυνατόν να προκύψει κάτι από το απόλυτο τίποτα χωρίς την επενέργεια κάποιας Σκέψης και Βούλησης; Όχι βεβαίως!!

Ερώτημα Β) Έχει υλική υπόσταση η Σκέψη και η Βούληση; Όχι βεβαίως!!

Θεωρία του Χάους.

Η τρίτη επανάσταση της Φυσικής Θεωρίας γίνεται στις μέρες μας με τη λεγόμενη Θεωρία του Χάους και της Πολυπλοκότητας. Μερικές λέξεις κλειδιά στην νέα αυτή θεωρία είναι                        η αυτοργάνωση και η δημιουργία τάξης από το χάος, η δημιουργία πληροφορίας, οι παράξενοι ελκυστές, η δυναμική των συσχετίσεων, η μη γραμμικότητα, και άλλα.. Στη Θεωρία της Πολυπλοκότητας που ακόμη διαμορφώνεται, η Φυσική Θεωρία ευρίσκεται μπροστά σε συγκλονιστικές ανακαλύψεις, με κορυφαία αυτή που μας δείχνει ότι ένα φυσικό σύστημα είναι ένα όλον, που όμως δεν εξηγείται από τα μέρη του και ότι το Σύμπαν και ο κόσμος δημιουργούνται συνεχώς και όχι με τυχαίο τρόπο αλλά με μια μαθηματική και μη αναγωγική νομοτέλεια. Ακόμη και οι φυσικοί νόμοι δημιουργούνται. Τίποτα δεν προϋπάρχει ως πραγματικότητα και όλα προκύπτουν από το μη Ων και από το μηδέν.

Ερωτήματα: Είναι δυνατόν να μην υπάρχει Σκέψη και Βούληση στην αυτοοργάνωση και δημιουργία τάξης στο χάος;

Μορφογεννητικό Πεδίο είναι το Σύμπαν εντός του οποίου ένας άπειρος αριθμός άλλων μικρότερων Μορφογεννητικών Πεδίων βράζει δημιουργώντας Αιώνια Ζωή μέσα από τον αέναο κύκλο ζωής και του Θανάτου.

 

Μέσα και έξω από το ορατό ένδυμα του Σύμπαντος υπάρχει ένα αόρατο ή άϋλο, χωρίς συνδετικές δομές καλούπι που συντίθεται από τα αόρατα σπέρματα των Πάντων. Μέσα σ’ Αυτό το Καλούπι, που ΕΓΩ μπορώ να χαρακτηρίσω ολοκληρωμένο μαγνητικό πεδίο, ένα επίσης αόρατο διασκεπτικό ΕΓΩ, βουλόμενο εξ ΑΝΑΓΚΗΣ, οδηγεί, κυβερνά, ενορχηστρώνει και προωθεί τα περιεχόμενά του να συνδυασθούν με άπειρη δημιουργικότητα και αψεγάδιαστη ακρίβεια, σε μυριάδες σχέδια, μοτίβα, μορφές, χρώματα, ήχους και δονήσεις. Μία μικρογραφία αλλά και μεγαλογραφία αυτού του Καλουπιού, είναι ένα Φωτόνιο, ένα Άτομο, ένα Μόριο, ένα Κύτταρο, ένα ΟΝ, ένας Πλανήτης, ένα Ηλιακό Σύστημα, ένας Γαλαξίας, ένα Σύμπαν.

Αυτό, που με τόση τέχνη Λόγου περιέγραψε την εικόνα του Ολοκληρωμένου Πεδίου ή Αυτό το κείμενο, ΕΙΝΑΙ ένα Διασκεπτικό ΕΓΩ και πίσω από ΑΥΤΟ, η ΑΝΑΓΚΗ του να κατανοήσει τον Κόσμο και να Δικαιώσει την παρουσία του μέσα σ’ Αυτόν.

Το ΕΓΩ είναι το όνομα του όντος που μέσα σε κάθε Μορφογεννητικό Πεδίο Δημιουργεί Ζωή για τη Ζωή.!!

Δεν δύναται να υπάρξει Ζωή στο Σύμπαν χωρίς Σκέψη και Βούληση, δηλαδή χωρίς ΕΓΩ.  Τα όντα είναι πεπερασμένα, η Σκέψη και η Βούληση είναι Αιώνια και τρέφει και τον Θεό και τον Διάβολο.

 

Ευάγγελος Βαρελίδης.

 

 

 

 

 

 

 

 

Το γνωστό φιλοσοφικό γνωμικό του Καρτέσιου ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ ήταν ένα βασανιστικό ερώτημα που με απασχόλησε ποικιλο­τρόπως επειδή το αισθανόμουν ως ανεπαρκές και τούτο, διότι αφ΄ενός αναφέρεται σε πρώτο πρόσωπο δηλαδή στο ΕΓΩ, αυτό το Εγώ είναι ένα τελείως άγνωστο πράγμα που  τις περισσότερες φορές προκαλεί απορία και επιφύλαξη παρά κατάφαση και ικανοποίηση.

Π.χ. Εκφωνήστε την φράση ΕΓΩ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ KAI ΕΓΩ ΥΠΑΡΧΩ έναντι της του Καρτέσιου και αμέσως θα αισθανθείτε μια άμεση διαφορετική βιωματική εμπειρία, το ΕΓΩ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ γεμίζει την καρδιά, το ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ την αδειάζει.

Είναι γενικά παραδεδεγμένο ότι το ΕΓΩ και η έννοιά του είναι ένα ενοχλητικό θέμα σε μορφωμένους και αμόρφωτους ανθρώπους χωρίς να είναι γνωστό πως και γιατί δημιουργήθηκε αυτή η αίσθηση του ξένου και ενοχλητικού ΕΓΩ, αφού χωρίς ΕΓΩ, καλό η κακό, τίποτε δεν μπορεί να επιβιώσει.

Πέρασε ποτέ ο συλλογισμός από το Νου σας ότι έχουμε δύο διαφορετικά ΕΓΩ που μάχονται μεταξύ τους σε έναν εμφύλιο πόλεμο με θύματα εμάς;

Αυτή η άγνοια δημιουργεί μοιραία μια αίσθηση κενού, ανεπάρκειας και φόβου μέσα στην Ψυχή μας η οποία ξεκρέμαστη σείεται χωρίς βούληση σε κάθε καλό η κακό άνεμο.

Όταν άρχισα να τα σκέπτομαι όλα αυτά, διαπίστωσα ότι ο Άνθρωπος δεν σκέπτεται μόνον αλλά αισθάνεται και θέλει, κι έπειτα διερωτήθηκα τι είναι αυτό που σκέπτεται και θέλει ερήμην πολλές φορές ενστίκτων και συναισθημάτων.

Όταν κάποτε, με τη βοήθεια της Γιόγκα κατάλαβα ότι δεν είμαι ούτε οι σκέψεις, ούτε τα αισθήματά μου, ούτε τα θέλω μου, είδα τον εαυτό μου και τον Κόσμο από μια εντελώς διαφορετική οπτική γωνία και αμέσως άρχισα να αναζητώ την απάντηση στο ερώτημα ποιος είμαι, τι είμαι και γιατί είμαι. Καθόλου εύκολα στην απάντησή τους βέβαια τέτοια ερωτήματα, αλλά όταν ξεκίνησα η δυσκολία δεν με σταμάτησε, τουναντίον πρόσθεσε ενδιαφέρον στις ασχολίες μου.

Ο εσωτερικός μου διάλογος άρχισε κάπως έτσι.

ΕΓΩ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ, ΑΡΑ ΕΓΩ ΥΠΑΡΧΩ.

ΕΙΜΑΙ ΟΜΩΣ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ; Διερωτήθηκα.

Είμαι δηλαδή το σκεπτικό συμπέρασμα ότι αυτός ο Κόσμος δεν αξίζει μια πεντάρα ή ότι είναι θαυμάσιος; Ότι οι Αμερικάνοι ή οι Ρώσοι είναι καλοί ή κακοί;

ΟΧΙ συμπέρανα,  ΕΓΩ δεν είμαι το συμπέρασμα της οποιασδήποτε σκεπτικής μου λειτουργίας, είτε αυτή πραγματεύεται το θέμα των θεών, της Συνείδησης, του Διαβόλου, του Ανθρώπου ή του Σύμπαντος.

ΕΓΩ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ, ξανασκέφτηκα,  ΑΡΑ ΕΓΩ ΥΠΑΡΧΩ.

ΕΙΜΑΙ ΟΜΩΣ ΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥ; Διερωτήθηκα.

Είμαι δηλαδή οι θλίψεις, οι πόνοι, οι ευχαριστίες, οι ηδονές μου. Όχι συμπέρανα, ΕΓΩ δεν είμαι οι θλίψεις, οι πόνοι, οι ευχαριστήσεις και οι ηδονές μου, αλλά είναι βέβαιο ότι ΕΓΩ υφίσταμαι την διαρκή ΑΙΣΘΗΤΙΚΉ διακύμανση όλων αυτών των ερεθισμών, οι οποίοι μοιραία ερεθίζουν και προκαλούν τη λειτουργία της σκέψης και της βούλησής μου.

Ακολούθησα την ίδια λογική ακολουθία!

ΕΓΩ ΘΕΛΩ, ΕΙΜΑΙ ΟΜΩΣ ΤΑ ΘΕΛΩ ΜΟΥ διερωτήθηκα;

Είμαι δηλαδή ένα αυτοκίνητο που θέλω, ένα σπίτι, μια γυναίκα, μια υπέροχη ερωτική εκστατική εμπειρία, είμαι ΕΓΩ η επιθυμία να γίνω Ήρωας, Θεός, Διάβολος;

Όχι βέβαια συμπέρανα, ΕΓΩ δεν είμαι κανένα απολύτως θέλω μου, σίγουρα όμως τα θέλω μου και η επιθυμία απόκτησης και διατήρησής τους, κάνουν την διασκεπτική λειτουργία και το ΕΓΩ μου να δρουν και αυτή η δράση να με αυτοπροσδιορίζει στη μαγεία του Κόσμου.

Όταν λοιπόν ΕΓΩ, δεν είμαι τα συμπεράσματα της σκέψης μου, τα συναισθήματά μου και τα θέλω μου, τότε ΕΓΩ τι είμαι, διερωτήθηκα;

Η ιδέα ότι μπορεί να είμαι η σκέψη και η βούλησή μου άρχισε να αχνοφέγγει στο Νου μου αλλά μόνον ως αρχή λογισμού.

Ανέτρεξα στην Ελληνική Γραμματική η οποία είναι αρχαιότερη των θρησκειών, εξουσιών κ.λπ. και βρήκα απαντήσεις που με οδήγησαν σε περισσότερες κατανοήσεις.

Το ΕΓΩ είναι προσωπική αντωνυμία και είναι η λέξη που χρησιμοποιούμε αντί του ονόματός μας γράφουν τα λεξικά, τι φυσικότερο σκέφθηκα. Όμως κάτι μέσα μου δεν έλεγε να ησυχάσει. Ναι, εντάξει είπα, Εγώ είμαι ο Ευάγγελος και Είμαι επίσης και συγγραφέας και άλλα πολλά που με προσδιορίζουν, στον κόσμο, Όμως αν βγάλω όλα τα επίθετα και ουσιαστικά που με προσδιορίζουν, τότε τι μένει;

Άνθρωπος απάντησα στον εαυτό μου, αλλά αμέσως σκέφθηκα ότι ο άνθρωπος είναι ουσιαστικό και ασφαλώς προσδιοριστικό όνομα. Κατά συνέπεια σκέφθηκα, πρέπει να είμαι κάτι περισσότερο.

Η ιδέα του ΟΝΤΟΣ αναδύθηκε ήσυχα στο ΝΟΥ μου μετά από το σχετικό διαλογισμό όπου κατέφυγα αναζητώντας απάντηση, το ΟΝ δεν είναι όνομα σκέφθηκα, αλλά τι είναι διερωτήθηκα. Και πάλι η Ελληνική γραμματική έδωσε την απάντηση. Και εδώ προέκυψε η ανάγκη μιας διευκρίνησης, υπάρχει Ων με ωμέγα και ΟΝ με όμικρον, ποια η διαφορά και ποιο το νόημα των διαφορών διερωτήθηκα.

Η έκπληξή μου ήταν μεγάλη, όπως πιστεύω και η δική σας, όταν ανακάλυψα ότι το ΩΝ, ΟΥΣΑ, ΟΝ είναι η μετοχή στον ενεστώτα χρόνο των τριών προσώπων του ρήματος ειμί « είμαι » και βέβαια η έκπληξη μεγάλωσε όταν συνειδητοποίησα ότι ΕΙΜΑΙ χωρίς ΕΓΩ δεν μπορεί να νοηθεί, για να φτάσω τελικά στην Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια που λέγει.

«Ως ΕΓΩ γενικώς, χαρακτηρίζεται το ανθρώπινο ΟΝ, όπερ κατανοεί Εαυτό. Ακριβέστερα ο φορεύς της Αυτοσυνειδησίας και της Ψυχοσωματι­κής ολότητος του Ανθρώπου. Δια του ΕΓΩ, το συνειδητόν Ανθρώπινο άτομο διακρίνεται από του περιβάλλοντός του. Σταθμός εν τη πνευματική ιστορία είναι η εν τη Παλαιά Διαθήκη Αυτοδιακήρυξις του Θεού «ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ» δια της οποίας ο Θεός Αυτό-αποκαλύπτεται ως το Απόλυτο Υποκείμενο. Έξοδος γ’ 14.

Στην ίδια εγκυκλοπαίδεια επίσης γίνεται αναφορά και για το μεταφυσικό ΩΝ (eus) περιγράφοντας αυτό ως παν το υπάρχον καθ’ εαυτό, το έχον ύπαρξη, απόλυτο και καθαρά, άνευ προσδιοριστικών ιδιοτήτων (αν π.χ. η ύπαρξη είναι θηλυκή ή αρσενική), δια πλήρους αφαιρέσεως πάσης ιδιότητος, σχέσεως και μεταβολής μέσα στο Νου (Απόλυτο Υποκείμενο). Έμεινα έκθαμβος, το ΕΓΩ είναι ο φορέας της αυτοσυνειδησίας και της Ψυχοσωματικής Ολότητος του Ανθρώπου.

Δηλαδή σκέφτηκα, το ΕΓΩ είναι η Συνειδητότητά μου;

Και όταν ο Θεός αυτοπροσδιορίζεται ως ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ με ωμέγα, ως έχον ύπαρξη απόλυτο και καθαρά άνευ προσδιοριστικών ιδιοτήτων, δια πλήρους αφαιρέσεως, πάσης ιδιότητος, σχέσεως και μεταβολής, ως απόλυτο υποκείμενο, τότε τίθεται σε αμφισβήτηση και το Πάτερ Υμών ο εν τοις Ουρανοίς διότι αυτός ο Θεός είναι προσδιοριζόμενο πρόσωπο.

Κατά συνέπεια αυτός ο Θεός με Ω δεν έχει φύλο, δεν είναι ούτε αρσενικός ούτε θηλυκός, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα του Καρτέσιου που λέγει.

«Εφ’ όσον έχω σαφή έννοια Εμαυτού ως νοούσης και μη υλικής οντότητος, και του σώματός μου ως υλικού και μη νοούντος αντικειμένου (εδώ ο Καρτέσιος ξέχασε ότι το σώμα είναι αισθαντικό). Είμαι βέβαιος, ότι το ΕΓΩ μου, δηλαδή η ΨΥΧΗ μου, είναι καθ’ ολοκληρίαν διάφορον του σώματος και ότι δύναται να υπάρξει άνευ του τελευταίου».

Όπως στα όνειρα, τα αστρικά ταξίδια, τις εξωσωματικές εμπειρίες, την επιβίωση στο επέκεινα και την Συνειδητή Επαναγέννησή του, συμπληρώνω εγώ.

Για να τεθεί το συγκλονιστικό ερώτημα, δύναται το ΕΓΩ που περνά στο επέκεινα να επαναγεννηθεί συνειδητά, είναι αυτό το μυστικό της Ανάστασης του Χριστού;

Και τότε, σαν αστραπή, αισθαντικά και όχι λογικά, καρφώθηκε στο ΝΟΥ μου η ιδέα, ότι το ΕΓΩ, είναι ΟΝΤΩΝΥΜΙΑ και όχι Αντωνυμία.

Στάθηκα λίγο να το σκεφτώ αλλά η φαντασία μου ήδη κάλπαζε, το ΕΓΩ, ΕΣΥ, ΑΥΤΟΣ, είναι Οντωνυμίες δηλαδή Ονόματα ή αποσπάσματα  του Αιωνίου ΟΝΤΟΣ. Μέσα στην ενθουσιώδη σύγχυσή μου, έλαμψε η ιδέα ότι οι προσωπικές αντωνυμίες ΕΓΩ, ΕΣΥ, ΑΥΤΟΣ γραμματικά είναι άχρονες, δεν κλείνονται, είναι επέκεινα του χρόνου, είναι αιώνιες. Δεν υπήρξε ποτέ στο διηνεκές της ανθρώπινης ιστορίας άνθρωπος χωρίς σκέψη και βούληση, δηλαδή χωρίς ΕΓΩ. Είναι δυνατόν να ήταν τόσο σοφοί οι Αρχαίοι Έλληνες που δημιούργησαν την Ελληνική γλώσσα, διερωτήθηκα.

Ένας χείμαρρος ιδεών πλημμύρισε το ΝΟΥ μου και μέσα στον χείμαρρο μια ιδέα άρχισε να σταθεροποιείται δυναμικά,  το πραγματικά αιώνιο, θείο και άφθαρτο στοιχείο που έχουμε μέσα μας, είναι το ευφυές σκεπτικό και βουλητικό ΕΓΩ ως ιδιότητα και όχι ως φυσική παρουσία ασφαλώς.

Το συμπέρασμα με οδήγησε στο ερώτημα αν η σκέψη και η βούληση έχουν υλική υπόσταση; Για να καταλήξω στη συνέχεια πως η σκέψη και η Βούληση δεν μπορεί να έχουν υλική υπόσταση, είναι καθαρό πνεύμα.

Θυμήθηκα τα δικά μου εξωσωματικά ταξίδια και είδα καθαρά ότι το διασκεπτικό και βουλητικό μου ΕΓΩ ήταν αυτό που ταξίδευε και στην συνέχεια εκλογίκευε την εμπειρία, πάντα σύμφωνα με τις γνώσεις της κάθε εποχής!

Και η θεωρία της μετενσάρκωσης, τι άλλο μπορεί να μετενσαρκώνει εκτός από ένα διασκεπτικό και βουλητικό ΕΓΩ και τις μνήμες του.

Και η θεωρία του Παράδεισου και της Κόλασης τι άλλο θα μπορούσε να ανταμείβει εκτός από ένα διασκεπτικό και βουλητικό ΕΓΩ που επιβιώνει στο επέκεινα!

Αλήθεια διερωτήθει  ποτέ κάποιος το νόημα της προτροπής «αιώνια η μνήμη αυτού» στη Χριστιανική επικήδεια τελετή; Είναι δυνατόν να υπάρξει σκέτη μνήμη χωρίς το αντίστοιχο ΕΓΩ στο οποίο να είναι χρήσιμη;

Αισθανόμενος ότι είμαι σε καλό δρόμο, είδα καθαρά ότι το ΕΓΩ ως απρόσωπη διασκεπτική και βουλητική ιδιότητα είναι πράγματι αιώνιο!

Δεν υπήρξε ποτέ, δεν υπάρχει, και ασφαλώς δεν θα υπάρξει ποτέ ΩΝ και ΟΝ χωρίς σκεπτική και βουλητική ιδιότητα, δηλαδή χωρίς  (ΕΓΩ) στο Σύμπαν!

Το συμπέρασμα ήρθε μια σειρά γνώσεων του παρελθόντος να συμπληρώσει.

ΩΡΙΓΕΝΗΣ: Ο Θεός και Πατήρ, συνέχον τα Πάντα, φθάνει εις έκαστο των όντων, Μεταδούς εκάστω από του Ιδίου Είναι. Το αρχικώς ΕΝ καταμερίζεται σε άπειρες υποστάσεις τα ΟΝΤΑ.

Ζένδ Αβέστα: Κάθε ΟΝ έχει τον δικό του σπινθήρα, που είναι μια σκέψη του Αχούρα Μάσδα. Η κατανόηση του Αχούρα Μάσδα, είναι το πρώτο καθήκον του Ανθρώπου.

Ουπανισάντ: Αυτός που κατοικεί μέσα σε όλα τα όντα, αλλά που είναι κάτι άλλο από τα όντα. Αυτός που τον αγνοούν τα όντα, αλλά το σώμα του είναι όλα τα όντα. Αυτός που ελέγχει όλα τα όντα από μέσα. Αυτός είναι η Ψυχή σου, ο εσωτερικός ελεγκτής, ο Αθάνατος.

Απολλώνιος  ο Τυανεύς: Κανείς δεν πεθαίνει, παρά φαινομενικά, όπως και κανείς δεν γεννιέται παρά φαινομενικά. Όταν η ύπαρξη μεταβάλλεται από πνεύμα σε ύλη, λέμε ότι κάποιος έχει γεννηθεί και όταν μεταβάλλεται από ύλη σε πνεύμα, λέμε ότι έχει φύγει. Στην πραγματικότητα η Θεϊκή ουσία δε γεννιέται και δεν καταστρέφεται ποτέ.

Ερώτημα: Είναι ποτέ δυνατό να καταστραφεί η Σκέψη, η Βούληση και η Ενόραση. Έχει υλική υπόσταση Αυτή η Τριάδα;  Ή είναι πεντακάθαρο Πνεύμα, ακόμα και χωρίς Φως, αφού σκέπτεται και υπάρχει ακόμα και στο σκοτάδι;;

Στο Μυστικό του Χρυσού Λουλουδιού (Μυστικιστική παράδοση που μεταφέρθηκε στην Κίνα από Νεστοριανούς μοναχούς γύρω στο 600 μ.χ.) ο  μεταφραστής του βιβλίου Ρίχαρτ Βίλχελμ, ερμηνεύει τη λέξη ΤΑΟ ως Νόημα, συμπληρώνοντας ότι το Κινέζικο ιδεόγραμμα του ΤΑΟ παρίσταται με την πίσω πλευρά μιας ανθρώπινης κεφαλής και ένα σύμβολο της ρηματικής έννοιας του πηγαίνω.

Δεν μπορεί να πηγαίνω χωρίς Σκέψη, Βούληση, Ενόραση.                                          Οι φράσεις Φως του Ουρανού και Καρδιά του Ουρανού που κατοικεί ανάμεσα στα μάτια, είναι συνώνυμες του ΤΑΟ, λέγει ο Ρίχαρτ Βίλχελμ, για να συμπληρώσω.                                                                                     Ανάμεσα στα μάτια είναι το Τρίτο Μάτι ή ενορατικό μας κέντρο, κατ’ εξοχήν χώρος ύπαρξης και δράσης του ΕΓΩ. Είναι ο Χώρος  που ο Οδυσσέας Παλούκωσε με ένα Δαυλό (Σύμβολο Αφύπνισης) και ο Δαυίδ χτύπησε τον Γολιάθ με τον Μονόλιθο των Θρησκειών .  Είναι ο χώρος του εγκεφάλου που παρουσιάζει την μέγιστη δραστηριότητα κατά τις τελευταίες ηλεκτρομαγνητικές έρευνες

Το μόνο κοινό στοιχείο που όλα τα Όντα από τις απαρχές του Σύμπαντος έχουν, παρά την διαφορετικότητα και μοναδικότητά τους, είναι η Βούληση, η Σκέψη και η Ενόραση. (ΕΓΩ )

ΕΓΩ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ λοιπόν. ΕΓΩ αισθάνομαι. ΕΓΩ ΘΕΛΩ. ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ που υπάρχω.

Κατά συνέπεια το ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ είναι ο δρόμος για την Αλήθεια και τη Ζωή!

Ασφαλώς και ήρθε στο ΝΟΥ μου το Ελληνικότατο «Γνώρισε τον εαυτό σου» αλλά ήρθε επίσης και ένας άγνωστος Λόγος του Ιησού από το Κατά Θωμά Ευαγγέλιο των Γνωστικών Χριστιανών της Αιγύπτου και που λέγει.

«Αν οι καθοδηγητές σας σας πουν ‘ιδού η Βασιλεία είναι στον Ουρανό’ τότε τα πετεινά του Ουρανού θα σας ξεπεράσουν.

Αν σας πουν είναι στη θάλασσα τότε τα ψάρια θα σας ξεπεράσουν.

Αλλά η Βασιλεία είναι μέσα σας και έξω σας. Όταν γνωρίσετε τον ΕΑΥΤΟ σας τότε θα είστε γνωστοί και θα γνωρίσετε πως είστε υιοί του Ζωντανού Πατέρα.

Αν όμως δεν γνωρίζετε τον εαυτό σας, ζείτε στη φτώχεια και είστε η φτώχεια».

Τι παράξενα παιγνίδια που παίζονται πολλές φορές στη Ζωή και τον ΝΟΥ του ανθρώπου. Με πύρινα καρφιά μια συγκλονιστική φράση καρφώθηκε στο ΝΟΥ μου.

«Γνώρισε την Αλήθεια του εαυτού σου και Αυτή θα σε Ελευθε­ρώσει, όλες οι ξένες Αλήθειες υποδουλώνουν» και οδηγούν στην απώλεια του εαυτού.

Ποια όμως είναι η αλήθεια του ΕΑΥΤΟΥ;

Ο Εαυτός μας είναι το πολυτιμότερο πράγμα που έχουμε στον κόσμο. Ποιος θα αντάλλαζε τον Εαυτό του με ένα βουνό χρυσάφι;

Ο Εαυτός είναι μια τέλεια σύνθεση του Φυσικού Κοσμήματος από το οποίο εμπορευθήκαμε, με άπειρες προσαρμοστικές, κατασκευαστικές και διανοητικές ικανότητες, ο Νους μας χωρά το Σύμπαν και το ΕΓΩ μας κινείται παράγοντας καλό και κακό  Έργο μέσα σ’ Αυτό. .

Ο Εαυτός μας είναι το τέλειο όχημα της θείας ευφυούς ΕΓΩ Οντότητος, που μέσω Αυτού Εκδηλώνει στο Φυσικό Κόσμημα τη Δημιουργική Ουσία της!

Αν γνωρίζαμε την Αλήθεια του Εαυτού μας, αντί της αυτοαπόρριψης που διδαχθήκαμε να πιστεύουμε, ποτέ η Ανθρωπότητα δεν θα κατρακυλούσε ΕΔΩ στο σημείο ΜΗΔΕΝ.

Αλήθεια, πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή, αν ο Ιωάννης αντί του «γνώρισε την αλήθεια και αυτή θα σε ελευθερώσει» η οποία παραπέμπει στην εξωτερική αλήθεια των άλλων, έγραφε το σωστό. «Γνώρισε την Αλήθεια του Εαυτού σου και αυτή θα σε ελευθερώσει». Ή μήπως έτσι το έγραψε και κάποιοι το λογόκριναν κατά τα συμφέροντά τους;

Και τότε διερωτήθηκα, πως οι ξένες αλήθειες υποδουλώνουν;

Η απάντηση ήρθε μόνη της στο ΝΟΥ μου.

Η ΤΑΥΤΙΣΗ ενώνει η ΑΠΟΤΑΥΤΙΣΗ χωρίζει.

Ως ταυτοπαθής χαρακτηρίζεται ο παθών τα αυτά, ο υποκείμενος εις τα Αυτά παθήματα, εις όμοια τύχη, με τις ιδέες, τα συναισθήματα και τα αντικείμενα της ταύτισής του (εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη).

Ο περίφημος Κινέζος σοφός του 5ου π.Χ. αιώνα Λάο Τσε είπε κάποτε:

«Όσοι ακολουθούν το ΤΑΟ, ταυτίζονται με το ΤΑΟ.

Όσοι ακολουθούν την επιτυχία, ταυτίζονται με την επιτυχία.

Όσοι ακολουθούν την αποτυχία, ταυτίζονται με την αποτυχία.

Όσοι ταυτίζονται με το ΤΑΟ το ΤΑΟ τους δέχεται με ευχαρίστηση.

«Όσοι ταυτίζονται με την επιτυχία, η επιτυχία τους δέχεται με ευχαρίστηση.

Όσοι ταυτίζονται με την αποτυχία, η αποτυχία τους δέχεται επίσης με ευχαρίστηση.

Όταν δεν υπάρχει καλή πίστη, υπάρχει κακή πίστη.

Που σημαίνει επίσης ότι όταν δεν υπάρχει θετικό συναίσθημα υπάρχει αρνητικό συναίσθημα και όταν δεν υπάρχει θετική σκέψη υπάρχει αρνητική σκέψη.

Μια αίσθηση δέους και μυστηρίου κάλυψε τον Νου μου, διάφορες σπίθες λέξεων άρχισαν από μόνες τους να εμφανίζονται και να κινούνται σαν πυγολαμπίδες εντός του.

Η ταύτιση, το ΕΓΩ, η βούληση, η σκέψη, οι θρησκείες, οι θεοί, οι δάσκαλοι, οι επιστήμες, οι τέχνες, τα τεχνολογικά μας επιτεύγματα, τα πάντα σε φωτεινές ακίδες.

Και τότε είδα το ΕΓΩ μου. Το είδα φωτεινότερο να πηγαίνει σ’ όλες αυτές τις πυγολαμπίδες των ιδεών, των λέξεων και των νοημάτων και να προσκολλάται σ’ αυτές, προσθέτοντας λάμψη σε κάθε ακίδα που εισέβαλε, έως ότου χάθηκε τελείως, διαθέτοντας όλη την ενέργεια του στις πυγολαμπίδες.

Έμεινα κενός να σκέπτομαι την εξήγηση του οράματος και τότε κατάλαβα.

ΤΑΥΤΙΣΗ είναι η διάθεση της δημιουργικής ενέργειας του ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ μέσα στις ιδέες, τα συναισθήματα και τα αντικείμενα της ταύτισής του.

Σαν αστραπή έλαμψαν μέσα στο ΝΟΥ μου οι απειράριθμες ταυτίσεις μου, οι ιδέες μου, τα λεφτά μου, τα πτυχία μου, τα σπίτια μου, τα αυτοκίνητά μου, η θρησκεία μου, ο θεός μου, η πατρίδα μου, ο πατέρας μου, ο αδερφός μου, ο εαυτός μου, οι φοβίες μου, οι επιθυμίες μου, οι απογοητεύσεις μου, η ψυχή μου, ο ΝΟΥΣ μου· κοντολογίς, κάθε ΜΟΥ είναι και μια ταύτιση που με εμπεριέχει, συμπέρανα.

Σάστισα, είναι δυνατόν να ζήσει κάποιος χωρίς ταυτίσεις διερωτήθη­κα, ενώ μαύρα φίδια φόβου άρχισαν να με ζώνουν στην αίσθηση απώλειας των ταυτίσεών μου.

Φοβόμουν να σκεφθώ την συνέχεια όταν ξάφνου ένα σπουργίτι ήρθε και κάθισε χαρούμενο απέναντί μου.

ΕΓΩ, δεν έχω κανένα ΜΟΥ, είπε.

Και πως ζεις, ρώτησα.

Μέσω της ΕΥΦΥΪΑΣ απάντησε, η οποία μπορεί να ορισθεί ως μία αυτόβουλη διασκεπτική λειτουργία του ΕΓΩ στο ΤΩΡΑ και το οποίο αντιμετωπίζει κάθε προκύπτον πρόβλημα με τρόπο μοναδικό και κατάλληλο για κάθε συγκεκριμένη κατάσταση, χωρίς να προσφεύγει σε λύσεις πατρόν του παρελθόντος, δηλαδή ΕΥΦΥΩΣ και αφήνοντας μια κουτσουλιά έφυγε τραγουδώντας ευτυχέστατο.

Δεν με έπεισε παρ’ ότι υπάρχει μια αλήθεια σ’ αυτό,  Εγώ δεν είμαι σπουργίτη σκέφτηκα,  όμως αυτό έκανε τη σκέψη μου να ξεκινήσει μια νέα λογική ακολουθία.

Χωρίς Ταύτιση η Ζωή Είναι Αδύνατη, η Ταύτιση Είναι Νόμος του Κόσμου.

Κάθε νεογέννητο θηλαστικό ή πτηνό  επιβιώνει μέσω της ταύτισης με το ιδεατό, συναισθηματικό και υλικό του περιβάλλον. Εδώ, στην φυσική σταθερά της ταύτισης, κρύβεται και ο αθέατος μηχανισμός του Νόμου της διαρκούς επαναφοράς, ο οποίος διαιωνίζει τον τύπο της δυστυχίας ή ευτυχίας κάθε Ανθρώπου από την μια γενιά στην άλλη. Μέσω της ταύτισης οι άνθρωποι γίνονται καλοί ή κακοί, Αμερικάνοι ή Έλληνες, Ρώσοι ή Γερμανοί, πολιτισμένοι ή απολίτιστοι.

Η ΜΗΤΡΑ είναι το πρώτο Αγαθό, Μακάριο και Άγιο περιβάλλον στο οποίο αφυπνίζεται η σκεπτική και βουλητική οντότητα κάθε όντος! !

Από Αυτήν ξεκινά και σ’ Αυτήν τελειώνει ο εξελικτικός κύκλος της οποιασδήποτε ΕΓΩ ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ύπαρξης στον κόσμο, ΤΑΥΤΙ­ΣΜΕΝΗ με τις Μακάριες, Άγιες, Αγαθές και άλογες αισθητικές εντυπώσεις της ενδομητρίου Ζωής.

Αυτό είναι και το ζητούμενο κάθε ΕΓΩ στην εξωμήτριο ζωή, η Βούληση του οποίου  ανακαθορίζει οτιδήποτε εμποδίζει την μακαριότητα και ταυτίζεται με ό,τι την υπόσχεται.

Το άφθαστο Αρχαίο Ελληνικό φιλοσοφικό συμπέρασμα, ότι ΕΝ το ΠΑΝ, ότι ΑΥΤΗ είναι η Υπέρτατη Αρχή, ότι είναι πανταχού παρούσα και πουθενά συγκεκριμένα.

Ότι είναι η απόλυτη υπερβατική αρχή και πηγή των πάντων πέραν του χώρου και του χρόνου. Ότι είναι αντικείμενο γενικής επιθυμίας, απαλλαγμένο από τις επίπονες αντιφάσεις της ζωής. Ότι Αυτό το ΕΝ έχει επίγνωση της ύπαρξής του, αλλά κανείς να μην το γνωρίζει και κανείς να μην το Αγνοεί.

Αυτό το υπέροχο φιλοσοφικό συμπέρασμα, αποτέλεσμα μακρόχρονης μυητικής εργασίας των Αρχαιοελληνικών φιλοσοφικών σχολών, αλλά και άμεσης βιωματικής εμπειρίας, έχει τις ρίζες του ΕΔΩ. Στην κατασυκοφαντημένη ενδομήτρια Μακάρια Ενότητα, η κατάσταση της οποίας προσεγγίζεται μέσω της διαλογιστικής πρακτικής και της εκστατικής εμπειρίας, όταν ο κόσμος της διτόττητας καταρρεύσει και η ευφυΐα του διασκεπτικού ΕΓΩ ανιχνεύοντας και εκλογικεύοντας τον παλμό του Ηλιακού Φωτός, φωτεινού αρχιτέκτονα κάθε φυσικού σώματος, κτίσει επιστήμες, τέχνες, θεούς, θρησκείες.

Το πρώτο εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου της Μεγάλης Έκρηξης που δημιούργησε το Σύμπαν, αυτό που αναγνωρισμένα υπήρχε, ήταν ΦΩΣ (φωτόνια) σε θερμοκρασίες τρισεκατομμυρίων βαθμών.

Σε Κοσμικό πεδίο, η απρόσωπη Διασκεπτική και Βουλητική Αρχή του Κόσμου διαχέεται στο σύνολο των μερών του Σύμπαντος. Μέσω της ταύτισης, προσωποποιείτε σε κάθε Ον του Κόσμου που εισβάλει  και μοιραία χάνει την Υπερπροσωπικότητά της, συμβάλλοντας στην επιβίωση, δράση και εξέλιξη όλων των μερών του Σύμπαντος.

Σε Οντολογικό πεδίο, υπάρχει ένα και μοναδικό υπερπροσω­πικό ΕΓΩ μέσα στο Νου κάθε όντος που γεννιέται, το οποίο, ταυτιζόμενο με τα διάφορα ιδεοσυναισθηματικά ερεθίσματα του περιβάλλοντος στο οποίο εμφανίσθηκε, χάνει την υπερπροσωπική ατομικότητά του και γίνεται λεγεώνα προσωπικοτήτων.

ΤΟ ΕΓΩ είναι το ΑΙΩΝΙΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ, που σημαίνει, πως το ΕΓΩ, Είναι είναι η  υπάρχουσα καθ’ εαυτή βιωματική εμπειρία της οντολογικής μας ύπαρξης στο ΤΩΡΑ, συνοδευμένη πάντα από τη διαρκή παρουσία της ΕΥΦΥΪΑΣ.

Κατανόησε την αλήθεια του Εαυτού σου και Αυτή θε σε ελευθερώσει από την αλήθεια των άλλων που σκλαβώνει!!

28 αναζητήσεις. 0,532 δευτερόλεπτα.